καλως το 09

Αη Βασίλης

Αη Βασίλης έρχεται, αδέλφια μου, πηλάλα

με όλους τους προγόνους μας στο σβέρκο του καβάλλα

με μίαν διακοίνωσιν εκ μέρους του σουλτάνου,

κι αρματωμένος κι υψηλός ως κέδρος του Λιβάνου

Αη Βασίλη Τσεπελή, για πες μου, στο θεό σου

πως μας θωρείς ακίνητος;.. που τρέχει ο λογισμός σου;

που είναι το ραβδάκι σου, η κόταις σου κι η πήταις;

που είναι τα τραγούδια σου κι η τόσαις άλφαις βήταις

-Δεν έχω στόμα να σου πω και γλώσσα να μιλήσω,

κι ούτε θα κάτσω γελαστός για να σας τραγουδήσω,

Από πολέμους έρχομαι,σε πόλεμο πηγαίνω,

και το ραβδί μου έγινε σπαθί ξεγυμνωμένο.

-Αφήστε τις τσαμπούναις σας, αφήστε της ροκάναις,

κι ακούστε της Αγιάς Σοφιάς της ξακουστές καμπάναις.

Εφέτος αίματα διψώ και σπαραγμούς και φόνους...

αυτός ο χρόνος πούρχεται αξίζει χίλιους χρόνους.

Είπεν αυτά και άστραψαν τριγύρω μου μαχαίρια,

κι ενώ εγώ επρόσμενα με σταυρωμένα χέρια

για να μου κάνει μποναμά κανένα ζαχαράτο,

μου δίνει μιά εις τον σαυρό και με ξαπλόνει κάτω.

Συ σώσε, ω θεάνθρωπε, κι εμέ και την Ελλάδα

από του Άη-Βασιληού την τόση αγριάδα.

Γ.Σουρής Ιανουάριος 1886

(διατήρησα την ορθογραφία του πρωτοτύπου από τα άπαντα του γ.σουρή πλήν του πολιτονικού)

με το καλό το 09

καλώς μας ήλθε

εύχομαι να μας φέρει

τά καλήτερα

γραμμα στον αι βασίλη..

αγαπητέ μου αι βασίλη.. ήμουν καλό παιδί όλο το χρόνο.. έτρωγα όλο το φαΐ μου.. (και πολύ παραπάνω..).. έκανα όλες τις δουλειές.. τρέχοντας ανα την ελλαδα (μπιπ μπιμ..βρουμμ).. προσπάθησα να μη στεναχωρήσω κανέναν.. γι αυτό και σου έκανα μια λίστα με αυτά τα ολίγα που θα χρειαστώ για το νέον έτος.. τα ίδια θέλω και για όλα τα παιδάκια του κόσμου.. οι ποσότητες είναι σε τεμάχια κιλά ή λίτρα ανάλογα.. θα καταλάβεις.. έβαλα και τις τιμές παρενθετικά. έκανα και μερικά και γενικό σύνολο.. να ξέρεις τι χρήματα να κρατάς..

• μακαρονια 80 (160)


• ρυζι 40 (80)


• φακες 30 (90)


• φασολια 5 (12 )


• κρεας 50 (250)


• κιμας 40 (200)


• μπεικον 5 (40)


• ζαμπον 20 (180)


• κεφαλοτυρι 50 (400)


• φετα 20 (100)


• ψωμι τοστ 20 (55)


• λαδι 25 (125)


• γαλα 200 (320)


• κρεμα γαλακτος 5 (30)


• τοματοχυμος 20 (200 )


• αλατι 20 (40)


• πιπερι 1 (10)


• μπαχαρι 1 (10)


• κανελα 1 (10)


• κρεμιδια 10 (20)


• σκορδα 5 (10)


• καφε 5 (50)


• ζαχαρι 15 (13)


• καθαριστικα+χαρτια (200) 2605




• παντελονια 2 (30)


• πουκάμισα 2 (40)


• εσώρουχα (30)


• παπουτσια 1 (100)


• μπουφαν 0,2 (10) 210




• καπνος πιπας 150 (1050)


• αναπτηρες 50 (50)


• συντηρηση αυτοκινήτου (700)


• βενζινη 2500 (2500)


• καφές έξω 50 (200)


• μπιρα έξω 3 (20) 4520




• νοικι (3000)


• οικοσκεβη (500)


• ρευμα (1200)


• τηλεφωνα νετ (1400)


• νερο (300) 6400 13735

το πρώτο που θα κατάλαβες είναι ότι καλύτερα να με ντύνεις παρά να με ταΐζεις. αν σου φαίνονται πολλά και μπερδεμένα.. μη πείς "για τον παναγιωτάκι ένα ελαφάκι"..

κράτα τους δικούς μου και τους φίλους μου

υγιείς ευτυχισμένους

και χαρούμενους..

και με 4000-5000 ώρες εργασίας.. ίσως τα

καταφέρω και μόνος μου να εξασφαλίσω τα υπόλοιπα..:):)

χρόνια πολλά και καλή χρονιά

μακάρι όλοι να καταλάβουμε

ότι η ευτυχία δεν είναι να δίνουμε

χρόνο για να κερδίζουμε αγαθά

αλλά να τον μοιραζόμαστε με τους

αγαπημένους μας

μια κουρελού πολύχρωμη..

..είναι ο κόσμος μας.. αλλά από την πολύ βρώμα.. γκριζοσκατουλί μας φαίνεται.. και γλιστρά από τη γλίτσα.. όπου να την πιάσεις σου γλιστράει. προσπαθώ να μπω στη θέση του ενός και του άλλου.. μα δε μπορώ αυτή τη φορά.. δε θα γινόμουν αστυνομικός σε καμία περίπτωση.. θέλει μεγάλη ψυχραιμία και ωριμότητα που δε διαθέτω.. προφανώς ούτε πολλοί άλλοι.. δε θα κατέφευγα σε ακρότητες.. σχιζοφρένεια.. η βία με παρασύρει.. δε ξέρω αν θα μπορούσα να με ελέγξω.. είτε δίπλα σε ένα κουκουλοφόρο είτε δίπλα στα ματ.. δυσκολεύομαι να τα διαχωρίσω έτσι κι αλλιώς.. ο σφιχτός εναγκαλισμός κράτους-παρακράτους.. από συστάσεώς τους.. τα κάνει να μυρίζουν το ίδιο..
αγαπητοί μου συμπολίτες κλέφτες και λωποδύτες (στους λοιπούς δεν αναφέρομαι. ισχνές μειοψηφίες.) αν θέλετε να οργιστήτε.. να ξεσπάσετε.. σε σας το 80% των εκλογών μιλώ. να πατε στον καθρέπτη και να τα πήτε.. σπάστε κάνα πιάτο.. ρίχτε κάνα χαστούκι στο εαυτό σας.. αυτοπυρποληθήτε.. κάντε την επαναστασή σας τέλος πάντων.. αλλά εντός του ιδιωτικού σας χώρου παρακαλώ.. δε σας φταίμε τίποτα το υπόλοιπο 20% που αεροβατούμε.. να μας σύρετε σε αυτές τις θλιβερές καταστάσεις.. και να είμαστε αναγκασμένοι να υποστούμε και την οργή σας μετά..
τώρα το υπόλοιπο 20%.. το ένα πέμπτο.. το ένα δάκτυλο της μούτζας.. ο δείκτης; του ρουφιάνου.. ο μέσος..(μην επεκταθώ).. ο ωτίτης;.. το μικρό που ξύνουμε το αυτί.. και τη μύτη μας;.. εμείς είμαστε καταδικασμένοι.. να βλέπουμε τις εκπομπές που φέρνουν διαφημίσεις.. να έχουμε την παιδεία που βολεύει τους άλλους.. να μας κυβερνούν αυτοί που στην καλύτερη μας αδειάζουν. φοβάμαι ότι η μόνη οδός επιβίωσης.. είναι να αναπτύξουμε την υπομονή μας..
χμ.. δεν αντέδρασα αμέσως.. μήπως αποφύγω τις πολλές μπαρούφες.. δε ξέρω αν είχε αποτέλεσμα..

η τσαντουλα απ'τη φαβούλα

στη γνωστή γκαλερί fava's place (διανυχτερεύον) αναρτήθηκε έκθεση με έργα της καλλιτέχνιδος εμπνευσμένα από τις τσαντούλες μας.. σπεύσατε όπως αναζητήσετε τη ιδικήν σας.. ιδού η δική μου..

35 χρόνια;!

πότε πέρασαν; θυμάμαι μιά μέρα.. τετάρτη δημοτικού.. στο άνω καλαμάκι.. κατά τις 10 το πρωί μας είπαν να φύγουμε.. εγώ δεν πηγαινοερχόμουν με σχολικό.. οπότε κανείς δεν ασχολήθηκε με το πως θα επιστρέψω.. ανέβηκα στη βουλιαγμένης.. αριστερά.. και έφτασα μέχρι το πρώτο νεκροταφείο. μέχρι εκεί έφτανε τότε η βουλιαγμένης.. γύρω γύρω το νεκροταφείο.. άκουγα πυροβολισμούς. φωνές.. σαματά. ίσα κάτω από την κεντρική είσοδο. βρέθηκα στο δρόμο πάνω από το κολυμβητήριο. από ψηλά φαινόταν σα πεδίο μάχης κόσμος έτρεχε στρατιώτες αστυνομικοί.. κόλλησα εκεί.. να διευκρινίσω ότι δε μου άρεσαν τα πολεμικά παιχνίδια.. δεν είχα καμιά όρεξη να δώ πολεμικές συρράξεις για ζώσεις. αλλά κόλλησα. με μια απορία.. γιατί;.. φοβόμουν να περάσω ενδιάμεσα στη μάχη.. στο άνοιγμα μεταξύ του καρυοθράυστη και του καλλιμάρμαρου. βασιλέως κωνσταντίνου.. τελικά ο φόβος να μήνω να περιμένω τις αδέσποτες έγινε μεγαλύτερος από το φόβο του να μετακινηθώ.. μπήκα λίγο στο δασάκι του αρδητού.. κολλητά στην πύλη του καλλιμάρμαρου. και από το παράλληλο δρομάκι της βασιλέως κωνστανίνου.. κι έφτασα σπίτι. η τιβι κολλημένη στα εμβατήρια.. τα τηλέφωνα έτσι κι έτσι.. απο στώμα σε στωμα μαθαίναμε διάφορα.. τελικα δε ξέρω αν και τώρα ξέρω περισσότερα. την ώρα του ιστορικού γεγονότος. δεν υπάρχει πληροφόρηση.. αμέσως μετά το πράγμα είναι ζεστό.. δε μπορείς να βγάλεις ασφαλή συμπεράσματα. μετά από 35 χρόνια.. ο καθένας λέει ότι θέλει.. αλήθεια τι να καταλάβουν τώρα τα παιδιά;.. τι μάθαμε εμείς 20-25 χρόνια μετά τη λήξη του εμφύλιου;.. τι καταλαβαίναμε από τις επετείους για το 40 μετά από 30 χρόνια εν μέσω χούντας;.. ξεχνάμε ρε παιδιά ξεχνάμε..

γεννέθλιαααα!!!

update: έπαιξα το παιχνίδι που είδα στη παιδική χαρά της maya αλλά μου βγήκε πάλι έμμετρο και το έβαλα παλι στις μπουμπουλήθρες μου

χωρίς λόγια...

το μήλον.. της έριδος;..

update: έπαιξα στο παιχνίδι που με κάλεσε η diVa μας.. αλλά μου βγήκε έμμετρο και το έβαλα στις μπουμπουλήθρες μου



..το πήρα από ένα μαλακό χέρι.. πως πεινούσα. το δάγκωσα λαίμαργα. δε το είχα ξαναδοκιμάσει. μου κάθισε στο λαιμό.. έφτυσα τα κουκούτσια.. δεν ήταν κακό.. παρά το πνίξιμο. το αναζήτησα και την επαύριο.. και την επομένη.. παρά τις απειλές δε μου έφερε γνώση.. καμιά ξινίλα άμα το παράκανα.. ως εκεί.. εκεί που έφτυσα τα κουκούτσια φύτρωσαν δενδράκια.. αυθαίρετα.. και απούσας κάποιας άλλης άποψης.. αποφάσισα ότι είναι ΔΙΚΆ ΜΟΥ δενδράκια.. και φυσικά και η γη στην οποία βρίσκονται.. και όσο έφτυνα τόσο πλήθαιναν.. και είχα περισσότερα από όσα μπορούσα να φάω.. σιγά σιγά ήλθαν και γείτονες. τι να κάνω.. τους έδωσα μερικά.. αλλά θέλαν περισσότερα κάθε φορά.. ζήτησα λοιπόν να μου δώσουν σε αντάλλαγμα από τα δικά τους που ήταν διαφορετικά.. πιο γευστικά. αλλά αυτό δε το ομολογούσα.. όσο περισσότεροι γινόμασταν.. τόσο αυξανόταν η ποικιλία. άλλα ήταν πιο γευστικά.. άλλα πιο σπάνια.. άλλα θέλαν περισσότερη δουλειά.. δεν ήταν δίκαιο να έχουν όλα την ίδια αξία.. είπαμε να συμφωνήσουμε ότι μια πετρούλα θα αντιστοιχεί με μια βασική μονάδα αξίας.. έτσι άρχισα να μαζεύω πετρούλες.. ξεχνώντας ότι οι πετρούλες αποκτούσαν αξία όταν τις αντάλλαζα με κάτι άλλο.. μάζευα όλο και περισσότερες πετρούλες.. το ίδιο και οι γύρω μου.. έδιναν περισσότερη προσοχή στις πετρούλες από όση στα δενδράκια.. αρχίσαμε να τις καταγράφουμε.. να συγκρίνουμε ποιός έχει τις περισσότερες.. να τις πουλάμε.. να τις δανείζουμε. να στοιχηματίζουμε. να χάνουμε.. να κερδίζουμε.. κι όταν όλοι είχαμε μόνο πετρούλες.. ξαναθυμηθήκαμε ότι δεν μπορούμε να τις φάμε.. δε φταίω εγώ.. ο office με εξαπάτησε..