27 / 3 / 2026
.. μπήκε στην ζωή μου.. η ΤΝ..
25 / 3 / 2026
.. ντύθηκα.. έβαλα τα καπνηστικά.. στις τσέπες μου.. έφαγα ένα ευχαριστημένο πρωινό.. ένα μίκρο καφεδάκι.. και άρχισα το.. πάνω κάτω στην σκάλα..
24 / 3 / 2026
.. βρισκόμαστε στο χάραμα.. της πέμπτης μέρα μου εκεί.. κάγκελο από ένα όνειρο.. χθες η περιγραφή.. στάθηκε στην πρώτη σκηνή.. μα όσο περνάω καλά προχωρώ.. έβαλα τα πόδια μου.. σκέφτηκα ότι δεν.. είχα αναζητήσει ακόμα.. για καπνό χαρτάκια αναπτήρα.. την ώρα που.. τα σκεφτόμουν.. θυμήθηκα ότι πάντα.. τα φιλούσα στο.. πάνω συρτάρι.. του αριστερού κομοδίνου.. και όμως ήταν εκεί.. λίγος καπνός.. για 2-3 τσιγάρα.. καμιά δεκαριά πακετάκια τσιγαρόχαρτα.. και πάμπολους αναπτήρες..
23 / 3 / 2026
.. το πρωί της.. πέμπτης μου μέρας εκεί.. διατηρώ την αρίθμηση.. των ημερών ακόμα.. γιατί για την ώρα.. με βοηθάει να.. οργανώσω τις όποιες.. αναμνήσεις μου χρονικά.. και βλέπουμε.. λοιπόν πάλι ξύπνησα αχάραγα.. και περίμενα να ψιλοφέξει.. καλά.. αίφνης κατάλαβα ότι.. κάπνιζα μακαρίως.. θυμήθηκα μια συμβουλή.. μην καπνίζεις στο κρεβάτι.. γιατί μπορεί το μόνο.. από εσένα που θα βρουν.. η στάχτη σου.. από το πάτωμα.. σατανικά αμφίσημο.. μα έτσι και μου έμεινε.. πετάχτηκα σαν ελετήριο.. φαίνεται κοιμήθηκα.. και τα είδα.. στο όνειρο μου.. και ήταν τόσο πραγματικό.. έτσι θυμήθηκα τις.. ζωντανές σκέψεις.. που είχα κάνει.. στο ίδρυμα.. με τον φίλο μου.. τον Δημήρτη.. και την μαμά του.. και τότε αναρωτήθηκα.. αν ήταν ήταν άδειες.. οι απειλές που.. έκανα τότε.. και τι έκανα.. με αυτό το θέμα.. αυτές τις 4.. μέρες που ήμουν εκτός.. μάλλον οι γονείς μου.. είχαν πιά επιλέξει.. οι επισκέπτες τους.. να είναι άκαπνοι..
22 / 3 / 2026
.. και το έκανα αυτό.. για ώρες.. με διαλείμματα βαιβέως.. και όταν έγειρε.. ο ήλιος.. άναψα έναν προβολαία.. που φώτιζε την σκάλα.. που έπαιρνε ρεύμα.. από το κάτω σπίτι.. θα ήταν σαν.. να τρίβομαι στου.. τσοπάνου την γκλίτσα.. αν πήγαινα στο.. σκοτάδι στην σκάλα.. που είχε πολλές γωνίες.. για να σπάσω.. το κεφάλι μου.. κρίμα που δεν.. το σκέφτηκα.. την προηγούμενη νύχτα.. πάλι καλά.. θες το ξερό μου.. το κεφάλι.. η τύχη.. μία χαρά.. στις 8 το βράδυ.. φαί χάπια.. και πάλι το.. πρωινό πρόγραμμα.. μέχρι αργά το βράδυ.. καλά πέρασα.. την τέταρτη μέρα μου εκεί..
21 / 3 / 2026
.. και όταν αποχαιρετιστήκαμε.. το βλέμμα μου.. πήγε προς την σκάλα.. και είπα να την.. περιλάβω στο πρόγραμμα.. των ασκήσεων μου.. και το δοκίμασα.. πιασμένος γερά.. με τα δύο μου χέρια.. στο τσιμεντένο κάγκελο της.. και όταν με.. τα πολλά έφτασα πάνω.. κάθισα σε έναν.. παλιό καναπέ που.. πριν από χρόνια.. τον είχα βάλει εκεί.. για να πίνω τον καφέ μου.. με θέα τις.. καλαμιές του βάλτου.. που μου φαίνεται.. ότι είχα δει.. στο σχέδιο στρατηγικής.. της μάχης του Μαραθώνα.. όταν ξεκουράστηκα αποφάσισα.. να κάνω ένα ακόμα.. κατέβασμα και ανέβασμα.. και ξεκούρασει στο ίδιο σημείο..
20 / 3 / 2026
.. μετά από 3-4 ώρες.. ανέφελου και βαριού ύπνου.. κάπου τα χαράματα.. ξεκίνησε η τέταρτη μου.. μέρα εκεί.. και μετά το πρωινό.. και τα χάπια.. βγήκα έξω στον διάδρομο.. να πεπρατήσω όσο άντεχα.. και μετά καθόμουν.. στο σαλόνι.. απέναντι από την τηλεόραση.. για να ξεκουράσω.. τα πόδια μου.. συγχρόνως έπιανα τα αλτηράκια.. για να κουράσω.. τα χέρια μου.. παπαγάλιζα ότι άκουγα.. προσπαθώντας να βελτιώσω.. την προφορά μου.. και πάλι τα ίδια.. μετά το μεσημεριανό φαγητό.. επισκέφτηκα τα διαμερίσματα.. του ruby.. για να παίξουμε..
19 / 3 / 2026
.. και μείναμε εκεί.. να παίζουμε.. μέχρι το βράδυ.. πολύ το χάρηκα.. μα και αυτός.. μπορεί να ήταν.. του χαρακτήρα του.. μα χαρούμενος.. μου φαινόταν.. καληνυχτιστηκαμε όπως μπορούσαμε.. χάπια φαί λίγη τηλεόραση.. και πολλή προσπάθεια ανάγνωσης.. και έτσι έληξε.. η τρίτη μου.. μέρα εκεί..
18 / 3 / 2026
.. τον φώναζαν ruby.. κατά το μεσημέρι.. τον ξανά άκουσα.. έτσι και τον βρίκα.. του είχαν χωρίσει.. ένα κομμάτι του κήπου.. μόνο με οπωροφόρα δέντρα.. με το σπιτάκι του.. τα σέα και.. τα μέα του.. και τον είδα.. ήταν ερωτάς με.. την πρώτη ματιά.. περισσότερη φωνή παρά μπόι.. ένα άσπρο μαλλιαρό μπαλάκι.. φορούσα τα εργατικά μου.. και κλειστά παπούτσια.. μετά από μήνες.. έτσι μπήκα στον χώρο του.. στο χώμα και.. στα χόρτα.. κάθισα κάτω.. και παίξαμε όσο αντέχαμε..
17 / 3 / 2026
.. και σιγά σιγά.. περπάτησα σε όλο.. το οικόπεδο.. στην αρχή.. όπου είχε τσιμέντο.. άκουσα ένα μίκρο.. σκυλάκι να γαβγίζει.. μου είχαν πει.. οι γονείς μου.. ότι το είχαν πάρει.. και θα με περίμενε εκεί.. το είχα ακούσει.. από μακριά.. από την πρώτη μέρα.. μα δεν μπορούσα.. να φανταστώ ότι.. τόσο σύντομα θα.. αισθανόμουν έτοιμος να.. το γνωρίσω..
16 / 3 / 2026
.. με το χάραμα.. λοιπόν.. σηκώθηκα ευδιάθετος.. μόνο τα ξένα.. προβλήματα με απασχολούσαν.. ειδικά αν δεν.. μπορούσα να τα λύσω.. βιαζόμουν να βρω.. την παλιά μου ζωή.. ο πρώτος τρόπος.. ήταν να ξεχάσω.. μπιζάμες φόρμες και παντόφλες.. βρήκα τα εργατικά μου.. ρούχα και παπούτσια.. τα φόρεσα όπως μπορούσα.. και βγήκα έξω.. στην αυλή.. αποφάσισα τότε επεκτείνω.. τις βόλτες μου.. και έξω από τα πλακάκια..
15 / 3 / 2026
.. λοιπόν χωρίς ραταταζτούμ.. ίσως με έναν.. λιτό υπότιτλο.. ξεκινώ επισήμως την.. περιγραφή της τρίτης.. μέρας εκεί.. στο ίδρυμα αφού.. δεν είχα σαφώς.. καθορισμένη εργασία.. έτσι βολεύτηκα στο.. να αντιμετωπίσω την.. βελτίωση μου.. σαν πολύ σοβαρή δουλειά.. έτσι και εκεί.. και το συνέχισα.. και πολύ το διασκέδασα.. τότε που δεν κουραζόμουν.. ξυπνούσα αξημέρωτα.. περίμενα να ψιλοξημερώσει.. στο κρεβάτι.. για να σηκωθώ.. γιατί είχα διακόψει.. τις διπλωματικές επαφές.. με τα ρολόγια.. από το δημοτικό..
14 / 3 / 2026
.. και έτσι σιγά σιγά.. ξεκίνησα την διήγηση της.. τρίτης μου μέρας εκεί.. και αν θυμάμαι καλά.. και με τις μέρες.. νομίζω οι νέες εμπειρίες.. μάλλον θα μειωθούν.. οπότε ίσως συνακολούθως.. αντίστοιχα και μέρες.. που θα απαιτηθούν.. για να τις διηγηθώ.. αλλά δεν θα.. στοιχημάτιζα τίποτα.. βράδιασε και δεν ξεκίνησα.. ίσως αύριο..
13 / 3 / 2026
.. και μου πήρε.. 12 μέρες να.. διηγηθώ μία μόνο μέρα.. αν πάρουμε υπόψιν.. ότι χθες δεν.. πρόλαβα να ένα.. ιδιαίτερο φινάλε και.. για αυτόν λόγο.. και η 13η μέρα.. και θα πω.. επίσημα ότι η.. διήγηση δεύτερης μέρας μου.. εκεί τελειώνει τώρα.. και επειδή και σήμερα.. πάλι δεν προλαβαίνω.. να ξεκινήσω την.. τρίτη μου εκεί.. αύριο πάλι..
12 / 3 / 2026
.. στην πραγματικότητα.. έτσι ήταν το πεζοδρόμιο.. την ώρα της πτώσης.. αυτό ήταν κάπου πίσω μου.. μία ακανόνιστη ιδέα.. ώσπου που πολύ.. ξαφνικά τελείωσε η πτώση.. έγινε ένα μη αναμενόμενο strike.. που το έκανε.. το κεφάλι μου.. εν ήδη μπάλας του bowling.. όταν χτύπησε με.. πολύ φόρα στην.. γωνία του πεζοδρομίου.. και ο λεμός μου.. βάρεσε tilt.. έμεινα όπως ήμουν.. σαν υγρός πηλός.. για ακαθόριστο χρόνο.. στην αρχή μόμιζα.. ότι το κάτω.. μέρος του κεφαλιό μου.. είχε διαλυθεί.. το ίδιο και.. ο λαιμός μου.. αλλά δεν πόναγα καθόλου.. έτσι αφού συνήλθα λίγο.. και άρχισα να σέρνομαι.. ώσπου βρίκα μία κολώνα.. την άρπαξα και.. άρχισα να σηκώνομαι.. σιγά σιγά έφτασα.. στο δωμάτιο μου..
11 / 3 / 2026
.. και αφού παρέθεσα.. πολλές απίθανες λεπτομέρειες.. που τότε μου.. φαινοντάν απαραίτητες.. και κατέληξα να.. έχω κουράγιο να.. συμπληρώσω μία ακόμα λέξη.. ήταν ακροτελεύτια του κειμένου.. παιζοδρόμιο.. και η κεντρική ιδέα.. και πηγαίνω κατευθείαν.. στην περιγραφή της.. φανταστικής πτώση.. ή μάλλον πως.. εγώ κάποια στιγμή.. το είδα.. λοιπόν ήμουν πριν.. την επαφή μου.. με το έδαφος.. εκείνη την στιγμή.. η διήγηση μου.. πάλι πήρε μία.. φανταστική μορφή.. εκεί που το.. κεφάλι μου έγινε.. σαν μπάλα του bowling.. και όταν είχε.. φτάσει τις κορίνες.. και με φόβο.. διαπίστωσα ότι ήταν παπτωμένες..
10 / 3 / 2026
.. κάπου στις4-5 του μηνός.. που ήλπιζα εκείνη την μέρα.. να τελείωνα την διήγηση.. της δεύτερης μέρας μου εκεί.. μα αντιθέτως αντι.. να πλησιάζω προς.. το τέλος της μέρας.. το μυαλό μου.. απομακρύνονταν με βήμα ταχύ.. οι μνήμες μου.. για το τότε.. μου έρχονταν καταιγιστικά.. και συγχρόνως μπλέκονταν μαζί γλυκά.. οι ονειροφαντασίες μου του τότε.. με τα λογικά παιχνίδια..του τώρα μυαλού μου.. ότι του φανεί του τρελοστεφανή.. και εκεί που.. αδίκος περίμενα να.. το τελειώσω σε 2-3 αράδες.. είναι 10 του μήνα.. και τώρα το.. μεταθέτω για αύριο..
9 / 3 / 2026
.. κάτι οι μνήμες.. που με παίρνουν.. κάτι η ανάγνωση.. πολλών περασμένων.. κάτι που το.. ίντερνετ τις τελευταίες μέρες.. είναι πολύ προβληματική.. και η χθεσινή.. μέρα πήγε άπατη.. όσον αφορά.. την εξέλιση.. της ιστορίας μου.. με ωφελεί στην.. εκ νέου μάθηση.. των ελληνικών.. μα κυρίως.. με διασκέδαζε πολύ.. έτσι που το πάω.. και τα χρόνια του Μαθουσάλα.. να μου έδινε.. η ζωή.. μάλλον πάλι θα καρκινοβατούσα.. η ιστορία μου.. είχε δείξει ότι.. εκτός από το.. ενδεχόμενο της ύπαρξης.. κάποιου ταλέντου σε αυτό.. μα ακόμα και.. τώρα το διασκεδάζω.. ας δούμε που.. θα πάει.. ας πάω τώρα.. στην δεσπόζουσα ιστορία.. που όλο την.. παρατάω από εδώ.. και από εκεί.. και χάνομαι στο ηλιοβασίλεμα.. λέμε τώρα..
8 / 3 / 2026
.. εδώ και καιρό.. πρώτα διαβάζω το.. χθεσινό κειμενάκι.. να πάρω φόρα.. για το σημερινό.. μα σήμερα το.. παραξήλωσα πια.. πήγα μέχρι την.. αρχή του μήνα.. και τότε.. στις 1 / 3.. ξεκίνησα την διήγηση.. της πρώτης μου.. μέρας εκεί.. σαν να μου.. έστελνα ένα μήνυμα.. χιουμοριστικό από μέλλον.. μου έλεγα.. κάτι σαν.. "για να δούμε.. πόσες μέρες θα.. μου πάρει αυτή".. και ακόμα μετράω..