Παρασκευή 31 Μαΐου 2024

3152024

 31 / 5 / 2024


.. αλλά όχι αυτήν.. την φορά.. μέσα σε αυτά.. τα απίθανα που.. σκεφτόμουν εκείνη την ώρα.. ήταν το ότι.. και τυχαιρός ήμουν.. που τότε βρισκόμουν εκεί.. και μετά είχα.. να αντιμετωπίσω ένα.. άλλο πρόβλημα.. το να μεταφερθώ.. από την θέση.. του αυτοκινήτου μου.. στο κρεβάτι μου.. κάποια στιγμή αποφάσισα.. να βγω έξω.. καλά που είχα.. σταματήσει πολύ κοντά.. από την σκάλα.. της εισόδου έτσι.. υποστηριζόμενος από το αυτοκίνητο.. σιγά-σιγά γράπωσα.. το καγγελάκι της.. και έτσι κάθισα.. στο δεύτερο της.. με το λειτουργόν.. χέρι μου στο κάγγελο.. με την όπισθεν.. σκαλί-σκαλί άρχισα.. να ανεβαίνω..


Πέμπτη 30 Μαΐου 2024

3052024

 30 / 5 / 2024


.. είχα περάσει πολλά.. εικοσιτετράωρα σαν αυτό.. είχαν τελειώσει σχεδόν όλα.. και ήμουν στην.. θέση του οδηγού.. και έκανα αυτές.. τις σκέψεις αυτές.. περί ανέμων και υδάτων.. και τα λοιπά συναφή.. όλες τις άλλες φορές.. πριν το σπίτι.. μέχρι τότε απαράβατος κανόνας.. για να είμαι καλά.. παιρνούσα λοιπόν από.. την πλατεία της δάφνης.. που υπήρχε ένα σουβλατζίδικο.. που ονομαζόταν νομίζω "Διόνυσος".. που λειτουργούσε 24/7.. λίγες ώρες τον.. χρόνο έκλεινε το.. απόγευμα του Μεγάλου Σαββάτου..


Τετάρτη 29 Μαΐου 2024

2952024

29 / 5 / 2024


.. με που το έσβησα.. κάθισα στην θέση οδήγησης.. για ακαθόριστο χρόνο.. να αναλογιστώ όσα.. συνέβησαν το τελευταίο εικοσιτετράωρο.. και καλά ότι.. κι αν συνέβαινε.. θα το πίστευα.. μου είχαν συμβεί.. και πολλά μα.. και διάφορα κατά.. την διάρκεια της.. ζωής μου και.. μπορεί από 3.. μου χρόνια είχα.. απορρίψει από το.. λεξιλόγιο μου την.. λέξη "πιστεύω" γιατί.. τότε με μία φράση.. της γιαγιάς μου.. "πάει η στάμνα.. στο πηγάδι μα.. στην τελευταία σπάει".. έτσι μου έβαλε.. στο μυαλό μου.. την σκέψη περί πιθανοτήτων.. και τότε σκέφτηκα.. ότι πιο καλό ήταν.. ελλείψει στοιχείων την.. αντικατέσσα "δεν ξέρω".. ή αν είχα εικόνα.. με το "θεωρώ.."..


 

Τρίτη 28 Μαΐου 2024

2852024

 28 / 5 / 2024


.. το πρωί κατά.. τις 5 που.. ξεκίνησα από την Δάφνη.. ήταν μαύρη πίσα.. και ήμουν μόνος.. στον δρόμο μα.. σιγά-σιγά κάποιοι μαζευτήκαμε.. .. και γρήγορα μου.. φάνηκε ότι ξημέρωσε.. και ούτε κίνηση.. δεν συνάντησα φανταστείτε.. υπολόγιζα την διαδρομή.. να μου πάρει.. πάνω από μία ώρα.. με δεδομένη την.. απουσία κίνησης μα.. το πρωί τελικά.. μου πήρε μόνο.. μισή ώρα αλλά.. κατά τις 3.. το επόμενο πρωί.. με το που μπήκα.. στην Αττική οδό.. και έβαλα την.. πέμπτη ταχύτητα και.. μετά.. ούτε αναγκάστικα μα.. ούτε και ήθελα.. να σταματήσω μα.. αυτήν την φορά.. μου πήρε κάπου.. ένα δεκάλεπτο για.. να βρεθώ στο.. πεζοδρόμιο κάτω από.. το σπίτι μου.. και εκεί πια.. σταμάτησα και το έσβησα..


Δευτέρα 27 Μαΐου 2024

2752024

 27 / 5 / 2024


.. το φρενο με.. πήγε εκεί που έπρεπε.. για να πληρώσω.. μα για να μπω.. έπρεπε να ξεκινήσω.. το αυτοκίνητο στην.. μικρή ανηφόρα που έβλεπα.. πάτησα σκληρά το γκάζι.. γιατί με την.. επόμενη μου κίνηση.. που ήταν να.. καρφώσω την τρίτη.. και υπήρχε ορατή..πιθανότητα να σβήσει.. και με το.. μισό μου σώμα.. εκτός λειτουργίας δεν.. ακολούθησα αυτήν την σκέψη.. dead in the water.. σαν να λέμε.. και πάλι υπήρξα τυχερός.. και μία που πετυχέ.. το χρησιμοποιήσα άλλη.. μία φορά για.. να μπω στην.. Αττική οδό..


Κυριακή 26 Μαΐου 2024

2652024

26 / 5 / 2024


.. και τι κατηφόρα.. κάπου ένα χιλιόμετρο.. κατέληγε στον παράδρομο.. της Αττικής οδού.. στην επόμενη γωνία.. είχα στρίψει το πρωί.. για να ανηφορίσω.. στην μισή είχε πάρει.. του κάρφωσα την νεκρά.. με όλα αυτά πάντως.. με θεωρούσα και τυχαιρό.. γιατι βρήκα μία θέση.. τόσο μεγάλη που μπόρεσα.. μόνο με το φρένο.. και το τιμόνι.. με δεδομένη την κατηφόρα.. το έχωσα μία χαρά.. και περίμενα την.. μπατερία να γεμίζει.. και όταν δεν.. πορούσα να περιμένω άλλο.. πάλι με το φρένο.. και το τιμόνι.. το οδηγώ στον γκισέ.. πληρώνω και είμαι.. ελεύθερος πια μπω.. στην Αττική οδό..


 

Σάββατο 25 Μαΐου 2024

2552024

 25 / 5 / 2024

΄

.. τότε δεν έβγαλα.. στην οθόνη μου.. ένα τεράστιο GAME OVER!!!!.. αντιθέτως έσπρωξα περισσότερο.. από ότι μπορούσα.. και τώρα που.. το καλό σκέφτομαι.. τότε μάλλον δεν σκεφτόμουν.. απλά αισθανόμουν ότι.. μία υπέρμετρη δύναμη.. μου εφαροζόταν και.. εγώ κάπως έπρεπε.. να αντιδράσω.. εκείνη την στιγμή.. μάλλον το δεξί.. μέρος του σώματος μου.. είχε διακόψει τις επαφές.. με τον εγκέφαλο μου.. μπορεί να ήταν.. και αυτό ένα εγκεφαλικό.. που δεν το σπουδαιολόγησα.. με το μισό.. σώμα μου σε λειτουργία.. δεν ξέρω πως.. και την λακούβα ξεπέρασα.. και την κατηφόρα πήρα..