δε χρωστώωωω!!!!!!

..ένα σχόλιό μου στο προηγούμενο ποστ της BlackBedlam μας.. βλέπω ότι με λίγα λόγια με καθορίζει αυτό το καιρό..

bb μου.. έρχομαι κλεφτά και διαβάζω διαγώνια.. μη προλαβαίνοντας να μαζεύω το μυαλό μου.. :) :)
βρίσκω τη θέση σου αρκετά προσγειωμένη. αλλά γιατί βλέπω την αριστερά γενικά πολύ δεξιά από μένα;.. μάλλον γεννήθηκα αναρχικός εκτός από αναρχούμενος και αναρχίζον.. ίσως σε ένα νοητό κύκλο πολιτικών θέσεων.. το άκρο αριστερό συναντιέται με το άκρο δεξιό. πάντως. ΕΓΩ από το 77 που άρχισα να δουλεύω περιστασιακά και το 82 που άρχισα να δουλεύω διπλές και τριπλές βάρδιες.. έχω καταναλώσει το 1/10 από ότι έχω παράξει.. οπότε.. ΜΟΥ ΧΡΩΣΤΆΝΕ ΔΕ ΤΟΥΣ ΧΡΩΣΤΩΩΩ.. ΄κι όποιος είναι στην ίδια θέση με μένα.. ας το δηλώσει να μετρηθούμε.. να ακολουθήσουμε νόμιμα ή παράνομα (για το παράνομο νομικό μας σύστημα..) μέσα για να απαιτήσουμε τα χεωστούμενα.. αν πρέπει να λειτουργήσουμε στην καπιταλιστική τους χύτρα.. αλλιώς.. να βρούμε ένα κομμάτι γής.. να αυτονομηθούμε.. και να καταργήσουμε τα οικονομικά τους παιχνίδια.. τουλάχιστον μεταξύ μας.. :) :)
ξέρω.. φαίνομαι σαν άλιεν.. και πολύ πιθανόν είμαι.. :) :)
την καλησπέρα μου :) :)

τανγκο για τρις-μη μου μιλάς απόψε

να αλλάξουμε λίγο κλίμα από την γκρίνια και τη μίρλα μου.. δυστυχώς το έχασα το σαββατο.. ευτυχως το βρήκα στο γιουτιουμπι..
δημήτρης μαραμής και κορίνα λεγάκη σε δύο από τα αγαπημένα μου τραγούδια..
και για να μη ξεφύγω και τελείως από την γκρίνια.. αν ο πολιτισμός μας ακολουθούσε τέτοια μονοπάτια αντί του ελαφρολαικουπονατοστομαχιμουμεπαρατησεηκακουργακακοποπαθα.. μπορέι και να είχαμε κάποιες αντιστάσεις..

αυτόματη δημοκρατία..

..δε νομίζω ότι υπάρχει.. όταν δίνουμε στους άλλους.. το προνόμιο.. και κυρίως την υποχρέωση να μας αντιπροσωπεύουν.. θα κάνουν ότι τους συμφέρει.. αν η αρχή δείχνει τον άνδρα.. φαίνεται ότι δεν έχει και σοβαρή ποιότητα..
..μια και δε νομίζω ότι υπάρχει τζάμπα γεύμα.. που λένε οι υπερπόντιοι (αμερικάνοι).. έχουμε την υποχρέωση να ασχοληθούμε αυτοπροσώπως.. με κάθε τρόπο και κάθε μέσο..
..πρέπει η ομάδα και το κόμμα μας.. να είναι οι διπλανοί μας.. οι γύρω μας.. αυτοί με τα ίδια προβλήματα.. με αυτούς πρέπει να ΄συνενοηθούμε.. να συμφωνήσουμε.. να δράσουμε..
..το να δίνουμε μεγάλο μέρος των εσόδων μας στα φροντιστήρια.. δεν εξασφαλίζει στα παιδιά.. ούτε παιδεία.. ούτε εκπαίδευση.. ούτε το χειρότερο επαγγελματική εξασφάλιση.. μόνο μια εσφαλμένη κοινωνική καταξίωση.. αγκύλωση που έπρεπε να έχουμε ξεπεράσει από την μεταπολίτευση..
..η παιδεία ξεκινά στο σπίτι.. με το παράδειγμα.. αν δεν έχουμε φυσική ροπή προς το σωστό και το δίκαιο.. ας το κάνουμε καταναγκαστικά.. έστω και σα παράδειγμα για τα παιδιά.. ίσως είναι το μόνο καλό που μπορούμε να τους προσφέρουμε..

40τόσα χρόνια στη χειρουργική κλίνη..

.. πόνεσε ο κώλος μας.. από το πιάσιμο; από την παρά φύσιν χρήση;.. το λιγότερο.. άσε που δε μας βγάλαν τη μάσκα.. τη μάσκα του αναισθητικού.. του αναισχηντικού.. του καταδότη.. του γνωστού άγνωστου. κάποιοι φορέσαμε του ζωρό.. και γίναμε γραφικοί.. αλλά δε ξυπνήσαμε ακόμα.. τι έγινε στη μεταπολίτευση; γιατί δεν τιμωρήθηκαν οι ένοχοι;.. γιατί οι "παράγοντες" συνέχισαν να είναι στα πράγματα.. στο όνομα μιας θρυλούμενης ανάπτυξης;.. μιας αποσόβησης εμφυλίων συρράξεων;.. ας το λύναμε τότε.. δε λύθηκε.. και καταφέραμε να πάμε στο 81.. αναζητώντας την ελευθερία.. που δεν απολαύσαμε με την πτώση της χούντας.. αλλά η ελευθερία έβαλε τη μάσκα της ελευθεριότητας.. ναι.. ακολουθήσαμε τους κανόνες της αγοράς.. λες και η αγορά δεν εξαρτάται από εμάς.. ανάπτυξη.. ήταν το τυράκι στη φάκα.. ανάπτυξη για τους νεόκοπους σοσιαλιστές.. που όμως πρακτικά τελικά στάθηκαν δεξιότερα των δεξιών.. ανάπτυξη για τους ίδιους παράγοντες.. αλλά και διεύρυνση της πυραμίδας της διαφθοράς.. μια αντιπολίτευση διαριγνίουσα τα ιμάτιά της πριν.. δεν εξέτασε τι και πως.. όταν ήλθε στα πράγματα.. δε συνέφερε.. γιατί θα έπρεπε να ταΐσει τις πεινασμένες μύγες.. αφού έδιωξε τις χωρτασμένες.. οι μίζες από 10% έφτασαν στο 90% μέσα σε μια 20ετία ατιμωρησίας.. ο "επίτιμος" (σκόρδα!!!) έπρεπε πρώτα να βάλει το εαυτό του μέσα.. αλλά δεν.. ούτε τον προηγούμενο.. ο λαός δε το ήθελε.. ο λαός που βλέπει τα πολιτικά σα το ποδόσφαιρο.. και την ομάδα καλή και άγια.. όσο άτιμη.. τι σημασία έχει.. το αποτέλεσμα μετράει.. ήλθε ο κινέζος.. να αναμορφώσει.. καλύπτοντας τη συνέχεια του φαγοποτιού.. των συμφωνιών κάτω απο το τραπέζι που ποτέ δε θα μάθουμε.. των ανοιχτών συνόρων στο όνομα της βελτίωσης των αριθμών.. της μαύρης ανασφάλιστης εργασίας.. των χιλιοπληρωμένων έργων.. της ανάπτηξης των κατασκευαστικών.. ήλθε κι ο μικρός βούδας.. τι να κάνει; πως να πει όχι στα στελέχη που πεμεναν 20 χρόνια με το κουτάλι στο χέρι.. θα τρώγαν αυτόν.. κι ήλθε κι ο τελευταίος.. με ψέματα κραυγαλέα.. που όμως τόσο αναγκαία.. τόσο ταιριαστά στην εθελοτυφλία και την αναισθησία.. με ένα ρόλο προσυμφωνημένο.. κι εμείς ακόμα στο κρεβάτι.. με την παραμύθα.. μάλλον θα μας θάψουν σε αναισθησία.. δεν είναι κακό ίσως.. αν ξυπνήσουμε.. θα πονέσουμε πολύ.. τώρα για ανάσταση μη περιμένετε.. δεν ήστε παιδιά του θεού.. παδιά του ύπνου είστε..

μαλακά.. πιό μαλακά..

..τα μέτρα περί δακτυλίου μας τά'βαλαν προσωρινά σου τό'παν την πρώτη απριλίου για να σε πιάσουνε μαλακά πιό μαλακά για να σε πιάσουνε πιό μαλακά.. πολιτικό σχόλιο του χαρυ κλυν.. επίκαιρο πάντα :( καλό μήνα και φρόνημα....

το φαί κάνει φαρί..

η εικόνα από εδώ

.. και το ντύμα παλικάρι.. έλεγε η γιαγιά μου.. όπου φαρί.. σημαίνει υποζύγιον..
γεννήθηκα 2 κιλά σκάρτα.. άσχημη αρχή για υποζύγιο.. και τα πρώτα χρόνια δεν έτρωγα.. κι ήμουν πολύ μινιόν για την ηλικία μου.. η μητέρα μου.. 38 κιλά.. και ύψος ένα κι ένα μίλκο.. δεν την αφορούσε το φαγητό.. ο πατέρας μου αντιθέτως.. καταγόμενος από μακρά γενιά φαγάδων.. και παιδί της κατοχής.. το θεωρούσε λόγο ζωής.. έτσι μόνο γι αυτό μαλώναμε.. όταν ήμουν 5 ετών.. οι ανάγκες οδήγησαν τον πατέρα μου στη θάλασσα.. κι από το να πέσει να πνιγεί.. προτίμησε να γίνει ναυτικός.. η μητέρα μου.. ρώτησε το γιατρό.. που της είπε ότι τα παιδιά συνήθως τρώνε όσο χρειάζονται.. και να με αφήσει ήσυχο.. έτσι με άφησε.. τρίς μέρες δεν έφαγα.. τη δε ημέρα τη τρίτη.. σηκώθηκα κι άδειασα το ψυγείο.. τα ραφάκια έμειναν.. κι αυτό γιατί ήταν βαριά κατασκευή..
από εκείνη τη στιγμή.. άρχισα να τρώω το καταπέτασμα.. χαρά ο πατέρας μου όταν γύρισε και με βρήκε διπλό σε όλες τις διαστάσεις.. με την νεοαποκτηθείσα ευμάρεια.. άρχισε να σπονσοράρει με ενθουσιασμό το νέο μου χόμπι.. ψώνιζε τρόφιμα χονδρική.. δε πρέπει να υπάρχει άλλο νήπιο που να είχε μαζί του για δεκατιανό εκτός όλον των άλλων.. κι ένα κοτόπουλο ολόκληρο..
σιγά σιγά δικιολογησα τη γιαγιά μου.. νταρντάνεψα.. δυνάμωσα.. και πότε δεν έμενα από ενέργεια.. μεγαλώνοντας εγώ.. μεγάλωναν κι οι ανάγκες μου σε θερμίδες.. στη σχολή όλα τα κοριτσάκια που είχαν κουπόνια σίτισης.. αλλά ήταν μίζερα και τους έμεναν στο τέλος του μήνα.. αποφάσισαν να με εκτρέφουν.. εκτός του φαγητού στο σπίτι.. κι όταν άρχισα να δουλεύω πλήρες ωράριο.. σχεδόν όλα μου τα λεφτά.. και πληρωνόμουν πολύ καλά.. πήγαιναν στο φαΐ. παρόλα αυτά.. πάντα ήμουν πεινασμένος. 3 φορές χόρτασα στη ζωή μου..
κάποια στιγμή βαρέθηκα τα ΤΕΙ.. διέκοψα την αναβολή.. και πήγα διακοπές.. πρώτη φορά στη δεκαετία.. μια εβδομάδα άντεξα.. είχα πάει με μιά φίλη που ήθελε να χάσει 3-4 κιλά.. τρώγαμε τα ίδια για να μη την προκαλώ.. έχασα κάπου 15 κιλά εκείνη τη βδομάδα.. έπεσα από τα 60 κιλά!!! έτρωγα εντατικά 2-3 μήνες.. και παρουσιάστηκα στο ναυτικό 62 κιλά.. με τις ξάπλες και τις μάσες στη βασική εκπαίδευση.. σε 18 μέρες έφτασα 82.. στο ναυτικό με πρόσεχαν ιδιαίτερα όσον άφορα στο φαγητό.. και στο αντιτορπιλικό που πήγα μετά.. πάντα μου φύλαγαν καμιά 40αριά μερίδες.. ανάλογα πόσο έτρωγαν οι υπόλοιποι μίζεροι.
αλλά δυστυχώς.. απολύθηκα. και είδα την πραγματικότητα κατά πρόσωπο.. με 20-25000 θερμίδες που είχα φτάσει να καταναλώνω.. ήθελα μισό μηνιάτικο τη μέρα για το φαΐ.. έκανα 2 καλοπληρωμένες δουλειές.. και πάλι δε με έφτανε.. άρχισα σιγά σιγά να το ελαττώνω. αλλά συγχρόνως αυξανόταν το βάρος μου.. και μειώνονταν οι αντοχές μου..
μετά 20 χρόνια.. έχω φτάσει κάπου στις 3-4000 θερμίδες.. αλλά για υποζύγιο δε λέω και πολλά πράγματα.. δίκιο είχε η γιαγιά μου.. και μια ούτε από ρούχα δεν.. ούτε για παλικάρι με βλέπω..

α.. και περιμένω κάποιον ήρωα να κάνει ένα σχόλιο στα σπασμένα πλακάκια μου.. για να κάνω νέο ποστ..

κι όμως είμαι ακόμα εδώ..

η εικόνα από εδώ

..έχει ένα τρόπο η προσφορά να προσαρμόζεται στη ζήτηση.. έτσι κι εγώ κάπως αυτόματα ανταποκρίνομαι στους αναγνώστες μου.. κάπως έτσι ξεκίνησα ούτως ή άλλως.. δεν ήμουν ποτέ καλός στην τήρηση ημερολογίων.. έτσι εναπόθεσα τις ελπίδες μου στην υποχρέωση.. τεχνητή αλλά δε πειράζει.. προς τους αναγνώστες.. και στην κλήση μου προς την αμπελοφιλοσοφία.. για να τηρήσω αυτό το σύγχρονο ημερολόγιο.. αντιστεκόμενος δραστικά και στο φόβο της λήθης.. μια και πιστεύω ότι είμαι ότι έχω ζήση.. και για να είμαι.. πρέπει κάπως να τα θυμάμαι.. έτσι δεν αστειευόμουν σε προηγούμενο παιχνίδι.. όταν δήλωσα ότι διαβάζω τα παλιά μου ποστ.. τα βιογραφικά τα διαβάζω.. όπως κοιτάμε παλιές φωτογραφίες.. τα αμπελογιλοσοφικά.. για να ελέγχω μήπως κάτι άλλαξε.. μια και τίποτα δε βλέπω να αλλάζει.. από αμπελοφιλοσοφικά.. νομίζω ότι καθάρισα.. ότι είχα να δηλώσω το δήλωσα.. συζήτηση όση θα επιθυμούσα δε κατάφερα να προκαλέσω.. θα μείνουν όσο θέλει ο μπλογκερ.. να επιπλέουν στο διάστημα σα τα διαστημικά σκουπίδια.. και κάποιοι θα τα επισκέπτονται.. από άσκοπες αναζητήσεις στον γκουγκλη.. ίσως κι από δικές μου παραπομπές.. μια που συχνά σχολιάζω με παλιά μου ποστ.. δεχόμενος ότι καλύτερα διατύπωσα κάτι την πρώτη φορά που το επιχείρησα..
..έτσι.. θέλω να συνεχίσω τα αυτοβιογραφικά.. όχι τόσο πιστεύοντας ότι κάποιον ενδιαφέρουν.. αλλά για να μπορώ να τα διαβάζω εγώ.. κι όποιος βρεί λίγο γέλιο μαζί τους.. θα θεωρηθεί πρόσθετο κέρδος..
έκανα το έκτο μου μπλογκ.. τα σπασμένα πλακάκια με σκοπό να πετώ ότι σκέψη μου έρχεται.. χωρίς να περιμένω ανταπόκριση.. αλλά απέτυχε.. πρώτον μου χάλασε το νετμπουκ που είχα πάντα μαζί μου.. και μπορούσα να γράφω σε πραγματικό χρόνο.. και δεύτερον.. τελικά είχα την ανάγκη της ανταπόκρισης.. κι εκεί.. παράξενο ζώο ο άνθρωπος.. οι παλιοί μου φίλοι.. αυτοί που κυρίως με ώθησαν να ασχοληθώ. οι περισσότεροι ή χάθηκαν.. ή τους συναντώ σε άλλους χώρους κοινωνικής δικτύωσης.. επένδυσα σε κάποιους νέους.. που κι αυτοί φαίνεται κουράστηκαν νωρίς.. ή το μπλόγκινγκ.. δε κάλυψε τελικά τις επικοινωνιακές τους ανάγκες..
παρόλα αυτά..

είμαι ακόμα εδώ..