18 / 3 / 2026
.. τον φώναζαν ruby.. κατά το μεσημέρι.. τον ξανά άκουσα.. έτσι και τον βρίκα.. του είχαν χωρίσει.. ένα κομμάτι του κήπου.. μόνο με οπωροφόρα δέντρα.. με το σπιτάκι του.. τα σέα και.. τα μέα του.. και τον είδα.. ήταν ερωτάς με.. την πρώτη ματιά.. περισσότερη φωνή παρά μπόι.. ένα άσπρο μαλλιαρό μπαλάκι.. φορούσα τα εργατικά μου.. και κλειστά παπούτσια.. μετά από μήνες.. έτσι μπήκα στον χώρο του.. στο χώμα και.. στα χόρτα.. κάθισα κάτω.. και παίξαμε όσο αντέχαμε..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου