να με χαίρομαι.. πάλι..

 

 

 

τα αγαπημένα μου της ερτ

παλλας κορονετ ανεσις πτιπαλέ μινιρεξ οασις αιγλη.. δε τα θυμάμαι πιά όλα.. από τότε που θυμάμαι η εύκολη έξοδος ήταν το σινεμά.. πρώλαβα να δω τις ελληνικές ταινίες των 60ς που βλέπαμε μέχρι πρόσφατα στην τιβι.. σε πρώτη προβολή.. πρωτιμούσα να πηγαίνω με τον πατέρα μου που ήταν της κωμοδίας.. αλλά πήγαινα και με τη μάνα μου σε μερικά δράματα..
κάποια στιγμή άκουγα για την τηλεώραση.. τη μικρή οθώνη.. κι άρχισα και να τη βλέπω στις βιτρίνες.. όταν περιμέναμε τα πρώτα βήματα του ανθρώπου στη σελίνη.. πήρε ο νονός μου τηλεόραση για το γεγονός.. και μαζευτίκαμε όλοι γύρω με ανοιχτο στώμα.. εμείς είμασταν φτωχοί.. και δεν άρεσαν του πατέρα μου οι δόσεις.. και την αποκτήσαμε αφού έγινε να υτικός και μπορούσε να την αγοράσει μετριτείς.. το 1972..
η τηλεόραση εγκαταστάθηκε στο σαλόνι μας.. και για μένα περιοριστικε σε κάποια ελληνική ταινία το σάββατο.. μετά το μπάνιο.. με τη συνοδία κάποιου γλυκού..
μετά.. γεμίζοντας η ζωή μου με περισσότερα ενδιαφέροντα από όσα χωρούσαν οι μέρες μου.. έβλεπα εντελώς περιστασιακά.. κάτι που μου κινούσε την περιέργια από τις συζητήσεις των άλλων.. μπορούσε να περάσουν μήνες χωρίς να δω..
ξαναείδα μεγάλος.. σε κάποιο φιλικό σπίτι.. που τρώγαμε παρέα κάποιες κυριακές μεσημέρι.. και θεωρούσαν απαραίτητο συστατικό ένα έργο στην τηλεόραση..
για δεκαετίες.. με διαλήμα την περίοδο που συζούσα και έβλεπα μερικές φορές για παρέα.. δε με απασχολούσε η τηλεόραση.. την όποια ενημέρωση.. την έπερνα τις κυριακές με καφέ και εφημερίδα.. κι αργότερα.. από το ράδιο.. και μετά σιγά σιγά από το ιντερνετ..
1 ιουνίου του 07.. μετά από ένα ατύχημα κουτσάθηκα προσωρινά.. και αναγκάστικα να μείνω σε ακινησία.. έτσι.. με 20 ώρες τη μέρα να γεμίσω.. μετά από κάποιες ώρες διάβασμα.. και πολλές ώρες ίντερνετ.. απέκτησα τη συνήθια να έχω και την τηλεόραση ανοιχτή.. ότι άλλο κι αν έκανα..
μετά από περιήγηση σε όλα τα κανάλια.. πάντα κατέλιγα στην ερτ.. ότι και να λέτε.. ήταν οι μόνες συχνότητες που ποτέ δεν έβρισκα κάτι να προσβάλει την αισθητική μου.. ήταν μια όαση για κάποιους σαν εμένα.. που δε μου άρεσαν τα λαιφ σταιλ τα κουτσομπολιά τα επιφανιακά.. έβλεπα πολλά ντοκυμαντερ.. χωρίς καθόλου να με ενοχλούν οι επαναλήψεις.. πολλές εκπομπες ενδιαφέρουσες.. που δεν συνέφεραν φαίνεται τα εμπορικά κανάλια.. ακόμα κι η ενημέρωση φαινόταν πιό ανθρώπινη.. παρά τον κίνδυνο των δημοσιογράφων με απεμπολισμό.. σε περιπτωση κάποιου ελεύθερου σχολιου..
δε το έιχα καταλάβει.. αλλά σε κάποιες απεργείες που η ερτ δεν είχε καθόλου πρόγραμμα.. δεν έβλεπα λόγο να έχω ανοιχτή την τηλεόραση..
μέχρι προχθές.. δεν είχα καν συντονιστεί στον 902.. γενικά με ενοχλεί η θρησκευτική ευλαβια.. και θα έβαζα κοματικό κανάλι το ίδιο δύσκολα όσο και εκκλησιαστικό.. αλλά είναι τώρα σχεδόν 3 μέρες που δεν έχω βάλει άλλο κανάλι από τον 902.. ακόμα κι όταν τον κόβουν.. το αφείνω στο στατικό θορηβο και στο σήμα..
μάλον θα μου λείψει η ερτ.. και λέω θα μου λείψει.. γιατί ότι θέλει αυτό το σύστημα.. το πετυχένει παρά τις αντιδράσεις.. έτσι και για την ετρ δεν ε΄χω πολλές ελπίδες.. ήταν η μόνη λύση για εμάς τους μη εμπορικούς.. ίσως και να σταματήσω να ανοίγω την τηλεώραση.. ίσως με την μετακόμηση.. να τις ανακυκλώσω και να ησυχάσω.. ή ίσως μου μείνει κάνα κουσούρι.. και κολήσω στο 902.. έρχομαι και θυμάμαι πάλι το τραγουδάκι του χαρυ κλυν πριν 30 χρόνια..

ζητήται επειγόντως στέγη..

η εικόνα απο εδώ

ελενίτ λαμαρίνα κεραμίδι.. κάτι..
δε το λέω σε σένα μοναδικέ ευγενικέ μου επισκέπτη.. που έρχεσαι για να
ανταποδώσεις μια επίσκεψη.. εσύ ξέρεις την κατάσταση.. κι αν μπορούσες
να κάνεις θα το είχες κάνει..
σε εσένα το λέω άγνωστε περαστικέ που μια ιδιοτροπεία των μηχανών
αναζήτησης σε ρίξανε εδώ.. πρίν φύγεις τρέχοντας.. κοιτα μήπως μπορείς
 να βοηθήσεις..
γενικά πάντα μου άρεσαν τα μερεμέτια.. ήθελα να βρώ ένα παλιό σπίτι
και να το αναπαλαιώσω.. το 1997 τελικά μου έτυχε μια τέτοια φάση..
βέβαια δεν υπήρχαν χρήματα και χρόνος.. αλλά το έκανα τσατραπάτρα..
χάρηκα.. κοιταξα γύρω.. αλλά όσα με ενδιέφεραν ήταν ερίπια..
διατηρηταία.. που οι κληρονόμοι αδυνατόντας να τα διατηρήσουν.. 
περιμένανε να πέσουν τελείως για να τα δώσουν για αντιπαροχή..
στο μεταξή βρίκα δουλειά άλλη.. εκτός οικοδομής για ένα διάστημα.. και
όταν ξαναγύρησα στην οικοδομή είχα τόση δουλειά.. που ούτε να το
σκεφτώ δεν είχα την ευκαιρία.. είχα κάπως λύσει το θέμα της στέγασης
από το 05.. μια συνεργάτης μου μου παραχώρησε ένα σπίτι να μένω.. και
πλήρωνα ουσιαστικά με δουλειά..
κάποια στιγμή κάπου το 08.. κάποια φίλη της μάνας μου.. είχε μαζί με
τις αδελφές της ένα οικιμα εδώ κοντά.. στη δάφνη.. και μου είχαν
προτίνει να μου το παραχωρήσουν για κάποιο διαστημα.. να αποπληρώνω με
εγρασίες αποκατάστασης το ενοικιο.. και να μου δίνουν αυτές τα
απαραίτητα ηλικά.. είχα δει το όνειρο.. ότι δε θα πάνε καλά οι
δουλειές.. και το σκέφτικα λίγο.. είπα στην συνεργάτιδά μου ότι
σκέφτομαι να φύγω.. δεδομένης της ήδη διαφενόμενης πτώσης.. αλλά
στενοχωρήθηκε που θα της μείνει άδιο το σπίτι.. και θα χρεωθεί και τις
επισκευές να το φτιάξει για να το ξανα νοικιάσει.. κι είπα να μείνω
και να δούμε.. και τό ξέχασα το θέμα..
μετά άρχισε να πέφτει πιό σοβαρά η δουλειά.. μέχρι που η συνεργάτιδά
μου σταμάτησε εντελώς.. της έκανα κάποιες δουλειές.. ότι νάναι..
βαψήματα σιδεροκατασκευές κουζίνες ντουλάπες δικές της.. αλλά αυτές
προφανώς δεν έφταναν να καλύψουν τα ενοικια.. και τα χρέη αυξάνουν..
και τώρα στεναχωριέται που δεν φέυγω αυτή τη φορά..
ανεφερα σε πρωηγούμενο ότι είχε βρεθεί μια περίπτωση ενός ερηπίου..
που θα μπορούσα να αναλάβω τις επισκευές.. αλλά δεν είχε καθόλου
χρήματα ο ιδιωκτήτης.. και είπα να αναλάβω και το κόστος των ηλικών..
όποτε έχω.. και να το κάνω σιγά σιγά.. του πήρε 2-3 μήνες να το
συζητήσει και να αποφασίσει.. μήνες που θα είχε εποφεληθεί 2-3
χιλιάρικα σε εργασία και ήλικά που ήδη διαθέτω.. χωρίς να χρηαστεί
ούτε να ασχοληθεί.. απλά να μου έδινε το οκ και τα κλειδιά και να το
ξέχναγε.. αλλά τελικά προχθές μου είπε ότι οι γιοι του που έχουν την
ηψιλή κυριότητα.. προτιμούν να το αφείσουν να το φτιάξουν όποτε
μπορούν όπως θέλουν..
εν τω μεταξή.. θυμήθηκα την περίπτωση των αδελφών.. που ήταν ακόμα πιο
κοντά.. και είχαν προτίνει να πληρώνουν τα ηλικά.. και ρώτησα τι
γίνεται.. τις έιχε χάσει κι η μάνα μου.. δυστυχώς.. η μια αποχώρησε
από το μάταιο τουτο κόσμο.. κι οι άλλες 2 δε μιλιόνται.. και το
λιγότερο που τις ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή είναι η επισκευή του
οικίματος..
έτσι τις τελευταίες μέρες ψάχνω κάτι ότι νάναι.. μια στέγη είτε με το
ίδιο σκεπτικό.. της επισκευής έναντι ενοικίου.. είτε παραπολύ φθινή..
ας είναι και μιά στέγη από λαμαρίνα ή ελενίτ.. ας μην έχει και ρεύμα..
αρκεί να έχει νερό κι αποχέτευση.. να μπορεί να κλίνει.. να είναι σε
μέρος που να μπορέις να φορτώσεις ξεφορτώσεις.. σε ίσιομα.. και κοντά
στην περιοχή.. δάφνη αγιος δημίτριος.. μια και αλλιώς θα μας τα φάνε

οι βενζίνες.. ρωτήστε διαδόστε μήπως βρώ καμιά άκρη..

ο μάιος μας έφτασε εμπρός βήμα ταχύ..

..να τον προυπαντήσουμε παιδιά στην εξοχή.. κι αν μείνουμε εκεί κέρδος θα το έχουμε.. εμένα με βλέπω να καταλήγω εκεί όπως πάω.. θέλω δε θέλω..
αυτό που έλεγα στο προηγούμενο ποστ.. για το ερείπιο.. δε το βλέπω να γίνεται.. τουλάχιστον εμπροθέσμως.. δεν έχω καταλάβει γιατί δεν έγινε.. μια και αποτελούσε μια διέξοδο.. κυρίως για τον ιδιοκτήτη.. που το έχει τόσα χρόνια και κάθεται.. και ζητάει χαράτσια κι από πάνω.. άσε που ανεβαίνουν κι επισκευαστικές του απαιτήσεις όσο ερειπώνει.. ίσως έχει φάει τόσες σφαλιάρες τελευταία που δεν έχει κουράγιο να αντιδράσει στο ελάχιστο.. όπως και νά χει.. έχετε το νου σας μήπως δήτε κανένα ερείπιο σε ανάλογη κατάσταση.. από δάφνη ως καλαμάκι μη μας τα φάνε κι οι βενζίνες.. ή αν ξέρετε κανέναν ιδιοκτήτη.. λιγότερο αδρανή.. μήπως βολευτούμε και οι δύο..

..χάθηκα λίγο τελευταία.. αλλά όλο γκρίνιες μου βγαίνουν.. και ποιόν ενδιαφέρουν; και τι αποτέλεσμα έχουν; όταν τα λές νωρίς δε σε πιστεύουν.. κι όταν τα λες αργά.. τζάμπα τα λές.. γκρίνιαζα το 07.. το 08.. άντε και το 09.. με κάποια διαστημικά απομακρυσμένη ελπίδα.. ότι μπορούσαμε να αντιδράσουμε.. όχι για να επιβιώσουμε.. απλά για να έχουμε ένα λιγότερο ανέντιμο  θάνατο.. μετά το 09 δεν ελπίζω.. η τιμή της τιμής μας.. ξεπέρασε αυτή της ζωής μας εκθετικά.. δε συμφέρει τις αγορές πιά να ζούμε..

..αλλά κι εγώ.. σιγά μη κλαύσω σιγά μη φοβηθώ.. δεν υπάρχουν λεφτά για παιγνίδια.. βρήκα παιχνίδια χωρίς λεφτά.. από σκουπίδια.. συνάντησα μερικά στο φατσαμπούκι..

μια μηχανή στίρλινγκ.. που από το 80 που την είχα πρωτο συναντήσει στο "πως λειτουργεί" με απασχολούσε θεωρητικά.. και τώρα λέω να ασχοληθώ πειραματικά..

ένα φουρνάκι ηλιακό.. που μπορεί εκτός από παιχνίδι.. να χρειαστεί δίπλα στη σκηνή.. κι ας έχουμε μόνο χόρτα να βάλουμε να ψήσουμε..

..διότι νομίζω.. ότι όσο και να θέλουν να μας πείσουν περί του αντιθέτου.. η ζωή είναι ΜΟΝΟ παίξε γέλασε.. κι όσοι θέλουν να μας πείσουν.. είναι για να εξασφαλίσουν εις βάρος μας το δικό τους παιχνίδι και γέλιο..
καλό μήνα φιλαράκια μου και καλή ανάσταση.. σε μάς που θέλουμε να περάσουμε καλά σε αυτή τη ζωή.. και δεν επενδύουμε κατ ανάγκην σε μια επόμενη.. για την οποία δεν έχουμε στοιχεία..
(το πρώτο δώρο του μήνα μου το έκανε ο πεινασμένος blogger που μου έφαγε την αρχική ανάρτηση.. αλλά ξέρετε.. εγώ γαϊδούρι ξεσαμάρωτο.. :) )

ΧΧΧ τσοντες (εμβαλώματα) ζωής..

..40 ημερών απέκτησα το δικό μου δωμάτιο.. χώρος.. το πρώτο Χ.. δε το εκτίμησα βέβαια τότε.. μα έμαθα να μην με ενοχλούν.. αργότερα που άρχισα να θέλω να κάνω πράγματα.. εκτίμησα το χώρο.. ιδικά όταν στα 4 βρέθηκα.. μετά από μετακόμιση.. σε ένα μικρό δωματιάκι.. ίσα που χώραγε ένα κρεβατάκι κι ένα λιλιπούτειο τραπεζάκι.. συγχρόνως.. ήθελα και χρόνο να κάνω πράγματα.. το δεύτερο Χ.. έκανα συμφωνίες.. να κάνω δουλίτσες.. και σε αντάλλαγμα να έχω χρόνο δικό μου.. να κάνω πράγματα.. "τώρα παίζω" έλεγα.. και δε με ενοχλούσαν.. την ίδια εποχή άρχισαν να με στέλνουν για ψώνια.. εκεί στο δρόμο μας.. φούρνος.. κρεοπώλης.. μπακάλης.. μανάβης.. κουμπιά φερμουάρ βαρίδια κόπιτσες καρφίτσες βελόνες κλωστές.. ότι χρειαζόταν.. έτσι ήλθα σε επαφή και με το χρήμα.. το τρίτο Χ.. έπρεπε να φτάσω στα 13.. για να συνδυάσω τον χρόνο.. που με απασχολούσαν πρόσκαιρες κυρίως καλοκαιρινές δουλειές.. με το χρήμα που εισέπραττα.. κι έφτασα στα 18.. που θέλησα ένα δικό μου αυτόνομο χώρο.. για να συνδυάσω το χρήμα με το χώρο.. αυτά τα 3 Χ.. ΧΧΧ με ταλαιπωρούν για τα επόμενα 30 χρόνια.. πότε λείποντας το ένα λείποντας το άλλο.. στην ουσία.. τα τελευταία 3-4 χρόνια.. μου λείπουν και τα 3.. γιατι και χρόνο που έχω.. μη έχοντας χρήμα.. μη έχοντας κάποιον που να θέλει να τον αγοράσει.. δεν έχω τι να τον κάνω.. τα 3 τελευταία χρόνια.. αν δεν ήταν μια πρώην συνεργάτιδα που με ανέχθηκε.. θα ήμουν ή άστεγος.. ή θα φορτωνόμουν στους γονείς μου.. χθες προέκυψε μια περίπτωση.. να εξασφαλίσω στέγη για 2-3 χρόνια.. που να μη βασίζεται στην καλοσύνη των ξένων.. με τη συμφωνία να παραλάβω ένα ερείπιο και να το αποδώσω κανονικό σπίτι.. με έξοδα και εργασία αντί των ενοικίων.. για να δούμε.. το εύχομαι.. αλλιώς.. ή σε αντίσκηνο θα μετακομίσω ή σε βάρκα.. :)

μηνιαία επιθεώρησις..

..κατάντησε το παρόν πτωχό.. πλην όμως τίμειον μπλογκ.. τι να κάνω;.. αυτές οι εκλογές δε λένε να ξεκολλήσουν από πάνω μου.. σα την βρώμα του σάπιου κρέατος στην κατάψυξή μου.. με τά από 58 πλυσίματα με ότι μπορείς να φανταστείς.. δε λέει να φύγει.. και τα αποτελέσματα των εκλογών.. δε κατάφερα καν να αρχίσω να τα ξεπλένω.. κάθομαι με αναπνευστική υποβοήθηση.. και δε ξέρω καν τι περιμένω..
κάποια στιγμή.. θά ναι πάνω από δυό μήνες.. η αγαπημένη deedee μου έδειξε ένα ξένο ποστ με μια κατασκευή.. μου άρεσε τόσο που ήθελα αμέσως να την κάνω.. και κανόνιζα κι ιστιοπλοΐα για αρχές αυγούστου.. χαχαχα (φωνή κυρίου)..

είχα κι άλλες δουλίτσες στη μέση.. έτσι είπα θα ασχοληθώ από 15αύγουστο.. που θα πήγαινα στο χωριό.. για να πάνε οι δικοί μου διακοπές.. μαζί με μιά από τις δουλίτσες.. έβγαλα και τα υλικά.. και με περιμέναν τα καημένα..

ο αύγουστος.. καμιά σχέση δεν είχε με τον αύγουστο που είχα κατά νου.. ξεκίνησε με μια δουλειά που δεν έπρεπε να αναλάβω.. την ανέλαβα περισσότερο σα χάρη.. δούλευα 12 μέρες σα το μαύρο.. από τη σκόνη καλέ.. έχανα ένα κιλό τη μέρα από τον ιδρώτα.. και τελικά.. και κερατάς και δαρμένος.. γδαρμένος.. τέλος πάντων..

τελικά οι δικοί μου κατάφεραν να φύγουν προς το τέλος του αυγούστου.. πήρα όλα μου τα εργαλειάκια.. πήρα και τα υλικά.. και είπα να ξεκινήσω έστω κι αργά.. αλλά οι δικοί φεύγοντας μου ζήτησαν να ασχοληθώ με το βάψιμο στο σπίτι.. να μην τους έχω στα πόδια μου.. έτσι έμπλεξα με το βάψιμο..

όταν τέλειωσα με το βάψιμο.. κι επέστρεψαν οι δικοί μου.. είχα ήδη κανονίσει κάποια πράγματα για τον σεπτέμβρη.. αλλά πήρα τα υλικά στην αθήνα.. και ξεκίνησα μετ' εμποδίων.. ελπίζω να καταφέρω να τελειώσω.. και να το ποστάρω στο παρατημένο μου.. για το μικρούλι της deedee μας.. κι όχι για το εγγονάκι της..

εν των μεταξύ.. έχω μπουχτίσει με την κατάστασή μας.. και κοιτώ σιγά σιγά για δουλειά.. όπου στο κόσμο να'ναι.. ίσως κάνω ακόμα 4-5 προσπάθειες ακόμα εδώ.. κοιτώντας αντίστοιχα σάιτ με αυτό της κατασκευής.. βρήκα διάφορα ξύλινα παιχνιδάκια. ίσως ξεκινήσω να φτιάχνω τέτοια..

από την άλλη βλέπω ότι το DIY έχει αρχίσει να αναβιώνει.. ίσως κι εκεί προσπαθήσω πάλι συμβουλευτικά.. αν και στο παρατημένο μου που δίνω τζάμπα συμβουλές.. νομίζω μερικές φορές τζάμπα τις δίνω..

αντίο ΚΑΤ..

..αχρείαστο να είσαι.. 

ευχαριστώ τους γιατρούς και τις νοσοκόμες για την συμπαράσταση και την καλή διάθεση.. έκαναν την παραμονή μας έως και ευχάριστη.. και αναπτέρωσαν το ηθικό μου.. 

γυρίσαμε σπίτι δευτέρα απόγευμα.. κι έχουμε μπροστά μας 14 μέρες θεραπείας και ξάπλας.. 

περαστικά μας.. :) :)

μένουμε κατ..

..λοιπόν έπρεπε να συμβεί αυτό για να γνωριστώ με το σύστημα υγείας.. δε ξέρω.. το ΚΑΤ μάλλον είναι μια καλή αντιπροσώπευση.. είδα γιατρούς και νοσοκόμους.. ακόμα και ασθενείς και συνοδούς συγγενείς.. καλοδιάθετους πρόθυμους και χαμογελαστούς.. έκανα γνωριμίες.. καλά είναι.. βελτιώθηκε ολίγον η γνώμη μου για τους συνέλληνες.. και η κατάστασή μας βελτιώθηκε.. βγήκαν τα σωλινάκι.. πηγαίνουμε βόλτες στο διάδρομο.. μια χαρά..
μια βόλτα στο σισμανόγλιο.. για μια μικροβιολογική εξέταση ενός δείγματος.. με προσγείωσε.. σαν να πήγα στην εφορία.. αξίωνε η υπάλληλος να ξέρει ο γιατρός του κατ.. την οικονομική και γραφειοκρατική διαδικασία στο συσμανόγλιο.. νομίζω τελικά κριτήριο διατήρησης της θέσης εργασίας.. θα πρέπει να είναι η καλή διάθεση και η προθυμία.. και μη μου πήτε ότι κουράζονται.. οι νοσοκόμες του κατ κουράζονται πολύ περισσότερο.. και βλέπουν και περισσότερα.. αλλά καταφέρνουν να διατηρήσουν την καλή τους διάθεση και την ανθρωπιά τους μέσα στο χάος..
έιδα και ένα περιστατικό στη διαδρομή ΚΑΤ-συσμανόγλειο.. που μου ανέβασε την πίεση.. γριούλα με μαγκουρίτσα.. αραχνοίφαντη και ασταθείς.. προσπαθούσε να περάσει το δρόμο σε σημείο χωρίς φανάρι.. την περίμενα μέχρι να ανέβει τη νησίδα.. στο άλλο ρεύμα δε δόσαν σημασία.. πενρούσαν δίπλα της με ταχύτητα και την ανάγκασαν με χίλια βάσανα να ξανά ανέβει στη νησίδα.. κάτι τέτοιες στιγμές μου έρχεται να το κάνω συγκρουόμενο το αυτοκίνητάκι μου.. άσε το τι βρισίδι ρίχνω.. τέλος πάντων.. ωμ ωμ ωμ.. εντάξει..
ο μήνας μπήκε λίγο απότομα.. χθες έμεινε ο πατέρας μου για πρώτη φορά με αυτοκίνητο.. από την εποχή του taunus.. πριν 25 χρόνια.. τα προσέχει πολύ στα σερβις και στη χρήση.. αλλά να.. ενός κακού.. σήμερα είπαμε να πάρω εγώ τηλέφωνο την οδική βοήθεια να πάει να τον μαζέψει.. τους παίρνω στις 7.. μου λένε υπάρχει συνεργείο στο μαραθώνα σε μισή ώρα περίπου θα είναι σε σας.. το λέω στον πατέρα μου.. με παίρνει ο οδηγός του λέω οδηγίες.. καπάκι ο πατέρας μου.. -έπεσα στις κότες και δε μπορώ να σηκωθώ.. που να πρωτο πάω και ποιόν να πρωτοκοιτάξω.. πάει ο οδηγός τον βρίσκει μέσα στα άιματα τα χώματα και τις κοπριες.. ευτυχώς μάλον δεν έσπασε κάτι.. αλλά έχει πληγές στο κούτελο στον όμο στο γοφό και στο πόδι.. του λέω να έλθει στο ΚΑΤ που είμαστε καλή παρέα.. αλλά δε θέλει.. φορτώνουν το αυτοκίνητο και πάνε στο σέρβις.. εκεί που αναρωτιόμασταν τι έγινε τον βλέπουμε στο ΚΑΤ.. είχε κλήσει η πληγή στο κούτελο.. και ευτυχώς δεν έκανε καρούμπαλο.. ωραία μας μπήκε ο μήνας..
καλό μήνααααα :) :)

-Η ΜΑΝΑ ΣΟΥ ΈΠΕΣΕ ΤΑΒΛΑ ΈΛΑ!!!

-ΕΡΧΟΜΑΙΙΙ!!!

-μην τρέχεις...

μια ώρα μετά.. έφτασα.. το σπίτι έρημο.. το γκαράζ άδειο..

κάποιοι γείτονες κουνούν τα χέρια από μακριά..

-ΚΑΤ παθολογικό!!!

-έφυγαααα!!!

άλλη μια ώρα μετά στο ΚΑΤ

το προσωπικό καλοδιάθετο και χαμογελαστό.. παρά τη γενική εφημερία!!!

και δε μυρίζει νοσοκομειήλα!!!

-δεν μπορούμε να μάθουμε το ιστορικό της.. για πέστε μου εσείς για τη μαμά σας..

-δεν έχει ιστορικό.. από  το 1965 έχει να αρρωστήσει..

........

ο πατέρας  έχει ξεπεράσει το σοκ..

-για πέστε μας εσείς για τη γυναίκα σας.. θα ξέρετε καλύτερα..

-ξέρει κανένας τη γυναίκα του;..

-σοφός ο κύριος..

........

-για βάλτε της το θερμόμετρο.. μήπως έπεσε ο πυρετός..

-πως γίνεται.. δεν έχω θερμόμετρο..

-δεν έχετε βάλει θερμόμετρο;;!!

-πριν 42 χρόνια.. αλλά δεν είχε οθόνη και κουμπάκια..

-βάλτε το.. στην μασχάλη της..

-πόσο πρέπει να το αφήσω;;

-θα κάνει μπιπ..

-ΜΠΙΙΙΙΠ

-49,6

-α ωραία πέφτει..

.................

-με τρόμαξες κοριτσάκι.. χέστηκα πάνω μου..

-μμμμμμμμ

...............

-τρως τρως.. δε μπορούσα να σε σηκώσω..

-ναι τζόβενο.. αν έπεφτες εσύ θέλαμε γερανο..

...............

-φοβήθηκα ότι θε θα προλάβω να σε ρωτήσω τι ειδους κηδία θέλεις..

-την απλούστερη.. δεν είναι καιρός για έξοδα..

-α εμένα μου έχεις υποσχεθεί πολυτελέστατη!! φοβήθηκα κι ότι θα τη χάσω..

-παίθανε εσυ και μη σε νοιάζει..

............

οροί εννέσεις ακτηνογραφίες..

η γιατρίνα γλυκήτατη.. ο νοσοκόμος με το φορίο χαμογελαστος και γλυκομήλητος..

η κοπέλα στη γραφείο κίνησης χαμογελαστή και ευγενική.. όλα γίνονται σχετικά γρήγορα και με καλη διάθεση.. μήπως ονειρεύομαι;;;..

...........

2 χαμογελαστες γιατρίνες συνακροάζονται μετά τις καλιέργιες και τις ακτινογραφίες..

-έχουμε πνευμονία.. πρέπει να σας κρατήσουμε..

...........

-τέλειωσε ο ορός 

-δε χρειάζεται άλλος τον βγάζουμε..

...........

τώρα είμαι στο δωμάτιο.. το κοριτσάκι μας κοιμάται.. αλλά συνήλθε σχεδόν εντελώς.. και μιλούσαμε με τις ώρες.. μας τρόμαξε πρώτη φορά.. όλα καλά για την ώρα..