Τι είναι η πατρίδα μας;

Τι είναι η πατρίδα μας; Μην είν' οι κάμποι;
Μην είναι τ' άσπαρτα ψηλά βουνά;
Μην είναι ο ήλιος της, που χρυσολάμπει;
Μην είναι τ' άστρα της τα φωτεινά;

Μην είναι κάθε της ρηχό ακρογιάλι
 και κάθε χώρα της με τα χωριά;
κάθε νησάκι της που αχνά προβάλλει,
κάθε της θάλασσα, κάθε στεριά;

Μην είναι τάχατε τα ερειπωμένα
 αρχαία μνημεία της χρυσή στολή
 που η τέχνη εφόρεσε και το καθένα
 μια δόξα αθάνατη αντιλαλεί;

Όλα πατρίδα μας! Κι αυτά κι εκείνα,
και κάτι που 'χουμε μες την καρδιά
 και λάμπει αθώρητο σαν ήλιου αχτίνα
 και κράζει μέσα μας: Εμπρός παιδιά!

ρώταγε ο ιωάννης πολέμης.. ωραία η πατρίδα μας.. σα γεωγραφικός τόπος.. ευλογημένος.. με υπέροχο
ήλιο.. ενδιαφέρουσα και ποικίλα μορφολογία.. αυτό το καταπληκτικό αιγαίο.. οι μετανάστες κρατάνε
τις εικόνες στην καρδιά τους.. κι αναπολούν το νόστιμον ήμαρ.. κι εγώ.. όταν πριν 30.. 20.. 15
χρόνια.. είχα την ευκαιρία να φύγω.. εύκολα και με εξασφαλισμένες δουλειές.. σκέφτηκα όλα αυτά..
σκέφτηκα ότι είναι κρίμα να αφήσουμε αυτόν τον ευλογημένο τόπο σε ένα μάτσο άχρηστους
ηλίθιους.. και θέλησα να το παλέψω.. σιγά τα αίματα.. μόνο εγώ μάτωσα.. ούτε ένα ορατό
γρατζούνισα δε κατάφερα στην σκληρή επιφάνεια της ηλιθιότητας που μας κυβερνά.. και ήλθε η
ώρα.. που κανένας πιά δε με ζητά.. που είμαι μεγάλος για τις περισσότερες αρχές.. αλλά που
ομολογώ ότι όπως προβλέπετο.. νικήθηκα από τη βλακεία.. νικήθηκα από την πλειοψηφία των ηλίθιων αχάριστων κατοίκων.. αυτού του ευλογημένου τόπου.. που δεν εκτιμούν το δώρο της ζωής.. δεν μπορούν να την χαρούν.. απαγορεύουν τη δημιουργία.. γιατί τους χαλά τη ραστώνη.. μισούν την
σκέψη.. γιατί τους χαλά τη βολή.. αγανακτούν που δεν μπορούν να κλέψουν τόσα πολλά πιά.. που
έχουν αρχίσει να ζορίζουν τα πράγματα..
φτάνει! 30 χρόνια έχω δουλέψει μαζί με μερικά κορόιδα σαν και μένα.. για να δημιουργήσουμε.. και πάλι τί.. άχρηστα αντικείμενα για τη δόξα του επιφανειακού.. γιατί οτιδήποτε άλλο απαγορεύεται.. διώκεται.. τιμωρείται..
ΔΕ ΘΈΛΩ ΝΑ ΔΟΥΛΈΨΩ ΆΛΛΟ ΓΙΑ ΣΑΣ.. ΔΕ ΜΟΥ ΈΧΕΙ ΜΕΊΝΕΙ ΟΎΤΕ ΕΝΈΡΓΕΙΑ.. ΟΎΤΕ ΣΥΜΠΆΘΕΙΑ.. ΔΕ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΈΡΕΙ ΤΙ ΘΑ ΓΊΝΕΤΑΙ ΌΤΑΝ ΚΙ Ο ΤΕΛΕΥΤΑΊΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΌΣ ΆΝΘΡΩΠΟΣ ΠΆΡΕΙ ΤΑ ΜΆΤΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΦΎΓΕΙ..θέλω να φύγω τώρα.. και ξεχάσω την ύπαρξή σας.. δε με νοιάζει που.. δε με νοιάζει πως.. αρκεί να
μη βλέπω τις ξινισμένες φάτσες σας.. το μίσος προς κάθε κατεύθυνση.. γιατί σας περιέκοψαν λίγο
την άνεση της κλοπής.. δε με ζητά πιά κανείς.. αλλά είμαι διατεθειμένος να φύγω σαν πακιστανός..
έστω και παράνομα.. έστω και κάνοντας οποιαδήποτε δουλειά για να επιβιώσω.. αρκεί να σας ξεχάσω..
γιατί όπως και να έχει.. ο μετανάστης εγκληματίας.. που εγκληματεί για να επιβιώσει.. είναι πιό
ηθικός από τον αυτόχθονα νοικοκύρη.. που εγκληματούσε για να θρέψει το υπερτροφικό ΕΓΩ του.. και αν ο αυτόχθονας μείωσε την αξία της ζωής του μετανάστη.. γιατί κι ο μετανάστης να μην κάνει το ίδιο για τον αυτόχθονα;..
ευτυχώς δεν έχω ιδιοκτησία.. εκτός από τους γονείς μου δε με κρατά κάτι εδώ.. αυτή η χώρα όσο κι
αν την αγαπώ ανήκει στα λαμόγια της..
ΘΕΛΩ ΝΑ ΦΥΓΩ ΤΏΡΑΑΑΑ

μου αρέσει ο μουσακάς..

..ίσως το καταλάβατε κι απο το ποστ στο παραμελημένο μαγειρικό μου
μπλογκ.. και σκέφτομαι.. σε πόσους αρέσει ο μουσακάς.. σε πόσους όχι
απλά αρέσει.. αλλά το θεωρούν πρώτο φαγητό στην προτίμησή τους.. αν
ψηφίζαμε.. όλοι.. το πρώτο μας σε προτίμηση φαγητό.. και το αποτέλεσμα
της ψηφοφορίας.. καθόριζε το μόνο φαγητό που θα είμαστε εφεξής
ελεύθεροι να τρώμε κάθε μέρα.. γιατί έτσι συμφέρει οικονομικά.. κι ας
έβγαινε πρώτη η αστακομακαρονάδα.. εγώ δε τρελαίνομαι.. αλλά εσείς..
θα σας άρεσε να τρώτε κάθε μέρα αστακομακαρονάδα; κι εγώ γιατί να
στερηθώ.. το μουσακά;..
αν τώρα πάω σε ένα μαγειρείο.. και είναι ακριβός.. πάω σε μερικά
ακόμα.. και είναι πιό φθηνός.. δεν είναι προτιμότερο να πάω λιγότερες
φορές στο πιό ακριβό.. από το να πάω περισσότερος στο πιό φθηνό.. αλλά
να είναι τζάμπα τα λεφτά μια και δε θα το ευχαριστηθώ; έχει λογική να
μη ξανά φάω μουσακά ετσι από αντίδραση;
ας πούμε τώρα ότι το μουσακά τον φτιάχνω στο σπίτι.. βγαίνει ακριβός..
το ξέρω εκ πείρας.. υπήρξε χρόνος ολόκληρος που δεν κατάφερα να
εξασφαλίσω χρήματα για τα υλικά.. κάποιες φορές για να μη τον στερηθώ
και τελείως.. εξασφάλισα τα υλικά από το "χωριό".. ίσως πρέπει
να βρίσκουμε τρόπους..
ας πούμε.. ότι ότι είναι στην γεύση μου ο μουσακάς.. είναι στην
προτίμηση μου στην τιβι.. κάποιες εκπομπές της ερτ.. και δε θέλω κάτι
σαν ερτ.. όπως δε θέλω και κάτι σα μουσακά..

τα αγαπημένα μου της ερτ

παλλας κορονετ ανεσις πτιπαλέ μινιρεξ οασις αιγλη.. δε τα θυμάμαι πιά όλα.. από τότε που θυμάμαι η εύκολη έξοδος ήταν το σινεμά.. πρώλαβα να δω τις ελληνικές ταινίες των 60ς που βλέπαμε μέχρι πρόσφατα στην τιβι.. σε πρώτη προβολή.. πρωτιμούσα να πηγαίνω με τον πατέρα μου που ήταν της κωμοδίας.. αλλά πήγαινα και με τη μάνα μου σε μερικά δράματα..
κάποια στιγμή άκουγα για την τηλεώραση.. τη μικρή οθώνη.. κι άρχισα και να τη βλέπω στις βιτρίνες.. όταν περιμέναμε τα πρώτα βήματα του ανθρώπου στη σελίνη.. πήρε ο νονός μου τηλεόραση για το γεγονός.. και μαζευτίκαμε όλοι γύρω με ανοιχτο στώμα.. εμείς είμασταν φτωχοί.. και δεν άρεσαν του πατέρα μου οι δόσεις.. και την αποκτήσαμε αφού έγινε να υτικός και μπορούσε να την αγοράσει μετριτείς.. το 1972..
η τηλεόραση εγκαταστάθηκε στο σαλόνι μας.. και για μένα περιοριστικε σε κάποια ελληνική ταινία το σάββατο.. μετά το μπάνιο.. με τη συνοδία κάποιου γλυκού..
μετά.. γεμίζοντας η ζωή μου με περισσότερα ενδιαφέροντα από όσα χωρούσαν οι μέρες μου.. έβλεπα εντελώς περιστασιακά.. κάτι που μου κινούσε την περιέργια από τις συζητήσεις των άλλων.. μπορούσε να περάσουν μήνες χωρίς να δω..
ξαναείδα μεγάλος.. σε κάποιο φιλικό σπίτι.. που τρώγαμε παρέα κάποιες κυριακές μεσημέρι.. και θεωρούσαν απαραίτητο συστατικό ένα έργο στην τηλεόραση..
για δεκαετίες.. με διαλήμα την περίοδο που συζούσα και έβλεπα μερικές φορές για παρέα.. δε με απασχολούσε η τηλεόραση.. την όποια ενημέρωση.. την έπερνα τις κυριακές με καφέ και εφημερίδα.. κι αργότερα.. από το ράδιο.. και μετά σιγά σιγά από το ιντερνετ..
1 ιουνίου του 07.. μετά από ένα ατύχημα κουτσάθηκα προσωρινά.. και αναγκάστικα να μείνω σε ακινησία.. έτσι.. με 20 ώρες τη μέρα να γεμίσω.. μετά από κάποιες ώρες διάβασμα.. και πολλές ώρες ίντερνετ.. απέκτησα τη συνήθια να έχω και την τηλεόραση ανοιχτή.. ότι άλλο κι αν έκανα..
μετά από περιήγηση σε όλα τα κανάλια.. πάντα κατέλιγα στην ερτ.. ότι και να λέτε.. ήταν οι μόνες συχνότητες που ποτέ δεν έβρισκα κάτι να προσβάλει την αισθητική μου.. ήταν μια όαση για κάποιους σαν εμένα.. που δε μου άρεσαν τα λαιφ σταιλ τα κουτσομπολιά τα επιφανιακά.. έβλεπα πολλά ντοκυμαντερ.. χωρίς καθόλου να με ενοχλούν οι επαναλήψεις.. πολλές εκπομπες ενδιαφέρουσες.. που δεν συνέφεραν φαίνεται τα εμπορικά κανάλια.. ακόμα κι η ενημέρωση φαινόταν πιό ανθρώπινη.. παρά τον κίνδυνο των δημοσιογράφων με απεμπολισμό.. σε περιπτωση κάποιου ελεύθερου σχολιου..
δε το έιχα καταλάβει.. αλλά σε κάποιες απεργείες που η ερτ δεν είχε καθόλου πρόγραμμα.. δεν έβλεπα λόγο να έχω ανοιχτή την τηλεόραση..
μέχρι προχθές.. δεν είχα καν συντονιστεί στον 902.. γενικά με ενοχλεί η θρησκευτική ευλαβια.. και θα έβαζα κοματικό κανάλι το ίδιο δύσκολα όσο και εκκλησιαστικό.. αλλά είναι τώρα σχεδόν 3 μέρες που δεν έχω βάλει άλλο κανάλι από τον 902.. ακόμα κι όταν τον κόβουν.. το αφείνω στο στατικό θορηβο και στο σήμα..
μάλον θα μου λείψει η ερτ.. και λέω θα μου λείψει.. γιατί ότι θέλει αυτό το σύστημα.. το πετυχένει παρά τις αντιδράσεις.. έτσι και για την ετρ δεν ε΄χω πολλές ελπίδες.. ήταν η μόνη λύση για εμάς τους μη εμπορικούς.. ίσως και να σταματήσω να ανοίγω την τηλεώραση.. ίσως με την μετακόμηση.. να τις ανακυκλώσω και να ησυχάσω.. ή ίσως μου μείνει κάνα κουσούρι.. και κολήσω στο 902.. έρχομαι και θυμάμαι πάλι το τραγουδάκι του χαρυ κλυν πριν 30 χρόνια..

ζητήται επειγόντως στέγη..

η εικόνα απο εδώ

ελενίτ λαμαρίνα κεραμίδι.. κάτι..
δε το λέω σε σένα μοναδικέ ευγενικέ μου επισκέπτη.. που έρχεσαι για να
ανταποδώσεις μια επίσκεψη.. εσύ ξέρεις την κατάσταση.. κι αν μπορούσες
να κάνεις θα το είχες κάνει..
σε εσένα το λέω άγνωστε περαστικέ που μια ιδιοτροπεία των μηχανών
αναζήτησης σε ρίξανε εδώ.. πρίν φύγεις τρέχοντας.. κοιτα μήπως μπορείς
 να βοηθήσεις..
γενικά πάντα μου άρεσαν τα μερεμέτια.. ήθελα να βρώ ένα παλιό σπίτι
και να το αναπαλαιώσω.. το 1997 τελικά μου έτυχε μια τέτοια φάση..
βέβαια δεν υπήρχαν χρήματα και χρόνος.. αλλά το έκανα τσατραπάτρα..
χάρηκα.. κοιταξα γύρω.. αλλά όσα με ενδιέφεραν ήταν ερίπια..
διατηρηταία.. που οι κληρονόμοι αδυνατόντας να τα διατηρήσουν.. 
περιμένανε να πέσουν τελείως για να τα δώσουν για αντιπαροχή..
στο μεταξή βρίκα δουλειά άλλη.. εκτός οικοδομής για ένα διάστημα.. και
όταν ξαναγύρησα στην οικοδομή είχα τόση δουλειά.. που ούτε να το
σκεφτώ δεν είχα την ευκαιρία.. είχα κάπως λύσει το θέμα της στέγασης
από το 05.. μια συνεργάτης μου μου παραχώρησε ένα σπίτι να μένω.. και
πλήρωνα ουσιαστικά με δουλειά..
κάποια στιγμή κάπου το 08.. κάποια φίλη της μάνας μου.. είχε μαζί με
τις αδελφές της ένα οικιμα εδώ κοντά.. στη δάφνη.. και μου είχαν
προτίνει να μου το παραχωρήσουν για κάποιο διαστημα.. να αποπληρώνω με
εγρασίες αποκατάστασης το ενοικιο.. και να μου δίνουν αυτές τα
απαραίτητα ηλικά.. είχα δει το όνειρο.. ότι δε θα πάνε καλά οι
δουλειές.. και το σκέφτικα λίγο.. είπα στην συνεργάτιδά μου ότι
σκέφτομαι να φύγω.. δεδομένης της ήδη διαφενόμενης πτώσης.. αλλά
στενοχωρήθηκε που θα της μείνει άδιο το σπίτι.. και θα χρεωθεί και τις
επισκευές να το φτιάξει για να το ξανα νοικιάσει.. κι είπα να μείνω
και να δούμε.. και τό ξέχασα το θέμα..
μετά άρχισε να πέφτει πιό σοβαρά η δουλειά.. μέχρι που η συνεργάτιδά
μου σταμάτησε εντελώς.. της έκανα κάποιες δουλειές.. ότι νάναι..
βαψήματα σιδεροκατασκευές κουζίνες ντουλάπες δικές της.. αλλά αυτές
προφανώς δεν έφταναν να καλύψουν τα ενοικια.. και τα χρέη αυξάνουν..
και τώρα στεναχωριέται που δεν φέυγω αυτή τη φορά..
ανεφερα σε πρωηγούμενο ότι είχε βρεθεί μια περίπτωση ενός ερηπίου..
που θα μπορούσα να αναλάβω τις επισκευές.. αλλά δεν είχε καθόλου
χρήματα ο ιδιωκτήτης.. και είπα να αναλάβω και το κόστος των ηλικών..
όποτε έχω.. και να το κάνω σιγά σιγά.. του πήρε 2-3 μήνες να το
συζητήσει και να αποφασίσει.. μήνες που θα είχε εποφεληθεί 2-3
χιλιάρικα σε εργασία και ήλικά που ήδη διαθέτω.. χωρίς να χρηαστεί
ούτε να ασχοληθεί.. απλά να μου έδινε το οκ και τα κλειδιά και να το
ξέχναγε.. αλλά τελικά προχθές μου είπε ότι οι γιοι του που έχουν την
ηψιλή κυριότητα.. προτιμούν να το αφείσουν να το φτιάξουν όποτε
μπορούν όπως θέλουν..
εν τω μεταξή.. θυμήθηκα την περίπτωση των αδελφών.. που ήταν ακόμα πιο
κοντά.. και είχαν προτίνει να πληρώνουν τα ηλικά.. και ρώτησα τι
γίνεται.. τις έιχε χάσει κι η μάνα μου.. δυστυχώς.. η μια αποχώρησε
από το μάταιο τουτο κόσμο.. κι οι άλλες 2 δε μιλιόνται.. και το
λιγότερο που τις ενδιαφέρει αυτή τη στιγμή είναι η επισκευή του
οικίματος..
έτσι τις τελευταίες μέρες ψάχνω κάτι ότι νάναι.. μια στέγη είτε με το
ίδιο σκεπτικό.. της επισκευής έναντι ενοικίου.. είτε παραπολύ φθινή..
ας είναι και μιά στέγη από λαμαρίνα ή ελενίτ.. ας μην έχει και ρεύμα..
αρκεί να έχει νερό κι αποχέτευση.. να μπορεί να κλίνει.. να είναι σε
μέρος που να μπορέις να φορτώσεις ξεφορτώσεις.. σε ίσιομα.. και κοντά
στην περιοχή.. δάφνη αγιος δημίτριος.. μια και αλλιώς θα μας τα φάνε

οι βενζίνες.. ρωτήστε διαδόστε μήπως βρώ καμιά άκρη..

το μογγολακι η ψεύτικη υψηλή κυριότητα και οι κακές μητριές..

τι; ήλθε κανείς; να το αναλύσω;
το μογγολάκι βέβαια είμαστε εμείς..
το χαζό ξαλδεφάκι.. που το σόι θέλει να κρύψει.. αρνείται κάθε συγγένεια
κάθε συνάφεια.. μάλλον είναι υιοθετημένο.. μάλλον μπάσταρδο.. δεν
είχαμε ποτέ τέτοια στην οικογένειά μας.. δεν εξηγείται.. οι γονείς του
ήταν πολύ σπουδαίοι άνθρωποι..
η ψεύτικη υψηλή κυριότητα.. είναι η εθνική ανεξαρτησία.. που κάποια
στιγμή του έγραψαν.. στα χαρτιά.. οι προστάτιδες δυνάμεις.. κάτι σα το
παλιό σπίτι.. που γράφουν οι συγγενείς για λόγους φοροδιαφυγής.. αλλά
κρατούν την επικαρπία.. έτσι το γράψανε κι αυτοί.. για γεωπολιτικούς
οικονομικούς στρατηγικούς λόγους.. αλλά το μογγολάκι δεν έπρεπε να το
καταλάβει.. εντάξει.. χαζό αδύναμο.. αλλά όλο και κάνα βάζο μπορεί να
έσπαγε..  
οι κακές μητριές.. είναι οι προστάτιδες δυνάμεις.. κι διάφοροι
εθνοσωτήρες.. που ενώ μας φέρονται σα να είμαστε μογγολάκια από
καταβολής κράτους.. εκπλήσσονται και μας οικτίρουν για την κατάστασή
μας.. αυτά.. περιμένω αντιρρήσεις.. μόνο σοβαρές προτάσεις δεκτές..

ο μάιος μας έφτασε εμπρός βήμα ταχύ..

..να τον προυπαντήσουμε παιδιά στην εξοχή.. κι αν μείνουμε εκεί κέρδος θα το έχουμε.. εμένα με βλέπω να καταλήγω εκεί όπως πάω.. θέλω δε θέλω..
αυτό που έλεγα στο προηγούμενο ποστ.. για το ερείπιο.. δε το βλέπω να γίνεται.. τουλάχιστον εμπροθέσμως.. δεν έχω καταλάβει γιατί δεν έγινε.. μια και αποτελούσε μια διέξοδο.. κυρίως για τον ιδιοκτήτη.. που το έχει τόσα χρόνια και κάθεται.. και ζητάει χαράτσια κι από πάνω.. άσε που ανεβαίνουν κι επισκευαστικές του απαιτήσεις όσο ερειπώνει.. ίσως έχει φάει τόσες σφαλιάρες τελευταία που δεν έχει κουράγιο να αντιδράσει στο ελάχιστο.. όπως και νά χει.. έχετε το νου σας μήπως δήτε κανένα ερείπιο σε ανάλογη κατάσταση.. από δάφνη ως καλαμάκι μη μας τα φάνε κι οι βενζίνες.. ή αν ξέρετε κανέναν ιδιοκτήτη.. λιγότερο αδρανή.. μήπως βολευτούμε και οι δύο..

..χάθηκα λίγο τελευταία.. αλλά όλο γκρίνιες μου βγαίνουν.. και ποιόν ενδιαφέρουν; και τι αποτέλεσμα έχουν; όταν τα λές νωρίς δε σε πιστεύουν.. κι όταν τα λες αργά.. τζάμπα τα λές.. γκρίνιαζα το 07.. το 08.. άντε και το 09.. με κάποια διαστημικά απομακρυσμένη ελπίδα.. ότι μπορούσαμε να αντιδράσουμε.. όχι για να επιβιώσουμε.. απλά για να έχουμε ένα λιγότερο ανέντιμο  θάνατο.. μετά το 09 δεν ελπίζω.. η τιμή της τιμής μας.. ξεπέρασε αυτή της ζωής μας εκθετικά.. δε συμφέρει τις αγορές πιά να ζούμε..

..αλλά κι εγώ.. σιγά μη κλαύσω σιγά μη φοβηθώ.. δεν υπάρχουν λεφτά για παιγνίδια.. βρήκα παιχνίδια χωρίς λεφτά.. από σκουπίδια.. συνάντησα μερικά στο φατσαμπούκι..

μια μηχανή στίρλινγκ.. που από το 80 που την είχα πρωτο συναντήσει στο "πως λειτουργεί" με απασχολούσε θεωρητικά.. και τώρα λέω να ασχοληθώ πειραματικά..

ένα φουρνάκι ηλιακό.. που μπορεί εκτός από παιχνίδι.. να χρειαστεί δίπλα στη σκηνή.. κι ας έχουμε μόνο χόρτα να βάλουμε να ψήσουμε..

..διότι νομίζω.. ότι όσο και να θέλουν να μας πείσουν περί του αντιθέτου.. η ζωή είναι ΜΟΝΟ παίξε γέλασε.. κι όσοι θέλουν να μας πείσουν.. είναι για να εξασφαλίσουν εις βάρος μας το δικό τους παιχνίδι και γέλιο..
καλό μήνα φιλαράκια μου και καλή ανάσταση.. σε μάς που θέλουμε να περάσουμε καλά σε αυτή τη ζωή.. και δεν επενδύουμε κατ ανάγκην σε μια επόμενη.. για την οποία δεν έχουμε στοιχεία..
(το πρώτο δώρο του μήνα μου το έκανε ο πεινασμένος blogger που μου έφαγε την αρχική ανάρτηση.. αλλά ξέρετε.. εγώ γαϊδούρι ξεσαμάρωτο.. :) )

ΧΧΧ τσοντες (εμβαλώματα) ζωής..

..40 ημερών απέκτησα το δικό μου δωμάτιο.. χώρος.. το πρώτο Χ.. δε το εκτίμησα βέβαια τότε.. μα έμαθα να μην με ενοχλούν.. αργότερα που άρχισα να θέλω να κάνω πράγματα.. εκτίμησα το χώρο.. ιδικά όταν στα 4 βρέθηκα.. μετά από μετακόμιση.. σε ένα μικρό δωματιάκι.. ίσα που χώραγε ένα κρεβατάκι κι ένα λιλιπούτειο τραπεζάκι.. συγχρόνως.. ήθελα και χρόνο να κάνω πράγματα.. το δεύτερο Χ.. έκανα συμφωνίες.. να κάνω δουλίτσες.. και σε αντάλλαγμα να έχω χρόνο δικό μου.. να κάνω πράγματα.. "τώρα παίζω" έλεγα.. και δε με ενοχλούσαν.. την ίδια εποχή άρχισαν να με στέλνουν για ψώνια.. εκεί στο δρόμο μας.. φούρνος.. κρεοπώλης.. μπακάλης.. μανάβης.. κουμπιά φερμουάρ βαρίδια κόπιτσες καρφίτσες βελόνες κλωστές.. ότι χρειαζόταν.. έτσι ήλθα σε επαφή και με το χρήμα.. το τρίτο Χ.. έπρεπε να φτάσω στα 13.. για να συνδυάσω τον χρόνο.. που με απασχολούσαν πρόσκαιρες κυρίως καλοκαιρινές δουλειές.. με το χρήμα που εισέπραττα.. κι έφτασα στα 18.. που θέλησα ένα δικό μου αυτόνομο χώρο.. για να συνδυάσω το χρήμα με το χώρο.. αυτά τα 3 Χ.. ΧΧΧ με ταλαιπωρούν για τα επόμενα 30 χρόνια.. πότε λείποντας το ένα λείποντας το άλλο.. στην ουσία.. τα τελευταία 3-4 χρόνια.. μου λείπουν και τα 3.. γιατι και χρόνο που έχω.. μη έχοντας χρήμα.. μη έχοντας κάποιον που να θέλει να τον αγοράσει.. δεν έχω τι να τον κάνω.. τα 3 τελευταία χρόνια.. αν δεν ήταν μια πρώην συνεργάτιδα που με ανέχθηκε.. θα ήμουν ή άστεγος.. ή θα φορτωνόμουν στους γονείς μου.. χθες προέκυψε μια περίπτωση.. να εξασφαλίσω στέγη για 2-3 χρόνια.. που να μη βασίζεται στην καλοσύνη των ξένων.. με τη συμφωνία να παραλάβω ένα ερείπιο και να το αποδώσω κανονικό σπίτι.. με έξοδα και εργασία αντί των ενοικίων.. για να δούμε.. το εύχομαι.. αλλιώς.. ή σε αντίσκηνο θα μετακομίσω ή σε βάρκα.. :)