12 / 3 / 2026
.. στην πραγματικότητα.. έτσι ήταν το πεζοδρόμιο.. την ώρα της πτώσης.. αυτό ήταν κάπου πίσω μου.. μία ακανόνιστη ιδέα.. ώσπου που πολύ.. ξαφνικά τελείωσε η πτώση.. έγινε ένα μη αναμενόμενο strike.. που το έκανε.. το κεφάλι μου.. εν ήδη μπάλας του bowling.. όταν χτύπησε με.. πολύ φόρα στην.. γωνία του πεζοδρομίου.. και ο λεμός μου.. βάρεσε tilt.. έμεινα όπως ήμουν.. σαν υγρός πηλός.. για ακαθόριστο χρόνο.. στην αρχή μόμιζα.. ότι το κάτω.. μέρος του κεφαλιό μου.. είχε διαλυθεί.. το ίδιο και.. ο λαιμός μου.. αλλά δεν πόναγα καθόλου.. έτσι αφού συνήλθα λίγο.. και άρχισα να σέρνομαι.. ώσπου βρίκα μία κολώνα.. την άρπαξα και.. άρχισα να σηκώνομαι.. σιγά σιγά έφτασα.. στο δωμάτιο μου..