2732026

27 / 3 / 2026

.. μπήκε στην ζωή μου.. η ΤΝ..

 

2632026

26 / 3 / 2026

.. τον πήρα και τον.. ακούμπησα στο μπαλκόνι.. δίπλα από τον καναπέ.. που το κάνω.. για πολλά πολλά χρόνια.. ώστε να το.. θεωρώ πιά σαν.. ένα είδος ιδιόκτητου θεωρίου..

2532026

25 / 3 / 2026

.. ντύθηκα.. έβαλα τα καπνηστικά.. στις τσέπες μου.. έφαγα ένα ευχαριστημένο πρωινό.. ένα μίκρο καφεδάκι.. και άρχισα το.. πάνω κάτω στην σκάλα..

2432026

24 / 3 / 2026

.. βρισκόμαστε στο χάραμα.. της πέμπτης μέρα μου εκεί.. κάγκελο από ένα όνειρο.. χθες η περιγραφή.. στάθηκε στην πρώτη σκηνή.. μα όσο περνάω καλά προχωρώ.. έβαλα τα πόδια μου.. σκέφτηκα ότι δεν.. είχα αναζητήσει ακόμα.. για καπνό χαρτάκια αναπτήρα.. την ώρα που.. τα σκεφτόμουν.. θυμήθηκα ότι πάντα.. τα φιλούσα στο.. πάνω συρτάρι.. του αριστερού κομοδίνου.. και όμως ήταν εκεί.. λίγος καπνός.. για 2-3 τσιγάρα.. καμιά δεκαριά πακετάκια τσιγαρόχαρτα.. και πάμπολους αναπτήρες.. 

2332026

 23 / 3 / 2026

.. το πρωί της.. πέμπτης μου μέρας εκεί.. διατηρώ την αρίθμηση.. των ημερών ακόμα.. γιατί για την ώρα.. με βοηθάει να.. οργανώσω τις όποιες.. αναμνήσεις μου χρονικά.. και βλέπουμε.. λοιπόν πάλι ξύπνησα αχάραγα.. και περίμενα να ψιλοφέξει.. καλά.. αίφνης κατάλαβα ότι.. κάπνιζα μακαρίως.. θυμήθηκα μια συμβουλή.. μην καπνίζεις στο κρεβάτι.. γιατί μπορεί το μόνο.. από εσένα που θα βρουν.. η στάχτη σου.. από το πάτωμα.. σατανικά αμφίσημο.. μα έτσι και μου έμεινε.. πετάχτηκα σαν ελετήριο.. φαίνεται κοιμήθηκα.. και τα είδα.. στο όνειρο μου.. και ήταν τόσο πραγματικό.. έτσι θυμήθηκα τις.. ζωντανές σκέψεις.. που είχα κάνει.. στο ίδρυμα.. με τον φίλο μου.. τον Δημήρτη.. και την μαμά του.. και τότε αναρωτήθηκα.. αν ήταν ήταν άδειες.. οι απειλές που.. έκανα τότε.. και τι έκανα.. με αυτό το θέμα.. αυτές τις 4.. μέρες που ήμουν εκτός.. μάλλον οι γονείς μου.. είχαν πιά επιλέξει.. οι επισκέπτες τους.. να είναι άκαπνοι..

2232026

 22 / 3 / 2026

.. και το έκανα αυτό.. για ώρες.. με διαλείμματα βαιβέως.. και όταν έγειρε.. ο ήλιος.. άναψα έναν προβολαία.. που φώτιζε την σκάλα.. που έπαιρνε ρεύμα.. από το κάτω σπίτι.. θα ήταν σαν.. να τρίβομαι στου.. τσοπάνου την γκλίτσα.. αν πήγαινα στο.. σκοτάδι στην σκάλα.. που είχε πολλές γωνίες.. για να σπάσω.. το κεφάλι μου.. κρίμα που δεν.. το σκέφτηκα.. την προηγούμενη νύχτα.. πάλι καλά.. θες το ξερό μου.. το κεφάλι.. η τύχη.. μία χαρά.. στις 8 το βράδυ.. φαί χάπια.. και πάλι το.. πρωινό πρόγραμμα.. μέχρι αργά το βράδυ.. καλά πέρασα.. την τέταρτη μέρα μου εκεί..

2132026

21 / 3 / 2026

.. και όταν αποχαιρετιστήκαμε.. το βλέμμα μου.. πήγε προς την σκάλα.. και είπα να την.. περιλάβω στο πρόγραμμα.. των ασκήσεων μου.. και το δοκίμασα.. πιασμένος γερά.. με τα δύο μου χέρια.. στο τσιμεντένο κάγκελο της.. και όταν με.. τα πολλά έφτασα πάνω.. κάθισα σε έναν.. παλιό καναπέ που.. πριν από χρόνια.. τον είχα βάλει εκεί.. για να πίνω τον καφέ μου.. με θέα τις.. καλαμιές του βάλτου.. που μου φαίνεται.. ότι είχα δει.. στο σχέδιο στρατηγικής.. της μάχης του Μαραθώνα.. όταν ξεκουράστηκα αποφάσισα.. να κάνω ένα ακόμα.. κατέβασμα και ανέβασμα.. και ξεκούρασει στο ίδιο σημείο.. 

2032026

 20 / 3 / 2026

.. μετά από 3-4 ώρες.. ανέφελου και βαριού ύπνου.. κάπου τα χαράματα.. ξεκίνησε η τέταρτη μου.. μέρα εκεί.. και μετά το πρωινό.. και τα χάπια.. βγήκα έξω στον διάδρομο.. να πεπρατήσω όσο άντεχα.. και μετά καθόμουν.. στο σαλόνι.. απέναντι από την τηλεόραση.. για να ξεκουράσω.. τα πόδια μου.. συγχρόνως έπιανα τα αλτηράκια.. για να κουράσω.. τα χέρια μου.. παπαγάλιζα ότι άκουγα.. προσπαθώντας να βελτιώσω.. την προφορά μου.. και πάλι τα ίδια.. μετά το μεσημεριανό φαγητό.. επισκέφτηκα τα διαμερίσματα.. του ruby.. για να παίξουμε..

1932026

19 / 3 / 2026

.. και μείναμε εκεί.. να παίζουμε.. μέχρι το βράδυ.. πολύ το χάρηκα.. μα και αυτός.. μπορεί να ήταν.. του χαρακτήρα του.. μα χαρούμενος.. μου φαινόταν.. καληνυχτιστηκαμε όπως μπορούσαμε.. χάπια φαί λίγη τηλεόραση.. και πολλή προσπάθεια ανάγνωσης.. και έτσι έληξε.. η τρίτη μου.. μέρα εκεί.. 

1832026

18 / 3 / 2026

.. τον φώναζαν ruby.. κατά το μεσημέρι.. τον ξανά άκουσα.. έτσι και τον βρίκα.. του είχαν χωρίσει.. ένα κομμάτι του κήπου.. μόνο με οπωροφόρα δέντρα.. με το σπιτάκι του.. τα σέα και.. τα μέα του.. και τον είδα.. ήταν ερωτάς με.. την πρώτη ματιά.. περισσότερη φωνή παρά μπόι.. ένα άσπρο μαλλιαρό μπαλάκι.. φορούσα τα εργατικά μου.. και κλειστά παπούτσια.. μετά από μήνες.. έτσι μπήκα στον χώρο του.. στο χώμα και.. στα χόρτα.. κάθισα κάτω.. και παίξαμε όσο αντέχαμε.. 

1732026

17 / 3 / 2026

.. και σιγά σιγά.. περπάτησα σε όλο.. το οικόπεδο.. στην αρχή.. όπου είχε τσιμέντο.. άκουσα ένα μίκρο.. σκυλάκι να γαβγίζει.. μου είχαν πει.. οι γονείς μου.. ότι το είχαν πάρει.. και θα με περίμενε εκεί.. το είχα ακούσει.. από μακριά.. από την πρώτη μέρα.. μα δεν μπορούσα.. να φανταστώ ότι.. τόσο σύντομα θα.. αισθανόμουν έτοιμος να.. το γνωρίσω.. 

1632026

 16 / 3 / 2026

.. με το χάραμα.. λοιπόν.. σηκώθηκα ευδιάθετος.. μόνο τα ξένα.. προβλήματα με απασχολούσαν.. ειδικά αν δεν.. μπορούσα να τα λύσω.. βιαζόμουν να βρω.. την παλιά μου ζωή.. ο πρώτος τρόπος.. ήταν να ξεχάσω.. μπιζάμες φόρμες και παντόφλες.. βρήκα τα εργατικά μου.. ρούχα και παπούτσια.. τα φόρεσα όπως μπορούσα.. και βγήκα έξω.. στην αυλή.. αποφάσισα τότε επεκτείνω.. τις βόλτες μου.. και έξω από τα πλακάκια..

1532026

 15 / 3 / 2026

.. λοιπόν χωρίς ραταταζτούμ.. ίσως με έναν.. λιτό υπότιτλο.. ξεκινώ επισήμως την.. περιγραφή της τρίτης.. μέρας εκεί.. στο ίδρυμα αφού.. δεν είχα σαφώς.. καθορισμένη εργασία.. έτσι βολεύτηκα στο.. να αντιμετωπίσω την.. βελτίωση μου.. σαν πολύ σοβαρή δουλειά.. έτσι και εκεί.. και το συνέχισα.. και πολύ το διασκέδασα.. τότε που δεν κουραζόμουν.. ξυπνούσα αξημέρωτα.. περίμενα να ψιλοξημερώσει.. στο κρεβάτι.. για να σηκωθώ.. γιατί είχα διακόψει.. τις διπλωματικές επαφές.. με τα ρολόγια.. από το δημοτικό..

1432026

 14 / 3 / 2026

.. και έτσι σιγά σιγά.. ξεκίνησα την διήγηση της.. τρίτης μου μέρας εκεί.. και αν θυμάμαι καλά.. και με τις μέρες.. νομίζω οι νέες εμπειρίες.. μάλλον θα μειωθούν.. οπότε ίσως συνακολούθως.. αντίστοιχα και μέρες.. που θα απαιτηθούν.. για να τις διηγηθώ.. αλλά δεν θα.. στοιχημάτιζα τίποτα.. βράδιασε και δεν ξεκίνησα.. ίσως αύριο..

1332026

 13 / 3 / 2026

.. και μου πήρε.. 12 μέρες να.. διηγηθώ μία μόνο μέρα.. αν πάρουμε υπόψιν.. ότι χθες δεν.. πρόλαβα να ένα.. ιδιαίτερο φινάλε και.. για αυτόν λόγο.. και η 13η μέρα.. και θα πω.. επίσημα ότι η.. διήγηση δεύτερης μέρας μου.. εκεί τελειώνει τώρα.. και επειδή και σήμερα.. πάλι δεν προλαβαίνω.. να ξεκινήσω την.. τρίτη μου εκεί.. αύριο πάλι..

1232026

12 / 3 / 2026

.. στην πραγματικότητα.. έτσι ήταν το πεζοδρόμιο.. την ώρα της πτώσης.. αυτό ήταν κάπου πίσω μου.. μία ακανόνιστη ιδέα.. ώσπου που πολύ.. ξαφνικά τελείωσε η πτώση.. έγινε ένα μη αναμενόμενο strike.. που το έκανε.. το κεφάλι μου.. εν ήδη μπάλας του bowling.. όταν χτύπησε με.. πολύ φόρα στην.. γωνία του πεζοδρομίου.. και ο λεμός μου.. βάρεσε tilt.. έμεινα όπως ήμουν.. σαν υγρός πηλός.. για ακαθόριστο χρόνο.. στην αρχή μόμιζα.. ότι το κάτω.. μέρος του κεφαλιό μου.. είχε διαλυθεί.. το ίδιο και.. ο λαιμός μου.. αλλά δεν πόναγα καθόλου.. έτσι αφού συνήλθα λίγο.. και άρχισα να σέρνομαι.. ώσπου βρίκα μία κολώνα.. την άρπαξα και.. άρχισα να σηκώνομαι.. σιγά σιγά έφτασα.. στο δωμάτιο μου..

 

1132026

 11 / 3 / 2026

.. και αφού παρέθεσα.. πολλές απίθανες λεπτομέρειες.. που τότε μου.. φαινοντάν απαραίτητες.. και κατέληξα να.. έχω κουράγιο να.. συμπληρώσω μία ακόμα λέξη.. ήταν ακροτελεύτια του κειμένου.. παιζοδρόμιο.. και η κεντρική ιδέα.. και πηγαίνω κατευθείαν.. στην περιγραφή της.. φανταστικής πτώση.. ή μάλλον πως.. εγώ κάποια στιγμή.. το είδα.. λοιπόν ήμουν πριν.. την επαφή μου.. με το έδαφος.. εκείνη την στιγμή.. η διήγηση μου.. πάλι πήρε μία.. φανταστική μορφή.. εκεί που το.. κεφάλι μου έγινε.. σαν μπάλα του bowling.. και όταν είχε.. φτάσει τις κορίνες.. και με φόβο.. διαπίστωσα ότι ήταν παπτωμένες..

1032026

 10 / 3 / 2026

.. κάπου στις4-5 του μηνός.. που ήλπιζα εκείνη την μέρα.. να τελείωνα την διήγηση.. της δεύτερης μέρας μου εκεί.. μα αντιθέτως αντι.. να πλησιάζω προς.. το τέλος της μέρας.. το μυαλό μου.. απομακρύνονταν με βήμα ταχύ.. οι μνήμες μου.. για το τότε.. μου έρχονταν καταιγιστικά.. και συγχρόνως μπλέκονταν μαζί γλυκά.. οι ονειροφαντασίες μου του τότε.. με τα λογικά παιχνίδια..του τώρα μυαλού μου.. ότι του φανεί του τρελοστεφανή.. και εκεί που.. αδίκος περίμενα να.. το τελειώσω σε 2-3 αράδες.. είναι 10 του μήνα.. και τώρα το.. μεταθέτω για αύριο..

932026

9 / 3 / 2026

.. κάτι οι μνήμες.. που με παίρνουν.. κάτι η ανάγνωση.. πολλών περασμένων.. κάτι που το.. ίντερνετ τις τελευταίες μέρες.. είναι πολύ προβληματική.. και η χθεσινή.. μέρα πήγε άπατη.. όσον αφορά.. την εξέλιση.. της ιστορίας μου.. με ωφελεί στην.. εκ νέου μάθηση.. των ελληνικών.. μα κυρίως.. με διασκέδαζε πολύ.. έτσι που το πάω.. και τα χρόνια του Μαθουσάλα.. να μου έδινε.. η ζωή.. μάλλον πάλι θα καρκινοβατούσα.. η ιστορία μου.. είχε δείξει ότι.. εκτός από το.. ενδεχόμενο της ύπαρξης.. κάποιου ταλέντου σε αυτό.. μα ακόμα και.. τώρα το διασκεδάζω.. ας δούμε που.. θα πάει.. ας πάω τώρα.. στην δεσπόζουσα ιστορία.. που όλο την.. παρατάω από εδώ.. και από εκεί.. και χάνομαι στο ηλιοβασίλεμα.. λέμε τώρα..

 

832026

 8 / 3 / 2026

.. εδώ και καιρό.. πρώτα διαβάζω το.. χθεσινό κειμενάκι.. να πάρω φόρα.. για το σημερινό.. μα σήμερα το.. παραξήλωσα πια.. πήγα μέχρι την.. αρχή του μήνα.. και τότε.. στις 1 / 3.. ξεκίνησα την διήγηση.. της πρώτης μου.. μέρας εκεί.. σαν να μου.. έστελνα ένα μήνυμα.. χιουμοριστικό από μέλλον.. μου έλεγα.. κάτι σαν.. "για να δούμε.. πόσες μέρες θα.. μου πάρει αυτή".. και ακόμα μετράω..

732026

 7 / 3 / 2026

.. λοιπόν.. πεζοδρόμιο.. ήταν η λέξη.. που μου είχε ήρθει.. μεταξύ της στιγμής.. που τα χέρια μου.. αισθάνθηκαν τα χόρτα.. μέχρι αυτή της.. τελικής μου πτώσης.. κάποτε θα τον.. έλεγα dt.. τώρα που μεγαλώνω.. θα διαφοροποιηθώ.. αλά παλαιά.. θα τον πω "σημειακά".. και αυτό μόνο.. στο μυαλό μου.. δεν θα προλάβενα.. ούτε να το προφέρω.. απλά η ιδέα.. ότι κάπου.. πίσω μου ύπρηχε.. μα πριν ολοκληρώσω.. την σκέψη μου.. στο μυαλό μου.. έλαψε μία φωτεινή επιγραφή.. που έγραφε strace.. σαν το κεφάλι μου.. να ήταν μπάλα.. του bowling.. και είχε ρίψει.. σε μία φορά.. όλες τις κορίνες.. ο λεμός λαιμός μου.. από την άλλη.. μόνος του.. προσπαθούσε να το.. φτάσει τις κορίνες..

632026

 6 / 3 / 2026

.. βεβαίως.. όλα αυτά τα.. περιττά;.. ακόμα αναρωτιέμαι.. που έγραψα στο.. χθεσινό μου κειμενάκι.. δεν προλάβαινα να.. τα θυμηθώ την.. ώρα της πτώση μου.. την ώρα που.. ξεκινούσα να γράψω το χθεσινό.. μελέταγα το προχθεσινό.. έτσι για να πάρω φόρα.. και τότε νόμιζα.. ότι μισή ώρα.. ακόμα να είχα.. θα την τελείωνα.. την διήγηση τότε.. τι παιδί που ήμουν.. έχω χάσει το λογαριασμό.. μπορώ να το.. πηγαίνω μπρος πίσω.. στο διηνεκές.. για να δούμε και αύριο..

532026

 5 / 3 / 2026

.. μα μπορεί και όχι.. γιατί συγχρόνως θυμήθηκα ότι.. ο πατέρας μου.. όταν άρχισε να σκάβει.. για να ετοιμάσει τις βραγιές.. για να φυτέψει λουλούδια.. ακριβώς μπροστά από την βεράντα.. και τότε διαπίστωσε ότι.. κολώνες που την κρατούσαν.. δεν είχαν κανένα πέδιλο.. έστι παράτησε τα λουλούδια.. ένωσε τις 4 κολώνες.. με όπλισμένο μπετόν.. σαν παγκάκι χωρίς πλάτη.. και μετά έσκαψε πολύ βαθιά.. όλο το μήκος της φάτσας.. και μπροστά με το ίδιο υλικό.. έφτιαξε μία τεράστια καθετή κολώνα.. που μετά φαινόταν σαν πεζοδρόμιο..

432026

4 / 3 / 2026

.. αισθάνθηκα προς στιγμή τυχερός.. που αυτή παλινδρόμηση.. είχε τα.. προς το παρόν.. δικά μου.. επιθυμητά αποτελέσματα.. ειδικά όταν τα προτεταγμένα.. προς τα πίσω.. χέρια μου.. σε μία ανακλαστική κίνηση.. περιμένοντας την επερχόμενη πτώση.. και έτσι ήταν τα πρώτα.. που ήρθαν σε επαφή.. με την γη.. δια της αφής διαπίστωσα.. ότι ήταν καλημένη στρώμα χόρτου.. πάχους περισσότερου από όσο υπολόγιζα.. τόσο που σκέφτηκα.. ότι όλη αυτή η φάση.. μπορεί και να έχει.. μία πιο ευτυχή κατάληξη..

 

332026

3 / 3 / 2026

.. κάποιοι θα πουν επισφαλές.. άλλοι αναγκαίο.. η πράξεις μου τότε.. συνηγορούν ότι ήμουν.. με τους άλλους.. και τώρα το ίδιο.. μα με μία υποσημείωση.. από μόρο.. με βάση τις συνθήκες.. τις πιθανότητες.. θεωρούσα την ζωή μου.. μία συνάρτηση που απόδεχεται.. μόνο δύο λύσεις.. ή ζωή ή θάνατος.. δεν μου έκανε καμία διαφορά.. την περίπτωση της ασθένειας.. ήταν αμελητέα για το τότε μυαλό μου.. αν στα 10 μου χρόνια.. ένας μάντης προέβλεπε.. ότι θα έφτανα.. μέχρι τα 20-30 μου χρόνια.. θα με χαρακτήριζα πολύ τυχερό.. ή αυτόν θεότυφλο.. μα πλησιάζοντας 30 μου χρόνια.. στο πάνω όριο.. που μου είχα βάλει.. κάπου τότε άρχισαν.. να μου μπαίνουν.. οι πρώτοι σπόροι.. ανησυχίας για την.. ισορροπία της θεωρίας μου.. και σιγά σιγά.. άρχισα να εισάγω.. και μία πιθανή.. ή απίθανη τρίτη λύση.. την ασθένεια και.. όχι για ότι.. θα μου φέρει εμένα.. βασικά αδιαφορώ παγερά.. μα αν επιβιώσω.. την ταλαιπωρία που.. θα επιφέρω σε όλους.. και αυτο μόνο φοβάμαι.. μα αυτές οι σκέψεις.. ούτε πέρασαν από το μυαλό μου.. αυτό το δεύτερο.. βράδυ μου εκεί.. την ώρα περπατούσα.. στα σκοτάδεια.. και τότε σκόνταψα.. στην άρκη του δρομακίου.. παλινδρόμησα λίγο και.. αν είχα τύχη.. μπορούσα να διαλέξω.. μεταξύ του να.. πέσω με τα.. μούτρα στα πλακάκια.. ή με την πλάτη στα χόρτα..

 

232026

 2 / 3 / 2026

.. μπροστά στην τηλεόραση.. έκανα κάτι για το μυαλό μου.. βελτίωνα τα ελληνικά μου.. και συγχρόνως και κάτι για το σώμα μου.. στην πολυθρόνα με τα αλτηράκια.. έκανα ότι μπορούσα για.. βελτιώσω και τα χέρια μου.. και όταν κουραζόμουν και από αυτό.. όταν ξεκουραζόμουν.. παλί περπάτημα.. και αν αφαιρέσουμε τα.. 3 διαλείμματα για φαγητό.. κάπως έτσι πέρασα.. και την υπόλοιπη μέρα.. μόνο αργά το βράδυ.. το αποφάσισα να υπερβώ.. τα στενά όρια που.. μου είχα βάλει.. έτσι άφησα τον φωτισμένο διάδρομο.. και περιπλανήθηκα στα.. σκοτεινά φιδογυριστά δρομάκια του κήπου..

132026

 1 / 3 / 2026

.. για να δούμε.. σε πόσες μέρες.. θα περιγράψω την δεύτερη μου.. μέρα εκεί.. ξανά σηκώθηκα.. με τα πολλά.. χωρίς καμία αβάρια.. είχε πια ψηλό χαράξει.. βιαζόμουν να περπατήσω έξω.. είχα ήδη φάει.. την πρώτη μου.. τούμπα εκεί.. και χωρίς αναμνηστικό τραύμα.. αυτό με ώθησε.. να ανοίξω την.. κεντρική πόρτα του σπιτιού.. και σε αυτόν.. τον εξωτερικό διάδρομο.. τον 11Χ25,5 μέτρων.. περιόρισα την δράση μου.. όλη την μέρα.. ως σωματική άσκηση.. περπατούσα όπως μπορούσα.. και όσο μπορούσα.. στα διαλείμματα πήγαινα μέσα.. καθόμουν στην πολυθρόνα..