όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά..

..έπρεπε να ασχοληθώ με τους ρεμπέτες.. (με την κακή έννοια).. που όλο και ξεπροβάλουν.. και θυμάμαι μια στιγμή αλήθειας του κινέζου.. τη μόνη ίσως.. που είχε ξεσπάσει με κάποιον που έιχε "εκπλαγεί" με τη διαφθορά..

αλλά θα το ρίξω στη τρελή..




Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά.

Μουσική/Στίχοι: Βαμβακάρης Μάρκος
Αποστολέας: Το Σκρίπτο του Νέου Κιθαρωδού
Στάλθηκε: 21-06-1998
(34 ψήφοι)



Όλοι οι ρεμπέτες του ντουνιά
εμένα μ’ αγαπούνε
Μόλις θα μ’ αντικρίσουνε 2x
θυσία θα γενούνε 2x

Όλοι οι κουτσαβάκηδες
που ζούνε στο κουρμπέτι
κι αυτοί μες στην καρδούλα τους 2x
έχουν μεγάλο ντέρτι 2x

Εγώ φτωχός γεννήθηκα
τον κόσμο έχω γνωρίσει
Μέσα απ’ τα φύλλα της καρδιάς 2x
εγώ έχω μαρτυρήσει 2x

(οι στοιχοι από εδώ)

άντε τραγουδίστε εσείς.. εγώ εκτός από την αγκύλωση που έχω αρχίσει να αισθάνομαι στα δάκτυλα.. είμαι και μονήμως ξεκούρδιστος.. θα φεύγαν και οι λίγοι μας επισκέπτες.. :):)
το αφιερώνω στο πεταλούδι μας.. γιατί επικοινωνούσαμε όταν το πάλευα.. :):)

Ω ξειν αγγέλλειν οβολοστατοις..

ότι τήδε κείμεθα τοις κείνων ρήμασι πειθόμενοι..
έτσι είναι.. χαυνομένοι στο παραμύθι.. είναι παράξενο.. κράτοι να χρωστούν σε τράπεζες.. σα να χρωστά ο μανάβης στα αγγούρια.. και άν τα κεφάλαια είναι πάνω από τα κράτη.. τότε όλοι οι πόλεμοι.. όλοι οι ήρωες και οι ηρωικές πράξεις.. γίνανε μόνο για το κεφάλαιο.. τελικά ποιός είναι το κεφάλαιο;.. μη κοιτάς δίπλα.. εσύ είσαι και το κεφάλαιο δύσμοιρε.. εσύ δουλεύεις.. σκάς από άγχος να τα μαζέξεις.. να τα κάνεις μασούρι και να τους τα δόσεις να τα εκμεταλλευτούν. και να σου πετάξουν ένα ψίχουλο αν όλα πάνε καλά.. και μιά μούτζα αν δεν πάνε.. κι εγώ.. έκοψα τις ιδιωτικές σχέσεις με τις τράπεζες.. κάπου το 83.. έκλεισα το λογαριασμό μου στο ταχηδρομικό ταμιευτήριο.. θυμάστε το γυαλιστερό κουμπαρά; κάπου είναι με κάτι ασημένια εικοσάρικα μέσα.. ούτε το κλειδί δεν έχω.. από το 70 που μου το έδωσε ο παππούς μου.. είχα μαζέψει κάπου 50.000 δρχ.. πήρα ένα μηχανάκι.. και την εγκυκλοπαίδεια πως λειτουργεί.. και ξεμπέρδεψα με την αποταμίευση.. οι κακές συναναστροφές με οδήγησαν στο εμπόριο.. αλλά αηδίασα τον εαυτό μου και κάπου το 99.. διέκοψα κάθε επαφή με αυτό.. και με τις τράπεζες.. έκτοτε.. δουλεύω μόνος.. τα έσοδα μου βαίνουν μειούμενα.. και μαθαίνω να ζω κάθε χρόνο με λιγότερα.. ελπίζω κάποια στιγμή να δουλεύω και να πληρώνομαι μόνο σε είδος.. και τον υπόλοιπο χρόνο μου να λιάζομαι κάτω από κάνα δένδρο..

αυτολογοκρίνομαι..

μια και θα πήγαινα κατ' ευθείαν στο δεύτερο μέρος ..




(αφού δεν έχω νέα ευχάριστα να πω.. καλύτερα να μη σας πω κανένα..)

αλλά δε μπορώ να μη προτείνω.
δώσε σημασία..





..μα τα καλύτερα στη ζωή έρχονται τζάμπα..

ξεκουνήθηκα!!

ναι ναι.. μετά την προσωπική μου ανάσταση.. που ξώμηνε τόσο καιρό αναρτημένη.. μετά από τις πρώτες κλωτσιές από τη μαριάννα (πρώην γητεύτρια).. που βρέθηκα πρώτη φορά με συμπλόγκερς δια ζωσης.. με έστειλε στο καμπαρε βολτέρ να δώ το ελαφίνι.. και με τράβηξε πρώτη φορά να δω το μαραμή.. (που δεν έγινε τότε.. γιατί εν μέσω ταραχών ματ και δακρυγόνων. απέτυχα να βρω τον ιανό!!!.. και βρέθηκα να πίνω καφέ στο ζόναρς).. μετά τις δυνατότερες και συχνότερες κλωτσιές της ζουζουνας μας.. που με έβγαλε ξανά στο κόσμο.. με τις συναντήσεις και διάφορες ευκαιρίες εξόδου. με παρέλαβε το πεταλούδι και μου έριξε και αυτό μερικές κλωτσιές.. διότι για κλωτσιές ήμουν.. και βγήκα μερικές φορές ακόμη.. με αφορμή τον ίδιο μαραμή.. που έμελλε τελικά να τον δω πρώτη φορά στο καμπαρέ βολτέρ.. και σε κάποιες άλλες παραστάσεις μετά.. κάποια στιγμή έριξε την πρόταση. "πάμε κρητη"; με αφορμή ένα πολύ συμπαθητικό σχήμα.. που είχα ήδη δει.. μιάμιση φορά απο τις τέσσερις..




και είπα ναι.. και το σχεδίασα να δω ένα φίλο στο Ηράκλειο. ίσως και στο Ρέθυμνο. και να μήνω ΣΚ στα χανιά.. μπορεί το πεταλούδι να μη τα κατάφερε.. αλλά εγώ έχω ένα κόλλημα.. όταν δηλώσω κάτι.. πρέπει να το κάνω. παρά τις αναποδιές τις εργασιακές που απαιτούσαν να βρίσκομαι αθήνα.. κατάφερα τουλάχιστον το ΣΚ στα χανιά.. και την παρακολούθηση τουλάχιστον της μιας από τις τέσσερις παραστάσεις.

έτσι την παρασκευή το απόγευμα.. άρον άρον μετά την οικοδομή.. έτρεξα σπίτι και μετά στο λιμάνι.. μετά από δέκα χρόνια ξεκουνήθηκα!!!..




και 5:30 σάββατο πρωί απόβιβάστηκα στη σούδα..




παραδοσιακά πήγαινα για μπουγατσοτηρόπητα με τα πρώτα βήματα στα χανιά.. και μετά για πλήρες πρωινό στο λιμάνι.. μέχρι να ξυπνήσει ο κόσμος.. αλλά πριν την τελευταία φορά είχε μετακομίσει και δε θυμόμουν πού.. έτσι πήγα κατευθείαν για πρωινό..




κατά τις 8:30.. μια και κανένας δεν είχε ξυπνήσει ακόμα.. αποφάσισα να κάνω μια βόλτα δυτικά του παλιού λιμανιού.. που ει χα 20 χρόνια να το κάνω..




έλεγα να περάσω κι από χρυσή ακτή να θυμηθώ τα κατατόπια.. αλλά έχασα τη στροφή. και μετά από 2 ώρες ποδαρόδρομο και περιήγηση.. έφτασα κατευθείαν καλαμάκι..

ο κολλητός μου και η οικογένεια μόλις ξυπνούσαν.. γνώρισα επιτέλους το καταπληκτικό ανθρωπάκι του που έκλεισε 28 μήνες κι εγώ το είχα δει μόνο φευγαλέα στο skype.. μου θύμισε τον πατέρα του.. που περίπου σε αυτή την ηλικία τον γνώρισα.. γέλασα και έλιωσα. με την επιμονή του να τα κάνει όλα μόνος του.. να ανεβαίνει μόνος στο καρεκλάκι του αυτοκινήτου.. να κατεβαίνει. να παίρνει το καλαθάκι του σουπερμάρκετ με τα ροδάκια και να παλεύει να το κουμαντάρει.. πολύ τύπος.. αν και αγοράκι.. αλητέψαμε οι 3 μας όλη μέρα στα χανιά κάνοντας και διάφορες δουλίτσες.. περάσαμε και από την αίθουσα της παράστασης.. που ευτυχώς την ήξερε ο φίλος μου γιατί ακόμα θα την έψαχνα.. να σιγουρευτούμε..
κι έφτασε η ώρα.. κατά τις 8:30 ξεκινήσαμε.. φτάσαμε 9 παρά.. έχω ένα θεματάκι να πηγαίνω νωρίτερα παντού.. ή καθόλου.. ο φίλος μου αν και ήθελε πολύ να κάτσει έπρεπε να μείνει με τα παιδιά γιατί η σύζυγος δούλευε..
ανέβηκα τα σκαλάκια της εισόδου. σε ένα πανέμορφο κηπάκο.. περιποιημένο. και χρωματιστό.. δεν έχω οπτικό υλικό. δε με ήθελε.. αρχικά δεν έβρισκα το καλώδιο να ξεφορτώσω τη μηχανή.. μετά ξέχασα τις μπαταρίες.. πήρα κάτι άκυρες που τελείωσαν τη στιγμή που προσπάθησα να πάρω τη πρώτη φωτογραφία στο χώρο..
καταρχήν πήγα πριν από όλους.. ακόμα κι ο ιδιοκτήτης είχε ανοίξει κι έκανε εργασίες προετοιμασίας αλλού.. ένας μικρός ανθρώπινος χώρος.. ζεστός.. που σιγά σιγά γέμισε.. με μικρή καθυστέρηση ήλθαν κι οι καλλιτέχνες.


δημήτρης μαραμής, κορίνα λεγάκη και κωνσταντίνος νάρης.. η φωτογραφία και ο κήπος ευγενική προσφορά του cinestef.. μια κι εγώ είπαμε..




από την πρώτη φόρα με τον κληρονόμο και τη ταγκούλη συμπάθησα τη μουσική του μαραμή.. συγγένευε με τον αγαπημένο μου χατζιδάκι.. και να δηλώσω ότι συνέβαλε πολύ και η ερμηνεία της καταπληκτικής ταγκούλη.. (είχε και ένα μαλάκι μεσοπολέμου.. μου θύμισε φωτογραφίες αγαπημένης αδελφής της γιαγιάς μου και συγκινήθηκα..) αλλά το τελευταίο πρόγραμμα με τα νέα τραγούδια και τους νέους συνεργάτες.. πήγε ακόμα πιο πέρα.. ήταν όλα ένα κι ένα.. με κόλλησε περισσότερο το "τανγκό για τρις" με τη δύναμη της ερμηνείας της κορίνας λεγάκη.. οι ευαίσθητες ερμηνείες του κωνσταντίνου ναρη.. μα μάλλον πρέπει να ασχοληθώ ίσως στα πλακάκια μου ειδικά με την εκδήλωση.. μη την περάσω στο ντουκου.. αν καταφέρω να εξασφαλίσω και υλικό. είναι πάντως ελπιδοφόρο για τον πολιτισμό μας.. να βγαίνουν τόσο γλυκά παιδιά.. έξω από την μάντρα των εταιριών..

κυριακή πήγα μέχρι το ρέθυμνο.. οπού γνώρισα δια ζώσης αγαπημένο μυαλό και τρόπο έκφρασης. με γύρισε. με ξενάγησε.. υπέστη την γνωστή μου λογοδιάρροια. με τάισε.. και με παρέδωσε στο λεωφορείο για σούδα..

όπου μπήκα πάλι στο καράβι.. βρήκα βολική γωνιά..




και δευτέρα πρωί επέστρεψα στη πρωτεύουσα.. πλήρης.. ευτυχής.. και υποσχόμενος να το επαναλάβω σύντομα.. ίσως και χωρίς κλωτσιές..

ανάστασηηη!!!!

και δε μιλώ για κάποιου άλλου συναδέλφου πολύ παλιά.. αλλά για τη δική μου που έλαβε χώραν Μ.Δευτέρα.. νωρίς νωρίς.. κάνα δίμηνο έπρεπε λόγω καθυστερήσεων σε υλικά να κάνω κάτι τρελά προγράμματα.. ουσιαστικά να βρίσκομαι σε 2-3 μέρη συγχρόνως.. ε η τελευταία μέρα ήταν προχθές.. και ναι τα κατάφερα να τελειώσω δουλειές σε μια μέρα.. και να πάρω βαθιά ανάσα.. ουφφφ.. καπ καπ καπ.. με χτυπώ στην πλάτη.. μπράβο koulpa.. :):)
έτσι ανέκαμψα και επιστρέφω σιγά σιγά στους σχολιοχώρους των φίλων μου από όπου είχα εξαφανιστεί.. :):)
κατά τα άλλα θα δουλεύω για να τελειώσω μια καθυστερημένη δουλειά.. μέχρι το Μ.Σαββατο.. ΜΙΑ λέω όχι 2-3 συγχρόνως.. οπότε δε θα βιώσω εβδομάδα των παθών.. εντάξει πέρασα 2 μήνες των παθών.. αλλά θα έχω χρόνο να σας επισκέπτομαι.. :):)
για τους πιστούς καλό πάσχα και καλή ανάσταση και σε σας :):)

μπανανα..

..προχθές πήρα μπανάνες.. σπάνια το θυμάμαι.. μου αρέσουν.. αλλά ακόμα τις θεωρώ πολυτέλεια.. έχω μείνει στο 70.. μπανάνες και φράουλες τρώγαμε μιά φορά το χρόνο.. ζούσαμε σύμφωνα με τα έσοδα.. ένα τρίτο πήγαινε στο κομπόδεμα.. δεν υπήρχε εμπιστοσύνη στην ασφάλιση.. με τα υπόλοιπα δύο τρίτα ζούσαμε.. έπρεπε να κρατήσουν όλο το μήνα..
η ευτυχία ήταν ένα καλομαγειρεμένο σπιτικό φαγητό.. όχι ένα γκουρμε εστιατόριο.. μια αρμονική συμβίωση σε ένα χαρούμενο περιβάλλον.. όχι η μοναξιά σε ένα πολυτελές σπίτι.. μια εκδρομή με το πουλμαν με μεγάλη και καλή παρέα.. όχι μια μοναχική διαδρομή με ακριβό αυτοκίνητο.. αλλά ήδη ο σπόρος του κακού υπέσκαπτε την ευτυχία.. το χόλυγουντ μας βομβάρδιζε με το αμερικάνικο όνειρο.. την ευτυχία της κατανάλωσης και της προβολής.. του life style.. πρόβαλε ως ευτυχία το ακριβό.. την απόδειξη της επιτυχίας.. αρχίσαμε να ζηλεύουμε μια ευτυχία που στην ουσία δεν υπήρχε παρά στα σχέδια της κοινωνικής μηχανικής.. αρχίσαμε να θαυμάζουμε είδωλα.. επιτυχημένα μοντέλα κοινωνικής ανέλιξης μέσω της ιδιοκτησίας.. χωρίς να καταλαβαίνουμε.. ότι για να υπάρχουν πρέπει οι υπόλοιποι να τα τροφοδοτούν.. δε μας ένοιαζε.. ας καταφέρναμε να γίνουμε επιτυχημένοι.. κι ας εκμεταλλευόμασταν τους υπόλοιπους.. που θα έπρεπε πλέον να μας θαυμάζουν.. που καταφέραμε να τους εκμεταλλευτούμε.. στερηθήκαμε τα εισαγόμενα προϊόντα.. και απέκτησαν μια θρηλούμενη ποιότητα.. ήταν καλά.. γιατί ήταν ακριβά.. γιατί η απόκτησή τους μας έθετε στην ομάδα των επιτυχημένων..
η μεταπολίτευση ήταν μια απογοήτευση για μένα.. αρχικά κατέρρευσε η ελπίδα μου ότι θα τιμωρηθούν όλοι αυτοί που συνέπλεαν και βολεύονταν με το καθεστώς.. λες και γινόταν η μισή ελλάδα να πάει φυλακή.. μετά δεν είδα καμιά θεαματική αλλαγή στο θέμα της ελευθερίας.. δεν άλλαξε η σχέση μου με τα σώματα ασφαλείας.. σε προσωπικό επίπεδο σα να μην άλλαξε κάτι.. εκτός από τις νύχτες με πασατέμπο και ντοιτσεβέλε.. σιγά σιγά τα ξεκαθάρισα.. εκτίμησα ότι το να περάσεις από την τρομοκρατία στην ελευθερία περιέχει κινδύνους ελευθεριότητας.. εκτίμησα την ομαλή μετάβαση.. και ο αντίλογος του πασόκ δε μου φαινόταν πιστικός.. από τον ανδρέα εισέπραττα μιά αγυρτεία.. από την αριστερά μια τυπολαγνία.. και στα 15 να ψήφιζα.. δε θα έβρισκα κάτι να με εκφράζει..
και ήλθε το πασόκ.. με ένα άρωμα ελευθερίας.. αλλά πολύ περισσότερο ελευθεριότητας.. το επίπεδο ζωής μας ανέβηκε αλματωδώς.. τι πειράζει που ήταν με δανικά.. γίναμε όλοι επιτυχημένοι.. μπορούσαμε να παίρνουμε εισαγόμενα προϊόντα.. μεγάλο σπίτι.. μεγάλο αυτοκίνητο.. ανταγωνιζόμασταν το γείτονα και το συγγενή.. δε ξέρω.. δέχομαι το άγχος για το αν θα έχω να φάω.. αλλά το άγχος για το αν καταφέρω έχω ανώτερο βιοτικό επίπεδο από τον διπλανό.. μου φαίνεται πολύ κενό.. μια γενιά μεγάλωσε σε αυτό το μοντέλο.. δυτικού τύπου.. ελεύθερης οικονομίας.. και τώρα.. ξαφνικά.. αυτοί που μας διαπαιδαγώγησαν.. μας έκαναν τους απατεωνίσκους που είμαστε.. μας κακίζουν γι αυτό που μας κατάντησαν..
εγώ ακόμα παίρνω μπανάνες μια φορά το χρόνο.. είναι ένα είδος ευτυχίας.. :):)

κρίση ή έλλειψη κρίσης;

για να δούμε αν κατάλαβα.. από συστάσεως του κράτους.. κάθε δάνειο που παίρνουμε ως κράτος.. έχει ένα μεγάλο ποσοστό ως τόκο.. κι ένα μεγαλύτερο ως προμήθεια κάποιων.. με αποτέλεσμα να φτάνει ένα μικρό ποσοστό.. ίσως 20% στα ταμεία.. όπου και διασπαθίζεται εκ νέου.. έτσι μπορεί και ένα 1% να φτάνει εκεί που πρέπει.. άρα αρχικά δεν υπήρχε λόγος να πάρουμε δάνεια παρά μόνο για να ικανοποιήσουμε τους δανειστές και τους μεσάζοντες.. άντε και ένα μαύρο ποσοστό που κινήθηκε στην εγχώρια αγορά..
από την άλλη.. να σφηχτούμε να πέσουν οι μισθοί.. να κοπούν τα επιδόματα.. να να να.. σε τι θα βοηθήσει;.. το πρόβλημα δεν είναι το εξωτερικό χρέος;.. ότι χρήματα κινούνται εσωτερικά.. δεν παίζουν κανένα ρόλο.. αυτά που βγαίνουν έξω ή δε βρίσκουν το δρόμο για την αγορά είναι το πρόβλημα.. προσπαθούν να μας πείσουν.. και φαίνεται πάλι τα καταφέρνουν.. ότι από τη μια χωρίς κατανάλωση δεν υπάρχει ανάπτυξη.. ενώ εμείς πρέπει να μηδενίσουμε την κατανάλωση και την ανάπτυξη για να ξεχρεώσουμε.. με τι; με ερωτικές χάρες; δε βλέπω κάτι άλλο εξαγώγιμο να μένει..