12 / 3 / 2026
.. στην πραγματικότητα.. έτσι ήταν το πεζοδρόμιο.. την ώρα της πτώσης.. αυτό ήταν κάπου πίσω μου.. μία ακανόνιστη ιδέα.. ώσπου που πολύ.. ξαφνικά τελείωσε η πτώση.. έγινε ένα μη αναμενόμενο strike.. που το έκανε.. το κεφάλι μου.. εν ήδη μπάλας του bowling.. όταν χτύπησε με.. πολύ φόρα στην.. γωνία του πεζοδρομίου.. και ο λεμός μου.. βάρεσε tilt.. έμεινα όπως ήμουν.. σαν υγρός πηλός.. για ακαθόριστο χρόνο.. στην αρχή μόμιζα.. ότι το κάτω.. μέρος του κεφαλιό μου.. είχε διαλυθεί.. το ίδιο και.. ο λαιμός μου.. αλλά δεν πόναγα καθόλου.. έτσι αφού συνήλθα λίγο.. και άρχισα να σέρνομαι.. ώσπου βρίκα μία κολώνα.. την άρπαξα και.. άρχισα να σηκώνομαι.. σιγά σιγά έφτασα.. στο δωμάτιο μου..
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου