3182024

 31 / 8 / 2024

.. θα κάνω λοιπόν.. ένα ακόμα διάλειμμα.. από την διήγηση.. των εγκεφαλικών μου.. τώρα μου ήλθε.. και το γράφω.. μην μου αφήσω.. και κανένα απωθημένο.. αν και δεν ξέρω.. πόσες φορές να.. τα είχα ξανά γράψει.. τον Ιανουάριος του 2021.. που άρχισα να.. μαζεύω μερικές λεξούλες.. και τις χώριζα.. με αυτές τις.. 2 τελείες που.. ακόμα και τώρα χρησιμοποιώ.. τότε νόμιζα ότι.. ήταν το όριο μου.. στην κατανόηση προτάσεων.. μπορεί ακόμα μέχρι.. να συλλαβίσω μία λέξη.. όταν έφτανα στο.. τέλος της να.. είχα ξεχάσει την.. αρχή της μα.. είχα πάρει μία ιδέα.. μα το 2022.. που ακόμα και.. αν δεν το.. πίστευα είχα αρχίζει θυμάμαι..

3082024

30 / 8 / 2024

.. και αμέσως μετά.. έφυγαν να πάνε.. στην οποιαδήποτε δουλειά τους.. αυτοί από την.. μεριά τους.. είχαν και κάποιο δίκιο.. δεν με είχαν.. δει να κινούμε.. εγώ από την άλλη.. μου έλειπε το κίνητρο.. για να το κάνω.. κάτσε να μύριζα.. κάτι ορεκτικό και.. θα πέταγα.. μα αίφνης σαν.. να άκουσα έναν.. τερματοφύλακα που υπεράσπιζε.. το τέρμα του.. το αστείο ήταν.. πως στην παρούσα.. φάση τον ρόλο.. της μπάλας τον.. έπαιζα εγώ.. ο διερχόμενος νοσοκόμος.. που κάποιος άλλος.. άρρωστος τον είχε καλέσει.. μα είδε κάτι.. που το θεωρούσε λάθος.. τους μεταφορείς μου.. που με ακούμπησαν.. και απομακρύθηκαν χωρίς.. να σηκώσουν τα κάγγελα.. και έσπευσε να το διορθώσει.. για να πάει.. και στον άλλο άρρωστο.. 

2982024

 29 / 8 / 2024

.. μα πριν από.. τον θάλαμο μου.. τώρα που το.. ξανά διάβασα θυμήθηκα.. 1-2 σκηνές που.. νομίζω ότι παρενέβησαν.. πάμε πάλι λοιπόν.. κάποτε τα τελείωσε.. τα διαδικαστικά.. η μάνα μου.. και όλοι μαζί.. πήγαμε στο ασανσέρ.. μαζί με το.. φορείο μου και.. βγήκαμε σε ένα.. όροφο που θα.. αποδεικνυόταν σύντομα ότι.. για 2-3 μήνες.. ήταν ο δικός μου.. στην αρχή νόμιζα.. ότι μπήκαμε στον.. θάλαμο μου αλλά.. μετά που με.. πήγαιναν με αμαξίδιο.. και μπορούσα να βλέπω.. κατάλαβα ότι πρώτα.. με πήγαν στο.. γραφείο του.. γιατρού υπηρεσίας για.. να με εξετάσει.. και μετά πια.. με πήγαν και.. με ξεφορτώσουν.. στο νέο μου κρεβάτι..

2882024

 28 / 8 / 2024

.. ήρθαν πάλι 2 νοσοκόμοι.. εν χορδαίς και οργάνοις.. με το φορείο.. και την μάνα μου.. ήθελα γράψω μα.. κάπου θα μπερδεύτηκα.. τέλος πάντων μας.. οδήγησαν στην έξοδο.. όπου μας περίμενει.. ένα νοσοκομειακό όχημα.. και αυτό με.. την σειρά του.. μας οδηγεί στην.. είσοδο του ιδρύματος.. πάλι 2 νοσοκόμοι.. μας έβαλαν μέσα.. και εκεί που.. με άφησαν σε.. ένα διάδρομο μέχρι.. η μάνα μου.. να ξεμπερδέψει με.. τα διαδικαστικά θα.. πρέπει να ήμουν.. κοντά στην κουζίνα.. οι μυρωδιές εκει.. ήταν πιο ορεκτικές.. από το πρώτο.. που ήταν νερόβραστες.. και μετά στον.. θάλαμο μου και.. στο νέο μου κρεβάτι.. και εκεί τελικά.. με ξεφόρτωσαν..

2782024

 27 / 8 / 2024

.. ήταν η αναμονή.. όλων ότι κάτι.. δυσάρεστο μπορούσε να συμβεί.. αν περίμεναν να πνιγώ.. δεν θα τους.. έκανα τότε την χάρη.. το πιάσιμο των τοστ.. και η άμεση.. κατάποσει τους ήταν.. αρκετό σόου για σήμερα.. και επανακαύπτηκα στις.. δάφνες μου ή.. με το ευωδιαστό τυράκι.. ίσως να έπρεπε.. να γράψω.. πριν την καταληκτική.. αυτή σκηνή εκεί.. έκανα 1-2 σκέψεις.. μα τώρα δεν.. τις βρίσκω γραμμένες.. και δεν τις.. ξανά γράφω όπως.. τις θυμάμαι λοιπόν.. ήρθε ο γιατρός.. να με χαιρετήσει.. σκεφτόμουν ότι από.. την μία χαιρόταν.. που με ξεφορτωνώταν.. μα από την άλλη.. λυπόταν που δεν.. βρήκε αυτό που.. με κρατούσε στην ζωή.. μαζί με τον φυσικοθεραπευτή.. που μου είπε.. μην ξεχάσω να τονίσω.. σε αυτόν που.. θα με αναλάβει.. ότι ήδη είχα σηκωθεί.. και τελικά άρχισε.. η μεταφορά μου από.. το πρώτο νοσοκομείο.. στο ίδρυμα..

2682024

 

26 / 8 / 2024

.. όταν άκουσα την.. θεία μου την Νίνα.. να λέει κάτι σαν.. “δεν ήξερα τι να φέρω.. και σκέφτηκα κάτι.. σε ανάλογη περίπτωση.. θα μου άρεσε.. εμένα να μου φέρουν..".. συγχρόνως άκουσα την.. σακουλίτσα που κρατούσε.. και η έμπειρη.. μύτη μου έπιασε.. ευγοδιαστό τυρί του τοστ.. και εγώ φοβούμενος.. ότι θα περιέχονταν.. στα χέρια της.. μάνας μου και.. το λιγότερο που.. είχα φανταστεί να.. του κάνει ήταν.. να το περάσει.. από το μίξερ.. και μόνο με.. την ιδία πάγωνα.. αλλά και παγωμένος έδρασα ακαριαία.. θες ο ήχος.. η μυρωδιά πάντως οδηγήθηκα.. από την εποχή.. με τον φυσικοθεραπευτή.. είχα να κινηθώ.. σαν γλάρος την έπιασα.. είχε 2 τοστ.. τα οποία με.. συνοπτικές διαδικασίες καταβόθρυσα.. και αμέσως έπεσε.. μία τέλεια σιωπή..

2582024

 25 / 8 / 2024

.. εκείνο το απόγευμα.. με επισκέφτηκαν πολλοί.. φίλοι μου που.. τώρα μπορώ πάλι να.. τους θυμηθώ αλλά.. να μην λέω πολλά.. στο κάτω-κάτω.. δεν πολύ έβλεπα τότε.. και αν κάποιος.. δεν ακούστηκε σαφώς.. και δεν τον κατάλαβα.. το επόμενο πρωί.. την τελευταία μου.. μέρα εκεί άρχισαν.. να έρχονται και.. οι συγγενείς και.. με αυτούς χάρηκα πολύ.. μα πιό πολύ.. με κάτι που.. μου έφερε μία.. θεία μου και.. κάπου εδώ οφείλω.. να κάνω ένα.. εισαγωγικό σημείωμα για.. να εξηγήσω τα περαιτέρω.. τις πρώτες μέρες.. που με πήγαν εκεί.. δεν μπορούσα να καταπιώ.. την πρώτη μέρα.. μου τα πέρασαν.. από το μίξερ.. δεν τα κατάφερα.. μα την δεύτερη το έκανα.. ήθελα σιγά-σιγά.. να μου το.. κάνουν σαν φαί.. μα μου έλειπε.. η γλώσσα για.. να το επικοινωνήσω.. έτσι αυτόν τον.. μήνα αυτά ονειρεύομουν..