1462024

 14 / 6 / 2024

.. και κάτι να ξεχάσω.. για να δούμε λοιπόν.. την προηγούμενη μέρα.. από αυτήν που.. θα μου τέλειωναν.. τα χάπια μου.. εκτός του γιατρού.. πήρα την πρώην μου.. που μαζί και.. με τον τότε.. νυν της όταν.. με ρώτησε για.. τα αποτελέσματα της.. πρώτης μου εξέτασης.. και επειδή γνώριζαν.. ότι πια δεν.. μπορούσα να οδηγήσω.. για αυτό ήρθαν.. αυτοί στην Δάφνη.. να με πάρουν.. πήγαμε στο φαρμακείο.. μετά με έβγαλαν.. έξω για καφέ.. και με πάρκαραν.. έξω από το σούπερμάρκετ.. μην προκαλέσω κανένα ατύχημα.. μπήκαν μόνοι να.. μου ψωνίσουν.. και μετά με.. άφησαν στο σπίτι..

1362024

 13 / 6 / 2024

.. και το έκανα.. αυτό κάθε μερα.. αυτόν τον μήνα.. και επί επιπροσθέτως.. κράταγα και ημερολόγιο.. σημείωνα την ημερομηνία.. την ώρα την.. περιγραφή και τα.. γραμμάρια των όσων.. έστω και λίγων πια.. που έτρωγα.. τις θερμίδες που.. υπολόγιζα ότι ξώδευα.. και τις μετρήσεις.. του σακχάρου μου.. με την κατόπινη.. ανάγνωση του ήλπιζα.. να βρω πως.. λειτουργεί αυτό το παιχνίδι.. που έκανε την.. εμφάνιση του.. με αυτό το 480.. κάποτε μου είχαν μείνει.. μόνο 2-3 χάπια.. και πήρα τον γιατρό.. για περισσότερες οδηγίες.. αφού του είπα.. ότι όλα βαίνουν καλώς.. μου είπε να.. συνεχίσω τα χάπια.. και κλήσαμαι και.. ένα ραντεβού την Δεύτερα.. νομίζω ότι ήταν Παρασκευή.. κάθε φουρά που.. περιγράφω αυτήν την μέρα.. κάτι παραπάνω θυμάμε..

1262024

 12 / 6 / 2024

.. τότε δεν ήξερα.. ακόμα τι συμβόλιζε.. αυτό το 480.. τώρα και με.. την ιστορία που.. έχω διανίσει τα.. κάπου 10 χρόνια.. πολλές ιστορίες μου.. έχουν εμφανιστεί σποραδικά.. και κάποια έχουν.. ξανά ξεχαστεί λοιπόν.. τι ακολούθεισε αμέσως.. μετά την αποκάλυψει.. αυτού του 480.. η λογική μου τώρα.. μου λέει ότι.. είτε θα με έστελνε.. στον κατάλληλο γιατρό.. αλλιώς αν ήταν εύκαιρος.. να αντιμετωπίσει.. την κατάσταση μου.. γιατί ακόμα δεν.. μου ήρθε η.. συγκεκριμέ μνημή.. πάντως επιβίωσα όποτε.. επιλέγω να σκεφτώ.. ότι κάτι καλό.. μάλλον θα έγινε.. θύμαμαι όμως την.. επομένη με είδε ξανά.. αυτό το θυμάμαι καλά.. είπε στην θεραπεύτρια.. να μου κάνει.. μία ένεση που.. θα έκανε την.. δουλειά για την μέρα.. και μου έγραψε.. και ένα φάρμακο.. που από την επαύριον.. θα το παίρνω.. κάθε μέρα πρωί-βράδυ.. για ένα μήνα..

1162024

 11 / 6 / 2024

.. μετά θυμήθηκε πάλι.. την μάνα του.. την γιαγιά μου.. την Δέπσοινα που.. το πρώτο της.. απο σάκχαρο το.. έπαθε στα 49.. της χρόνια και.. αυτός τότε εκεί ήταν.. και είπε στον φαρμακοποιό.. να του πάρει.. και το σάκχαρο.. και ήταν 360.. εν τω μεταξύ.. είχε έρθει και.. ο γιατρός και.. με κάθε επισημότητα πια.. έγινε πελάτης του.. ο παρέρας μου.. σαν άρρωστος δεν.. αισθανόταν ατυχός μα.. κληρονόμος της ασθένειας.. και ο φαρμακοποιός.. δεν ήταν τυχαιρός.. απλά πεπειραμένος και.. τώρα που το σκέφτομαι.. στα 49 μου χρόνια.. και εγώ το ανακάλυψα.. εκείνον τον Ιανουάριο.. του 2014 στον Ευαγγελισμό.. μα εγώ πήγα.. για τα μάτια μου.. ουδεμία άλλη ενόχληση.. δεν είχα και.. στις καθηστερίσεις το.. σάκχαρο μου που.. βγήκε 480 ήταν.. για εμένα απλά.. μία κάποια Παρασκευή βράδυ.. φαίνεται θα το.. είχα συχνά οπότε.. δεν μου έκανε εντύπωση..

1062024

 10 / 6 / 2024

.. μετά από 2-3 μέρες.. ενώ οδηγούσε στον.. κεντρικό δρόμο του Μαραθώνα.. και ξάφνου ένιωσε.. να του συμβαίνει.. κάτι πολύ παράξενο.. όπως μου το περίεγραψε.. σαν κάποιος να του.. έβαλε ένα βαρύ.. αμόνι στο στήθος.. εκείνη την στιγμή.. ήταν στο ήψος.. του φαρμακείου του.. έτσι καβάλησε το πεζοδρόμιο.. και εκεί αρχικά νόμιζε ότι.. ήταν καρδιά ή εγκεφαλικό.. και εν πάση περιπτώσει.. το γεγονός ότι.. σε λίγο θα πέθαινε.. στο μυαλό του.. ήταν το θετικό ενδεχόμενο.. φοβόταν περισσότερο μην.. μείνει στην ζωή.. μα άρρωστος όπως.. είχε πάθει και.. η μάνα του.. όταν το έβγαλε.. από τον δρόμο.. φρέναρε για να.. μην πάρει μαζί του.. καμέναν περαστικό.. και αφού ζούσε.. φώναξε στον φαρμακοποιό.. να πάρει τον γιατρό.. για να έρθει..

962024

 9 / 6 / 2024

.. ήταν καλοκαίρι του 1999.. είχε πεθάνει η γιαγιά μου.. ήμασταν στο κοιμητήριο.. του Κάτω Σουλίου.. για την κηδεία.. και εκεί που.. ήμασταν όλοι και.. κοιτάγαμε την τρύπα.. και τους νεκροθάφτες.. να κάνουν την δουλειά τους.. την συγκεκριμένη στιγμή.. να τοποθετήσουν το.. φέρετρο στον λάκκο.. απέναντι μου ήταν.. ο πατέρας μου.. και δίπλα του.. ο φαρμακοποιός μας.. εγώ δεν τους είδα.. γιατί “ήμουν σε.. κατάσταση εκτάκτου ανάγκης".. μου τα είπε.. ο πατέρας μου μετά.. λοιπόν μέσα από.. το μουστάκι του.. "σήμερα χάνεις μία πελάτησσα".. και αυτός του.. απάντησε σχεδόν απνευτή.. "βασίζω τις ελπίδες μου.. στους νεότερους"..

862024

 8 / 6 / 2024

.. έπρεπα να βραδιάσει.. για να με.. δεχτεί σαν τον.. τελευταίον ασθενή ένος.. πολύ δύσκολου εικοσιτετραώρου.. ίσως και να.. ήταν και ο λόγος.. που δεν μου βρήκε.. κάποια λύση για.. το πρόβλημα μου.. και εγώ απογοητευμένος.. τους καληνύχτισα και.. είχα ανοίξει και.. την πόρτα για.. να αποχωρήσω και.. εκείνη την στιγμή.. στην εκπνοή του χρόνου.. σαν άλλος κύρος Γρανάζης.. του άναψε μία.. κενούργια ίδεα.. και είπε στην θεραπεύτρια.. να μου πάρει.. και το ζαραρό.. και ήταν 480..