προεκλογικιτιδα

Ηλθε λοιπον το 1974.. η μεταπολιτευση.. απογοητευση.. τα ιδια ρεμαλια  που βολευονταν μετη χουντα συνεχισαν να αποτελουν την μεσαια και την αρχουσα ταξη.. καταλαβα οταν το 44 φυγαν οι γερμανοι.. ηλθαν οι "συμμαχοι" εγγλεζοι να τους αντικαταστησουν μαζι με τους   γερμανοτσολιαδες.. το ιδιο θα ενιωσαν κι αυτοι που ονομασαν ελληνες και τους αλλαξαν τη γλωσσα οι ιδιοι "προστατες".. για να βρουν τους κατσαμπασιδες τσιφικαδες.. και τωρα εγω για αυτο το λαο.. χαλω τη ζαχαρενια μου.. ανεβαζω 300 ζαχαρο.. αποχτω αποστημα μια εβδομαδα και κινδυνευω νεο εγκεφαλικο .. ενταξι το αποστημα το παλεψα.. ναδουμε το εγκεφαλικο..

40 χρόνια..

από το mr forte (κυριος δυνατός) στον mr proper (κυριος καθως πρέπει)

δεν επεκτίνομαι.. γιατί δεν νομίζω ότι ενδιαφέρει πολλούς πιά.. για όποιον θέλει.. μπορεί να επισκευθεί τα επετιακά μου των προηγούμενων χρόνων..

βιώσιμο χρέος;

Και πότε ήταν βιώσιμο το χρέος;.. από το πρώτο δάνειο.. που αδυνατώ να καταλάβω πως χρεώθηκε σε ένα ανύπαρκτο κράτος.. από τη σύμβασή του δεν ήταν βιώσιμο.. και κανένα από τα επόμενα.. μέχρι τα σημερινά.. βάλε σε αυτό ότι πάντα το μέγιστο μέρος.. ως και το σύνολο αν ήταν δυνατόν.. κατέληγε αλλού.. κι όχι στη δικαιολογία της αναγκαιότητάς του..

και πότε δεν υπήρχε έλλειμμα.. πραγματικό;.. κάθε δημόσιο ή iδιωτικό μεγάλο έργο είχε διαρροές.. μίζες ρεμούλες γρηγορόσημα.. δε νομίζω ότι τις τελευταίες δεκαετίες.. καταφέραμε να πάρουμε πίσω σε καμία περίπτωση.. ανταπόδοση μεγαλύτερη του 10 % από αυτά που χρεωθήκαμε.. αν δηλαδή ένα σύστημα.. για 30 χρόνια.. ξόδευε 50 δις ετησίως.. κατά μέσο όρο.. για να αποδώσει 5 δις.. τα υπόλοιπα 45 δις επί 30 κάνουν 1,350 τρις.. μόνο από τα επίσημα εσωτερικά.. αν για 30 χρόνια εισάγεις κατά μέσο όρο εισάγεις 5 δις από όσα εξάγεις.. κάνει 150 δις.. αν για να καλύψεις τα ανωτέρω δανείζεσαι και ανατοκίζεις.. και τα υποπροϊόντα των διάφορων δανείων τζιράρουν και γυρίζουν ανεξέλεγκτα.. σε 30 χρόνια μπορούν να γίνουν πολλαπλάσια των αρχικών.. έτσι εγώ το 2008-2009.. έτσι χωρίς πολύ ταλαιπωρία.. υπέθετα ότι το χρέος θα έπιανε άνετα ένα νούμερο κάπου στα 4 τρις..

μέσα στην αγανάκτησή μου.. όταν λέγονταν αυτά τα ωραία περί θωρακισμένης ελληνικής οικονομίας.. και της σχεδόν συνολικής αποδοχής τους.. είχα γράψει ένα κείμενο.. περιγράφοντας τα ανωτέρω.. περιγράφοντας τα πιθανά σενάρια που έβλεπα μπροστά μου.. οργισμένο μάλλον.. κρατήθηκα και δε το πόσταρα.. γιατί φοβήθηκα ότι θα με πάρουν με τις πέτρες.. που χάθηκε όταν κράσαρε το hp mini netbook..

με τους ρυθμούς που άλλαζε η κατάσταση.. και κατόπιν εορτής δηλώθηκε ένα χρέος.. μηδαμινό σχετικά με αυτό που υπέθετα.. το οποίο δυσκολεύτηκα να το πιστέψω.. που κι αληθινό να ήταν.. βιώσιμο δεν ήταν..

δεν έβλεπα τρόπο διαφυγής..

το πιο πιθανό σενάριο.. ήταν αυτό που πάνω κάτω πραγματοποιήθηκε.. απραξία και υποταγή.. σταδιακή υποβάθμιση.. για να σωθούν οι δομές που μας έφεραν εδώ.. μια και νόμιζα ότι η πλειοψηφία αισθανόταν.. ότι είχε συμφέρον να διατηρηθούν αυτές οι δομές.. αισθανόταν μέρος τους.. ένας αργός θάνατος..

η εναλλακτική.. προμηνιόταν ακόμα χειρότερη.. σαν αποτέλεσμα.. και ονειρική φυσικά.. σαν ξαφνικά να ξυπνούσαμε πατριώτες.. και διεκδικούσαμε μια εθνική κυριαρχία.. που ποτέ δεν απαιτήσαμε.. αντιμετωπίζαμε την κατάσταση σαν πολεμικό τελεσίγραφο.. που κάπως έτσι το έβλεπα.. κι απαντούσαμε ΟΧΙ.. όχι όπως την προηγούμενη φορά.. που φαντάζομαι είχε να κάνει με συμφέροντα συμμαχίες και γεωπολιτικές στρατηγικές.. αλλά αυθόρμητα.. αισθανόμενοι ότι απειλείται αυτή καθεαυτή η φυσική μας ύπαρξη.. όπως το εισέπραξε ο λαός την προηγούμενη φορά.. κάτι τέτοιο θα σήμαινε γενική επιστράτευση.. κλίση σε παλλαϊκή άμυνα.. μέριμνα για τη σίτιση και τη στέγαση.. θα καταβαραθρωνόταν το επίπεδο ζωής αυθημερόν.. θα χάναμε το δικαίωμα εισαγωγών κι εξαγωγών.. και ίσως να αντιμετωπίζαμε κι ένα εμφύλιο.. έτσι για να γίνουμε παράδειγμα για τυχών μιμητές μας.. ένας γρήγορος θάνατος..

η πρώτη λύση εφαρμόζεται όπως ήταν φυσικό.. με τα αναμενόμενα αποτελέσματα..

η δεύτερη λύση.. είναι ακόμα στο χέρι μας..

Αν.. αν ήτανε οι μπάμιες κρουασάν..

αν.. αν ο άνθρωπος δεν ήταν ένα φοβισμένο αγελαίο ζώο..
αν ο φόβος δε γινόταν μίσος..
αν δεν ήταν ένα ζώο παρασιτικό..
αν δε πίστευε ότι όλοι του χρωστάνε..
αν δε θεωρούσε τους δημιουργικούς κορόιδα..
αν δε ζήλευε τους ακούραστα επιτυχημένους..
αν δε μετρούσε την επιτυχία με τα χρήματα..
αν δε πίστευε ότι του ανήκει η γη.. 
αν μπορούσε να χαρεί με τη χαρά του όποιου άλλου..
αν είχε αίσθηση δικαιοσύνης..
αν μπορούσε να καταδικάσει την πράξη.. ασχέτως της συγγένειάς/συνάφειάς του με το δράστη..
αν του έδιναν την μόρφωση.. να αντιλαμβάνεται τη σειρά αιτίου-αιτιατού..
την απλή αριθμητική.. ν-ν=0..
την απλή ηθική.. αν ζηλεύεις τον κλέφτη..
είσαι εν δυνάμει κλέφτης..
αν πίστευε ότι πρέπει να καταδικάζονται οι κλέφτες..
γιατί μπορεί να έλθει κι η σειρά του..
αν δε ήθελε για αρχηγούς.. κλέφτες.. καθοσίωση του..

ε τότε μάλλον θα ήταν οι μπάμιες κρουασάν..
και πολύ πιθανόν..
να παραπονιόμουν γιαυτό..

Always Look On The Bright Side Of Life..

..πέρασαν πάλι πάνω από 2 μήνες.. η καθημερινότητα.. δε με αφήνει να συνέλθω από την αηδία των τελευταίων εκλογών.. η πολιτικοοικονομικοκοινωνική μας ζωή.. όλο και περισσότερο μυρίζει σαν το βόθρο που πραγματικά είναι.. όλα αυτά τα τσίρκα των τελευταίων ημερών.. συλλήψεις κορόνες εκπλήξεις.. καταδίκες της βίας.. σε κάνουν να πιστεύεις ότι δε μπορεί.. για να επιμένουν ΄τοσο πολλοί.. τόσο πολύ.. ότι ήμαστε κατωτάτου πνευματικού επιπέδου.. θα έχουν δίκιο.. αυτό δεν είναι δημοκρατία τελικά;.. και μέσα στην αηδία μου.. μέσα στην αντιπάθειά μου για τον συνάνθρωπο.. έρχεται και με σώζει μερικές φορές.. αυτή η σκηνή από το life of brian.. όπως την πρωτο συνάντησα για πρώτη φορά στα σκοτάδια του σινεμά παγκράτιον.. κάπου στα τέλη των 70ς αρχές 80ς.. και που με πολύ απλά.. ως απλοϊκά λόγια συνόψισε το αποτέλεσμα των φιλοσοφικών μου αναζητήσεων μέχρι τότε.. λέξη λέξη όμως..







Always Look On The Bright Side Of Life Lyrics



Some things in life are bad they can really make you mad

Other things just make you swear and curse

When you're chewin' on life's gristle, don't grumble give a whistle

And this'll help things turn out for the best



And always look on the bright side of life

Always look on the light side of life



If life seems jolly rotten there's something you've forgotten

And that's to laugh and smile and dance and sing

When you're feeling in the dumps don't be silly chumps

Just purse your lips and whistle, that's the thing



And always look on the bright side of life

Come on, always look on the bright side of life



For life is quite absurd and death's the final word

You must always face the curtain with a bow

Forget about your sin, give the audience a grin

Enjoy it it's your last chance anyhow



So always look on the bright side of death

Just before you draw your terminal breath



Life's a piece of shit when you look at it

Life's a laugh and death's a joke it's true

You'll see it's all a show keep 'em laughing as you go

Just remember that the last laugh is on you



And always look on the bright side of life

Always look on the right side of life

Come on Brian, cheer up



Always look on the bright side of life

Always look on the bright side of life

Worse things happen at sea you know



Always look on the bright side of life

Always look on the bright side of life

Always look on the bright side of life

...



Songwriters

IDLE, ERIC


σχεδόν 30 χρόνια μετά ήλθε και η εξελληνισμένη εκδοχή..










Η φωτεινή πλευρά της ζωής ( Always look at the bright side of life ) - 2008



Στίχοι: Θοδωρής Κοτονιάς

Μουσική: Eric Idle




1. Αντώνης Καφετζόπουλος & Θοδωρής Αθερίδης & Θοδωρής Κοτονιάς & Σπύρος Παπαδόπουλος & Γρηγόρης Ψαριανός







Ξημέρωσε ξανά κι η μέρα που περνά

ανάποδη σου βγαίνει και πονά

πάντα χαμογέλαγες και τώρα καταριέσαι

σμίξε τα χειλάκια μη βαριέσαι




Σφύριξε χαρούμενα μπορείς

δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής




Μια φάρσα είναι η ζωή πολύ καλά στημένη

κι ο θάνατος γελά και περιμένει

ό,τι βαραίνει πέτα το και στη σκηνή υποκλίσου

χαμογέλασε στο θεατή σου




Σφύριξε χαρούμενα μπορείς

δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής




Με τις γυναίκες ήσουνα πάντα ο σούπερ γκούφι

και τώρα σε φωνάζουνε μαγκούφη

κι αν όλες σε αφήσανε σε κυνηγάει μια

η αιώνια η γκαντεμιά




Σφύριξε χαρούμενα μπορείς

δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής




Και αν σε κλείσει η τράπεζα μες στη φυλακή

κάθε μέρα θα `ναι Κυριακή

μη σε νοιάζει όλα θα είναι πληρωμένα

αχ, να με μαζεύανε κι εμένα




Σφύριξε χαρούμενα μπορείς

δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής




Όλα στη ζωή σου είναι δανεικά

χαμογέλα φέρσου ευγενικά

μην το γρουσουζεύεις σκέψου θετικά

όλα στη ζωή είναι σκατά




Σφύριξε χαρούμενα μπορείς

δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής




Κι όταν η παράσταση κλείσει τελικά

όλα μοιάζουν με βεγγαλικά

η ζωή κι ο θάνατος είναι θεατρίνοι

και γελούν από το καμαρίνι




Σφύριξε χαρούμενα μπορείς

δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής








και τώρα.. προσπαθόντας να αντιδράσω στην πληοψηφία.. που όνειρο έχει να τρώωει μέχρι θανάτου χωρίς να παράγει.. και να οδηγεί σε αναξιοπρεπει θάνατο όποιον τολμήσει να παράγει.. ανγοόντας ότι αυτοί που παράγουν την κρατούς στη ζωή.. προσπαθώ να συνεχίσω να δημιουργώ.. να χαίρομαι γι αυτό.. και να ψάχνω λύσεις αποκοπής με κάποιο τρόπο απο αυτό το άθλιο σύστημα..




στα πλαίσια της αντίδρασης.. συνέχισα με νέο ποστ.. στο ημερολόγιοτου ξυλουργού.. που το πήρε κι αυτό η μπάλα της δυσκολίας έκφρασης που βιώνω τα τελευταία 2 σχεδόν χρόνια.. σε συνδιασμό με μια αίσθηση ματαιώτητας.. ως προς την επιτευξη των στόχων του blog.. μια κι όσοι ζήτησαν κάποιαστιγμή βοήθεια.. κάποιοι δεν την έλαβαν γιατί εγώ δεν προλάβαινα.. και κάποιοι αν και ξεκίνησα.. χάθηκαν στο δρόμο πριν τελειώσει η προσπάθεια.. ίσως λόγω οικονομικών.. ίσως από φόβο μήπως δε καταφέρουν να τελειώσουν.. δε κατάφερα να τους πίσω ότι θα τους βοηθήσω να τελειώσουν ότι και να γίνει ακόμα κι αν απαιτήση τη φυσική μου παρουσία.. αλλά μελετώντας τα στατιστικά.. και βλέποντας ότι μετά από ενάμιση χρόνο αδράνιας.. το μπλογκ εξακολουθεί να έιχει 60-70 επισκέψεις τη μέρα.. κυρίως από αναζητήσεις στο γούγλη.. ακόμα κι αν ένα 90 % είναι άστοχες.. ακόμα κι αν από αυτό το εναπομήναν 10 % το 9 % δε βοηθήθικε.. γι αυτό το ίσως 1 % που θα βρεί κάτι να βοηθηθεί.. για έναν άνθρωπο κάθε μια δυο τρίς μέρες.. αξίζει να συνεχίσω όσο μπορώ..

Τι είναι η πατρίδα μας;

Τι είναι η πατρίδα μας; Μην είν' οι κάμποι;
Μην είναι τ' άσπαρτα ψηλά βουνά;
Μην είναι ο ήλιος της, που χρυσολάμπει;
Μην είναι τ' άστρα της τα φωτεινά;

Μην είναι κάθε της ρηχό ακρογιάλι
 και κάθε χώρα της με τα χωριά;
κάθε νησάκι της που αχνά προβάλλει,
κάθε της θάλασσα, κάθε στεριά;

Μην είναι τάχατε τα ερειπωμένα
 αρχαία μνημεία της χρυσή στολή
 που η τέχνη εφόρεσε και το καθένα
 μια δόξα αθάνατη αντιλαλεί;

Όλα πατρίδα μας! Κι αυτά κι εκείνα,
και κάτι που 'χουμε μες την καρδιά
 και λάμπει αθώρητο σαν ήλιου αχτίνα
 και κράζει μέσα μας: Εμπρός παιδιά!

ρώταγε ο ιωάννης πολέμης.. ωραία η πατρίδα μας.. σα γεωγραφικός τόπος.. ευλογημένος.. με υπέροχο
ήλιο.. ενδιαφέρουσα και ποικίλα μορφολογία.. αυτό το καταπληκτικό αιγαίο.. οι μετανάστες κρατάνε
τις εικόνες στην καρδιά τους.. κι αναπολούν το νόστιμον ήμαρ.. κι εγώ.. όταν πριν 30.. 20.. 15
χρόνια.. είχα την ευκαιρία να φύγω.. εύκολα και με εξασφαλισμένες δουλειές.. σκέφτηκα όλα αυτά..
σκέφτηκα ότι είναι κρίμα να αφήσουμε αυτόν τον ευλογημένο τόπο σε ένα μάτσο άχρηστους
ηλίθιους.. και θέλησα να το παλέψω.. σιγά τα αίματα.. μόνο εγώ μάτωσα.. ούτε ένα ορατό
γρατζούνισα δε κατάφερα στην σκληρή επιφάνεια της ηλιθιότητας που μας κυβερνά.. και ήλθε η
ώρα.. που κανένας πιά δε με ζητά.. που είμαι μεγάλος για τις περισσότερες αρχές.. αλλά που
ομολογώ ότι όπως προβλέπετο.. νικήθηκα από τη βλακεία.. νικήθηκα από την πλειοψηφία των ηλίθιων αχάριστων κατοίκων.. αυτού του ευλογημένου τόπου.. που δεν εκτιμούν το δώρο της ζωής.. δεν μπορούν να την χαρούν.. απαγορεύουν τη δημιουργία.. γιατί τους χαλά τη ραστώνη.. μισούν την
σκέψη.. γιατί τους χαλά τη βολή.. αγανακτούν που δεν μπορούν να κλέψουν τόσα πολλά πιά.. που
έχουν αρχίσει να ζορίζουν τα πράγματα..
φτάνει! 30 χρόνια έχω δουλέψει μαζί με μερικά κορόιδα σαν και μένα.. για να δημιουργήσουμε.. και πάλι τί.. άχρηστα αντικείμενα για τη δόξα του επιφανειακού.. γιατί οτιδήποτε άλλο απαγορεύεται.. διώκεται.. τιμωρείται..
ΔΕ ΘΈΛΩ ΝΑ ΔΟΥΛΈΨΩ ΆΛΛΟ ΓΙΑ ΣΑΣ.. ΔΕ ΜΟΥ ΈΧΕΙ ΜΕΊΝΕΙ ΟΎΤΕ ΕΝΈΡΓΕΙΑ.. ΟΎΤΕ ΣΥΜΠΆΘΕΙΑ.. ΔΕ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΈΡΕΙ ΤΙ ΘΑ ΓΊΝΕΤΑΙ ΌΤΑΝ ΚΙ Ο ΤΕΛΕΥΤΑΊΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΌΣ ΆΝΘΡΩΠΟΣ ΠΆΡΕΙ ΤΑ ΜΆΤΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΦΎΓΕΙ..θέλω να φύγω τώρα.. και ξεχάσω την ύπαρξή σας.. δε με νοιάζει που.. δε με νοιάζει πως.. αρκεί να
μη βλέπω τις ξινισμένες φάτσες σας.. το μίσος προς κάθε κατεύθυνση.. γιατί σας περιέκοψαν λίγο
την άνεση της κλοπής.. δε με ζητά πιά κανείς.. αλλά είμαι διατεθειμένος να φύγω σαν πακιστανός..
έστω και παράνομα.. έστω και κάνοντας οποιαδήποτε δουλειά για να επιβιώσω.. αρκεί να σας ξεχάσω..
γιατί όπως και να έχει.. ο μετανάστης εγκληματίας.. που εγκληματεί για να επιβιώσει.. είναι πιό
ηθικός από τον αυτόχθονα νοικοκύρη.. που εγκληματούσε για να θρέψει το υπερτροφικό ΕΓΩ του.. και αν ο αυτόχθονας μείωσε την αξία της ζωής του μετανάστη.. γιατί κι ο μετανάστης να μην κάνει το ίδιο για τον αυτόχθονα;..
ευτυχώς δεν έχω ιδιοκτησία.. εκτός από τους γονείς μου δε με κρατά κάτι εδώ.. αυτή η χώρα όσο κι
αν την αγαπώ ανήκει στα λαμόγια της..
ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΥΓΩ ΤΏΡΑΑΑΑ

μου αρέσει ο μουσακάς..

..ίσως το καταλάβατε κι απο το ποστ στο παραμελημένο μαγειρικό μου
μπλογκ.. και σκέφτομαι.. σε πόσους αρέσει ο μουσακάς.. σε πόσους όχι
απλά αρέσει.. αλλά το θεωρούν πρώτο φαγητό στην προτίμησή τους.. αν
ψηφίζαμε.. όλοι.. το πρώτο μας σε προτίμηση φαγητό.. και το αποτέλεσμα
της ψηφοφορίας.. καθόριζε το μόνο φαγητό που θα είμαστε εφεξής
ελεύθεροι να τρώμε κάθε μέρα.. γιατί έτσι συμφέρει οικονομικά.. κι ας
έβγαινε πρώτη η αστακομακαρονάδα.. εγώ δε τρελαίνομαι.. αλλά εσείς..
θα σας άρεσε να τρώτε κάθε μέρα αστακομακαρονάδα; κι εγώ γιατί να
στερηθώ.. το μουσακά;..
αν τώρα πάω σε ένα μαγειρείο.. και είναι ακριβός.. πάω σε μερικά
ακόμα.. και είναι πιό φθηνός.. δεν είναι προτιμότερο να πάω λιγότερες
φορές στο πιό ακριβό.. από το να πάω περισσότερος στο πιό φθηνό.. αλλά
να είναι τζάμπα τα λεφτά μια και δε θα το ευχαριστηθώ; έχει λογική να
μη ξανά φάω μουσακά ετσι από αντίδραση;
ας πούμε τώρα ότι το μουσακά τον φτιάχνω στο σπίτι.. βγαίνει ακριβός..
το ξέρω εκ πείρας.. υπήρξε χρόνος ολόκληρος που δεν κατάφερα να
εξασφαλίσω χρήματα για τα υλικά.. κάποιες φορές για να μη τον στερηθώ
και τελείως.. εξασφάλισα τα υλικά από το "χωριό".. ίσως πρέπει
να βρίσκουμε τρόπους..
ας πούμε.. ότι ότι είναι στην γεύση μου ο μουσακάς.. είναι στην
προτίμηση μου στην τιβι.. κάποιες εκπομπές της ερτ.. και δε θέλω κάτι
σαν ερτ.. όπως δε θέλω και κάτι σα μουσακά..

το μογγολακι η ψεύτικη υψηλή κυριότητα και οι κακές μητριές..

τι; ήλθε κανείς; να το αναλύσω;
το μογγολάκι βέβαια είμαστε εμείς..
το χαζό ξαλδεφάκι.. που το σόι θέλει να κρύψει.. αρνείται κάθε συγγένεια
κάθε συνάφεια.. μάλλον είναι υιοθετημένο.. μάλλον μπάσταρδο.. δεν
είχαμε ποτέ τέτοια στην οικογένειά μας.. δεν εξηγείται.. οι γονείς του
ήταν πολύ σπουδαίοι άνθρωποι..
η ψεύτικη υψηλή κυριότητα.. είναι η εθνική ανεξαρτησία.. που κάποια
στιγμή του έγραψαν.. στα χαρτιά.. οι προστάτιδες δυνάμεις.. κάτι σα το
παλιό σπίτι.. που γράφουν οι συγγενείς για λόγους φοροδιαφυγής.. αλλά
κρατούν την επικαρπία.. έτσι το γράψανε κι αυτοί.. για γεωπολιτικούς
οικονομικούς στρατηγικούς λόγους.. αλλά το μογγολάκι δεν έπρεπε να το
καταλάβει.. εντάξει.. χαζό αδύναμο.. αλλά όλο και κάνα βάζο μπορεί να
έσπαγε..  
οι κακές μητριές.. είναι οι προστάτιδες δυνάμεις.. κι διάφοροι
εθνοσωτήρες.. που ενώ μας φέρονται σα να είμαστε μογγολάκια από
καταβολής κράτους.. εκπλήσσονται και μας οικτίρουν για την κατάστασή
μας.. αυτά.. περιμένω αντιρρήσεις.. μόνο σοβαρές προτάσεις δεκτές..

2012 ο φασισμός εντός

..δύσκολο το 2012.. όχι λόγω οικονομικών.. σε αυτά μαθημένος είμαι.. ηθικά όμως.. ηθικά μέ καταπλάκωσε.. και θα μου πεις.. δεν το περίμενες;.. δεν το ήξερες;.. δε το φώναζες;.. ναι.. σε όλα ναι.. αλλά μάλλον ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.. ήξερα.. κολοκύθια ήξερα.. νόμιζα να πω.. νόμιζα.. ότι ο φασισμός πρέπει να είναι τελικά βασικό ανθρώπινο χαρακτηριστικό.. και μόνο ο πολιτισμός.. σα μια λεπτή κρούστα τον κάλυπτε.. δεν τον άφηνε να φανεί.. απέτρεπε ενστικτώδεις πράξεις.. κάλυπτε την βρώμα.. μα το 12.. η στρεβλή.. αγοραία νομιμότητα.. επέτρεψε σε μιά ομάδα.. που δήλωνε.. κι ακόμα χειρότερα.. ενεργούσε παράνομα.. εκτός από απάνθρωπα και εμετικά.. ΠΑΡΑΝΟΜΑ.. και για αυτή την βολική περίπου νομιμότητα.. να εκτεθεί στις εκλογές.. και πλέον να εκλεγεί.. να μπεί στη βουλή.. επέτρεψε σε μερικούς απάνθρωπους υπάνρθωπους.. να χαρούν τις τιμές και την ατιμωρησία.. και την μισθοδοσία.. του υπόλοιπου ψευτοκοινοβουελυτικού μορφώματος.. και τι σε νοιάζει θα μου πείς; μήπως αλλάζει κάτι; και οι υπόλοιποι τι σχέση έχουν με την ηθική;.. την ανθρωπιά;.. τη δικαιοσύνη;.. σωστό κι αυτό.. αλλά με ενοχλεί.. ψέματα.. δε με ενοχλεί απλά.. με εξαγριώνει.. με εξαγριώνει.. στα όρια του φασισμού.. με εξομοιώνει.. με αυτές τις μουτσούνες.. που βρήκαν μισό εκατομμύριο ηλίθιους να τους ψηφίσουν.. με εξαγριώνει σε σημείο να μη θέλω την πολιτική τους εξαφάνιση.. μα την φυσική.. χωρίς δίκες.. χωρίς υπεράσπιση.. χωρίς θεωρητικό υπόβαθρο.. έτσι.. γιατί εμένα με ενοχλεί κι αυτή ακόμα η ύπαρξή τους.. αυτά.. αυθόρμητα και συναισθηματικά.. έρχεται μετά η λογική.. και μου τα αλλάζει.. γιατί κερδίζουν αυτοί οι υπάνθρωποι ψηφοφόρους;.. γιατί απευθύνονται στο συναίσθημα παρά στη λογική.. γιατί εκμεταλλεύονται τον φόβο του πρώην βολεμένου.. μα κι οι υπόλοιποι το ίδιο δεν έκανα πάντα;.. σε αυτό δε στηρίζεται η μοντέρνα δημοκρατία παγκοσμίως;.. και πως κερδίζουν ψηφορους;.. τελικά είναι πιό ειλικρινείς από τους υπόλοιπους.. είναι υπάνθρωποι απάνθρωποι ηλίθιοι.. και κάνουν ότι μπορούν να το δείχνουν.. δε το κρύβουν.. έτσι εύκολα οι όμοιοί τους ταυτίζονται.. εντάξει.. αυτοί ομολογούν τον πρότυπο.. κατά τον ορισμό του φασισμό.. μα κι οι άλλοι;.. μπορεί να μην έχουν βάση διάκρισης το έθνος.. αλλά έχουν άλλες βάσεις.. οικογένεια ομάδα κόμμα θρησκεία γειτονιά πόλη.. κλπ.. στο κάτω κάτω.. το έθνος είναι πιό ευρύ.. έχουν κουραστεί γενιές κοινωνικών μηχανικών.. να μας φτιάξουν ιστορία παράδοση γλώσσα.. που να εξυπηρετεί την υψηλή ιδέα του έθνους.. μα δεν μπορώ ρε παιδί μου.. έρχεται το συναίσθημα και μου την γκρεμίζει τη λογική.. βλέπω τις φάτσες τους.. ακούω τις βλακείες τους.. τις βολικές.. τις εύκολες.. τις πιστευτές.. τους βλέπω.. και ξαφνικά.. δε θέλω να υπάρχουν.. δε θέλω να υπάρχουν αυτοί που ταυτίζονται με κάποιον που θέλει να μαχαιρώσει κάποιον άλλον.. μόνο για την καταγωγή του.. γιατί δεν μπορούν να πουν για χρώμα και χαρακτηριστικά.. μια χαρά πακιστανοί μοιάζουν κι αυτοί.. δεν έχουν και χαρακτηριστικά αρίων να πεις ότι είναι ορατή η διαφορά.. μα έρχεται πάλι η λογική.. και με ρωτά με το δίκιο της.. για πόση ταλαιπωρία μεταναστών είναι υπεύθυνοι αυτοί;.. οι υπόλοιποι.. είναι υπεύθυνοι για την ζωή ΟλΩΝ των μεταναστών.. και ημών των υπολοίπων.. γιατί να θέλω την εξαφάνιση αυτών.. με τόσο πάθος.. με τόση πηγαία οργή.. κι όχι για των υπολοίπων; ευτυχώς έρχεται η ίδια λογική.. προς υπεράσπισή μου.. και μου θυμίζει.. ότι τελικά δεν κάνω διακρίσεις.. ΟΛΩΝ των υπευθύνων την εξαφάνιση.. την τιμωρία.. την διαπόμπευση.. επιθυμώ.. έχω ζητήση.. και διατυμπανίζω πάνω από 30 χρόνια.. και διαδικτυακά τα τελευταία 5-6 χρόνια.. τελικά βοήθησε λίγο που τα εξέθεσα γραπτώς.. μπήκαν λίγο σε τάξη.. ως προς το συναίσθημα.. αλλά η λογική επιμένει.. αν οι περισσότεροι είναι φασίστες.. κυριολεκτικά ή πιό γενικά.. τι σόι δημοκρατία επιθυμώ.. τι σόι δημοκρατία είναι εφικτή.. κι αν θέλω.. την εξαφάνιση των φασιστών.. μήπως αισθηματικά δεν είμαι.. αλλά λογικά είμαι κι εγώ φασίστας;.. μήπως να εξαφανιστώ εγώ πρώτα;..

 

μια εφαρμογή με κατάταξε εκεί περίπου που νόμιζα κι εγώ.. ΄

μάλλον αμφότεροι σφάλαμε..

 

Να πας στο.. γερμανό ρε καραγκιόζηηη

στο είπαν μετά την κατοχή.. νόμιζες ότι μετά τον πόλεμο.. υπήρχαν νικητές και νικημένοι.. δε κατάλαβες έρμε ότι.. υπάρχουν μόνο μεγάλοι και μικροί.. σε έστειλαν στο γερμανό.. να του κάνεις το δούλο.. λίγα χρόνια αφού σε σκότωνε και σε έκαιγε.. καψερέ.. και εσύ πήγες.. και ήσουν και υπόχρεος.. γιατί δε μπορούσες μόνος σου να ζήσεις.. έπρεπε να έχεις κάποιον να σου λέει τι θα κάνεις.. κάποιον να σε διαφεντεύει.. μακεδόνας ρωμαίος βυζαντινός βενετσιάνος τουρκος αγγλογάλος γερμανός.. δεν έχει σημασία.. κάποιον να σε μαστιγώνει για να δουλεύεις.. να εκμεταλλεύεται την εργασία σου.. να σου δίνει κι ένα ξεροκόμματο.. να μην έχεις ευθύνες.. να μη χρειάζεται να αποστάσεις την προσοχή σου.. από την αυτολοίπηση και την πικρία σου.. που εσύ είσαι περιούσιος λαός.. αλλά η τύχη σε έριξε σε παλιοκαταστάσεις.. και πως να τα καταφέρεις μόνος σου ο κακομοίρης.. αυτοι οι εφιάλτες οι κερκόπορτες οι πυλιοι γούσιοι.. οι προδότες έφταιγαν για όλα τα δεινά.. δεν έφταιγε το κακό σου το κεφάλι.. το υπερτροφικό εγώ σου που σε καθιστά ανώτερο όλων.. και σου απαγορεύει κάθε είδους συνεργασία με τον άλλο.. τον κατώτερο.. αδελφό γείτονα συμπολίτη.. ήλθε η δικτατορία με τα καλαματιανά τα τσάμικα και την εκμετάλλευση της ιστορίας.. και σου τόνωσε αυτή την αξία.. ήλθε και η μεταπολίτευση.. να σε κάνει ευρωπαίο.. ήλθε το πασόκ να σε κάνει πιο έξυπνο από τους ευρωπαίους.. να σου δείξει ότι το όνειρό σου.. πολλά λεφτά χωρίς δουλειά.. μπορεί να γίνει.. για όλο και περισσότερους.. με δανικά κι αγύριστα.. η αξία σου μετριέται πια.. με το πόσο κοστίζει το σπίτι σου.. το αμάξι σου.. τι ζημιά κάνεις στις πίστες της παρακμής.. κι εσύ με δανικά κι αγύριστα βεβαίως.. κορόιδο είσαι;.. ήλθε κι ο κινέζος.. και σε έκανε άρχοντα.. με παράνομους λαθραίους καλοπληρωμένους ανασφάλιστους εισαγόμενους δούλους.. χρηματιστήρια.. ρια αντίρια.. μετρό.. αττικές οδούς.. αεροδρόμια.. ένταξη στο ευρώ.. ένταξη της κύπρου.. με γιούρο στο ποδόσφαιρο με γιούρο στο μπάσκετ.. με γιουροβίζιον.. τι να μας πει ο ευρωπαίος.. αφού εισαι ανώτερος λέμε..
..έλεγε ο παππούς μου.. όταν δανείζεσαι πρέπει να το γυρίζεις.. για να μπορείς να το ξαναζητήσεις στην ανάγκη.. καλά για ένα αντικείμενο το καταλαβαίνεις.. αλλά για το λογιστικό χρήμα.. ποιός νοιάζεται.. και τον έδιωξες τον κινέζο.. όχι γιατί κλέβανε.. μα γιατί δε σου έφταναν αυτά που έκλεβες μαζί τους.. το “παίζω” στο χρηματιστήριο.. δε το σπουδαιολόγησες.. αφού θεωρείς ότι έχει υποχρέωση το σύμπαν.. όταν παίζεις να κερδίζεις.. ήλθε το γουρουνάκι.. είδε πως αμα ξυπνήσεις κάποιον από την παραμύθα κινδυνεύεις να τις φάς.. και συνέχισε να εκμεταλλεύεται την κατάσταση.. και ποιός δε θα προτιμούσε το playstation και τα κοψίδια.. κι ο μισθός να τρέχει.. από τις φασαρίες και το ξύλο.. μην είμαστε άδικοι..
..κι ενώ η κρίση μαινόταν στα υπερπόντια.. εσύ δε φοβήθηκες.. είχες θωρακισμένη οικονομία τρομάρα σου..
..ήλθε ο χαριτωμένος και σου είπε.. “λεφτά υπάρχουν”.. πόθεν ρε κακομοίρη; τώρα ο ψαράς σου φταίει.. που σου πέταξε πετονιά και τσίμπησες χωρίς καν δόλωμα.. μη σου πω και χωρίς αγκίστρι;.. ..κι ήλθε η πραγματικότητα.. σε άρχισε στα χαστούκια.. κι αγανάκτησες.. αλλά πάλι.. όχι με τους υπαίτιους.. που μαζί τα τρώγατε 35 χρόνια.. αλλά με τους ξένους που σταμάτησαν να σε δανείζουν.. ..μα εσύ και οι επιλογές σου τους έδωσαν το δικαίωμα.. εσύ και οι κυβερνήσεις σου.. τους επέτρεψαν να σε κάνουν ανέκδοτο.. κι αντί να δεις την τύφλα σου.. σε ενοχλούν τα ανέκδοτα.. και πυροβολείς το κεφάλι σου και πηδάς από μπαλκόνια.. αντί να πυροβολήσεις αυτούς.. να τους πετάξεις από τα μπαλκόνια.. αυτά τα μπαλκόνια που σε παραμύθιαζαν.. και τους χειροκροτούσες από κάτω με σημαιάκια και μάτια υγρά από τη συγκίνηση.. και μπορεί εσύ να αποτελείς το 10-20 %.. αλλά επιρεάζεις κι άλλο ένα 60 % που σε φοβάται.. σε θαυμάζει.. σε ζηλεύει.. σε μιμείται.. πιστεύω ότι η θέση σου είναι σε κάποια φυλακή-εργοστάσιο.. να δουλέψεις μέχρι να επιστρέψεις αυτά που έφαγες.. αλλά κι αυτό θέλει οργάνωση..
τι να σου πω τώρα..
ή θα γίνεις άνθρωπος.. θα κόψεις τα δανικά.. θα γκρεμίσεις με τα χέρια το ερείπιο.. θα φυτέψεις κάτι.. θα βάλεις καμία κοτούλα.. μη πεθάνεις της πείνας.. θα πάς να κόψεις κανα ξερόκλαδο.. αντί να το κάψεις για να οικοπεδοποιήσεις.. κάψτο στη σόμπα μη παγώσεις.. ξέχασε τα σκουπίδια.. φτιάξε και κάτι.. έστω και μανταλάκια.. αλλά καλύτερα από των κινέζων.. και προσπάθησε να τα εξάγεις μπάς και γυρίσεις κάνα δανικό.. και ίσως να αποτινάξεις την φίμη που δημιούργησες..
ή θα τα ρίξεις πάλι όλα στους άλλους.. που το βλέπω σίγουρο.. οπότε.. άντε να ζητιανέψεις κάνα ξεροκόματο πάλι.. δεν είσαι άξιος να ζήσεις μόνος σου..
να πας στο γερμανο ρε καραγκιόζη.. αμα είσαι αρκετά υποτακτικός ίσως σου δώσει πάλι..

μάης κι οξύα προεκλογικήτιδα..

η εικόνα από το ποστ της πρωτομαγιάς του 2008

όσοι με ξέρουν από παλιότερα εδώ.. θα έχουν καταλάβει ότι με περνώ βαριά τις προεκλογικές περιόδους.. οι νέοι.. αν θέλουν μπορούν να ανατρέξουν στα παλιά μου παραληρήματα.. αλλά μετά από το τελευταίο μέτρημα.. όπου η φίλη zoyzoy μόνο εμφανίστηκε.. δικαιούμαι να υποθέσω ότι έγινα εξαιρετικά βαρετός..
παρόλα αυτά.. δε μπορώ και να σκάσω τελείως.. γιατί θα σκάσω..
..ο μάιος μας ήλθε λοιπόν.. με την υπόθεση άκη να έχει υποχωρήσει.. αλλά να συνεχίζεται..
με την διαπίστωση ότι υπάρχουν αρκετοί ηλίθιοι που συνευρίσκονται με εργαζόμενα κορίτσια.. πληρώνοντας περισσότερο.. για την μη χρήση προφυλακτικών.. και φταίνε τα κορίτσια.. στην πλειοψηφία θύματα τραφικινγκ ή ναρκομανείς..
με ένα σορό απίθανους.. να ξαναζητάνε την ψήφο μας.. λες και μπορούν να κάνουν κάτι καλό.. ακόμα και να ήθελαν.. ενώ είναι σαφές ότι ποτέ δε θέλησαν και φυσικά δεν μπορούν..
και με τους ακόμα πιό απίθανους ψηφοφόρους.. που φοβάμαι ότι η κρίση τους δίδαξε μόνο ότι φταίνε μόνο οι μετανάστες.. που τους πήραν τις θέσεις.. που κανένας δεν ήθελε.. και υποβάθμισαν τη γειτονιά τους.. που αν δεν ήταν ήδη υποβαθμισμένη.. θα ήταν ακριβή και δε θα προσέλκυσε μετανάστες..
..δεν πιστεύω στις εκλογές.. με το συγκεκριμένο σύνταγμα.. κομμένο και ραμμένο στα μέτρα αυτών που το έφτιαξαν.. δεν αφήνει περιθώρια για αλλαγές.. και μάλλον.. αν διαφαινόταν ότι υπήρχε ο παραμικρός κίνδυνος αλλαγής.. θα καταργούντο μέχρι να περάσει ο κίνδυνος.. ..να επαναλάβω λοιπόν.. έστω και χωρίς λόγο..
δικαιοσύνη παιδεία δημόσια υγεία και μέριμνα..
δεν θα έπρεπε να ήταν διαπραγματεύσιμα και εμπορεύσιμα.. αλλά μάλλον δε συμφωνούν πολλοί μαζί μου.. αλλιώς δεν θα έκανε ο καθένας απεργία για το συνεταιριστικό του συμφέρον.. αλλά όλοι μαζί.. για τα ανωτέρω.. αλλά όταν λέμε όλοι.. όλοι.. οι άλλοι.. που λέει κι η διαφήμιση..
καλό μήνα.. με πολλά χρώματα κι αρώματα όπως του πρέπει..

Κρατική οργάνωση.. ο εχθρός..

μετά το ατυχές μέτρημα του προηγουμένου.. είπα.. να συνεχίσω από εκεί που έμεινα στο προ προηγούμενο.. ..είμαστε λοιπόν στα πρώτα χρόνια της μεταπολίτευσης.. αλήθεια.. γιατί την είπαμε μεταπολίτευση.. κι όχι αναπολίτευση;.. μάλλον για το λόγο που η δεξιά ονομάστηκε ΝΕΑ δημοκρατία.. λές και υπήρχε και παλιά.. λες και ήταν δημοκρατία.. και το πασόκ.. πανελλήνιο (κομπασμός) σοσιαλιστικό (ανακρίβεια) κίνημα (αρστερολαγνία).. βάζοντας νέες βάσεις στον έλεγχο των μαζών.. με εκβιασμούς.. “ή εγώ ή τα τανκς”.. με βεβαιότητες “δευτέρα με βρίζουν κυριακή με ψηφίζουν δευτέρα με ξαναβρίζουν..”.. με συνθήματα.. “λιτότητης”.. “πρωτιμάτε ελληνικά”.. αλλά μόνο για τα κατώτατα στρώματα.. “αλλαγή” “εοκ και νατο το ίδιο συνδηκάτο” “θα.. θα.. θα. θα..”.. αλλά μόνο προεκλογικά..
..ήλθε μια μέρα.. που ανέτειλε ο πράσινος ήλιος.. πολλοί ειλικρινά επένδυσαν σε αυτό το όραμα της αλλαγής.. και τρέξανε και τοιχοκόλλησαν και χειροκρότησαν.. είχα αρχίσει να ξεψαρώνω πια.. κι έλεγα την γνώμη μου έστω και υπό μορφή χιούμορ.. ο ανδρέας προσωπικά.. μου φαινόταν απίθανος φαφλατάς.. και τεράστιος ψεύτης.. όχι τόσο καλός όσο ο καραμανλής.. αλλά σίγουρα επικίνδυνος.. προσπαθούσα να τους πίσω.. αυτούς που ενστερνίζονταν την αλλαγή πιά.. ότι η αλλαγή δε γίνεται από άμβωνος.. αλλά στη μεταβολή της οργάνωσης.. στη βελτίωση της καθημερινότητας.. στην εξάλειψη της διαφθοράς.. χωρίς αποτέλεσμα βεβαίως..
..και δικαίως.. το καλοσκέφτικα.. μετά την επικράτηση των μακεδόνων.. που δημιούργησαν μια αυτοκρατορία.. στις πλάτες όλων των κατακτημένων.. το κράτος από τρόπος ζωής.. μετατράπηκε σε εχθρό.. οι πολίτες έβλεπαν ως υποχρέωσή τους πια.. να βρίσκουν τρόπους να το παρακάμπτουν προς όφελός τους.. δεν άλλαξε βέβαια με την επικράτηση των ρωμαίων.. εντάθηκε με την επικράτηση των βυζαντινών και των οθωμανών.. και αντί να αλλάξει με την επανάσταση.. πήρε πιό συγκεκριμένες οικονομικές γεωπολιτικές διαστάσεις.. κι εδραιώθηκε με την απελευθέρωση..
..πως να παλέψεις κάτι που άντεξε 2 χιλιετίες;..

Για να μετρηθούμε..

..πόσοι ήμαστε;.. ένα μύριο άνεργοι.. βάλε τους βιοτέχνες και τους εμπόρους.. βάλε και τις οικογένειες.. μη σου πω να βάλεις και αυτούς που παίρνουν 400-500 ευρουλάκια το μήνα.. πιό κοντά είναι στο τίποτα.. παρά στα 1400 που χρειάζεται για να κουτσοζήσει με τι ς σημερινές τιμές.. μήπως είμαστε πολλοί για να περιμένουμε από άλλους να μας λύσουν το πρόβλημα;.. μήπως να αφήσουμε την κλάψα μας.. και να σηκωθούμε να πάρουμε τους δρόμους.. τα βουνά και τις στάνες;.. δε μπορεί.. φαντάζομαι έχουμε ανάμεσά μας όλες τις ειδικότητες.. και τις δεξιότητες.. θα μπορούσαμε κάπως να οργανωθούμε.. θα μπορούσαμε ανά περιοχή να μαζέψουμε τις διατροφικές καταναλωτικές και κοινωνικές μας ανάγκες.. και να προσπαθήσουμε να τις λύσουμε μεταξύ μας.. δε ξέρουμε τι περίπου χρειαζόμαστε για διατροφή ένδυση εξοπλισμό;.. εντάξει.. δε θα αντιμετωπίσουμε την υγεία.. αλλά αν δεν αντιμετωπίσουμε τα υπόλοιπα.. και πεθάνουμε από πείνα ή κατάθλιψη περιμένοντας τους σωτήρες.. τι τη χρειαζόμαστε την υγεία;.. δε μπορούμε ο καθένας αντί να βαριόμαστε τη ζωή μας.. να αρχίσουμε να ασχολούμεθα με κάτι;.. σα χόμπι ρε αδελφέ.. να δούμε.. να συνεννοηθούμε με αγρότες και κτηνοτρόφους.. να κάνουμε κατά τόπους άτυπους συνεταιρισμούς.. να δούμε τι μπορεί να καλλιεργηθεί και που.. κοντά στον τόπο της κατανάλωσης.. να τα μεταφέρουμε ακόμα και με ποδήλατο.. θα γίνουμε και πιό ερωτεύσιμοι αμα πέσουν οι μπάκες τρομάρα μας.. να μαζευόμαστε και να γλεντάμε.. να τους σπάσουμε τα νεύρα όπως πάντα.. που θέλουν να μας επιβάλουν την κλαψομουνίασή τους.. άντε.. και εσείς οι 20-30 που θα πέσετε εδώ.. έστω και κατα λάθος.. σκουντήστε.. σφαλιαρώστε.. ταρακουνήστε το διπλανό σας.. που βαριέται ακόμα και να το συζητήσει.. που βλέπει το ίντερνετ σα μπαμπούλα.. κάντε κάτι για την τιμή των όπλων.. για τα παιδιά και τα αγέννητα ίσως εγγόνια σας.. που τα έχετε χρεώσει.. νομιζοντας ότι τα εξασφαλίζετε.. και το να πεθάνουν είναι το εύκολο.. το να ζουν στην αθλιότητα πως το ανέχεστε;.. δόστε το παράδειγμα.. άντε να συναντηθούμε σε κάνα πιό πλατύ μέσον.. στο φατσαμπούκι ας πούμε.. στο τηλεβώας.. κάπου.. κι αν εν τω μεταξύ μας το κόψουν.. πάντα θα υπάρχουν τα σημαιάκια και οι προβολείς.. ακόμα και με σήματα μορς.. να μην σταματήσουμε να επικοινωνούμε..
τικτικ τικτικ τικτικ τικτικ τικτικ τικτικ..
ΠΕΡΙΜΕΝΩ!!!!


..δε τελείωσε η σειρά παραληρημάτων περί οργάνωσης.. αλλά θα έσκαγα αν δε τα έλεγα..

Οργάνωση.. ανέφικτη..

..το μάζεψα στα γρήγορα το προηγούμενο ποστ.. στην αρχή της μεταπολίτευσης.. γιατί μίκραινε επικίνδυνα.. έτσι κι αλλιώς γνωρίζω ότι τα παραληρήματα δεν έχουν μεγάλο αναγνωστικό και σχολιαστικό ενδιαφέρον.. πόσο μάλλον όταν γίνονται σχινοσέντονα.. αλλά συνεχίζω να τα γράφω.. για να θυμάμαι.. και τα δημοσιοποιώ.. για να υπάρχουν.. και να μπορώ να παραπέμπω σε αυτά.. όταν βαριέμαι να λέω τα ίδια και τα ίδια.. όταν με ρωτούν “εσύ τι προτείνεις;”..
..κι ήλθε λοιπόν η μεταπολίτευση.. κι εγώ γινόμουν δέκα ετών.. κι άρχισα κι εγώ να πονηρεύομαι.. μετακομίσαμε σε νέο διαμέρισμα.. σε νεόδμητων πολυκατοικία.. με διαχειριστή και συνελεύσεις.. εκεί είδα.. ότι σε 15 άτομα.. για ένα απλό θέμα που είχε συγκεκριμένες λύσεις.. μπορεί να εμφανιστούν και 20 ανεδαφικές λύσεις.. επλήγη λίγο η εμπιστοσύνη μου στην λογική και στο λόγο γενικότερα.. δεν δημοσιοποιούσα ακόμα τις σκέψεις μου.. ήταν πολύ πρόσφατες οι μέρες.. που διωκόσουν πιό εύκολα για το τι σκέπτεσαι παρά για το τι κάνεις.. μπορούσες ας πούμε να κλέψεις και να τη γλυτώσεις.. αν όμως δημοσιοποιούσε ιδέες μη συμβατές με τις επικρατούσες απόψεις.. δε είχες σωτηρία.. κι αυτές οι επικρατούσες απόψεις ήλπιζα ότι κάπως μαγικά θα άλλαζαν με τη μεταπολίτευση..
..απογοητεύτηκα λίγο.. κατάλαβα ότι δε μπορούσε να επικρατήσει δικαιοσύνη.. μια και μεγάλο μέρος της κοινωνίας και των σωμάτων ασφαλείας.. μοιράζονταν τις απόψεις της χούντας.. και δεν μπορούσαν να τιμωρηθούν για τη συμμετοχή τους.. χωρίς να ξεσπάσει ένας νέος εμφύλιος.. έτσι αυτά που εγώ έβλεπα σα λογικά.. το να ζεις σε μια κοινωνία που να αποτελείται από υγιείς και ευτυχισμένους πολίτες.. είναι βασικό για την προσωπική ευτυχία.. αντίθετα.. έβλεπα τον καθένα να στηρίζει την προσωπική του ευτυχία.. στην προβολή της επιτυχίας του.. στο πόσο πιό επιτυχημένος είναι από τους γύρω του.. είχα καταλάβει ότι φασισμός είναι να επιβάλεις τις απόψεις σου σε όλους.. να θές να τους σώσεις ντε και καλά.. κι κυρίως.. να είσαι σίγουρος για την ορθότητα των θεωριών σου..
..εγκατέλειψα λοιπόν προς στιγμήν.. τις ιδέες για συνολική οργάνωση.. και άρχισα να σκέφτομαι μια πειραματική πραγματοποίηση.. σε ένα μικρό χώρο.. με λίγα άτομα.. με μια ανεξαρτησία από το κράτος.. κάτι σε μορφή συνεταιρισμού.. σε επίπεδο πόλης.. κάτι που θα έδινε την ευκαιρία σε κάποιους.. που σαν κι εμένα.. δεν ήταν ευχαριστημένοι με τις επικρατούσες απόψεις.. να βρούν ένα τρόπο να δοκιμάσουν στην πράξη τις θεωρίες μας.. δυστυχώς τότε δεν υπήρχαν προσωπικοί υπολογιστές ούτε διαδίκτυο.. και με τα παραδοσιακά κοινωνικά μέσα.. δεν κατάφερα να συναντήσω κάποιους που μοιράζονταν τις απόψεις μου.. με κύριο ανασταλτικό παράγονταν.. την αγκύλωση στην ατομική ιδιοκτησία.. που έχοντας ήδη δει τους γονείς του πατέρα μου.. να πεθαίνουν.. χωρίς να πάρουν κάτι μαζί τους.. θεωρούσα παράλογη..
..σιγά σιγά άρχισα να δουλεύω.. επί πληρωμή.. καλοκαίρια και διακοπές.. κι άρχισα να σκέφτομαι ότι εγώ έχω το πρόβλημα.. και μόνος πρέπει να βρώ τη λύση για μένα.. παρόλο που άνοιγε ο κύκλος των γνωριμιών μου.. δεν έβρισκα άτομα που να μπορώ να εμπιστευτώ τις ιδέες μου περί οργάνωσης.. και άρχισα να γίνομαι αναχωρητής.. ήθελα να βρώ ένα έρημο μέρος να περνώ καλά μόνος μου.. αλλά δεν έβρισκα τον τρόπο.. πουθενά δεν μπορούσες να αποφύγεις τις επαφές με ένα λίγο ως πολύ διεφθαρμένο κράτος.. που καταλάβαινα γιατί το ήθελαν οι κρατούντες.. αλλά ποτέ δε κατάλαβα γιατί το συντηρούσαν οι.. κρατούμενοι..

Οργάνωση και τελετουργικό..

..όπως έχω ξαναπεί.. από τότε που θυμάμαι.. είχα εκτιμήσει την αξία της οργάνωσης.. στην αποπεράτωση ενός έργου.. όσο μικρό κι ασήμαντο κι αν ήταν.. ήταν μέρος της διασκέδασης.. ο σχεδιασμός.. ο καθορισμός της σειράς.. τα προαπαιτούμενα.. μπορεί να ήταν ένα σκούπισμα σφουγγάρισμα.. ένα βάψιμο.. ηλεκτρικά υδραυλικά.. κάποια οποιαδήποτε κατασκευή.. μπορεί να ήταν διασκέδαση.. αλλά μέρος της χαράς ήταν κι η επίτευξη του αποτελέσματος.. άσχετα αν κάποια άλλη ιδέα.. μου τραβούσε την προσοχή.. και παρατούσα την προηγούμενη.. κάποιες μείνανε στο χρονοντούλαπο της ιστορίας.. καταδικασμένες σε μια αναμονή πολλές φορές άκαρπη.. αλλά έτσι είναι το παιχνίδι.. κάποιες διατηρούσαν την προσοχή μου.. και την επιμονή μου.. γιατί αφορούσαν άλλους.. και το παιχνίδι σοβάρευε.. και το αποτέλεσμα γινόταν σημαντικό.. ήταν και κληρονομικό χάρισμα.. ο πατέρας μου ήταν αυτός που φώναζαν.. για οποιουδήποτε είδους αγγαρεία επισκευή μετατροπή.. δια πάσαν νόσον και πάσαν μαλακίαν.. έτσι όταν αυτός έγινε ναυτικός.. έμεινα εγώ στο πόδι του.. ήμουν πέντε ετών.. και δεν είχα τις φυσικές δυνατότητες στην αρχή για όλα.. αλλά σιγά σιγά.. έγινα κι εγώ ο άνθρωπος για όλες τις δουλειές..
..όταν η επίλυση προβλημάτων.. είναι ότι πιο διασκεδαστικό μπορείς να σκεφτείς.. είσαι καταδικασμένος να σκέφτεσαι συνέχεια και για τα πάντα.. κι όταν είσαι άτυχος.. κι ότι πιάνεις το φέρνεις σε πέρας.. κινδυνεύεις να καβαλήσεις ένα καλάμι ΝΑ.. έτσι δεν την πάτησε κι ο συνάδελφος ξυλουργός.. και την είδε θεάνθρωπος στα τριάντα του;.. ευτυχώς σε εκείνη την ηλικία σκεφτόμουν να κάνω οικογένεια.. κι έτσι βρήκα κάτι στο οποίο υστερούσα.. και προσγειώθηκα λίγο.. λίγο όμως.. γιατί παραδέχθηκα.. ότι για να κάνεις οικογένεια χρειάζεται κι ένας ακόμα.. οπότε δε το κατέγραψα στα προσωπική αποτυχία.. έτσι κι αλλιώς κατάλαβα τη ματαιότητα του εγχειρήματος στα πρώτα δυό τρία χρόνια.. κι άρχισα πάλι να ενδιαφέρομαι.. και για τους υπόλοιπους συνανθρώπους μου.. μπορεί να μη χρεώθηκα.. ούτε την αποτυχία μου να τους βοηθήσω ..σαν προσωπική αποτυχία.. αλλά αυτό δε με απέτρεψε.. από το να σκέφτομαι λύσεις για τα κοινονικοπολιτικοοικονομικά προβλήματα.. το κόλπο για να μην την ψωνίσεις.. για μένα ήταν.. να αντιμετοπίζω την σκέψη σαν παιχνίδι.. όπως έκανα από μωρό..
..σκεφτόμουν λοιπόν.. εν μέσω δικτατορίας.. τι θα μπορούσε να γίνει με το τέλος της.. που για κάποιο λόγο το είχα σίγουρο.. τι είδους κοινωνική οργάνωση θα έκανε τους γύρω μου χαρούμενους.. το πρώτο που μας έλειπε ήταν η αίσθηση της δικαιοσύνης.. από διηγήσεις για τις μεταπολεμικές περιπέτειες.. είχα αρχίσει να καταλαβαίνω ότι αυτό δε θα είναι εύκολο.. μια και προηγουμένως.. είχαν επικρατήσει δύο ιδέες περί δικαίου.. αλλά ήλπιζα ότι κάτι θα είχαμε μάθει από τις ασχήμιες που είχαν γίνει τότε.. κι από τις δύο πλευρές..
..το δεύτερο που μας έλειπε.. ήταν η ελευθερία του λόγου.. το θεωρούσα σημαντικό.. γιατί νόμιζα ότι ο λόγος είναι το εργαλείο.. για την οργάνωση περισσοτέρων του ενός.. για την οργάνωση και την αποπεράτωση του κάθε έργου..
..μετά άρχισα σιγά σιγά.. να φτιάχνω στο μυαλό μου ένα είδος πολιτεύματος.. την βασιλεία δεν την καταλάβαινα.. πως ένας έξυπνος άνθρωπος μπορεί να την προτιμά.. αν δεν ήταν ο ίδιος βασιλιάς βέβαια.. μου ήταν μυστήριο.. η προεδρευομένη δημοκρατία.. δε με έπειθε.. την έβλεπα σαν αριστοκρατική τυραννία.. και χωρίς να κρατούν οι άριστοι τελικά.. στο κάτω κάτω αυτοί δε μας είχαν οδηγήσει στην δικτατορία;.. οδηγήθηκα σε ένα σχήμα πυρηνικό.. αποτελούμενο από μικρές ομάδες.. κατά το δυνατόν αυτοδύναμες.. που θα μπορούσαν να οργανωθούν εσωτερικά.. να έχουν όλοι λόγο.. και να αναλαμβάνει ο καθένας κάποιο ρόλο.. κυκλικά ή ακόμα καλύτερα με κλήρο.. για μικρό χρονικό διάστημα.. και χωρίς μισθό.. έτσι σα μια θητεία χωρισμένη σε κομμάτια.. με τον ίδιο τρόπο έβλεπα να λειτουργούν κι οι ευρύτερες ομάδες.. κοινότητες δήμοι νομοί περιφέρειες..
..δε καταλάβαινα πως γίνεται ένας άνθρωπος να κάνει την ίδια δουλειά σε όλη του τη ζωή.. τραγικά βαρετό.. μου φαινόταν λογικό.. να ξεκινάς με μια έντονα χειρωνακτική δουλειά.. και μια ελαφρά εκπαίδευση.. και σιγά σιγά να εξελίσσεσαι.. σε δημόσιο υπάλληλο κοντά στη δύση του βίου σου.. και μη μου πείτε για εξειδίκευση.. δε σου απαγορεύει κανένας να σκάβεις 3 ώρες τη μέρα.. και συγχρόνως να σκέφτεσαι.. ούτε να μελετάς όσο θέλεις πριν και μετά..
..δε καταλάβαινα πως γίνεται να κοστίζει περισσότερο το χρήμα.. από την εργασία.. θεωρούσα.. ότι η στενή ομάδα.. θα έπρεπε να μεριμνά για τις βασικές ανάγκες όλων των μελών της.. τροφή στέγη κλιματισμό εκπαίδευση ψυχαγωγία.. και να προσφέρει ένα ποσό στον κουμπαρά της αμέσως ευρύτερης ομάδας.. για την εξισορρόπηση των τοπικών διαφορών.. πρώτες ύλες.. καιρικά φαινόμενα.. αντιμετώπιση φυσικών καταστροφών.. μετακινήσεις.. μεταφορές.. κλπ..
..τέτοια ανεδαφικά σκεφτόμουν σαν παιδί.. όχι πολύ αθώο.. αλλά όπως φάνηκε άπειρο..
..κι έπεσε η δικτατορία.. κάπως.. και φωνάξαμε πίσω αυτούς που μας οδήγησαν εκεί.. και η δικαιοσύνη δεν προχώρησε πολύ.. οι κλίκες συνέχισαν την δουλειά τους.. αντί να σκεφτούμε διαδικασίες και οργανώσεις.. τελετουργικά αναπαράγαμε τα ίδια τα παλιά.. και η δημοκρατία δεν ήλθε.. και ήταν λογικό.. όταν τα σκεφτόμουν αυτά.. δεν είχα βρεθεί σε συνέλευση πολυκατοικίας.. θα είχα καταλάβει.. ότι τελικά ο λόγος δε φτάνει.. θα πρέπει να υπάρχει και λόγος.. κι έτσι συνεχίζουμε με σεπτές τελετές.. και να δούμε..
έχουμε και πιό συμαζεμένο παραλήρημα στα πλακάκια

ΕΥ(ελιξία-ασ)ΦΑΛΕΙΑ μέχρι ΑΣΦ(αλεια-ευελ)ΙΞΙΑς

η αναζήτηση της ασφάλειας είναι ο λόγος που οι πιό αδύναμοι μαζευτήκαμε σε αγέλες.. και ευρύτερες ομάδες συμφερόντων με το πέρασμα των χιλιετιών.. ασφάλεια κατά της πείνας.. με πιό αποτελεσματικό κυνήγι.. ασφάλεια από τα στοιχεία της φύσης.. με συλλογική κατασκευή πιό αποτελεσματικών καταλυμάτων.. ασφάλεια από τα αρπαχτικά.. ασφάλεια από τις άλλες ομάδες.. ασφάλεια από το φόβο που προκαλούσαν τα ανεξήγητα.. κι οι μεταφυσικές ανησυχίες.. τα νόημα και
..οι λαρυγγισμοί έγιναν λέξεις.. για να περιγράψουν τον κόσμο.. και κάποια στιγμή.. και νοήματα χωρίς φυσική υπόσταση..


..από την πρώτη στιγμή.. η ασφάλεια χρησιμοποιήθηκε σαν εμπόρευμα.. με αντάλλαγμα την ελευθερία.. κάθε μονάδα ασφάλειας.. κόστιζε μια μονάδα ελευθερίας..


..μετά από χιλιάδες χρόνια εξέλιξης.. οι κοινωνικές δομές είναι κατά βάση οι ίδιες.. οι πιο αδύναμοι .. πεινούν.. είναι άστεγοι.. έρμαια στις επιθέσεις.. και με νέα ανεξήγητα.. και μεταφυσικές ανησυχίες.. οι λέξεις περιγράφουν τα αντικείμενα.. και συγχέουν τα νοήματα..


..τελικά η ασφάλεια.. αντί να εισπραχθεί από τους δικαιούχους.. σε αντάλλαγμα της χαμένης τους ελευθερίας.. εισπράττεται από αυτούς που αγόρασαν την ελευθερία.. και καταχράστηκαν την ασφάλεια..


..οι λέξεις είναι πιά πιό αποτελεσματικές από τη βία.. η ασφάλεια στο δυτικό πολιτισμό έχει πάρει διαστάσεις μυθικές.. το νόμισμα είναι πιά το λογιστικό χρήμα.. όποιος το έχει.. απολαμβάνει και την ασφάλεια και την ελευθερία.. μπήκε και η λέξη ευελιξία.. ευκολία ελιγμών.. για να τους εξυπηρετεί.. έτσι αυτοί που έχουν το χρήμα.. απολαμβάνουν την ΕΥ(ελιξία-ασ)ΦΑΛΙΑ.. και τάζουν σε αυτούς που ζηλεύουν το χρήμα.. την ΑΣΦ(αλια-ευελ)ΙΞΙΑ..


..ίσως αν δίναμε λίγη υποτιθέμενη ασφάλεια.. για να πάρουμε πίσω λίγη ελευθερία.. να μπορούσαμε να γίνουμε από εργατικοί δημιουργικοί.. από ΕΥ(έλικτοι-ασ)ΦΑΛΕΙΣ απλά ελεύθεροι.. όσο κι ανασφαλές κι αν είναι.. σίγουρα είναι πιό ενδιαφέρον.. και συμφέρον.. αν σκεφτείς ότι την ασφάλεια χαμένη την έχουμε έτσι κι αλλιώς..

Βρόμισαν οι λέξεις..

..δυσκολεύομαι τελευταία να βάλω δυό λέξεις στη σειρά.. λίγο η μνήμη μου που υστερεί.. λίγο που τα έχω πει όλα.. όσα θεωρούσα σημαντικά.. αλλά κύρια γιατί κι οι λέξεις χάσαν το νόημά τους.. βρόμισαν..
ο πολίτης έγινε μια μάζα οπαδών.. ο πολιτικός ο χειριστής της μάζας προς όφελός του.. ο δημόσιος υπάλληλος.. το μέσο χειρισμού των εκλογών.. και ταλαιπωρίας της μάζας στο μεσοδιάστημα.. οι εκλογές.. επίφαση δημοκρατίας.. όπου οι μάζες επικυρώνουν τα αποτελέσματα της κοινωνικής μηχανικής.. ο συνεταιρισμός μέσο πλουτισμού των αρχόντων.. ο συνδικαλισμός πρόναος της πολιτικής καριέρας.. η δικαιοσύνη ιδιότροπο δίχτυ που πιάνει τα λιανόψαρα αλλά όχι τους καρχαρίες.. ο δημοσιογράφος φερέφωνο του κεφαλαίου που ελέγχει τον πολιτικό.. τα σώματα ασφαλείας.. ασφάλεια των κρατούντων έναντι της μάζας.. δημιουργία η συσσώρευση κεφαλαίου.. είδωλα της μάζας.. αυτοί που καταφέρνουν πιό επιτυχημένα να την εκμεταλλεύονται.. άστεγος το απαραίτητο φόβητρο.. παράδειγμα προς αποφυγή για τη μάζα.. χρέος το κεφάλαιο που εκμεταλεύονται οι άρχοντες και δέχονται να πληρώνουν οι μάζες.. βοήθεια το δάνειο που αυξάνει το χρέος της μάζας σε μη διαχειρίσιμα επίπεδα.. μακαρόνια είναι το φαγητό που τρώω τώρα.. και μια και δεν έχω παιδιά.. πιθανόν να το πληρώνουν και τα δισέγγονά σου.. αν δεν αφήσεις ήσυχες τις λέξεις.. και δε τιμωρήσεις όλους αυτούς που τις βρόμισαν...

Δεν έχουμε σωτηρία..

η εικόνα από εδώ

..μου ήλθε η όρεξη για καρμπονάρα χθες.. πετάχτηκα να πάρω 3 πραγματάκια που έλειπαν.. ζαμπον μπέικον και κρέμα γάλακτος.. μπουκάρησα.. σε ένα λεπτό τα μάζεψα.. διάλεξα ένα ταμίο με ένα πελάτη μπροστά μου και περίμενα.. μόλις ανέβασα το καλαθάκι μου στο ταμείο.. έρχεται μια κυρία τρέχοντας.. με κατάφορτο καλαθάκι.. “εγώ είμαι μπροστά μου είπε.. είχα αφήσει το καλαθάκι.. βιάζομαι..”.. πινγκ πινγκ πινγκ 12,36.. ορίστε.. ευχαριστώ καλησπέρα.. λιγότερο από 30 δευτερόλεπτα θα έκανα.. αλλά έπρεπε να περιμένω να περάσει η κυρία.. με τα 20-30 πράγματα.. γιατί ο δικός της χρόνος είναι φυσικά πολυτιμότερος του δικού μου.. γενικά δε βιάζομαι.. από μικρός έχω αποφασίσει ότι το τέλος το ξέρω.. ένας τάφος είναι.. γιατί να βιάζομαι;.. ούτε θεωρώ τον δικό μου χρόνο πολυτιμότερο από του διπλανού μου.. αλλά σε βάζει να σκεφτείς.. όσο δε ζητάμε την συνολική καλή διάθεση.. όσο ισχύει το τεκμήριο της ενοχής.. όσο καθένας θεωρεί τον δίπλα αντίπαλο.. όσο αδυνατούμε να δημιουργήσουμε σχέσεις εμπιστοσύνης.. δε μπορούμε.. και κατά τη γνώμη μου.. δεν αξίζουμε σωτηρία.. ας λιμοκτονίσουμε ταμπουρωμένοι στη κουτοπόνηρη ανασφαλή μιζέρια μας..

ανάσες.. πιφφφ..

η εικόνα από εδώ

..με αφορμή την τελευταία ανάσα ανακούφισης.. που πήρε ο κόσμος.. με την πρόσληψη της νέας κυβέρνησης.. και την απόλυση της προηγούμενης.. είπα να δω πόσες κυβερνήσεις αλλάξαμε.. κι ίσως πόσες τέτοιες ανάσες πήραμε.. δε το βρήκα μαζεμένο.. κι έτσι πήρα τα στοιχεία από τη wikipedia.. έκανα ένα πίνακα ..

όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις:

1.Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος(1791-1865) 13 Ιανουαρίου 1822 – 10 Μαΐου 1823

2.Αθανάσιος Κανακάρης(1760-1823) 1822

3.Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης(1765-1848) 1823

4.Γεώργιος Κουντουριώτης(1782-1858) 1823 – 1826

5.Ανδρέας Ζαΐμης(1791-1840) 1826 – 1827

Ελληνική Πολιτεία

(Κράτος κατ΄ εντολή)

6.Ιωάννης Καποδίστριας(1776-1831) 30 Μαρτίου 1827 – 9 Οκτωβρίου 1831

7α.Αυγουστίνος Καποδίστριας(1778-1857) 9 Οκτωβρίου 1831 – 6 Φεβρουαρίου 1833

7β.Θεόδωρος Κολοκοτρώνης(1770-1843)

7γ.Ιωάννης Κωλέττης(1773/1774-31 Αυγούστου 1847)

Βασίλειον της Ελλάδος. Απόλυτη μοναρχία. Επίσημο ανεξάρτητο κράτος

8.Σπυρίδων Τρικούπης(1788-1873) 25 Ιανουαρίου 1833 - 3 Απριλίου 1833

9.Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος(1791-1865) 12 Οκτωβρίου 1833 – 31 Μαΐου 1834

10.Ιωάννης Κωλέττης(1774-1847) 12 Ιουνίου 1834 – 20 Μαΐου 1835

11.Κόμης Ιωσήφ Λουδοβίκος Άρμανσμπεργκ(1787-1853) 20 Μαΐου 1835 – 2 Φεβρουαρίου 1837

12.Ιγνάτιος φον Ρούτχαρτ(1790-1838) 2 Φεβρουαρίου 1837 – 8 Δεκεμβρίου 1837

13.Βασιλεύς Όθων(1815-1867) 8 Δεκεμβρίου 1837 – 10 Φεβρουαρίου 1841

14.Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος(1791-1865) 10 Φεβρουαρίου 1841 – 10 Αυγούστου 1841

15α.Βασιλεύς Όθων(1815-1867)

15β.Αντώνιος Κριεζής(1796-1865) 10 Αυγούστου 1841 – 3 Σεπτεμβρίου 1843

Βασίλειον της Ελλάδος. Συνταγματική μοναρχία

16.Ανδρέας Μεταξάς(1790-1860) 3 Σεπτεμβρίου 1843 – 16 Φεβρουαρίου 1844

17.Κωνσταντίνος Κανάρης(1790-1877) 16 Φεβρουαρίου 1844 – 30 Μαρτίου 1844

18.Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος(1791-1865) 30 Μαρτίου 1844 – 6 Αυγούστου 1844

19.Ιωάννης Κωλέττης(1774-1847) 6 Αυγούστου 1844 – 5 Σεπτεμβρίου 1847

20.Κίτσος Τζαβέλας(1801-1855) 5 Σεπτεμβρίου 1847 – 8 Μαρτίου 1848

21.Γεώργιος Κουντουριώτης(1782-1858) 8 Μαρτίου 1848 – 15 Οκτωβρίου 1848

22.Κωνσταντίνος Κανάρης(1790-1877) 15 Οκτωβρίου 1848 – 12 Δεκεμβρίου 1849

23.Αντώνιος Κριεζής(1796-1865) 12 Δεκεμβρίου 1849 – 16 Μαΐου 1854

24.Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος(1791-1865) 16 Μαΐου 1854 – 22 Σεπτεμβρίου 1855

25.Δημήτριος Βούλγαρης(1802-1878) 22 Σεπτεμβρίου 1855 – 13 Νοεμβρίου 1857

26.Αθανάσιος Μιαούλης(1815-1867) 13 Νοεμβρίου 1857 – 26 Μαΐου 1862

27.Ιωάννης (Γενναίος) Κολοκοτρώνης(1803-1868)26 Μαΐου 1862 – 11 Οκτωβρίου 1862

Α' Βασιλευόμενη Δημοκρατία

28.Δημήτριος Βούλγαρης(1802-1878) 11 Οκτωβρίου 1862 – 9 Φεβρουαρίου 1863

29.Αριστείδης Μωραϊτίνης(1806-1875) 9 Φεβρουαρίου 1863 – 13 Φεβρουαρίου 1863

30.Ζηνόβιος Βάλβης(1800-1886) 13 Φεβρουαρίου 1863 – 27 Μαρτίου 1863

31.Διομήδης Κυριακός(1811-1869) 27 Μαρτίου 1863 – 29 Απριλίου 1863

32.Μπενιζέλος Ρούφος(1795-1868) 29 Απριλίου 1863 – 25 Οκτωβρίου 1863

33.Δημήτριος Βούλγαρης(1802-1878) 25 Οκτωβρίου 1863 – 5 Μαρτίου 1864

34.Κωνσταντίνος Κανάρης(1790-1877) 5 Μαρτίου 1864 – 16 Απριλίου 1864

35.Ζηνόβιος Βάλβης(1800-1886) 16 Απριλίου 1864 – 26 Ιουλίου 1864

36.Κωνσταντίνος Κανάρης(1790-1877) 26 Ιουλίου 1864 – 9 Φεβρουαρίου 1865

37.Αλέξανδρος Κουμουνδούρος(1817-1883) 2 Μαρτίου 1865 – 20 Οκτωβρίου 1865

38.Επαμεινώνδας Δεληγεώργης(1829-1889) 20 Οκτωβρίου 1865 – 3 Νοεμβρίου 1865

39.Δημήτριος Βούλγαρης(1802-1878) 3 Νοεμβρίου 1865 – 6 Νοεμβρίου 1865

40.Αλέξανδρος Κουμουνδούρος(1817-1883) 6 Νοεμβρίου 1865 – 13 Νοεμβρίου 1865

41.Επαμεινώνδας Δεληγεώργης(1829-1889) 13 Νοεμβρίου 1865 – 28 Νοεμβρίου 1865

42.Μπενιζέλος Ρούφος(1795-1868) 28 Νοεμβρίου 1865 – 9 Ιουνίου 1866

43.Δημήτριος Βούλγαρης(1802-1878) 9 Ιουνίου 1866 – 18 Δεκεμβρίου 1866

44.Αλέξανδρος Κουμουνδούρος(1817-1883) 18 Δεκεμβρίου 1866 – 20 Δεκεμβρίου 1867

45.Αριστείδης Μωραϊτίνης(1806-1875) 20 Δεκεμβρίου 1867 – 25 Ιανουαρίου 1868

46.Δημήτριος Βούλγαρης(1802-1878) 25 Ιανουαρίου 1868 – 25 Ιανουαρίου 1869

47.Θρασύβουλος Ζαΐμης(1829-1880) 25 Ιανουαρίου 1869 – 9 Ιουλίου 1870

48.Επαμεινώνδας Δεληγεώργης(1829-1889) 9 Ιουλίου 1870 – 3 Δεκεμβρίου 1870

49.Αλέξανδρος Κουμουνδούρος(1817-1883) 3 Δεκεμβρίου 1870 – 28 Οκτωβρίου 1871

50.Θρασύβουλος Ζαΐμης(1829-1880) 28 Οκτωβρίου 1871 – 25 Δεκεμβρίου 1871

51.Δημήτριος Βούλγαρης(1802-1878) 25 Δεκεμβρίου 1871 – 8 Ιουλίου 1872

52.Επαμεινώνδας Δεληγεώργης(1829-1889) 8 Ιουλίου 1872 – 9 Φεβρουαρίου 1874

53.Δημήτριος Βούλγαρης(1802-1878) 9 Φεβρουαρίου 1874 – 27 Απριλίου 1875

54.Χαρίλαος Τρικούπης(1832-1896) 27 Απριλίου 1875 – 15 Οκτωβρίου 1875

55.Αλέξανδρος Κουμουνδούρος(1817-1883) 15 Οκτωβρίου 1875 – 26 Νοεμβρίου 1876

56.Επαμεινώνδας Δεληγεώργης(1829-1889) 26 Νοεμβρίου 1876 – 1 Δεκεμβρίου 1876

57.Αλέξανδρος Κουμουνδούρος(1817-1883) 1 Δεκεμβρίου 1876 – 26 Φεβρουαρίου 1877

58.Επαμεινώνδας Δεληγεώργης(1829-1889) 26 Φεβρουαρίου 1877 – 19 Μαΐου 1877

59.Αλέξανδρος Κουμουνδούρος(1817-1883) 19 Μαΐου 1877 – 26 Μαΐου 1877

60.Κωνσταντίνος Κανάρης(1790-1877) 26 Μαΐου 1877 – 2 Σεπτεμβρίου 1877

61.Αλέξανδρος Κουμουνδούρος(1817-1883) 11 Ιανουαρίου 1878 – 21 Οκτωβρίου 1878

62.Χαρίλαος Τρικούπης(1832-1896) 21 Οκτωβρίου 1878 – 26 Οκτωβρίου 1878

63.Αλέξανδρος Κουμουνδούρος(1817-1883) 26 Οκτωβρίου 1878 – 10 Μαρτίου 1880

64.Χαρίλαος Τρικούπης(1832-1896) 10 Μαρτίου 1880 – 13 Οκτωβρίου 1880

65.Αλέξανδρος Κουμουνδούρος(1817-1883) 13 Οκτωβρίου 1880 – 3 Μαρτίου 1882

66.Χαρίλαος Τρικούπης(1832-1896) 3 Μαρτίου 1882 – 19 Απριλίου 1885

67.Θεόδωρος Δηλιγιάννης(1820-1905) 19 Απριλίου 1885 – 30 Απριλίου 1886

68.Δημήτριος Βάλβης(1814-1886) 30 Απριλίου 1886 – 9 Μαΐου 1886

69.Χαρίλαος Τρικούπης(1832-1896) 9 Μαΐου 1886 – 14 Οκτωβρίου 1890[6]

70.Θεόδωρος Δηλιγιάννης(1820-1905) 14 Οκτωβρίου 1890[6] – 18 Φεβρουαρίου 1892

71.Κωνσταντίνος Κωνσταντόπουλος(1832-1910)18 Φεβρουαρίου 1892 – 10 Ιουνίου 1892

72.Χαρίλαος Τρικούπης(1832-1896) 10 Ιουνίου 1892 – 3 Μαΐου 1893

73.Σωτήριος Σωτηρόπουλος(1831-1898) 3 Μαΐου 1893 – 30 Οκτωβρίου 1893

74.Χαρίλαος Τρικούπης(1832-1896) 30 Οκτωβρίου 1893 – 12 Ιανουαρίου 1895 Κυβέρνηση Χαρίλαου Τρικούπη 1893 (πτώχευση της Ελλάδας)

75.Νικόλαος Δηλιγιάννης(1845-1910) 12 Ιανουαρίου 1895 – 31 Μαΐου 1895

76.Θεόδωρος Δηλιγιάννης(1820-1905) 31 Μαΐου 1895 – 18 Απριλίου 1897

77.Δημήτριος Ράλλης(1844-1921) 18 Απριλίου 1897 – 21 Σεπτεμβρίου 1897

78.Αλέξανδρος Ζαΐμης(1855-1936) 21 Σεπτεμβρίου 1897 – 2 Απριλίου 1899

79.Γεώργιος Θεοτόκης(1844-1916) 2 Απριλίου 1899 – 12 Νοεμβρίου 1901

80.Αλέξανδρος Ζαΐμης(1855-1936) 12 Νοεμβρίου 1901 – 24 Νοεμβρίου 1902

81.Θεόδωρος Δηλιγιάννης(1820-1905) 24 Νοεμβρίου 1902 – 14 Ιουνίου 1903

82.Γεώργιος Θεοτόκης(1844-1916) 14 Ιουνίου 1903 – 28 Ιουνίου 1903

83.Δημήτριος Ράλλης(1844-1921) 28 Ιουνίου 1903 – 6 Δεκεμβρίου 1903

84.Γεώργιος Θεοτόκης(1844-1916) 6 Δεκεμβρίου 1903 – 16 Δεκεμβρίου 1904

85.Θεόδωρος Δηλιγιάννης(1820-1905) 16 Δεκεμβρίου 1904 – 31 Μαΐου 1905

86.Δημήτριος Ράλλης(1844-1921) 9 Ιουνίου 1905 – 8 Δεκεμβρίου 1905

87.Γεώργιος Θεοτόκης(1844-1916) 8 Δεκεμβρίου 1905 – 7 Ιουλίου 1909

88.Δημήτριος Ράλλης(1844-1921) 7 Ιουλίου 1909 – 15 Αυγούστου 1909

89.Κυριακούλης Π. Μαυρομιχάλης(1849-1916)15 Αυγούστου 1909 – 18 Ιανουαρίου 1910

90.Στέφανος Δραγούμης(1842-1923) 18 Ιανουαρίου 1910 – 6 Οκτωβρίου 1910

91.Ελευθέριος Βενιζέλος(1864-1936) 6 Οκτωβρίου 1910 – 25 Φεβρουαρίου 1915

92.Δημήτριος Γούναρης(1866-1922) 25 Φεβρουαρίου 1915 – 10 Αυγούστου 1915

93.Ελευθέριος Βενιζέλος(1864-1936) 10 Αυγούστου 1915 – 24 Σεπτεμβρίου 1915

94.Αλέξανδρος Ζαΐμης(1855-1936) 24 Σεπτεμβρίου 1915 – 25 Οκτωβρίου 1915

95.Στέφανος Σκουλούδης(1836-1928) 25 Οκτωβρίου 1915 – 9 Ιουνίου 1916

96.Αλέξανδρος Ζαΐμης(1855-1936) 9 Ιουνίου 1916 – 3 Σεπτεμβρίου 1916

97.Νικόλαος Καλογερόπουλος(1853-1927) 3 Σεπτεμβρίου 1916 – 27 Σεπτεμβρίου 1916

98.Ελευθέριος Βενιζέλος(1864-1936) 19 Σεπτεμβρίου 1916 – 27 Ιουνίου 1917

99.Σπυρίδων Λάμπρος(1851-1919) 27 Σεπτεμβρίου 1916 – 21 Απριλίου 1917

100.Αλέξανδρος Ζαΐμης(1855-1936) 21 Απριλίου 1917 – 14 Ιουνίου 1917

101.Ελευθέριος Βενιζέλος(1864-1936) 14 Ιουνίου 1917 – 4 Νοεμβρίου 1920

102.Δημήτριος Ράλλης(1844-1921) 4 Νοεμβρίου 1920 – 24 Ιανουαρίου 1921

103.Νικόλαος Καλογερόπουλος(1853-1927) 24 Ιανουαρίου 1921 – 26 Μαρτίου 1921

104.Δημήτριος Γούναρης(1866-1922) 26 Μαρτίου 1921 – 2 Μαρτίου 1922

105.Δημήτριος Γούναρης(1866-1922) 2 Μαρτίου 1922 – 3 Μαΐου 1922

106.Νικόλαος Στράτος(1872-1922) 3 Μαΐου 1922 – 9 Μαΐου 1922 Κυβέρνηση Νικολάου Στράτου 1922

107.Πέτρος Πρωτοπαπαδάκης(1860-1922) 9 Μαΐου 1922 – 28 Αυγούστου 1922

108.Νικόλαος Τριανταφυλλάκος(1855-1939) 28 Αυγούστου 1922 – 16 Σεπτεμβρίου 1922

109.Αναστάσιος Χαραλάμπης(1862-1949) 16 Σεπτεμβρίου 1922 – 17 Σεπτεμβρίου 1922

110.Σωτήριος Κροκιδάς(1852-1924) 17 Σεπτεμβρίου 1922 – 14 Νοεμβρίου 1922

111.Στυλιανός Γονατάς(1876-1966) 14 Νοεμβρίου 1922 – 11 Ιανουαρίου 1924

112.Ελευθέριος Βενιζέλος(1864-1936) 11 Ιανουαρίου 1924 – 6 Φεβρουαρίου 1924

113.Γεώργιος Καφαντάρης(1873-1946) 6 Φεβρουαρίου 1924 – 12 Μαρτίου 1924

Β' Ελληνική Δημοκρατία

114.Αλέξανδρος Παπαναστασίου(1876-1936) 12 Μαρτίου 1924 – 24 Ιουλίου 1924

115.Θεμιστοκλής Σοφούλης(1862-1949) 24 Ιουλίου 1924 – 7 Οκτωβρίου 1924

116.Ανδρέας Μιχαλακόπουλος(1876-1938) 7 Οκτωβρίου 1924 – 26 Ιουνίου 1925

117.Θεόδωρος Πάγκαλος(1878-1952) 25 Ιουνίου 1925 – 19 Ιουλίου 1926

118.Αθανάσιος Ευταξίας(1849-1931) 19 Ιουλίου 1926 – 23 Αυγούστου 1926

119.Γεώργιος Κονδύλης(1879-1936) 23 Αυγούστου 1926 – 4 Δεκεμβρίου 1926

120.Αλέξανδρος Ζαΐμης(1855-1936) 4 Δεκεμβρίου 1926 – 17 Αυγούστου 1927

121.Αλέξανδρος Ζαΐμης(1855-1936) 17 Αυγούστου 1927 – 8 Φεβρουαρίου 1928

122.Αλέξανδρος Ζαΐμης(1855-1936) 8 Φεβρουαρίου 1928 – 4 Ιουλίου 1928

123.Ελευθέριος Βενιζέλος(1864-1936) 4 Ιουλίου 1928 – 7 Ιουνίου 1929

124.Ελευθέριος Βενιζέλος(1864-1936) 7 Ιουνίου 1929 – 16 Δεκεμβρίου 1929

125.Ελευθέριος Βενιζέλος(1864-1936) 16 Δεκεμβρίου 1929 – 26 Μαΐου 1932

126.Αλέξανδρος Παπαναστασίου(1876-1936) 26 Μαΐου 1932 – 5 Ιουνίου 1932

127.Ελευθέριος Βενιζέλος(1864-1936) 5 Ιουνίου 1932 – 3 Νοεμβρίου 1932

128.Παναγής Τσαλδάρης(1868-1936) 3 Νοεμβρίου 1932 – 16 Ιανουαρίου 1933

129.Ελευθέριος Βενιζέλος(1864-1936) 16 Ιανουαρίου 1933 – 6 Μαρτίου 1933

130.Αλέξανδρος Οθωναίος(1879-1970) 6 Μαρτίου 1933 – 10 Μαρτίου 1933

131.Παναγής Τσαλδάρης(1868-1936) 10 Μαρτίου 1933 – 10 Οκτωβρίου 1935

Βασίλειον της Ελλάδος - Παλινόρθωση της μοναρχίας

132.Γεώργιος Κονδύλης(1879-1936) 10 Οκτωβρίου 1935 – 30 Νοεμβρίου 1935

133.Κωνσταντίνος Δεμερτζής(1876-1936) 30 Νοεμβρίου 1935 – 12 Απριλίου 1936

134.Ιωάννης Μεταξάς(1871-1941) 13 Απριλίου 1936 – 29 Ιανουαρίου 1941

135.Αλέξανδρος Κορυζής(1885-1941) 29 Ιανουαρίου 1941 – 20 Απριλίου 1941

136.Εμμανουήλ Τσουδερός(1882-1956) 20 Απριλίου 1941 – 24 Μαΐου 1941

Γερμανική κατοχή (Β' Παγκόσμιος Πόλεμος): Ελληνική Πολιτεία

137.Εμμανουήλ Τσουδερός(1882-1956) 24 Μαΐου 1941 – 14 Απριλίου 1944

138.Σοφοκλής Βενιζέλος(1894-1964) 14 Απριλίου 1944 – 26 Απριλίου 1944 Εξόριστη κυβέρνηση

139.Γεώργιος Παπανδρέου(1888-1968) 26 Απριλίου 1944 – 24 Μαΐου 1945 Εξόριστη κυβέρνηση

140.Γεώργιος Παπανδρέου(1888-1968) 24 Μαΐου 1944 – 18 Οκτωβρίου 1944 Εξόριστη κυβέρνηση

141.Γεώργιος Τσολάκογλου(1886-1948) 29 Απριλίου 1941 – 2 Δεκεμβρίου 1942 Κυβέρνηση διορισμένη από τους Γερμανούς

142.Κωνσταντίνος Λογοθετόπουλος(1878-1961) 2 Δεκεμβρίου 1942 – 7 Απριλίου 1943 Κυβέρνηση διορισμένη από τους Γερμανούς

143.Ιωάννης Ράλλης(1878-1946) 7 Απριλίου 1943 – 12 Οκτωβρίου 1944 Κυβέρνηση διορισμένη από τους Γερμανούς

144.Ευριπίδης Μπακιρτζής(1895-1947) 10 Μαρτίου 1944 – 18 Απριλίου 1944 Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης

145.Αλέξανδρος Σβώλος(1892-1952) 18 Απριλίου 1944 – 2 Σεπτεμβρίου 1944 Πολιτική Επιτροπή Εθνικής Απελευθέρωσης

Απελευθέρωση - Βασίλειον της Ελλάδος

146.Γεώργιος Παπανδρέου(1888-1968 18 Οκτωβρίου 1944 - 3 Ιανουαρίου 1945

147.Νικόλαος Πλαστήρας(1883-1953) 3 Ιανουαρίου 1945 – 8 Απριλίου 1945

148.Πέτρος Βούλγαρης(1884-1957) 8 Απριλίου 1945 – 11 Αυγούστου 1945

149.Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός(1891-1949) 17 Οκτωβρίου 1945 – 1 Νοεμβρίου 1945

150.Παναγιώτης Κανελλόπουλος(1902-1986) 1 Νοεμβρίου 1945 – 22 Νοεμβρίου 1945

151.Θεμιστοκλής Σοφούλης(1862-1949) 22 Νοεμβρίου 1945 – 4 Απριλίου 1946

151.Παναγιώτης Πουλίτσας(1881-1968) 4 Απριλίου 1946 – 18 Απριλίου 1946

152.Κωνσταντίνος Τσαλδάρης(1884-1970) 18 Απριλίου 1946 – 2 Οκτωβρίου 1946

153.Κωνσταντίνος Τσαλδάρης(1884-1970) 2 Οκτωβρίου 1946 – 24 Ιανουαρίου 1947

154.Δημήτριος Μάξιμος(1873-1955) 24 Ιανουαρίου 1947 – 29 Αυγούστου 1947

155.Κωνσταντίνος Τσαλδάρης(1884-1970) 29 Αυγούστου 1947 – 7 Σεπτεμβρίου 1947

156.Θεμιστοκλής Σοφούλης(1862-1949) 7 Σεπτεμβρίου 1947 – 18 Νοεμβρίου 1948

157.Θεμιστοκλής Σοφούλης(1862-1949) 18 Νοεμβρίου 1948 – 20 Ιανουαρίου 1949

158.Θεμιστοκλής Σοφούλης(1862-1949) 20 Ιανουαρίου 1949 – 14 Απριλίου 1949

159.Θεμιστοκλής Σοφούλης(1862-1949) 14 Απριλίου 1949 – 24 Ιουνίου 1949

160.Αλέξανδρος Διομήδης(1875-1950) 30 Ιουνίου 1949 – 6 Ιανουαρίου 1950

161.Ιωάννης Θεοτόκης(1880-1961) 6 Ιανουαρίου 1950 – 23 Μαρτίου 1950

162.Σοφοκλής Βενιζέλος(1894-1964) 23 Μαρτίου 1950 – 15 Απριλίου 1950

163.Νικόλαος Πλαστήρας(1883-1953) 15 Απριλίου 1950 – 21 Αυγούστου 1950

164.Σοφοκλής Βενιζέλος(1894-1964) 21 Αυγούστου 1950 – 13 Σεπτεμβρίου 1950

165.Σοφοκλής Βενιζέλος(1894-1964) 13 Σεπτεμβρίου 1950 – 3 Νοεμβρίου 1950

166.Σοφοκλής Βενιζέλος(1894-1964) 3 Νοεμβρίου 1950 – 27 Οκτωβρίου 1951

167.Νικόλαος Πλαστήρας(1883-1953) 27 Οκτωβρίου 1951 – 11 Οκτωβρίου 1952

168.Δημήτριος Κιουσόπουλος(1892-1977) 11 Οκτωβρίου 1952 – [19 Νοεμβρίου 1952

169.Αλέξανδρος Παπάγος(1883-1955) 19 Νοεμβρίου 1952 – 4 Οκτωβρίου 1955

170.Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής(1907-1998) 6 Οκτωβρίου 1955 – 29 Φεβρουαρίου 1956

171.Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής(1907-1998) 29 Φεβρουαρίου 1956 – 5 Μαρτίου 1958

172.Κωνσταντίνος Γεωργακόπουλος(1890-1973) 5 Μαρτίου 1958 – 17 Μαΐου 1958

173.Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής(1907-1998) 17 Μαΐου 1958 – 20 Σεπτεμβρίου 1961

174.Κωνσταντίνος Δόβας(1898-1973) 20 Σεπτεμβρίου 1961 – 4 Νοεμβρίου 1961

175.Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής(1907-1998) 4 Νοεμβρίου 1961 – 17 Ιουνίου 1963

176.Παναγιώτης Πιπινέλης(1899-1970) 17 Ιουνίου 1963 – 29 Σεπτεμβρίου 1963

177.Στυλιανός Μαυρομιχάλης(1902-1981) 29 Σεπτεμβρίου 1963 – 8 Νοεμβρίου 1963

178.Γεώργιος Παπανδρέου(1888-1968) 8 Νοεμβρίου 1963 – 30 Δεκεμβρίου 1963

179.Ιωάννης Παρασκευόπουλος(1900-1984) 30 Δεκεμβρίου 1963 – 18 Φεβρουαρίου 1964

180.Γεώργιος Παπανδρέου(1888-1968) 18 Φεβρουαρίου 1964 – 15 Ιουλίου 1965

181.Γεώργιος Αθανασιάδης-Νόβας(1893-1987) 15 Ιουλίου 1965 – 20 Αυγούστου 1965

182.Ηλίας Τσιριμώκος(1907-1968) 20 Αυγούστου 1965 – 17 Σεπτεμβρίου 1965

183.Στέφανος Στεφανόπουλος(1898-1982) 17 Σεπτεμβρίου 1965 – 22 Δεκεμβρίου 1966

184.Ιωάννης Παρασκευόπουλος(1900-1984) 22 Δεκεμβρίου 1966 – 3 Απριλίου 1967

185.Παναγιώτης Κανελλόπουλος(1902-1986) 3 Απριλίου 1967 – 21 Απριλίου 1967

Δικτατορία 1967-1974

186.Κωνσταντίνος Κόλλιας(1901-1998) 21 Απριλίου 1967 – 13 Δεκεμβρίου 1967

187.Γεώργιος Παπαδόπουλος(1919-1999) 13 Δεκεμβρίου 1967 – 8 Οκτωβρίου 1973

188.Σπύρος Μαρκεζίνης(1909-2000) 8 Οκτωβρίου 1973 – 25 Νοεμβρίου 1973

189.Αδαμάντιος Ανδρουτσόπουλος(1919-2000) 25 Νοεμβρίου 1973 – 23 Ιουλίου 1974

Γ' Ελληνική Δημοκρατία

190.Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής(1907-1998) 24 Ιουλίου 1974 – 21 Νοεμβρίου 1974

191.Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής(1907-1998) 21 Νοεμβρίου 1974 – 28 Νοεμβρίου 1977

192.Κωνσταντίνος Γ. Καραμανλής(1907-1998) 28 Νοεμβρίου 1977 – 10 Μαΐου 1980

193.Γεώργιος Ράλλης(1918-2006) 10 Μαΐου 1980 – 21 Οκτωβρίου 1981

194.Ανδρέας Παπανδρέου(1919-1996) 21 Οκτωβρίου 1981 – 5 Ιουνίου 1985

195.Ανδρέας Παπανδρέου(1919-1996) 5 Ιουνίου 1985 – 2 Ιουλίου 1989

196.Τζανής Τζαννετάκης(1927-2010) 2 Ιουλίου 1989 – 11 Οκτωβρίου 1989

197.Ιωάννης Γρίβας(1923) 11 Οκτωβρίου 1989 – 23 Νοεμβρίου 1989

198.Ξενοφών Ζολώτας(1904-2004) 23 Νοεμβρίου 1989 – 11 Απριλίου 1990

199.Κωνσταντίνος Μητσοτάκης(1918) 11 Απριλίου 1990 – 13 Οκτωβρίου 1993

200.Ανδρέας Παπανδρέου(1919-1996) 13 Οκτωβρίου 1993 – 22 Ιανουαρίου 1996 ΠΑΣΟΚ Κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου 1993

201.Κωνσταντίνος Σημίτης(1936) 22 Ιανουαρίου 1996 – 25 Σεπτεμβρίου 1996

202.Κωνσταντίνος Σημίτης(1936) 25 Σεπτεμβρίου 1996 – 13 Απριλίου 2000

203.Κωνσταντίνος Σημίτης(1936) 13 Απριλίου 2000 – 10 Μαρτίου 2004

204.Κωνσταντίνος Α. Καραμανλής(1956) 10 Μαρτίου 2004 – 17 Σεπτεμβρίου 2007

205.Κωνσταντίνος Α. Καραμανλής(1956) 19 Σεπτεμβρίου 2007– 5 Οκτωβρίου 2009

206.Γεώργιος Α. Παπανδρέου(1952) 6 Οκτωβρίου 2009 – 11 Νοεμβρίου 2011

207.Λουκάς Παπαδήμος(1947) 11 Νοεμβρίου 2011 - ;;;;;

κι αναρωτιέμαι.. 207 κυβερνήσεις σε λιγότερο από 190 χρόνια.. δε καταλάβαμε ότι μάλλον δεν ήταν μόνο οι κυβερνώντες το πρόβλημα;.. κάθε χρόνο σαν τους αμελείς μαθητές.. στο τέλος της χρονιάς.. το παίρναμε απόφαση.. στη νέα.. θα τα κάναμε όλα σωστά.. παίρνανε καινούρια τετράδια.. και γράφανε μόνο τις πρώτες 2-3 σελίδες.. μετά στα ίδια..

τώρα πήραμε μια βαθιά ανάσα.. ήλθε κάποιος.. που θα κάνει σίγουρα τα ίδια και χειρότερα με τον προηγούμενο.. εκτελώντας εντολές των ίδιων αφεντικών.. ίσως πιο πειθήνια ακόμα.. κι ενώ με τον προηγούμενο αγανακτήσαμε.. με αυτόν ανασένουμε;

ε έχουμε πέσει πολύ χαμηλά.. κι ανασένουμε εκεί που οι άλλοι πέρδονται..