μπανανα..

..προχθές πήρα μπανάνες.. σπάνια το θυμάμαι.. μου αρέσουν.. αλλά ακόμα τις θεωρώ πολυτέλεια.. έχω μείνει στο 70.. μπανάνες και φράουλες τρώγαμε μιά φορά το χρόνο.. ζούσαμε σύμφωνα με τα έσοδα.. ένα τρίτο πήγαινε στο κομπόδεμα.. δεν υπήρχε εμπιστοσύνη στην ασφάλιση.. με τα υπόλοιπα δύο τρίτα ζούσαμε.. έπρεπε να κρατήσουν όλο το μήνα..
η ευτυχία ήταν ένα καλομαγειρεμένο σπιτικό φαγητό.. όχι ένα γκουρμε εστιατόριο.. μια αρμονική συμβίωση σε ένα χαρούμενο περιβάλλον.. όχι η μοναξιά σε ένα πολυτελές σπίτι.. μια εκδρομή με το πουλμαν με μεγάλη και καλή παρέα.. όχι μια μοναχική διαδρομή με ακριβό αυτοκίνητο.. αλλά ήδη ο σπόρος του κακού υπέσκαπτε την ευτυχία.. το χόλυγουντ μας βομβάρδιζε με το αμερικάνικο όνειρο.. την ευτυχία της κατανάλωσης και της προβολής.. του life style.. πρόβαλε ως ευτυχία το ακριβό.. την απόδειξη της επιτυχίας.. αρχίσαμε να ζηλεύουμε μια ευτυχία που στην ουσία δεν υπήρχε παρά στα σχέδια της κοινωνικής μηχανικής.. αρχίσαμε να θαυμάζουμε είδωλα.. επιτυχημένα μοντέλα κοινωνικής ανέλιξης μέσω της ιδιοκτησίας.. χωρίς να καταλαβαίνουμε.. ότι για να υπάρχουν πρέπει οι υπόλοιποι να τα τροφοδοτούν.. δε μας ένοιαζε.. ας καταφέρναμε να γίνουμε επιτυχημένοι.. κι ας εκμεταλλευόμασταν τους υπόλοιπους.. που θα έπρεπε πλέον να μας θαυμάζουν.. που καταφέραμε να τους εκμεταλλευτούμε.. στερηθήκαμε τα εισαγόμενα προϊόντα.. και απέκτησαν μια θρηλούμενη ποιότητα.. ήταν καλά.. γιατί ήταν ακριβά.. γιατί η απόκτησή τους μας έθετε στην ομάδα των επιτυχημένων..
η μεταπολίτευση ήταν μια απογοήτευση για μένα.. αρχικά κατέρρευσε η ελπίδα μου ότι θα τιμωρηθούν όλοι αυτοί που συνέπλεαν και βολεύονταν με το καθεστώς.. λες και γινόταν η μισή ελλάδα να πάει φυλακή.. μετά δεν είδα καμιά θεαματική αλλαγή στο θέμα της ελευθερίας.. δεν άλλαξε η σχέση μου με τα σώματα ασφαλείας.. σε προσωπικό επίπεδο σα να μην άλλαξε κάτι.. εκτός από τις νύχτες με πασατέμπο και ντοιτσεβέλε.. σιγά σιγά τα ξεκαθάρισα.. εκτίμησα ότι το να περάσεις από την τρομοκρατία στην ελευθερία περιέχει κινδύνους ελευθεριότητας.. εκτίμησα την ομαλή μετάβαση.. και ο αντίλογος του πασόκ δε μου φαινόταν πιστικός.. από τον ανδρέα εισέπραττα μιά αγυρτεία.. από την αριστερά μια τυπολαγνία.. και στα 15 να ψήφιζα.. δε θα έβρισκα κάτι να με εκφράζει..
και ήλθε το πασόκ.. με ένα άρωμα ελευθερίας.. αλλά πολύ περισσότερο ελευθεριότητας.. το επίπεδο ζωής μας ανέβηκε αλματωδώς.. τι πειράζει που ήταν με δανικά.. γίναμε όλοι επιτυχημένοι.. μπορούσαμε να παίρνουμε εισαγόμενα προϊόντα.. μεγάλο σπίτι.. μεγάλο αυτοκίνητο.. ανταγωνιζόμασταν το γείτονα και το συγγενή.. δε ξέρω.. δέχομαι το άγχος για το αν θα έχω να φάω.. αλλά το άγχος για το αν καταφέρω έχω ανώτερο βιοτικό επίπεδο από τον διπλανό.. μου φαίνεται πολύ κενό.. μια γενιά μεγάλωσε σε αυτό το μοντέλο.. δυτικού τύπου.. ελεύθερης οικονομίας.. και τώρα.. ξαφνικά.. αυτοί που μας διαπαιδαγώγησαν.. μας έκαναν τους απατεωνίσκους που είμαστε.. μας κακίζουν γι αυτό που μας κατάντησαν..
εγώ ακόμα παίρνω μπανάνες μια φορά το χρόνο.. είναι ένα είδος ευτυχίας.. :):)

κρίση ή έλλειψη κρίσης;

για να δούμε αν κατάλαβα.. από συστάσεως του κράτους.. κάθε δάνειο που παίρνουμε ως κράτος.. έχει ένα μεγάλο ποσοστό ως τόκο.. κι ένα μεγαλύτερο ως προμήθεια κάποιων.. με αποτέλεσμα να φτάνει ένα μικρό ποσοστό.. ίσως 20% στα ταμεία.. όπου και διασπαθίζεται εκ νέου.. έτσι μπορεί και ένα 1% να φτάνει εκεί που πρέπει.. άρα αρχικά δεν υπήρχε λόγος να πάρουμε δάνεια παρά μόνο για να ικανοποιήσουμε τους δανειστές και τους μεσάζοντες.. άντε και ένα μαύρο ποσοστό που κινήθηκε στην εγχώρια αγορά..
από την άλλη.. να σφηχτούμε να πέσουν οι μισθοί.. να κοπούν τα επιδόματα.. να να να.. σε τι θα βοηθήσει;.. το πρόβλημα δεν είναι το εξωτερικό χρέος;.. ότι χρήματα κινούνται εσωτερικά.. δεν παίζουν κανένα ρόλο.. αυτά που βγαίνουν έξω ή δε βρίσκουν το δρόμο για την αγορά είναι το πρόβλημα.. προσπαθούν να μας πείσουν.. και φαίνεται πάλι τα καταφέρνουν.. ότι από τη μια χωρίς κατανάλωση δεν υπάρχει ανάπτυξη.. ενώ εμείς πρέπει να μηδενίσουμε την κατανάλωση και την ανάπτυξη για να ξεχρεώσουμε.. με τι; με ερωτικές χάρες; δε βλέπω κάτι άλλο εξαγώγιμο να μένει..

ζουζουνοπαχνίδι βαφτίσια..

μας προσκάλεσε το ζουζούνιον σε παιχνιδάκι.. καιρό είχαμε..
δεν κατάφερα να βρώ φωτογραφίες της θρησκευτικής βάφτισης..

βρήκα από την πρώτη πραγματική βάφτιση.. στα όρια καστέλας νέου φαλήρου..
μάης 1965.. 7 μηνών.. μπήκα λέει και δεν ήθελα να βγώ..
κράτησε χρόνια αυτή η έλξη.. όλες τις ώρες και όλες τις εποχές..
οι φίλοι μου αναρωτιώντουσαν πως και δεν έβγαλα λέπια..

θλιβερα ανθρωπάκια..

θλιβερά ανθρωπάκια..εσείς που μαζεύετε πλούτο και δύναμη.. στις μεγάλες καταστροφές.. δεν κλονίζεστε;.. δεν αντιλαμβάνεσθε τη ματαιότητα της μικρής ζωής σας;.. σε αυτή τη μικρή σταγόνα ύπαρξης στη θάλασσα της ανυπαρξίας.. σε τι ωφελεί η χλιδή η πληρωμένη με χρόνο;.. με ανυποληψία;.. με άγχος;.. υπάρχει κάποια στιγμή που είστε ευτυχισμένοι;..

το δενδρο και το γράμμα..

πάνω: 1971 το δένδρο μας ήταν ήδη 5 ετών..
μέση: 1980 το ίδιο δένδρο..
κάτω: 1989 το παλιό δένδρο αντικαταστάθηκε.. αλλά δε πετάχτηκε.. πρώτη χρονιά της αροκαρίας.. που τελικά κατέληξε στο χώμα.. και δυστυχώς δεν επιβίωσε του χιονιού του 2007..

βρήκα μιά κούτα με τις φωτογραφίες που είχαν γλυτώσει από μια πλημμύρα όπου έχασα το μεγαλύτερο μέρος του υλικού μου.. και ξανά κοιτώντας.. βρήκα μερικές φωτογραφίες που θα ταίριαζαν στο προηγούμενο ποστ..

γράμμα στον αι βασίλη.. πρώτη φορά πέρσι έγραψα.. τον κούρασα με τα πολλά νούμερα.. και δε τα πολυκατάφερε στα καθημερινά.. αλλά στα βασικά.. στην εναλλατική.. καλά τα πήγε.. οπότε φέτος λέω να μην τον κουράσω..

να είναι καλά οι αγαπημένοι μας.. να τους έχουμε να τους χαιρόμαστε.. να περνάμε καλά.. κι όλα τα άλλα θα τα βρούμε..

χρόνια πολλά και καλή χρονιά
φιλαράκια μου
να βρισκόμαστε
να τα λέμε
και να χαιρόμαστε :)

καταναλωτικές γιορτές;

πάνω:Χριστούγεννα τρίπολη 1967.. (δε την είχα βρει για το ποστ με τα ποδήλατά μου)
μέση:1972 ποζάρω στη μέση.. πρόβα θεατρικού.. ένας από τους μάγους..
κάτω:1971 πρώτη έγχρωμη.. μοναδική με αι βασίλη.. δυστυχώς ή ευτυχώς.. ποτέ δε πίστεψα σε μεταφυσικά..

..δε πίστευα σε μεταφυσικά.. γεννήθηκα αμφισβητίας.. αλλά μου άρεσε το κλήμα των γιορτών.. μου άρεσε να φτιάχνω πραγματάκια διακοσμητικά.. άρχιζε πάντα με μια οξένια σκάλα.. και μιά επίσκεψη στο πατάρι.. κούτες κουτίτσες κουτάκια με στολίδια λαμπάκια δένδρο.. απλώνονταν στο σαλόνι.. μιά γωνιά δίπλα στη μπαλκονόπορτα άδειαζε.. να το χαιρόμαστε κι απέξω.. και έμπαινε το δένδρο.. φυσικό δένδρο δε χρησιμοποιήσαμε παρά μόνο μετά από πολλά χρόνια.. και ήταν μια αροκαρία σε γλάστρα.. πριν μεγαλώσει τόσο που να μη χωρά στο σπίτι.. μια θλιβερή κατασκευή ήταν.. ένα σκουπόξυλο με μπηγμένα σύρματα και καλυμμένο με κομματάκια πράσινης κορδέλας.. αλλά μετά από μερικές ώρες δεν είχε τίποτα θλιβερό.. βάζαμε το μπαμπάκι που χρησίμευε για να προστατεύει τις μπάλες στις κούτες τους για χιόνι.. ελέγχαμε και κρεμούσαμε τις μπάλες αντικαθιστώντας τις απώλειες.. ελέγχαμε και επισκευάσαμε τα λαμπάκια.. μικρογραφίες φαναράκια από λαμαρίνα με χρωματιστή ζελατινα κατασκευασμένα από τον πατέρα μου.. στολίδια που είχε φυλάξει η μητέρα μου από τα δένδρα της παιδικής της ηλικίας.. νέες χαρτοκοπτικές σε αντικατάσταση των φθαρμένων.. αγγελάκια χρυσά κι ασημένια.. "χρόνια πολλά" "καλή χρονιά".. κουκουνάρια βαμμένα πολύχρωμα.. περίτεχνα κεριά παντού.. δημιουργικός οργασμός.. υπερηφάνεια για το αποτέλεσμα.. σπιτική ζεστασιά.. δεν ήταν καταναλωτικές τότε.. δεν υπήρχαν οι πόροι για να είναι.. ήταν μια ευκαιρία.. να κάνουμε πράγματα μαζί.. και τώρα.. αν δε θέλεις.. δε χρειάζεται να τα πάρεις όλα έτοιμα.. επιλογή μας είναι αν θα είναι καταναλωτικά.. δε χρειάζεται να γκρινιάζουμε για τους άλλους.. ας περάσουμε όπως νομίζουμε ο καθένας ότι θα περάσει καλύτερα..
χρόνια πολλά :)

Παρουσίαση του "έβδομου" ανακοινωθέντος..

Η πρόσκληση για την παρουσίαση του βιβλίου του Γιάννη μας..

Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου στις 19.00
Ακαδημίας 23
στην Αίθουσα Ανταποκριτών Ξένου Τύπου

κι εγώ επιτέλους κατάφερα να το παρουσιάσω στο παραμελημένο μου "είσαι ότι διάβασες"..