2822026

28 / 2 / 2026

.. βρισκόμουν εν πτήση.. ή μάλλον πτώση.. όταν έκλισα το.. χθεσινό μου κειμενάκι.. με το που.. άρχισα να πέφτω.. σαν την πέτρα.. τώρα θα έλεγα.. σαν άγαλμα.. γιατί έτσι θα.. την συνέθλιβα την μάνα μου.. που ήταν γονατιστή μπρος μου.. αν την στιγμή κατέρρεα.. τότε δεν είχα.. τον χρόνο να.. σκεφτώ κατί αρκετά.. έξυπνο ως αντίδραση.. μα το αριστερό μου πόδι.. σπαστικά ο μυς του.. σαν μόνος του.. έκανε ένα μικρό.. βηματάκι πίσω.. το οποίο είχε.. δύο παράλληλα αποτελέσματα.. αλλαξέ λίγο την.. γωνία της πτωσής μου.. το μείζων ήταν.. ότι δεν θα.. έβρισκε την μάνα μου.. και το ελάσσων.. ότι η πλάτη μου.. θα έβρισκε το στρώμα..

 

2722026

27 / 2 / 2026

.. και μάνα μου.. σκυμμένη προσπαθούσε με καρφίτσες.. να στενέψει πρόχειρα.. το λάστιχο της μέσης.. της φόρμας.. για να κυκλοφορώ γύρω.. 1-2 μέρες χωρίς.. να κινδυνεύω να.. μου πέσει η φόρμα.. να σκοντάψω και να πέσω.. η μάνα μου.. απορροφημένη με το έργο της.. άρχισε να με κουνάει.. ελαφρά στη μέση.. εγώ όμως.. ένιωσα ότι κλονίζομαι.. και εκεί που.. σκεφτόμουν να το καταθέσω.. φαίνεται ότι το.. κέντρο βάρους μου.. τόσο έξω από την βάση μου.. και η πρώτη μου.. πτώση εκεί ήταν θεαματική..

 

2622026

 26 / 2 / 2026

.. και αφού με στήσαμε.. .. και στηρίστηκα σταθερά.. στην πόρτα.. η μητέρα μου.. μου έφερε.. μία πλυμένη φόρμα.. του πατέρα μου.. γιατί δικές μου.. που φορούσα στο ίδρυμα.. ήταν όλες άπλυτες.. εκείνη την εποχή.. ήμουν 20-30 βαρύτερος.. από την μιά.. δεν ήξερα αν μου έκανε.. μα από άλλη.. φοβόμουν μήπως μου την βάλει.. με το ζόρι.. θα γίνει σαν καλσόν.. και θα του την φαρδύνω.. τελικά το δέχτηκα.. ότι βρέξει ας κατεβάσει.. με βοήθησε να το βάλω.. και ω του θαύματος.. μου έπεφτε.. μπορεί ο πατέρας μου.. να είχε 10 παραπανίσια κιλά.. μα τα είχε όλα στην κοιλιά.. εγώ πάλι.. μπορεί να είχα 30 κιλά.. μα τα είχα παντού.. από την κόρφη.. μέχρι τα νύχια.. και εκεί που.. στεκόμουν όρθιος χωρίς υποστήριση..

2522026

25 / 2 / 2026

.. και ξημέρωσε λοιπόν.. το πρωί της.. δεύτερης μέρας μου εκεί.. ανακάθησα στο κρεβάτι.. μάλλον ακούστηκα και.. η μάνα μου ήρθε.. να μάθει αν.. όλα ήταν καλά.. και πράγματι η κατάσταση μου.. μπορεί να μην γιαλαλούσα.. μα μου φαινόταν.. πήγαινε από το καλό.. στο καλύτερο.. και δεν κάμφθηκε ουδόλος.. όταν προσπάθησα να.. σηκωθώ από το στρώμα.. και αυτό αποδείχθηκε.. δραματικά πιο δύσκολο.. από την κατάκλιση μου.. η μάνα το είδε.. φώναξε και τον πατέρα μου.. οπότε και οι τρείς μας.. αγωνιστήκαμε οικογενειακά για να.. με στήσουμε όρθιο..

 

2422026

24 / 2 / 2026

.. καλός είμαι και εγώ.. από την μία.. κάνω πολύ συχνά διαλείμματα.. μα από την άλλη.. μπορώ να περιγράψω.. τα τεκταινόμενα μίας μέρας.. για πολλές.. καλή ώρα.. και στα 90.. μου χρόνια να φτάσω.. άντε και να είχα τελειώσει.. την ιστορία του πρώτου εγκεφαλικού μου.. και αυτό αν θυμάμαι πια τότε.. και για αυτό.. κάλλιο αργά παρά αργότερα.. σφυράω και την λίγω.. την πρώτη μου μέρα.. αυτής της περιόδου..

 

2322026

23 / 2 / 2026

.. μα δεν το έκανα.. γιατί αίφνεις μου φάνηκε.. ως καλή ιδέα.. να το προσπαθήσω.. λίγο μόνος μου.. προς χάριν της εκπαίδευσης μου.. συχνά πύκνα μου.. τα έβαζα αυτά στοιχήματα.. από παιδί.. μπορεί να μην.. ήμουν τυχερός πάντα.. αλλά τουλάχιστον επιβίωσα.. μέχρι τώρα.. και αντιμετώπιζα την.. όποια εκπαίδευση μου.. απλά ως bonus.. και στο κάτω κάτω.. αυτή την φορά.. βρισκόμουν σε προστατευμένο περιβάλλον.. άσε που αυτή.. την φορά ευτύχησα.. κάθησα στην καρέκλα.. και κάπως ξεντύθηκα.. μετά την χρησιμοποίησα.. σαν στήριγμα ή οδηγό.. για να κάτσω.. στα ποδια μου.. όσο πιο βαθιά μπορούσα.. και όταν δεν άντεχα άλλο.. στρογγυλοκάθησα στο στρώμα.. με υποφερτό κρότο.. και έτσι ούτε γάτα ούτε ζημιά..

 

2222026

22 / 2 / 2026

.. μα όταν έφτασα.. εμπρός σε αυτό το king size.. θυμήθηκα ότι αυτό αφορούσε.. το πλάτος.. μα το ύψος του.. πολύ χαμηλότερο από καρέκλα.. σιγά σιγά θυμήθηκα ότι.. στην τριήμερη άδεια.. που μου έδωσαν.. από το ίδρυμα.. για το πάσχα.. είχα χρειαστεί την βοήθεια.. και των δύο γονέων μου.. για να κατακλιθώ.. και ήμουν έτοιμος.. το ίδιο να ξαναζητήσω..

 

2122026

21 / 2 / 2026

.. και το πρώτο μου βράδυ εκεί.. αποσύρθηκα στο δωμάτιο μου.. δηλαδή αυτό που.. είχα κληρονομήσει από την γιαγιά μου.. όπου οι γονείς μου.. είχαν ανταλλάξει το.. μονό της κρεβάτι.. με ένα τεράστιο διπλό.. ούτως ώστε να μπορούν.. αν παραστεί ανάγκη.. να φιλοξενήσουν και ένα φιλικό ζευγάρι.. άρα και εγώ.. από το νοσοκομειακό κρεβάτι του ιδρύματος.. θα περνούσα κατευθείαν στο διπλό king size.. που με περίμενε στο δωμάτιο μου..

 

2022026

 20 / 2 / 2026

.. πάω λοιπόν εκεί.. που εδώ και.. πολλές πολλές μέρες.. έχω παρατήσει την δεσπόζουσα ίστορια.. περιγράφοντας την πρώτη μέρα.. που ήρθα στο.. σπίτι των γονιών μου.. αφού τελείωσα με το ίδρυμα.. την πρώτη μου εκεί λοιπόν.. την πέρασα μέσα.. μετά από μία ονειροφαντασία.. που τώρα θα την εντάξω.. σαν μία προσπάθεια.. να αποιδρυματιστώ πολύ γρήγορα.. δεν ήξερα τι έκανα.. κι όμως έπιασε.. όλη την μέρα.. καθόμουν από καρέκλα σε καρέκλα.. φαί τηλεόραση και πάλι από την αρχή.. πολύ καλά πέρασα..

1922026

 19 / 2 / 2026

.. νέο διάλειμμα του διαλείμματος.. γιατί σήμερα το πρωί.. μου βγήκε ένα μήνυμα.. του ιδίου περιεχομένου.. να με μία διαφορά.. η καταληκτική μετατέθηκε.. τροποποιήθηκε σε 19 / 3 / 2026.. κάπου έπρεπε να το δηλώσω.. λήξη του νέου διαλείμματος.. συνέχεια του παλιού.. στο παλιό λοιπόν.. είχα διακόψει στην.. απειλούμενη διακοπή της παροχής.. πριν τα εγκεφαλικά μου.. έλεγα για αυτά.. και τώρα ποιός.. μας σώζει από τους προστάτες.. η πλάκα είναι.. τις 14 / 1 / 2025.. ήταν η τελευταία μέρα.. που δούλεψε το lenovo.. να ήταν σύμπτωση;.. I rest my case.. και εδώ αφού είπα αυτά που ήθελα.. σε αυτό εμβόλιμο.. και κλείνω και το παλιό διάλειμμα..

1822026

 18 / 2 / 2026

.. την πρώτη μέρα του 2025.. όταν πρωί άνοιξα το laptop.. πρώτα πρώτα μου έβγαλε.. ακόμα ένα μήνυμα.. μα διαφορετικό.. πολύ πιο σύντομο.. και πιο απετικό.. μα και πιο επίμονο.. κάθε πρωί το ίδιο.. τις πρώτες μέρες πάλι δεν το διάβασα.. κάποια στιγμή με έπισα.. να το κάνω.. δηλά δηλά το επιχείρησα.. μέσες άκρες μου ανακοίνωνε.. ότι θα απολαμβάνω αντιική προστασία.. μέχρι και τις 14 / 2 / 2025..

1722026

 17 / 2 / 2026

.. με την βοήθεια.. του Πάνου το 2018.. και του τεχνικού το 2020.. παρατάθηκε η χρήση.. του lenovo μέχρι το τέλος του 2024.. τον Δεκεμβρίο είχα τις πρώτες μου επαφές με το antivirus.. μου έστειλε κάποια μηνύματα.. ήταν στα αγγλικά.. και εγώ τότε.. το πολύ πολύ.. άντε μία πρόταση.. μπορούσα να χωρέσω στο μυαλό μου.. εκείνα τα κειμενάκια.. και μόνο τα έβλεπα.. πονούσε το κεφαλι μου.. έτσι έμειναν αδιάβαστα..

1622026

 16 / 2 / 2026

.. μα πάντα καλά περνούσα.. θα το απέδιδα στα φάρμακα.. μα πάντα έτσι ήμουν.. απλά το έκρυβα.. να μην τους κάνω να ζηλεύουν.. και όσο πιο πολλά έβρισκα.. τόσο χαιρόμουν.. κάποια στιγμή το 2020.. η μάνα μου χρειάστηκε.. να καλέσει τον τεχνικό.. για το laptop που χρησιμοποιούσε.. και μία που ήρθε στην άκρη κόσμου.. ζήτησα να δει και το δικό μου.. να αλλάξει τον κωδικό.. να μου τον γράψει.. γιατί δεν μου είχα καμία εμπιστοσύνη..

1522026

 15 / 2 / 2026

.. πάλι με φόρα ήρθα.. για να δούμε.. και τότε που.. από τότε σε τότε ξεχνούσα.. νόμιζα ότι αυτή η κατάσταση ήταν μόνιμη.. αλλά όπως με είχε μάθει η γιαγια μου.. αντί να κλαίω πάνω από το χυμένο γάλα.. και με τις περούσες κάθε φορά συνθήκες.. περνούσα ακόμα πιο καλά από πριν.. έτσι και τότε.. είπαμε επιγραμματικά.. και έχω ξεκινήσει την Οδύσσεια εγώ.. για να προσέξω λίγο.. το πρώτο.. κατά την σειρά εμφανίσεως.. καλό που μου έκανε.. η ανδραγαθία του Πάνου.. ήταν εκεί που ήμουν υποχρεωμένος.. να βλέπω ότι είχε η τηλεόραση.. όλη την ώρα.. για να μάθω πως λειτουργεί η γλώσσα.. μετά στο youtube.. έβλεπα ότι μπορούσα να αλιέψω.. ή ότι μου τραβούσε την προσοχή.. και πάλι περνούσα καλά..

1422026

 14 / 2 / 2026

.. βλέπω είμαστε σε αυτό το εμβόλιμο.. πολλές πολλές μέρες.. και είμαι ακόμα

στο 2018.. με αυτόν τον ρυθμό.. μέχρι να φτάσω στο σήμερα.. που ήταν ο αρχικός μου σκοπός.. θα μου πάρει μία αιωνιότητα και μία μέρα.. πάντα ξεκινώ ας πούμε λακωνικά.. να με παίρνανε τα σύννεφα.. οι άνεμοι τα κύματα.. που έλεγε το τραγούδι.. η ουσία είναι ότι.. ειδικά στην τέταρτη.. φορά στην ζωή μου.. που προσπαθούσα να μάθω Ελληνικά.. έχω μία υπέρμετρη ροπή προς την πολυλογία.. θα προσπαθήσω αύριο να είμαι επιγραμματικός..

1322026

 13 / 2 / 2026

.. παρ΄όλα αυτά.. τα μισά χρειαζούμενα.. με κόπο και με μόχθο.. θα το περιέγραφα τώρα.. με την μέθοδο.. δοκιμής και πλάνης.. τα έμαθα.. και κάθε τι που έβρισκα.. μία καινούργια χαρά με περίμενε.. το twitter μου.. τα πολλά glogs.. στην αρχή όλα μου φαίνονταν άγνωστα.. το εναρκτήριο λάκτισμα.. ήταν όταν κατάλαβα.. ότι στο youtube.. στην αναζήτηση έστω και.. ένα τυχαίο γράμμα να βάλειςσου βγάζει έναν περίδρομο.. από πιθανούς τίτλους.. τους πατούσα αδιακρίτως..

1222026

 12 / 2 / 2026

.. και πάλι.. με φόρα.. συνεχίζω να περιγράφω.. την τωρινή μου.. με το ίντερνετ.. ή το όχι.. μην εξαφανιστώ από εδώ.. και μετά.. ούτε ένα γράμμα.. ούτε ένα τηλεφώνημα.. μα την ξεκίνησα από παλιά.. τόσο παλιά.. που απορούσα πότε.. και κυρίως πως.. θα την τελειώσω.. τελικά ευτυχώς που.. ο Πάνος επέμενε πολύ.. άρχισε να μου λέει.. κάποιες σημαντικές λεπτομέριες.. που το μυαλό μου.. στην κατάσταση που ήταν τότε.. αδυνατούσε να τις αφομοιώσει..

1122026

 11 / 2 / 2026

ούτε μέρα δεν μπορώ.. χώρις διάλυμμα.. τις 11 / 2 / 2022.. κάπου τότε.. άρχισε να βγάζει του 2021.. μία πρόταση την φορά..

και άρχισα και εγώ προσπαθώ.. με τον ίδιο ρυθμό.. και αφού τα κατάφερα.. αρχισα όποτε το θυμόμουν.. να διαβάζω έστω και μία.. από το κειμενάκι.. που μώλις έγραψα..

11 / 2 / 2022

(συνέχεια από 10 / 2 / 2022)

.. παρ' όλων που.. το έργον ψηφοφορία.. δεν μου είχε πια.. κεντρίση το ενδιαφέρον.. εξακολουθήσα στο μισό.. κάθε ώρας πήγαινα.. στο μονόζυγο να.. κάνω ότι μπορούσα.. εκείνη την στιγμή.. μία από τις.. πρώτες επαναστάσεις ήταν.. όταν εγώ είπα.. από τούτη την στιγμή.. και όσο θα ζω.. όχι φρούτο δεν.. θα έτρωγα.. ούτε πράσινο φύλλο..

(συνέχεια)

1022026

 10 / 2 / 2026

.. και τώρα συνεχίζω.. με το πρώτο διάλειμμα.. ο Πάνος.. παρ΄ όλο τον ΑΠΟθάρρυνα πολύ.. ευτυχώς δεν με.. έλαβε καθόλου μα καθόλου υπόψιν του.. έτσι αμ έπος αμ έργον.. με ζήλο κάθησε.. και τα τακτοποίησε όλα.. τα κοινωνικά μου δίκτυα.. ότι μπορούσα να χρειαστώ.. μέσα σε αυτά.. μπορεί και ένα antivirus.. ή να έβαλα εγώ.. στο παρελθόν τότε που μπορούσα.. και χωρίς κωδικό.. όταν με το καλό χαιρετιστήκαμε.. και έμεινα μόνος με laptop.. στην άρχη δεν είχα εικόνα.. πως θα το χρησιμοποιήσω.. μα σιγά σιγά κάτι κατάλαβα..

922026

 9 / 2 / 2026

.. η μόνη νίκη.. που απέσπαυσα.. μετά από το χθεσινό ψάξιμο.. μου ήρθε ένα νήνυμα.. από μία από εταιρείες.. που ερευνούσα χθες.. "0.0 υπόλοιπο" και "θα ειδοποιηθείτε τις 8 Απριλίου".. έγραφε.. ούτε πως.. ούτε γιατί.. πάντως σήμερα το πρωί.. που άνοιξα το laptop.. μιά χαρά μπήκα στο ίντερνετ.. ακολούθησα το καθημερινό μου πρόγραμμα.. και ακόμα το ίδιο κάνω.. δεν ξέρω πως ακριβώς έγινε.. ας το δω μέρα μέρα.. για να δούμε αύριο.. και τώρα τελείωνω το διάλειμμα του διαλείμματος..

822026

 8 / 2 / 2026

.. και διάλειμμα στο διάλειμμα.. σήμερα λήγει το free antivirus.. και έπρεπε τώρα.. να βρω μία κάποια λύση.. πράγμα που έκανα όλη την μέρα.. την έψαχνα στο ίντερνετ.. αν είχα ορατές ελπίδες.. και σε μάγισσες.. θα πήγαινα και.. μην σου πω.. και σε χαρτορίχτρες.. δεν ήξερα τι έκανα.. μα έκανα διάφορα.. έχω μία υποψία.. ότι κάποια από αυτά.. είναι αλληλοσυγκρουόμενα οπότε.. τα αποτελέσματα αύριο.. αν αύριο δεν εμφανιστώ.. θα σημαίνει ότι απέτυχα.. η διάθεση μου.. δεν εξετάτε από αυτό..

722026

 7 / 2 / 2026

.. όταν με το φορείο.. με φέραν εδώ.. στο σπίτι της μάνας μου.. αυτήν την φορά.. τους είχα πιστέψει τους γιατρούς.. θεωρούσα ότι εκεί.. εντός των ημερών.. θα αναπαύμουν εν ειρήνη τελικά.. μέσα στις μέρες ήρθαν το "εγγονάκι".. η Μαρία.. και ο φίλος της ο Πάνος.. να με δουν και εκεί.. τα λέγαμε.. δηλαδή εγώ τότε.. μόνο με μονοσύλλαβες λέξεις.. συμμετείχα στην κουβέντα όσο μπορούσα.. κάποια στιγμή ο Πάνος.. προθυμοποιήθηκε να μου φέρει.. στο δωμάτιο μου.. το laptop και το ίντερνετ.. τον ενθάρρυνα πολύ.. γιατί από την μιά.. στο μυαλό ήταν μεγάλο έργο.. και από την άλλη.. το θεωρούσα τελείως άσκοπο.. στο κάτω πόσες μέρες θα το χρησιμοποιούσα..

622026

 6 / 2 / 2026

.. και για τώρα μπορώ.. τουλάχιστον να πληκτρολογήσω.. για τα περαιτέρω.. το εγγύης μέλλον.. θα δείξει.. θα συνεχίσω με φόρα.. αυτό το εμβόλιμο.. και ότι βρέξει θα κατεβάσει.. το λοιπόν.. η καθημερινή γκρίνια της μάνας μου.. κάπου έπιασε τόπο.. εντάξει δεν με κράτησαν για πάντα.. κάπου 33 μέρες.. ίσα να το δεχτεί.. να μετατρέψει το δωμάτιο μου.. σε θάλαμο νοσομείου.. λουξ για έναν άρρωστο.. ήθελα να εξηγήσω την παρούσα κατάσταση.. μα το έπιασα απότο 2017.. και κινδυνεύω να μετατρέψω.. αυτή την εμβόλιμή ίστορια.. σε δεσπόζουσα.. για να δούμε αύριο..

522026

5 / 2 / 2026

.. καιρό έχω να κάνω ένα διάλειμμα.. αλλά ας πάρω την εμβόλιμη ίστορια.. από την αρχή.. μπας και την τελείωσω σήμερα.. ίσως αύριο να είναι αργά.. το λοιπόν το τρίτο εγκεφαλικό μου.. το έπαθα στο τέλος του 2017.. έμεινα στο νοσοκομείο νομίζω 33 μέρες.. από τις 3-4 αναρωτιόντουσαν.. τι με κρατούσε στην ζωή.. ίσως για λύσουν αυτο το μυστήριο.. με κράτησαν εκεί δύο εβδομάδες.. μετά είπαν στην μάνα μου ότι.. αφού δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα.. να με έπαιρνε στο σπίτι.. ας πέθαινα όποτε βολεύομουν.. η συνέχεια αν μπορώ αύριο..

 

422026

 4 / 2 / 2026

.. και είμαστε στο "και βλέπουμε".. για να δούμε.. δεν ζήτησα το πι.. όσο κυκλοφορούσα εσωτερικά.. και μόνο ο όγκο μου.. που έβρισκε εδώ και εκεί.. και η όραση μου.. που στο ίδρυμα.. μπορεί πολύ αργά.. αλλά βελτιωνόταν.. τέλος πάντων μέσες καταλάβαινα ότι υπήρχε γύρω μου.. και αυτό το "κυκλοφορούσα" μην το παίρνετε και πολύ τις μετρητοίς.. όλη την πρώτη μέρα.. σε 3 καράκλες κατάφερα να πάω και να κάτσω.. στην μία μάλιστα.. του τραπεζιού.. και μεσημέρι και βράδυ για να φάω.. και με αυτά και με τα άλλα.. αποσύρθηκα στο δωμάτιο μου να αναπαυθώ.. μόνος μου για πρώτη φορά.. μετά απο μήνες..

322026

 3 / 2 / 2026

.. ας απλώσω την διήγηση.. της πρώτης μέρας εκεί.. σε τουλάχιστον μία ακόμα.. εδώ και βλέπουμε.. τις πρώτες ώρες.. για πρώτη φορά στην ζωή μου.. της πέρασα προσέχοντας.. ακόμα και στο ίδρυμα.. προτιμούσα το ζειν επικινδύνως.. εκεί ότι και να μου συνέβαινε.. υπήρχαν γυμνασμένοι και έμπειροι νοσοκόμοι με υδραυλικά γερανάκια να με μαζέψουν.. και αν παρ ́ελπίδα επιβίωνα.. το κατάλληλο προσωπικό για να με φτιάξουν.. μα στο σπίτι πιά.. δεν υπέρχαν τέτοια.. σιγά σιγά ωρίμαζε μέσα μου η πεποίθηση.. ότι η πραξείς μου ταλαιπωρούν το περιβάλλον μου.. και έτσι τις πρώτες 2-3 μέρες προσεχά πολύ.. έτσι ώστε να μην φέρω γονείς μου.. μπροστά στην οδυνηρή κατάσταση.. να προσπαθήσουν να με σηκώσουν από κάτω..

222026

 2 / 2 / 2026

.. το αμαξίδιο που κυκλοφορούσα.. δυόμιση μήνες μου το παρείχε το ίδρυμα.. και όταν τελείωσε η μεταφορά της προίκας μου στο αυτοκίνητο.. κάθησα και εγώ εκεί.. περίμενα τους γονείς μου.. να το παραδόσουν στην γραμματεία.. να πάρουν το εξιτήριο.. και να πάμε σπίτι.. έλεγα για αρχή να μου φέρουν τι πι.. αλλά ο πατέρας μου.. πάρκαρε σύριζα σε ένα διαδρομάκι του κήπου.. ανοίγοντας την πόρτα μου.. στηριζομενός από αυτή.. σιγά σιγά σηκώθηκα.. και με την βοήθεια του πατέρα μου.. έφτασα μέρχι την πόρτα.. μπαίνοντας άρχισαν οι ονειροφαντασίες που περιέγραψα χθες..

122026

1 / 2 / 2026

.. με το που βγήκα από το ίδρυμα.. κακώς αισθανόμουν έτοιμος για δουλεία.. τελικά δικαίως έσκασα και ακολούθησα τους γονείς μου.. την πρώτη μου μέρα εκεί.. ή θα μπορούσα να πω “εδώ”.. γιατί τα κάπου 8 χρόνια.. αδιαλείπτως "εκεί" μένω.. με γηροκομεί η φουκαρίαρα η μάνα μου.. προσπαθούσα το σπίτι.. από το 1980 είχα μείνει εδώ πολλές φορές.. μα τότε μου φαινόταν διαφορετικό.. ίσως οι ονειροφαντασίες.. που είχα στο πρώτο νοσομομείο.. και τις πρώτες εβδομάδες στο ίδρυμα.. με πρόλαβαν και εδώ.. μπαίνοντας στηριζόμενος από την ανοιχτή πόρτα.. νομιζά ότι βρισκόμουν στην "Υδρούσα".. ένα μπαράκι που ξενυχτούσαμε.. στα μέσα της δεκαετίας του 80..