28 / 2 / 2026
.. βρισκόμουν εν πτήση.. ή μάλλον πτώση.. όταν έκλισα το.. χθεσινό μου κειμενάκι.. με το που.. άρχισα να πέφτω.. σαν την πέτρα.. τώρα θα έλεγα.. σαν άγαλμα.. γιατί έτσι θα.. την συνέθλιβα την μάνα μου.. που ήταν γονατιστή μπρος μου.. αν την στιγμή κατέρρεα.. τότε δεν είχα.. τον χρόνο να.. σκεφτώ κατί αρκετά.. έξυπνο ως αντίδραση.. μα το αριστερό μου πόδι.. σπαστικά ο μυς του.. σαν μόνος του.. έκανε ένα μικρό.. βηματάκι πίσω.. το οποίο είχε.. δύο παράλληλα αποτελέσματα.. αλλαξέ λίγο την.. γωνία της πτωσής μου.. το μείζων ήταν.. ότι δεν θα.. έβρισκε την μάνα μου.. και το ελάσσων.. ότι η πλάτη μου.. θα έβρισκε το στρώμα..