1432024

 14 / 3 / 2024

.. και αναλογιζόμουν ξανά.. η αρχή έγινε.. για να δούμε.. και πως θα συνεχίσουμε.. μάλλον εδώ θα κάνουμε.. την ξεχωριστή στροφή μας.. και βλέπουμε που.. θα οδηγήσει αυτό.. μα στο κάτω-κάτω.. ένας από τους.. σκοπούς του παρόντως κειμένου.. δηλαδή το να.. εχω εντρυφήσει.. έστω και για λίγο.. στα ελληνικά.. πάμε παρά πέρα.. εχω εντρυφήσει.. έστω και για λίγο.. στα ελληνικά.. πάμε λοιπόν παρά πέρα.. περπατούσα στην κουζίνα.. και αναμόχλευα στο.. μυαλό μου.. αρχικά την μέρα.. μα είναι της.. κούτρα σου να.. κατεβάζεις ψείρες.. και τότε περιπλανιόταν.. περί ανεμών και υδάτων.. κάποτε πέρασε και.. η ιδέα να.. βολιδοσκοπήσω την κατάσταση μου τότε..

1332024

 13 / 3 / 2024

.. και αναλογιζόμουν λοιπόν.. στην αρχή αυτην.. την μέρα μα.. γιατί να το.. κρύψωμεν άλλωστε.. κάθε φορά που.. το μυαλό μου.. πετούσε σε αυτήν.. την φράση μα πάντα.. ο ώμος μου μυρμηγκίαζε.. θαρρείς και ήθελε.. και αυτός να πετάξει.. αλλά πάλι το.. μυαλό μου.. έτεινε να αυτονομηθεί.. μα αν θέλουμε.. να κάνουμε σήμερα προκοπή.. εστώ και μικρή.. ας πάμε στην.. αρχή αυτού του κειμένου.. αλλά αυτήν την φορά.. ας πάρουμε έναν.. διαφορετικό τρόπο.. αλλά για αύριο.. γιατί τώρα πλησιάζει.. η ώρα της.. κατακλίσεως μου..

1232024

 12 / 3 / 2024

.. εκεί που άγραφα.. για την κηδεία.. του θείου μου.. του Κώστα του γιατρού.. με τα πολλά-πολλά.. καλό βράδυ.. φτάσαμε στο σπίτι.. και είμαστε στην κουζίνα.. και αναλογιζόμουν τα.. όσα συνέβησαν εκείνη την μέρα.. και εκεί που.. το έκανα αυτό περπατόντας.. πάλι ξέφυγε το.. μυαλό μου ελεύθερο.. και πήγε στην.. αρχή της σκέψεις μου.. είναι καιρός πια.. να συμμαζευφτώ και.. να προχωρήσω τώρα.. ανακύπτει το ερώτημα.. προς τα που;.. εκτός από το.. εννοιολογικό μου στίγμα.. συχνά χάνω και.. την πορεία μου.. για την ώρα.. συγκρατώ ότι ένας.. σημαντικός λόγος για.. το ταξίδι αυτό.. σαν να λέμε.. αυτό το κείμενο.. εξυπηρετεί την αναγκή μου.. να μάθω πάλι ελληνικά.. και για την ώρα.. μία χαρά τα πάει..

1132024

 11 / 3 / 2024

.. από την άλλη.. αυτό το “βαρέθηκα..”.. ήταν πέρα για.. πέρα ψεύδες.. ενώ είχα αποδεχτεί.. από τις πρώτες μου.. σκέψεις που και.. τωρα θυμάμαι μπορούσε.. και μόνο η αναφορά.. ενός ίσως επικείμενου.. θανάτου μου θα.. με λοιπούσε μα.. τουναντίον μου πήρε.. τον αρχέγονο φόβο.. του ανθρώπου.. αυτόν του θανάτου.. η επόμενη σκέψη μου.. ήταν να συνδυάσω.. τον πόνο με.. το μεγάλωμα μου.. έτσι κάπως έπιασε αυτό.. πάντως από τα.. 4-5 μου χρόνια.. και μετά έχω.. αισθαθεί πόνο μόνο.. 3-4 φορές στην.. ζωή μου και.. τότε περίμενα υπομονετικά.. να περάσει και.. πάντα περνούσε..

1032024

 10 / 3 / 2024

.. αυτό το.. "βαρέθηκα να περιμένω!".. μου προέκυψε σαν σκέψη.. φευγαλέα στο μυαλό μου.. που δεν την.. είπα τότε γιατί.. μόλις είχα πάθει.. το πρώτο εγκεφαλικό μου.. νόμιζα ότι οσονούπω.. θα πέθαινα οπότε.. αυτήν την ανούσια σκέψη.. θα την έπαιρνα.. στο τίποτα μαζί μου.. σκέψη που από.. την αρχή του.. σημερινού μου κείμενου.. προσπαθώ να γράψω.. τι με από.. την αρχή του.. σημερινού μου κείμενου.. προσπαθώ να γράψω.. τι με ώθησε.. εκεί τότε για.. να δούμε τώρα;.. λοιπόν πλησιάζοτας τα.. 50 μου χρόνια.. θα πέθαινα κάτι.. το οποίο το είχα.. δεχτεί από τα.. 3 μου χρονια.. και μάλλον συνέβει.. στα 50 μου.. δεν το λες.. και στην ώρα του.. αν και δεν.. δικαιούμαι να παραπομιούμαι.. μια χαρά μου πάει..

932024

 9 / 3 / 2024

.. στο κάτω-κάτω.. από τότε που.. άρχισα να θυμάμαι.. τις σκέψεις μου.. μπορεί τότε να.. μην ήξερα το.. πως να το.. πω ακόμα μα.. με μία πρόταση.. της γιαγιάς μου.. “μπορεί το κανάτι.. πολλές φορές να.. πήγαινε στο πηγάδι.. για νερό μα μία.. πέφτει και σπάει".. και με εισήγαγε.. στην θεωρία των πιθανοτήτων.. και χωρίς η έρμη.. ούτε αυτή να.. γνωρίζει.. την λέξη.. όμως εγώ στην.. θέση του κανατιού.. έθεσα εμένα.. και μια των ημερών.. με τον τρόπο.. που φερόμουν τότε.. δεν θα τον.. έλεγα επικίνδυνο μα.. μου έφερνε μία.. ευχαρίστηση και μόνο.. που προσπαθούσα να.. κάνω κάτι για.. πρώτη μου φορά.. κι ας μην.. το κατάφερνα.. οπότε πιάνοντας τα.. 50 μου χρόνια.. σκέφτηκα ότι ήρθε.. η ώρα μου.. στον τύπο με.. το δρεπάνι δεν.. θα του έλεγα.. το άθλιο "γιατί εγώ;".. μα το αθλιότερο.. "βαρέθηκα να περιμένω!"..

832024

8 / 3 / 2024

.. φτάσαμε λοιπόν μετά.. από μία μέρα.. που για 'μένα.. τότε είχε κρατήσει.. θαρρούσα 1000 ώρες.. όσες και να.. μου φαινόντουσαν τέλειωνε.. τις περισσότερες ώρες.. της ημέρας καθόμουν.. και μιλούσα.. αυτό το βραδύ.. ήμουν μόνος στην κουζίνα.. άρχισα να περπατώ.. αναπολώντας τα όσα συνέβησαν.. μετά την επανεξέτασα.. την δική μου.. την κατάσταση τότε.. έχουμε και λέμε.. κατά το τέλος.. του 2013.. ξύπνησα ένα πρωί.. και είδα 2 είδωλα.. μέχρι τότε ότι.. και αν πάθαινα.. άμα έτρωγα καλά.. όλα πέρναγαν.. μα οχι αυτην.. ήταν που πλησίαζα.. τα 50..