Always Look On The Bright Side Of Life..

..πέρασαν πάλι πάνω από 2 μήνες.. η καθημερινότητα.. δε με αφήνει να συνέλθω από την αηδία των τελευταίων εκλογών.. η πολιτικοοικονομικοκοινωνική μας ζωή.. όλο και περισσότερο μυρίζει σαν το βόθρο που πραγματικά είναι.. όλα αυτά τα τσίρκα των τελευταίων ημερών.. συλλήψεις κορόνες εκπλήξεις.. καταδίκες της βίας.. σε κάνουν να πιστεύεις ότι δε μπορεί.. για να επιμένουν ΄τοσο πολλοί.. τόσο πολύ.. ότι ήμαστε κατωτάτου πνευματικού επιπέδου.. θα έχουν δίκιο.. αυτό δεν είναι δημοκρατία τελικά;.. και μέσα στην αηδία μου.. μέσα στην αντιπάθειά μου για τον συνάνθρωπο.. έρχεται και με σώζει μερικές φορές.. αυτή η σκηνή από το life of brian.. όπως την πρωτο συνάντησα για πρώτη φορά στα σκοτάδια του σινεμά παγκράτιον.. κάπου στα τέλη των 70ς αρχές 80ς.. και που με πολύ απλά.. ως απλοϊκά λόγια συνόψισε το αποτέλεσμα των φιλοσοφικών μου αναζητήσεων μέχρι τότε.. λέξη λέξη όμως..







Always Look On The Bright Side Of Life Lyrics



Some things in life are bad they can really make you mad

Other things just make you swear and curse

When you're chewin' on life's gristle, don't grumble give a whistle

And this'll help things turn out for the best



And always look on the bright side of life

Always look on the light side of life



If life seems jolly rotten there's something you've forgotten

And that's to laugh and smile and dance and sing

When you're feeling in the dumps don't be silly chumps

Just purse your lips and whistle, that's the thing



And always look on the bright side of life

Come on, always look on the bright side of life



For life is quite absurd and death's the final word

You must always face the curtain with a bow

Forget about your sin, give the audience a grin

Enjoy it it's your last chance anyhow



So always look on the bright side of death

Just before you draw your terminal breath



Life's a piece of shit when you look at it

Life's a laugh and death's a joke it's true

You'll see it's all a show keep 'em laughing as you go

Just remember that the last laugh is on you



And always look on the bright side of life

Always look on the right side of life

Come on Brian, cheer up



Always look on the bright side of life

Always look on the bright side of life

Worse things happen at sea you know



Always look on the bright side of life

Always look on the bright side of life

Always look on the bright side of life

...



Songwriters

IDLE, ERIC


σχεδόν 30 χρόνια μετά ήλθε και η εξελληνισμένη εκδοχή..










Η φωτεινή πλευρά της ζωής ( Always look at the bright side of life ) - 2008



Στίχοι: Θοδωρής Κοτονιάς

Μουσική: Eric Idle




1. Αντώνης Καφετζόπουλος & Θοδωρής Αθερίδης & Θοδωρής Κοτονιάς & Σπύρος Παπαδόπουλος & Γρηγόρης Ψαριανός







Ξημέρωσε ξανά κι η μέρα που περνά

ανάποδη σου βγαίνει και πονά

πάντα χαμογέλαγες και τώρα καταριέσαι

σμίξε τα χειλάκια μη βαριέσαι




Σφύριξε χαρούμενα μπορείς

δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής




Μια φάρσα είναι η ζωή πολύ καλά στημένη

κι ο θάνατος γελά και περιμένει

ό,τι βαραίνει πέτα το και στη σκηνή υποκλίσου

χαμογέλασε στο θεατή σου




Σφύριξε χαρούμενα μπορείς

δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής




Με τις γυναίκες ήσουνα πάντα ο σούπερ γκούφι

και τώρα σε φωνάζουνε μαγκούφη

κι αν όλες σε αφήσανε σε κυνηγάει μια

η αιώνια η γκαντεμιά




Σφύριξε χαρούμενα μπορείς

δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής




Και αν σε κλείσει η τράπεζα μες στη φυλακή

κάθε μέρα θα `ναι Κυριακή

μη σε νοιάζει όλα θα είναι πληρωμένα

αχ, να με μαζεύανε κι εμένα




Σφύριξε χαρούμενα μπορείς

δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής




Όλα στη ζωή σου είναι δανεικά

χαμογέλα φέρσου ευγενικά

μην το γρουσουζεύεις σκέψου θετικά

όλα στη ζωή είναι σκατά




Σφύριξε χαρούμενα μπορείς

δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής




Κι όταν η παράσταση κλείσει τελικά

όλα μοιάζουν με βεγγαλικά

η ζωή κι ο θάνατος είναι θεατρίνοι

και γελούν από το καμαρίνι




Σφύριξε χαρούμενα μπορείς

δες τη φωτεινή πλευρά της ζωής








και τώρα.. προσπαθόντας να αντιδράσω στην πληοψηφία.. που όνειρο έχει να τρώωει μέχρι θανάτου χωρίς να παράγει.. και να οδηγεί σε αναξιοπρεπει θάνατο όποιον τολμήσει να παράγει.. ανγοόντας ότι αυτοί που παράγουν την κρατούς στη ζωή.. προσπαθώ να συνεχίσω να δημιουργώ.. να χαίρομαι γι αυτό.. και να ψάχνω λύσεις αποκοπής με κάποιο τρόπο απο αυτό το άθλιο σύστημα..




στα πλαίσια της αντίδρασης.. συνέχισα με νέο ποστ.. στο ημερολόγιοτου ξυλουργού.. που το πήρε κι αυτό η μπάλα της δυσκολίας έκφρασης που βιώνω τα τελευταία 2 σχεδόν χρόνια.. σε συνδιασμό με μια αίσθηση ματαιώτητας.. ως προς την επιτευξη των στόχων του blog.. μια κι όσοι ζήτησαν κάποιαστιγμή βοήθεια.. κάποιοι δεν την έλαβαν γιατί εγώ δεν προλάβαινα.. και κάποιοι αν και ξεκίνησα.. χάθηκαν στο δρόμο πριν τελειώσει η προσπάθεια.. ίσως λόγω οικονομικών.. ίσως από φόβο μήπως δε καταφέρουν να τελειώσουν.. δε κατάφερα να τους πίσω ότι θα τους βοηθήσω να τελειώσουν ότι και να γίνει ακόμα κι αν απαιτήση τη φυσική μου παρουσία.. αλλά μελετώντας τα στατιστικά.. και βλέποντας ότι μετά από ενάμιση χρόνο αδράνιας.. το μπλογκ εξακολουθεί να έιχει 60-70 επισκέψεις τη μέρα.. κυρίως από αναζητήσεις στο γούγλη.. ακόμα κι αν ένα 90 % είναι άστοχες.. ακόμα κι αν από αυτό το εναπομήναν 10 % το 9 % δε βοηθήθικε.. γι αυτό το ίσως 1 % που θα βρεί κάτι να βοηθηθεί.. για έναν άνθρωπο κάθε μια δυο τρίς μέρες.. αξίζει να συνεχίσω όσο μπορώ..

τανγκο για τρις-μη μου μιλάς απόψε

να αλλάξουμε λίγο κλίμα από την γκρίνια και τη μίρλα μου.. δυστυχώς το έχασα το σαββατο.. ευτυχως το βρήκα στο γιουτιουμπι..
δημήτρης μαραμής και κορίνα λεγάκη σε δύο από τα αγαπημένα μου τραγούδια..
και για να μη ξεφύγω και τελείως από την γκρίνια.. αν ο πολιτισμός μας ακολουθούσε τέτοια μονοπάτια αντί του ελαφρολαικουπονατοστομαχιμουμεπαρατησεηκακουργακακοποπαθα.. μπορέι και να είχαμε κάποιες αντιστάσεις..

μαλακά.. πιό μαλακά..

..τα μέτρα περί δακτυλίου μας τά'βαλαν προσωρινά σου τό'παν την πρώτη απριλίου για να σε πιάσουνε μαλακά πιό μαλακά για να σε πιάσουνε πιό μαλακά.. πολιτικό σχόλιο του χαρυ κλυν.. επίκαιρο πάντα :( καλό μήνα και φρόνημα....

..θα σε πάρω θα με πάρεις..

Στίχοι: Παραδοσιακό
Μουσική: Παραδοσιακό
Εκτελέσεις: Γιάννης Πάριος Ελένη Βιτάλη Ελένη Τσαλιγοπούλου

Σάλα σάλα μες στη σάλα τα μιλήσαμε,
στον κ. Σαλα αναφέρεται;;!!
να με πάρεις, να σε πάρω συμφωνήσαμε.
για τις τράπεζες μιλά ο ποιητής;;!!

Σάλα, Μαρουσώ μου, σάλα τα τζίτζι
καλά ο Σάλας.. η μαρουσώ; τα τζιτζι;;
μες στο μαγερειό,
ναι ένα μαγείρεμα διακρίνεται..
άσ’ τα ψάρια να καούνε
και μια ψαρίλα μοιρίζει..
κι έβγα να σε δω.
στα παράθυρα της τιβι φαντάζομαι..

Πότε μαύρα, πότε άσπρα, πότε κόκκινα,
και πράσινα και μπλέ θα έλεγα..
την καρδιά μου να ζητούσες, θα σ’ την έδινα.
το πορτοφόλι;.. ή το πορτοφόλιο;;;



δηλαδή συγνώμη.. όταν άκουσα το όνομα του κυρίου.. πήγε το μυαλό μου στους συγκεκριμένους στίχους.. τυχαίο;.. εντελώς.. τυχαίο αλλά ωραίο..
με ένα διεστραμμένο ίσως τρόπο..

όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά..

..έπρεπε να ασχοληθώ με τους ρεμπέτες.. (με την κακή έννοια).. που όλο και ξεπροβάλουν.. και θυμάμαι μια στιγμή αλήθειας του κινέζου.. τη μόνη ίσως.. που είχε ξεσπάσει με κάποιον που έιχε "εκπλαγεί" με τη διαφθορά..

αλλά θα το ρίξω στη τρελή..




Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά.

Μουσική/Στίχοι: Βαμβακάρης Μάρκος
Αποστολέας: Το Σκρίπτο του Νέου Κιθαρωδού
Στάλθηκε: 21-06-1998
(34 ψήφοι)



Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά
εμένα μ’ αγαπούνε
Μόλις θα μ’ αντικρίσουνε 2x
θυσία θα γενούνε 2x

Όλοι οι κουτσαβάκηδες
που ζούνε στο κουρμπέτι
κι αυτοί μες στην καρδούλα τους 2x
έχουν μεγάλο ντέρτι 2x

Εγώ φτωχός γεννήθηκα
τον κόσμο έχω γνωρίσει
Μέσα απ’ τα φύλλα της καρδιάς 2x
εγώ έχω μαρτυρήσει 2x

(οι στοιχοι από εδώ)

άντε τραγουδίστε εσείς.. εγώ εκτός από την αγκύλωση που έχω αρχίσει να αισθάνομαι στα δάκτυλα.. είμαι και μονήμως ξεκούρδιστος.. θα φεύγαν και οι λίγοι μας επισκέπτες.. :):)
το αφιερώνω στο πεταλούδι μας.. γιατί επικοινωνούσαμε όταν το πάλευα.. :):)

αυτολογοκρίνομαι..

μια και θα πήγαινα κατ' ευθείαν στο δεύτερο μέρος ..




(αφού δεν έχω νέα ευχάριστα να πω.. καλύτερα να μη σας πω κανένα..)

αλλά δε μπορώ να μη προτείνω.
δώσε σημασία..





..μα τα καλύτερα στη ζωή έρχονται τζάμπα..

περασαν δυό χρόνια.. κοινωνία χρυσόψαρων..

Πέρασαν σχεδόν δυο χρόνια


Στίχοι: Θάνος ΠαπανικολάουΜουσική: Θάνος ΠαπανικολάουΠρώτη εκτέλεση: Ησαϊας Ματιάμπα



Πέρασαν σχεδόν δυο χρόνια

κι όλα ακόμη μένουν ίδια

κάτω απ'τα παλιά σανίδια

κρύφτηκαν καλά,όνειρα πολλά



Πέρασαν σχεδόν δυο χρόνια

σφηνωμένα σ'ένα όχι

το φιλί σου ποιος να το 'χει

σβήνοντας το φως,

καίγεται ο ουρανός



Είναι αλλιώτικο να ψάχνεις

μια αγκαλιά μες στο χειμώνα

να μη βρίσκεις στα όνειρα σου

μια ήσυχη κρυψώνα



Είναι αλλιώτικο συνέχεια

να σου λείπει πάντα κάτι

Ειναι αλλιώτικο να χάνεις

την αγάπη



Πέρασαν σχεδόν δυο χρόνια

δύο στοιχειωμένα χρόνια

φορεμένα σαν κολόνια

που 'χεις βαρεθεί

κι έχει εξατμιστεί


Περασαν σχεδόν δυο χρόνια

και τον κύκλο τους πριν κλείσω

για να σ' αποχαιρετήσω

κάτι από το χθες,

στείλε μου αν θες



και για να μη ξεχνιόμαστε
δύο χρόνια πριν:

ΝΗΦΕ ΚΑΙ ΜΕΜΝΗΣΩ ΑΠΙΣΤΕΙΝ..(Επιχαρμός?)

Νήφε? (διατηρήσου νηφάλιος) Πόσο πια, πιο ήρεμοι από τα λάχανα έχουμε καταντήσει!!! Η νηφαλιότητα μας, δε σπάει, δε χαλάει! Μας κλέβουν και χαιρόμαστε που κλέβουμε πίσω ένα πενιχρό ποσοστό! Μας καίνε, μας δηλητηριάζουν και υπομειδιούμε μακαρίως.. αν δε καίγεται το δικό μας σπίτι.. αν δε πεθαίνουν τα δικά μας παιδιά..

Μέμνησω? Ποιος είμαι? Που πάω? Συγνώμη κύριε ποιος είστε? Ξεχνάμε ρε παιδιά, ξεχνάμε... Όσοι καήκανε πνίγηκαν κλπ στο παρελθόν, το πολύ να απαίτησαν κάποια ψίχουλα για αποζημίωση.. Να απαιτήσουν πρόβλεψη για να μη το ξαναπάθουν δεν άκουσα..

Απιστείν? Στους 300 καρνάβαλους με την πυραμίδα στην οποία στηρίζονται? Στο σύστημα που απο Όθωνος μας έχει βολέψει τα μικροσυμφέροντα? Σας παρακαλώ!! Εξαντλούμε την απιστία μας στο παζάρι... να σου δόκω να μου δόκεις... θα με γελάσεις? Εγώ θα σε γελάσω...

Μπορεί να λυπάμαι αυτόν που χάνει στο σπίτι του... τα ζώα του.. τα παιδιά του...
Αλλά έρχεται και η λογική και μου δίνει χαστούκι να ξυπνήσω...
Ο κάθε ένας που καίγεται έχει μερίδιο ευθύνης...
Έχει χαρεί στο παρελθόν που κάηκε κάποιος άλλος και αυτός τη γλύτωσε...
Έχει πάρει όλες τις προειδοποιήσεις του και έχει αδιαφορήσει...
Έχει βάλει τα μικροσυμφεροντάκια του πάνω από όλα...

Αν μετά από όλα αυτά δεν ξυπνήσει κανείς...
Ε δε ξέρω... Μάλλον θα αποδημήσω...
Ξέρω παντού υπάρχουν ηλίθιοι...
Αλλά δε θα είναι οι δικοί μου ηλίθιοι...

εγώ βρήκα κάμποιες διαφορές.. σε μένα όχι στους γύρω μου.. εσείς;

μεγαλώνω..

..δε ξέρω.. μου έκανε κλίκ.. το μεταξή σοβαρού και αστείου.. το ακούω καιρό στο ραδιοφωνο.. αλλά μώλις απόψε το βρήκα.. σα να λέει αυτά που θέλω να πω.. αλλά καλήτερα..:):)

τώρα την καλοκαιριά..

Tvra thn kalokairia
Ανέβηκε από koulpa2. - Ανακαλύψτε άλλα μουσικά videos.




Τώρα την καλοκαιριά

Βαμβακάρης Μάρκος
Μουσική/Στίχοι: Βαμβακάρης Μάρκος
Αποστολέας: Παντελεήμονας
Στάλθηκε: 16-07-2004
(5 ψήφοι)

Τώρα την καλοκαιριά, μικρό μου
φεύγεις απ’ το σπίτι το δικό μου
Έννοια σου, και θα το μετανιώσεις
σαν το κεράκι, αλανιάρα μου, θα λιώσεις

Φεύγεις κι έχω μείνει μοναχός μου
κι έχω την κατακραυγή του κόσμου
Γουστάρισες να μου την αμολήσεις
με άλλονε να πας, να βρεις να ζήσεις

Φεύγεις και μ’ αφήνεις λυπημένο
δεν πόνεσες για μένα τον καημένο
Ζήσαμε μαζί τρία χρονάκια
μ’ άφησες με δύο μικρά παιδάκια

οι στοίχοι από kithara.vu

ξέρω.. αν και "τώρα την καλοκαιριά".. δε θα το πείς και ξέφρενο γλέντι.. αλλά αυτό είχα σε κονσέρβα.. και η εβδομάδα προμηνύεται δύσκολη.. τα ζαρζαβατικά ακριβά.. και πρωτίνω λελογισμένη χρήση..
καλή εβδομάδα

για το χατζιδάκι..

..αν και δε έχω μεγάλη αγάπη στις γενικές κινήσεις.. για το μαράκι μας και μεταθετικά για το radiobubble.. είπα να κάνω μια εξαίρεση..
..από 40 ημερών ζούσα στο παγκράτι. πολύ κοντά στη πλ. προσκόπων.. έτσι από κούνια ήμουν θαμώνας του μαγεμένου αυλού.. εκεί και τον έβλεπα.. δε θυμάμαι πότε άρχισα να καταλαβαίνω.. φαντάζομαι ότι με ενημέρωσε η μητέρα μου που του είχε μεγάλη αγάπη.. δεν έχω συναντήσει τραγούδι του που να μην με άγγιξε.. αυτό το χάρτινο φεγγαράκι.. για κάποιο λόγο με κάνει πάντα να δακρύζω.. και μου κολλούσε συχνά παλιότερα που τραγουδούσα.. ..με τον καιρό.. εκτός από τα τραγούδια του εκτίμησα και τον τρόπο που σκεπτόταν και φερόταν.. από ότι μάθαινα.. διάβαζα.. άκουγα.. έγινα και ακροατής του τρίτου προγράμματος στην εποχή του..
ήξερα ότι είμαστε γείτονες.. αλλά δεν ήξερα βέβαια που ακριβώς μένει.. κάποια στιγμή μετακομίσαμε σε μια παλιά πολυκατοικία στο δρόμο του μαγεμένου αυλού.. φόρτωνα κούτες και μικροέπιλπα.. σιγοτραγουδόντας.. το χάρτινο το φεγγαράκι.. περίμενα το ασανσέρ. όταν άνοιξε η πόρτα.. πάγωσε το τραγούδι στο στόμα μου.. ντροπή τρομερή.. να ανοίξει ο διάδρομος να με καταπιεί.. ήταν απέναντί μου με σάρκα και οστά.. ο μάνος χατζιδάκις.. δε ξέρω αν με άκουσε..
συνέχισα να τον βλέπω από απόσταση στο μαγεμένο αυλό.. αλλά δε ξανασυναντηθήκαμε στη πολυκατοικία.. κάποια μέρα γύριζα από βόλτα και κάπου κοντά στο κολονάκι .. είδα κόσμο και φασαρία.. φώτα νοσοκομειακό.. να το βάζουν μέσα με το φορείο.. μου έφυγε η γή κάτω από τα πόδια.. αργότερα το είδα και στις ειδήσεις.. ήταν η τελευταία φορά που τον είδα.. κρίμα..

σφύριξε χαρούμενα..μπορείς

το άκουσα στο ραδιόφωνο.. και μου ξανακόλλησε.. ενώ σκεφτόμουν το singing in the rain..:):)

χατζηκυριάκιο..

Hatzikyriakio
Uploaded by koulpa2
Αποβραδίς ξεκίνησα (Χατζηκυριάκειο).
Μπαγιαντέρας
Μουσική/Στίχοι: Μπαγιαντέρας
Αποστολέας: Το Σκρίπτο του Νέου Κιθαρωδού
Στάλθηκε: 21-06-1998 (12 ψήφοι)

Am E Am
Αποβραδίς ξεκίνησα
G Am
μ’ έναν παλιό μου φίλο
A Dm
για το Χατζηκυριάκειο 2x
E Am
και για τον άγιο Nείλο 2x
Που ’χει ρετσίνα δροσερή
και όμορφα κορίτσια
μόνο που σε παιδεύουνε 2x
με νάζια και καπρίτσια 2x
Έχει και μια μελαχρινή
που είναι όλο νάζι
πρώτα με κέρναγε φιλιά 2x
και τώρα δε τη νοιάζει 2x
Και κάθε βράδυ καρτερώ
στο δρόμο να περάσει
κι αν δεν την κλέψω μια βραδιά 2x
ο κόσμος θα χαλάσει 2x
http://www.kithara.vu/

..είπα να μήν αρχίσω τη γκρίνια ακόμα..
..σας παίζω ένα κατι τις στο μπαγλαμαδάκι
που πήρα δώρο στον πατέρα μου..
σε επόμενο χρόνο αν βελτιώσω λίγο την
τεχνική μου.. και πάρω και κάνα μαυρο γυαλί..
μπορεί να τη τσήσω σε καμιά γωνίτσα να δω
τι καζάντια θα κάνω..
ελπίζω να μη βρεθώ κρεμασμένος σα τον
κακοφωνίξ ενώ το υπόλοιπό χωριό γλεντάει..
τουλάχιστον δε τόλμησα να τραγουδίσω..

Ενα αφιέρωμα δε φτάνει..

...για τις γυναίκες...
...κατόπιν αιτήσεως για αλλαγή του play list...
...και μέχρι να κατεβάσω πίεση για επόμενο post...
...μια θάλασσα μικρή είναι ότι πρέπει για αρχή...



...μετά την θάλασσα...
...να με προσέχεις...



...ελσα σε φοβάμαι...
...χωρις κινούμενη εικόνα...
...αλλά δε με χαλά...



...και για να μη τα βλέπουμε όλα ρόδινα...
...η ζοζό...



...και κρατόντας την πιό γευστική μπουκιά για το τέλος...
...γυναίκα...
...μόνο αυτό να είχαν γράψει καββαδίας και μικρούτσικος...
...θα τους ευγνωμονούσα...



...αν ακούτε κάποιο σφύριγμα...
...δε σφυρώ αδιάφορα...
...είναι η βαλβίδα ασφαλίας μου...
...αποφεύγω να γράψω υπό εκρικτική πίεση...

Mε το δεξί..

...να μπούμε στο νέον έτος... κρατιέμαι τόσες μέρες να μην αρχίσω τη χρονιά με γκρίνια..

Τέλη των 60ς σε ένα υπόγειο στο κολωνάκι άκουσα μπουζούκι από το μερακλή θυρορό.. τα τραγούδια του Βαμβακάρη ήταν τα πρώτα που μου κόλλησαν.. Αργότερα κάτω από το μπαλκόνι μου στον πρώτο όροφο.. σε "ΕΒΓΑ" με δυο τραπεζάκια σύχναζε ο Μουφλουζέλης με ένα φίλο του μανάβη.. πίνανε τα ουζάκια τους και χωρίς να το ξέρουν μου έκαναν καντάδα..





Αρχές των 70ς.. την επιστροφή ενός από τα πρώτα ταξίδια του.. ανάμεσα στις 200 κασετούλες που έφερε ήταν και μιά παράξενη διαφανής πράσινη.. best of CCR.. την οποία την έλιωσα για τα επώμενα χρόνια..




Σε επόμενο ταξίδι.. μια από τις κασετούλες μου γνώρισε το Louis Armstrong και τη jazz...



Για να μη βαρήνω ακόμα το ποστ σταματώ εδώ... Η γκρίνια θα περιμένει λίγο ακόμα.. αλλά βλέποντας την επικαιρώτητα.. δε θα τη γλυτώσουμε..

sorry για την ορθογραφία.. το κουμπάκι με το ABC με κοιτά αδιάφορα..