17 / 2 / 2026
.. με την βοήθεια.. του Πάνου το 2018.. και του τεχνικού το 2020.. παρατάθηκε η χρήση.. του lenovo μέχρι το τέλος του 2024.. τον Δεκεμβρίο είχα τις πρώτες μου επαφές με το antivirus.. μου έστειλε κάποια μηνύματα.. ήταν στα αγγλικά.. και εγώ τότε.. το πολύ πολύ.. άντε μία πρόταση.. μπορούσα να χωρέσω στο μυαλό μου.. εκείνα τα κειμενάκια.. και μόνο τα έβλεπα.. πονούσε το κεφαλι μου.. έτσι έμειναν αδιάβαστα..
16 / 2 / 2026
.. μα πάντα καλά περνούσα.. θα το απέδιδα στα φάρμακα.. μα πάντα έτσι ήμουν.. απλά το έκρυβα.. να μην τους κάνω να ζηλεύουν.. και όσο πιο πολλά έβρισκα.. τόσο χαιρόμουν.. κάποια στιγμή το 2020.. η μάνα μου χρειάστηκε.. να καλέσει τον τεχνικό.. για το laptop που χρησιμοποιούσε.. και μία που ήρθε στην άκρη κόσμου.. ζήτησα να δει και το δικό μου.. να αλλάξει τον κωδικό.. να μου τον γράψει.. γιατί δεν μου είχα καμία εμπιστοσύνη..
15 / 2 / 2026
.. πάλι με φόρα ήρθα.. για να δούμε.. και τότε που.. από τότε σε τότε ξεχνούσα.. νόμιζα ότι αυτή η κατάσταση ήταν μόνιμη.. αλλά όπως με είχε μάθει η γιαγια μου.. αντί να κλαίω πάνω από το χυμένο γάλα.. και με τις περούσες κάθε φορά συνθήκες.. περνούσα ακόμα πιο καλά από πριν.. έτσι και τότε.. είπαμε επιγραμματικά.. και έχω ξεκινήσει την Οδύσσεια εγώ.. για να προσέξω λίγο.. το πρώτο.. κατά την σειρά εμφανίσεως.. καλό που μου έκανε.. η ανδραγαθία του Πάνου.. ήταν εκεί που ήμουν υποχρεωμένος.. να βλέπω ότι είχε η τηλεόραση.. όλη την ώρα.. για να μάθω πως λειτουργεί η γλώσσα.. μετά στο youtube.. έβλεπα ότι μπορούσα να αλιέψω.. ή ότι μου τραβούσε την προσοχή.. και πάλι περνούσα καλά..
14 / 2 / 2026
.. βλέπω είμαστε σε αυτό το εμβόλιμο.. πολλές πολλές μέρες.. και είμαι ακόμα
στο 2018.. με αυτόν τον ρυθμό.. μέχρι να φτάσω στο σήμερα.. που ήταν ο αρχικός μου σκοπός.. θα μου πάρει μία αιωνιότητα και μία μέρα.. πάντα ξεκινώ ας πούμε λακωνικά.. να με παίρνανε τα σύννεφα.. οι άνεμοι τα κύματα.. που έλεγε το τραγούδι.. η ουσία είναι ότι.. ειδικά στην τέταρτη.. φορά στην ζωή μου.. που προσπαθούσα να μάθω Ελληνικά.. έχω μία υπέρμετρη ροπή προς την πολυλογία.. θα προσπαθήσω αύριο να είμαι επιγραμματικός..
13 / 2 / 2026
.. παρ΄όλα αυτά.. τα μισά χρειαζούμενα.. με κόπο και με μόχθο.. θα το περιέγραφα τώρα.. με την μέθοδο.. δοκιμής και πλάνης.. τα έμαθα.. και κάθε τι που έβρισκα.. μία καινούργια χαρά με περίμενε.. το twitter μου.. τα πολλά glogs.. στην αρχή όλα μου φαίνονταν άγνωστα.. το εναρκτήριο λάκτισμα.. ήταν όταν κατάλαβα.. ότι στο youtube.. στην αναζήτηση έστω και.. ένα τυχαίο γράμμα να βάλειςσου βγάζει έναν περίδρομο.. από πιθανούς τίτλους.. τους πατούσα αδιακρίτως..
12 / 2 / 2026
.. και πάλι.. με φόρα.. συνεχίζω να περιγράφω.. την τωρινή μου.. με το ίντερνετ.. ή το όχι.. μην εξαφανιστώ από εδώ.. και μετά.. ούτε ένα γράμμα.. ούτε ένα τηλεφώνημα.. μα την ξεκίνησα από παλιά.. τόσο παλιά.. που απορούσα πότε.. και κυρίως πως.. θα την τελειώσω.. τελικά ευτυχώς που.. ο Πάνος επέμενε πολύ.. άρχισε να μου λέει.. κάποιες σημαντικές λεπτομέριες.. που το μυαλό μου.. στην κατάσταση που ήταν τότε.. αδυνατούσε να τις αφομοιώσει..
11 / 2 / 2026
ούτε μέρα δεν μπορώ.. χώρις διάλυμμα.. τις 11 / 2 / 2022.. κάπου τότε.. άρχισε να βγάζει του 2021.. μία πρόταση την φορά..
και άρχισα και εγώ προσπαθώ.. με τον ίδιο ρυθμό.. και αφού τα κατάφερα.. αρχισα όποτε το θυμόμουν.. να διαβάζω έστω και μία.. από το κειμενάκι.. που μώλις έγραψα..
11 / 2 / 2022
(συνέχεια από 10 / 2 / 2022)
.. παρ' όλων που.. το έργον ψηφοφορία.. δεν μου είχε πια.. κεντρίση το ενδιαφέρον.. εξακολουθήσα στο μισό.. κάθε ώρας πήγαινα.. στο μονόζυγο να.. κάνω ότι μπορούσα.. εκείνη την στιγμή.. μία από τις.. πρώτες επαναστάσεις ήταν.. όταν εγώ είπα.. από τούτη την στιγμή.. και όσο θα ζω.. όχι φρούτο δεν.. θα έτρωγα.. ούτε πράσινο φύλλο..
(συνέχεια)
10 / 2 / 2026
.. και τώρα συνεχίζω.. με το πρώτο διάλειμμα.. ο Πάνος.. παρ΄ όλο τον ΑΠΟθάρρυνα πολύ.. ευτυχώς δεν με.. έλαβε καθόλου μα καθόλου υπόψιν του.. έτσι αμ έπος αμ έργον.. με ζήλο κάθησε.. και τα τακτοποίησε όλα.. τα κοινωνικά μου δίκτυα.. ότι μπορούσα να χρειαστώ.. μέσα σε αυτά.. μπορεί και ένα antivirus.. ή να έβαλα εγώ.. στο παρελθόν τότε που μπορούσα.. και χωρίς κωδικό.. όταν με το καλό χαιρετιστήκαμε.. και έμεινα μόνος με laptop.. στην άρχη δεν είχα εικόνα.. πως θα το χρησιμοποιήσω.. μα σιγά σιγά κάτι κατάλαβα..
9 / 2 / 2026
.. η μόνη νίκη.. που απέσπαυσα.. μετά από το χθεσινό ψάξιμο.. μου ήρθε ένα νήνυμα.. από μία από εταιρείες.. που ερευνούσα χθες.. "0.0 υπόλοιπο" και "θα ειδοποιηθείτε τις 8 Απριλίου".. έγραφε.. ούτε πως.. ούτε γιατί.. πάντως σήμερα το πρωί.. που άνοιξα το laptop.. μιά χαρά μπήκα στο ίντερνετ.. ακολούθησα το καθημερινό μου πρόγραμμα.. και ακόμα το ίδιο κάνω.. δεν ξέρω πως ακριβώς έγινε.. ας το δω μέρα μέρα.. για να δούμε αύριο.. και τώρα τελείωνω το διάλειμμα του διαλείμματος..
8 / 2 / 2026
.. και διάλειμμα στο διάλειμμα.. σήμερα λήγει το free antivirus.. και έπρεπε τώρα.. να βρω μία κάποια λύση.. πράγμα που έκανα όλη την μέρα.. την έψαχνα στο ίντερνετ.. αν είχα ορατές ελπίδες.. και σε μάγισσες.. θα πήγαινα και.. μην σου πω.. και σε χαρτορίχτρες.. δεν ήξερα τι έκανα.. μα έκανα διάφορα.. έχω μία υποψία.. ότι κάποια από αυτά.. είναι αλληλοσυγκρουόμενα οπότε.. τα αποτελέσματα αύριο.. αν αύριο δεν εμφανιστώ.. θα σημαίνει ότι απέτυχα.. η διάθεση μου.. δεν εξετάτε από αυτό..
7 / 2 / 2026
.. όταν με το φορείο.. με φέραν εδώ.. στο σπίτι της μάνας μου.. αυτήν την φορά.. τους είχα πιστέψει τους γιατρούς.. θεωρούσα ότι εκεί.. εντός των ημερών.. θα αναπαύμουν εν ειρήνη τελικά.. μέσα στις μέρες ήρθαν το "εγγονάκι".. η Μαρία.. και ο φίλος της ο Πάνος.. να με δουν και εκεί.. τα λέγαμε.. δηλαδή εγώ τότε.. μόνο με μονοσύλλαβες λέξεις.. συμμετείχα στην κουβέντα όσο μπορούσα.. κάποια στιγμή ο Πάνος.. προθυμοποιήθηκε να μου φέρει.. στο δωμάτιο μου.. το laptop και το ίντερνετ.. τον ενθάρρυνα πολύ.. γιατί από την μιά.. στο μυαλό ήταν μεγάλο έργο.. και από την άλλη.. το θεωρούσα τελείως άσκοπο.. στο κάτω πόσες μέρες θα το χρησιμοποιούσα..
6 / 2 / 2026
.. και για τώρα μπορώ.. τουλάχιστον να πληκτρολογήσω.. για τα περαιτέρω.. το εγγύης μέλλον.. θα δείξει.. θα συνεχίσω με φόρα.. αυτό το εμβόλιμο.. και ότι βρέξει θα κατεβάσει.. το λοιπόν.. η καθημερινή γκρίνια της μάνας μου.. κάπου έπιασε τόπο.. εντάξει δεν με κράτησαν για πάντα.. κάπου 33 μέρες.. ίσα να το δεχτεί.. να μετατρέψει το δωμάτιο μου.. σε θάλαμο νοσομείου.. λουξ για έναν άρρωστο.. ήθελα να εξηγήσω την παρούσα κατάσταση.. μα το έπιασα απότο 2017.. και κινδυνεύω να μετατρέψω.. αυτή την εμβόλιμή ίστορια.. σε δεσπόζουσα.. για να δούμε αύριο..
5 / 2 / 2026
.. καιρό έχω να κάνω ένα διάλειμμα.. αλλά ας πάρω την εμβόλιμη ίστορια.. από την αρχή.. μπας και την τελείωσω σήμερα.. ίσως αύριο να είναι αργά.. το λοιπόν το τρίτο εγκεφαλικό μου.. το έπαθα στο τέλος του 2017.. έμεινα στο νοσοκομείο νομίζω 33 μέρες.. από τις 3-4 αναρωτιόντουσαν.. τι με κρατούσε στην ζωή.. ίσως για λύσουν αυτο το μυστήριο.. με κράτησαν εκεί δύο εβδομάδες.. μετά είπαν στην μάνα μου ότι.. αφού δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα.. να με έπαιρνε στο σπίτι.. ας πέθαινα όποτε βολεύομουν.. η συνέχεια αν μπορώ αύριο..
4 / 2 / 2026
.. και είμαστε στο "και βλέπουμε".. για να δούμε.. δεν ζήτησα το πι.. όσο κυκλοφορούσα εσωτερικά.. και μόνο ο όγκο μου.. που έβρισκε εδώ και εκεί.. και η όραση μου.. που στο ίδρυμα.. μπορεί πολύ αργά.. αλλά βελτιωνόταν.. τέλος πάντων μέσες καταλάβαινα ότι υπήρχε γύρω μου.. και αυτό το "κυκλοφορούσα" μην το παίρνετε και πολύ τις μετρητοίς.. όλη την πρώτη μέρα.. σε 3 καράκλες κατάφερα να πάω και να κάτσω.. στην μία μάλιστα.. του τραπεζιού.. και μεσημέρι και βράδυ για να φάω.. και με αυτά και με τα άλλα.. αποσύρθηκα στο δωμάτιο μου να αναπαυθώ.. μόνος μου για πρώτη φορά.. μετά απο μήνες..
3 / 2 / 2026
.. ας απλώσω την διήγηση.. της πρώτης μέρας εκεί.. σε τουλάχιστον μία ακόμα.. εδώ και βλέπουμε.. τις πρώτες ώρες.. για πρώτη φορά στην ζωή μου.. της πέρασα προσέχοντας.. ακόμα και στο ίδρυμα.. προτιμούσα το ζειν επικινδύνως.. εκεί ότι και να μου συνέβαινε.. υπήρχαν γυμνασμένοι και έμπειροι νοσοκόμοι με υδραυλικά γερανάκια να με μαζέψουν.. και αν παρ ́ελπίδα επιβίωνα.. το κατάλληλο προσωπικό για να με φτιάξουν.. μα στο σπίτι πιά.. δεν υπέρχαν τέτοια.. σιγά σιγά ωρίμαζε μέσα μου η πεποίθηση.. ότι η πραξείς μου ταλαιπωρούν το περιβάλλον μου.. και έτσι τις πρώτες 2-3 μέρες προσεχά πολύ.. έτσι ώστε να μην φέρω γονείς μου.. μπροστά στην οδυνηρή κατάσταση.. να προσπαθήσουν να με σηκώσουν από κάτω..
2 / 2 / 2026
.. το αμαξίδιο που κυκλοφορούσα.. δυόμιση μήνες μου το παρείχε το ίδρυμα.. και όταν τελείωσε η μεταφορά της προίκας μου στο αυτοκίνητο.. κάθησα και εγώ εκεί.. περίμενα τους γονείς μου.. να το παραδόσουν στην γραμματεία.. να πάρουν το εξιτήριο.. και να πάμε σπίτι.. έλεγα για αρχή να μου φέρουν τι πι.. αλλά ο πατέρας μου.. πάρκαρε σύριζα σε ένα διαδρομάκι του κήπου.. ανοίγοντας την πόρτα μου.. στηριζομενός από αυτή.. σιγά σιγά σηκώθηκα.. και με την βοήθεια του πατέρα μου.. έφτασα μέρχι την πόρτα.. μπαίνοντας άρχισαν οι ονειροφαντασίες που περιέγραψα χθες..
1 / 2 / 2026
.. με το που βγήκα από το ίδρυμα.. κακώς αισθανόμουν έτοιμος για δουλεία.. τελικά δικαίως έσκασα και ακολούθησα τους γονείς μου.. την πρώτη μου μέρα εκεί.. ή θα μπορούσα να πω “εδώ”.. γιατί τα κάπου 8 χρόνια.. αδιαλείπτως "εκεί" μένω.. με γηροκομεί η φουκαρίαρα η μάνα μου.. προσπαθούσα το σπίτι.. από το 1980 είχα μείνει εδώ πολλές φορές.. μα τότε μου φαινόταν διαφορετικό.. ίσως οι ονειροφαντασίες.. που είχα στο πρώτο νοσομομείο.. και τις πρώτες εβδομάδες στο ίδρυμα.. με πρόλαβαν και εδώ.. μπαίνοντας στηριζόμενος από την ανοιχτή πόρτα.. νομιζά ότι βρισκόμουν στην "Υδρούσα".. ένα μπαράκι που ξενυχτούσαμε.. στα μέσα της δεκαετίας του 80..
31 / 1 / 2026
.. μα μέσα μου σιγοέβραζα.. το απέδιδα που στο ίδρυμα.. ο φίλος μου ο Μήτσος.. φώναζε όλη την μέρα στεντορείως.. "ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΠΝΙΣΩ" κάθε τόσο.. και στα μεσοδιαστίματα.. με τον ίδιο τρόπο.. και με την ίδια συχνότητα.. του απαντούσε κάτι σαν "ΟΧΙ".. και τώρα το διαβάζω.. σαν σχολικό θεατρικό έργο.. αλλά πάλι πλατείασα.. ας είναι.. με τόσες επαναλίψεις κάποια στιγμή φρικάρισα.. μου υποσχέθηκα ότι.. όταν βρω την κατάλληλη ευκαιρία.. θα πάρω όσα πακέτα μπορώ.. θα βάλω όσα πιο πολλά τσιγάρα χωράνε στο στόμα μου.. και θα τα ανάψω συγχρόνως όλα.. μία υπόσχεση που δεν κράτησα.. τουλάχιστον όχι κατά κεραία..
30 / 1 / 2026
.. και τότε λοιπόν.. με τις δυό μου αισθήσεις.. με το μυαλό μου.. όπως κι αν ήταν.. με τις λιγοστές μνήμες μου.. και τώρα που τις αναμολεύω.. μπορεί να ήταν πραγματικά λίγες.. όμως παρόλο που τότε δεν έβλεπα.. αυτές οι λίγες.. ήταν τυπωμένες στο μυαλό μου.. με τα ζωηρότερα χρώματα.. φυλλομετρώντας τις.. νομίζω ξεκίνησαν με το που έπεσα.. με το πρώτο εγκεφαλικό μου.. πάλι πελαγοδρόμησα.. με λίγα λόγια.. στο πρώτο νοσοκομείο.. με τα λίγα που είχα.. εγώ μιά χαρά πέρασα τον μήνα μου εκεί.. αλλά φοβάμαι ότι ταλαιπώρησα όλους άλλους γύρω μου.. έτσι όταν οι γονείς μου με πήραν σπίτι τους.. παρά τα λίγα νεύρα μου.. συνυπολόγισα και αυτή την ταλαιπωρία που είχα προκαλέσει.. και δεν είπα κουβέντα..
29 / 1 / 2026
.. και κάπου εδώ.. βγαίνω σαν γερό επιστάτη στην αυλή.. και με την κουδούνα.. στο χέρι φωνάζοντας.. "τέρμα (και αυτό) το διάλυμα".. και ευθείς με συνδέω με την δεσπόζουσα ιστορία.. την είχα παρατήσει.. εκεί νομίζω που.. οι γονείς μου.. με πήραν στο σπίτι τους.. με είχε ενοχλήσει που δεν το συζητήσαμε.. μα εγώ και τον μήνα που.. ήμουν πάντα στο νοσοκομείο.. στο κρεβάτι ανάσκελα.. που αν έβλεπα.. θα έβλεπα πάντα το ταβάνι.. δεν είχα κανέναν τρόπο να πω καν.. ότι σε αυτό το ακίνητο άγαλμα.. υπάρχει ένα μυαλό.. δεν θα το έλεγα άκρως λειτουργικό.. πάντως λειτουργεί όπως πάντα.. οι δύο αισθήσεις που μου είχαν απομείνει τότε.. ήταν η όσφρηση και η ακοή που μου φαινόταν πολύ οξυσμένες..
28 / 1 / 2026
.. και αυτό αδιακρίτως.. μου έκανε την ζημιά.. όταν έρχονταν οι ισχνές αγελάδες.. και έρχονταν και συχνά.. κάθε 3-4 χρόνια.. με τον απρόσεκτο τρόπο που χρειαζόμουν τα οικονομικά μου.. όταν τα είχα τα έδινα.. στον πρώτο που θα μου τα ζητούσε.. κι ας μην έπρεπε.. έλα όμως όταν τα ζητούσε.. κάποιος που έπρεπε πραγματικά να τα δώσω.. αλλά δεν είχα.. γιατί είχα προλάβει να τα δώσω σε κάποιον που δεν έπρεπε.. μέχρι κάπου το 2007 έστω και αργά.. έβρισκα κάποια λύση.. μετά οι ώρες δουλειάς μειώνονταν.. και τα μεροκάματα ακόμα περισσότερο.. πλέον δεν υπήρχαν λύσεις..
27 / 1 / 2026
.. και κάποιοι με πλήρωσαν.. και πιο παλιά.. τότε που πολλοί νόμιζαν οτι.. είχαν πολλά.. θα το έλεγα βασιλικά.. εγώ πάλι που θεωρούσα τα χρήματα κατάρα.. ήθελα τόσα.. όσα θα κάλυπταν τις υποχρεώσεις μου.. και είχα απο αυτές.. ουκ έστι αριθμός.. κάποιες προέρχονταν απο παρεξηγήσεις.. κάποιες απο δόλο που τον άφησα να εκδηλωθεί.. άλλες πάλι μπορεί η προσφορά.. που είχα κάνει να με έβαζε μέσα.. μα με διασκέδαζε και μόνο η προοπτική να ασχοληθώ.. την εποχή των παχιών αγελάδων.. τα πλήρωνα όλα αδιακρίτως..
26 / 1 / 2026
.. μπαίνοντας στο σπίτι των γονιών μου.. πρώτη φορά μετά το ίδρυμα.. ήμουν κάπως προβληματισμένος.. ήθελα το συντομότερο δυνατό.. να είμαι στο σπίτι μου.. στην Δάφνη.. είχα κάπου 5 μήνες.. να δουλέψω.. τους περισσότερους απο αυτούς έβλεπα μόνο σκιές.. μα κατά την διάρκεια παραμονής μου εκεί.. η όραση μου βελτιώθηκε θεαματικά.. ήθελα επειγόντως να δοκιμάσω δουλέψω.. μα έπρεπε πρώτα να μου την βρω.. θυμήθηκα οτι κάπου 2 χρόνια.. πριν απο το πρώτο εγκεφαλικό μου.. ξεκίνησαν τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα.. ζούσα πάντα στο όριο.. μα όλες οι δουλειές που είχα κάνει.. μα όλες.. και είχα δοκιμάσει πολλές.. ολες λοιπόν με διασκέδαζαν πολύ.. μπορούσα να δουλεύω 20 ώρες την ημέρα.. κάθε μέρα.. χωρίς βάρος..
25 / 1 / 2026
.. και τώρα που διάβασα.. το χθεσινό κειμενάκι.. όπως κάθε βράδυ.. τον τελευταίο καιρό.. για να πάρω φόρα.. μπας και μπω επι τέλους.. στο δεσπόζων θέμα.. μα κατά την ανάγνωση αυτή.. πληθώρα μνημών επισκέπτονταν το μυαλό μου.. δεν βαριέσαι.. τουλάχιστόν μερικές μου μένουν.. έστω και για λεπτά.. άλλες πάλι τις καταγράφω εδώ.. με την ψευδαίσθηση οτι.. στο απώτατο μέλλον.. θα τα βρω και άκουσον άκουσον.. να έχω κέφη να το διαβάσω.. και να χαρώ.. αν και στα 102 χρόνια να φτάσω.. το θέμα δεν θα το έχω εξαντλήσει.. μην σου πω με.. οτι αυτόν τον ρυθμό.. κάθε 10 μέρες.. να αφιερώνω ίσως μία σειρά.. σε αυτό το δεσπόζων θέμα.. που με αυτόν τον τρόπο.. το έχω καταντήσει να.. μην είναι τίποτα απο τα δύο.. ούτε 900 χρόνια.. δεν μου φτάνουν.. και έτσι εγώ καλά περνάω..
24 / 1 / 2026
.. και είχα και την ίδια κοσμοθεωρία.. που είχα και στα 3 μου χρόνια.. δεν φοβόμουν τίποτα.. δεν πίστευα τίποτα.. ήμουν ελεύθερος.. δεν θα με χαρακτήριζα και άπιστο.. μα την μόνη πιστή στο περιβάλλον μου.. που δεν το δήλωνε.. αλλά το βίωνε.. ενώ όλοι οι άλλοι φοβάμαι οτι απλά το έλεγαν.. και και πλησιάζοντας τα 50 μου χρόνια.. τα ίδια.. μόνο στα 49 μου.. που έπαθα το πρώτο εγκεφαλικό μου.. ερχόμενος σε επαφή με το.. εθνικό σύστημα υγείας.. με τους αρρώστουςκαι τους συγγενείς.. και τότε δεν αισθανόμουν πια και τόσο ελεύθερος..
23 / 1 / 2026
.. και το έκανα αυτό καθ' εκάστην.. κατά συρροή και κατ΄ εξακολούθηση.. απο κάπου στα 3,5 μου χρόνια που.. βασισμένος στα συχνά μου ατυχήματα.. αν και τώρα δεν θα διακινδύνευα να πω.. αν η κότα έκανα αυγό ή το αυγό την κότα.. είχα πιστεί οτι σε αυτήν ιστορία.. για την ώρα την πούμε ζωή.. χωρίς άλλους για την ώρα χαρακτηρισμούς.. οτι θα έπαιζα έναν ρόλο μικρό και χωρίς μεγάλη διάρκεια.. τότε και στα 20-30 να έφτανα ευχαριστημένος θα μουν.. γι αυτό απο τότε την κάθε μέρα την ζούσα σαν τρεις.. και όταν πια ήμουν 30.. αισθανόμουν 90 μα ευτυχώς με φυσική κατάσταση 20η..
22 / 1 / 2026
.. καλά γράφω εδώ.. αλλά κάπου-κάπου.. να επισκέπτομαι το βασικό θέμα της διήγησης μου.. φαίνεται ακόμα σε ένα τυχαίο ταξίδι.. έχω ανάγκη και κάποια ρότα.. κι ας την αλλάζω χωρίς προφανή λόγο.. με πήραν χωρίς να με ρωτήσουν.. στην εφηβεία.. μπορεί να μην είχα επαναστατήσει.. μα θα είχα απερίφραστα όχι.. μα στα 50 χρόνια ήμουν πια πιο μαλακός.. για τους γονείς το "παιδί" όσο κι αν γίνει.. θέλουν να βοηθήσουν.. είχα πλέον καταλάβει οτι.. σε όλη μου την ζωή.. πάντα περνούσα πολύ καλά.. αδιαφορώντας για την ασφάλεια μου..
21 / 1 / 2026
.. και ενώ τα χέρια μου έσφιγγαν της ηλεκτρικές συνδέσης.. το μυαλό μου ταξίδευε στην ενεχόμενη διάδοχη.. μπορεί χθες το αναμενόμενο να το γλύτωσα.. μα θα συμβεί άργα ή γρήγορα.. και είχα δει τι έκανε το 2025.. που σχεδόν όλο τον χρόνο.. δεν μπορούσα κάθε μέρα.. να γράψω αυτό το κοματάκι.. η νόηση η μνήμη η προφορά μου.. γύρισαν την κατάσταση που ήταν το 2021.. δεν μπορώ να μου το επιτρέψω.. να μου το κάνω αυτό για άλλη μιά φορά.. και πες ότι βρίσκαμε έναν βολικό τρόπο να πάρουμε ένα νέο.. μα και αυτό στο καταναλωτικό περιβάλλον που ζούμε.. αυτή λύση δεν θα έχει περιορισμένο χρόνο;..
20 / 1 / 2026
.. σήμερα.. κάποια στιγμή πήρα χαμπάρι.. οτι το πάνω απο 20ων.. παλιό laptop toshiba του πατέρα μου.. δεν φόρτιζε πια.. το περίμενα.. εδώ το πολύ νεότερο του lenovo.. που ο πατέρας ποτέ δεν το συνήθισε.. μόνο όταν περιήλθε στα δικά μου χέρια.. κάπου το 2017-2018.. το λειτούργησα εντατικά μέχρι τις 14/1/2025 που τα έπαιξε.. σκεφτόμουν ότι θα έπρεπε να πάρω ένα νέο.. για να εξασκώ το μυαλό μου.. και απο την άλλη.. δεν ήθελα να φορτώσω την μάνα.. και άλλο ένα έξοδο.. την ώρα που τα σκεφτόμουν αυτά.. με τα χέρια μου έσφιγγα της ηλεκτρικές συνδέσης.. με τα πολλά.. και να μαι.. για να δούμε και αύριο..
19 / 1 / 2026
.. τώρα που το ξανά διάβασα.. εκτός του οτι την δεσπόζουσα ιστορία.. δεν την προχώρησα ούτε βήμα.. αυτά που έγραψα χθες μου φαίνονται τώρα πολύ περίπλοκα.. θετικό το γεγονός πως κάποιες το μυαλό τα παρακοθουθεί.. για την ώρα λέω να τα αφήσω όλα ως έχουν.. μιά που είμαστε στην χώρα του οτι τύχει.. θα περιμένουμε.. και ήρθαν οι γονείς μου.. και με πήραν απο το ίδρυμα.. μα δεν με πήγαν στο σπίτι μου.. αλλά στο δικό τους.. στον Μαραθώνα για να με προσέχουν..
18 / 1 / 2026
.. και όσο κι αν το σκέφτομαι.. για την ώρα δυσκολεύομαι να τελεσικίσω.. έλεγα να χρησιμοποιήσω.. τα παλιά μου blogs.. για το λόγο που κάποτε τα έφτιαξα.. και μετά να φτιάξω και 3 νέα.. το ένα να το αφιερώσω στην ιστόρηση των τριών εγκεφαλικών μου.. το δεύτερο στις αναμνήσεις μου.. και το τρίτο δεν θυμάμαι τώρα.. και ίσως και ένα τέταρτο.. σε αυτούς τους πολλούς.. που εγώ θεωρώ δασκάλους μου.. και μετά έλεγα θα μου αρκούσε.. να γράψω ένα κειμενάκι την μέρα.. να το δημοσιεύσω στο blog για το οποίο το έγραψα.. και στο facebook.. για να αισθάνομαι την υποχρέωση..
17 / 1 / 2026
.. αυτή την οπίσθια αναδίπλωση.. κάπου διάβασα οτι έτσι λένε.. οι στρατιώτικοι την υποχώρηση.. μάλλον φοβούμενοι οτι και μόνο ο ήχο της λέξης.. ίσως τρωθεί η υποτιθέμενη αποτελεσματικότητα τους.. μα απο διάλειμμα σε διάλειμμα το πάω.. μάλλον θα πρέπει να το σκεφτώ.. να καταλήξω σε μία λύση.. όταν το 2020 κάποιες φράσεις κάτι μου θύμιζαν.. στο λειψό μυαλό μου.. είχα την ιδέα να μάθω πως λειτουργεί η γλώσσα..
16 / 1 / 2026
.. περάσαμε την κεντρική είσοδος.. ήταν η μοναδική φορά που βγήκα στον.. πολύ περιποιημένο και μεγάλο.. ήταν η αλήθεια.. περίβολο του ιδρύματος.. περπατήσαμε σιγά-σιγά.. ή μάλλον για μένα τότε.. θα έπρεπε να χρησιμοποιήσω ένα πιο περιγραφικό ρήμα.. φερειπείν το "τσούλισα" το θεωρώ το πιο αρμόζων.. οι επισκέπτες μου κάθησαν σε ένα παγκάκι.. και εγώ απέντι τους στο αμαξίδιο μου.. μου προτείνουν τσίγαρο.. το παίρνω μου το ανάβουν.. και τότε και εκεί.. αυτή η άκαρπη προσπάθεια.. έλαβε ένα επείγον τέλος.. αίφνεις καταλαβαίνω ότι θέλω τουαλέτα.. το σβήνω και με τα πόδια στα αυτιά με πήγαν.. στο παρά 5 το προλαβάν..
15 / 1 / 2026
.. τώρα παρατήρησα ότι.. η χθεσινή λήξη του διαλύματος.. έτυχε ακριβώς την ίδια μέρα πέρυσι.. άρχησα ένα από τα πολλά διαλύματα μου.. και τώρα νιώθω πολύ έτοιμος να αρχίζω ακόμα ένα.. μα με τέτοια εισαγογή.. λέω για την ώρα αυτήν την επιθυμία να την καταπνίξω.. και βλέπουμε.. είχαμε μείνει χθες στην ντροπή.. αυτήν την σκηνή μόλις χθες την θυμήθηκα.. κάπου στην 3 εβδομάδα που ήμουν στο ίδρυμα.. μία από τις φορές που είχαν έρθει.. να με δούν η πρώην μου.. και ο τότε νυν της..
14 / 1 / 2026
.. για να και σήμερα .. ας λήξω τώρα αυτό το ετήσιο διάλυμα.. πήγα στο κείμενο που δημοσίεψα στις 14 / 1 / 2025.. όπως κάποιες φορές.. και αυτή θυμήθηκα την κατάσταση.. ένω είχα φτάσει την ιστορία στην μετά το ίδρυμα εποχή.. ξαναγύρισα εκεί για να καθορίσω.. την σχέση μου με το κάπνισμα.. τις δύο πρώτες φορές.. μετά το πρώτο εγκεφαλικό μου.. τις περιέγραψα όπως μπορούσα.. μα την μνήμη της πρώτης φοράς.. που επιχειρήσα να καπνίσω.. μου την έκρυψε το μυαλό μου.. ίσως από ντροπή..
13 / 1 / 2026
.. χθες δεν κατάφερα να μπω στο internet.. κούτσα-κούτσα το έγραψα το κομματάκι.. μα απέτυχα εντελώς να το διορθώσω χωρίς internet.. το μεσημέρι που ξανά ασχολήθηκα.. και με τα πόλλα σήμερα μπίκα.. το διόρθωσα και το φέρνω..
12 / 1 / 2026
.. διαλυμάτων συνέχεια.. στις 9/1/2026 με το
που άνοιξα το laptop το πρωί.. για αρχή ο προστάτης μου.. μου έστειλε ένα ακόμα μηνύμα.. “μένουν 3 ακόμα μέρες προστασίας”.. ενώ την πρωτοχρονιά με ειδοποίησε πως θα διαρκέσει μέχρι
τις 10/1/2026.. και μου το θύμiζε την κάθε μέρα.. και όταν μου δόθηκαν 2 παραπάνω.. με την μία έψαχνα να βρω άκρη το ubuntu και το rufus.. ουδεμία τύχη.. και με την άλλη αναζήτησα στο internet.. να βρω antivirus..
11 / 1 / 2026
.. και τώρα σκέφτομαι ότι.. πάλι έχω κάνει ένα ικανό διάλυμα.. από την διήγηση μίας δικής μου ιστορίας.. που ενώ την ξεκίνησα προπαθόντας προσπαθώντας εκ νέου.. για τέταρτη φόρα στην ζωή μου.. να μάθω υποφρετά υποφερτά ελληνικά.. αυτό τώρα μου έρχεται να το πω.. το ελληνοπρεπές πως είναι work in progress.. βεβαίως αυτή η τέταρτη φορά.. μπορεί να πήρε κάπου 8 χρόνια.. μα τα αποτελέσματα είναι καλύτερα από όλες..
10 / 1 / 2026
.. αυτά που δεν μπόρεσα να δημοσιεύσω στο facebook.. και το έκανα στο blog μου.. το “...ή στραβά αρμενίζουμε..."ως koulpa όπως κάνω.. όσο μπορώ.. κάθε μέρα.. και τώρα που με άφησε θα το ξανά προσπαθήσω.. και εδώ παραθέτω αυτά τα κατατρεγμένα κειμενάκια.. και εδώ.. στην version που θα καταλήξει στο facebook..
9 / 1 / 2026
.. και έτσι ο κωδικός του Μαραθώνα.. που τον ίδιο είχαμε και εμείς.. και ενώ τον επαναλάμβανα στο μυαλό μου.. δεν ξέρω πόσες φορές.. αλλά ξαφνικά κατάλαβα que miracolo.. ότι ήδη τον είχα αποστηθήσει.. και τότε με νέα δύναμη.. ξεκίνησα να αναζητώ και τα υπόλοιπα.. αυτά τα 5 ψηφία του τηλεφώνου.. τα έψαχνα σαν 3 και 2 ψηφία σύνολο 5.. μα τελικά θυμήθηκα πως όταν το πρωτοείπα.. πριν 30 χρόνια στην φίλη μου.. εκείνη βολεύτηκε να τον βλέπει σαν 2 2 και 1 ψήφια.. και τότε στην στιγμή τον υιοθέτησα.. και εκεί που σκεφτόμουν γιατί έτσι;..
8 / 1 / 2026
.. οι εξηγήσεις μου ακόμα κρατούν.. και μέσα σε όλα αυτά αίφνις.. στην προσπάθεια μου να πληκτρολογήσω.. το τηλέφωνο μου εδώ στην ευρύτερη περιοχή του Μαραθώνα.. 5 ψηφία ο κωδικός και 5 το νούμερο.. σε αντίστοιχη περίπτωση πέρσι.. με είχαν φάει οι δρόμοι απο το δωμάτιο μου.. που ήταν το laptop μου που πληκτρολογούσα.. και στο σαλόνι ήταν μάνα μου.. που κατόπιν παράκλησης μου.. υπαγόρευε αργά και σταθερά.. σε τριάδες τα νουμερά του τηλεφώνου.. και έτρεχα να τα πληκτρολογήσω ότι προλάβαινα.. ενώ αυτήν την εβδομάδα αναζήτησα κάποια μαγαζιά..
7 / 1 / 2026
.. το 2020 θυμόμουν την χρονολογία.. μόνο και μόνο που ήταν δύο εικοσάρια στην σειρά.. γιατί τότε το μυαλό μου.. έναν τριψήφιο αριθμό την φορά.. μπορούσε να χειρηστεί και αυτό συμειακά.. την πρωτοχρονιά λοιπόν που έλαβα την απειλή απο τον προστάτη μου.. θα μου έκοβε την προστασία απο τους υιούς του διαδικτύου στις 10 του μηνός.. σκέφτηκα ότι το ίδιο συνέβει και πέρσι.. βασανίστηκα για μέρες να βρω βιώσιμη λύση.. φέτος προετιμάστηκα για μία σύντομη εξήγηση.. και ένα αντίο και ευχαριστώ για τα ψάρια..
6 / 1 / 2026
..σήμερα μου όλη την μέρα.. το κατέβασα μα το stick ή το rufus δεν έκαναν την χάρη.. θα κάνω και αύριο το πρωί.. μία τελευταία προσπάθεια.. αλλιώς μετά το μεσημέρι θα πρέπει να βρω τρόπο.. να γράφω αυτές τις αράδες.. και χωρίς internet αφού απο μεθαύριο θα απέχω.. απο την πρωτοχρονιά σκέφτομαι.. την ζωή μου με ένα υπολογιστή ασύνδετο.. έχει να μου συμβεί αυτό κοντά 30 χρόνια.. μόνο σχεδόν όλο το 2025 στο διαδίκτυο.. μάζευα απορίες όλη την εβδομάδα.. και μου το επέτρεπα κάθε Σάββατο..
5 / 1 / 2026
.. απο τις αναζητησείς του youtube.. που σε μία επιλογή τυχαίου πλήκτρου.. και ήταν πολύ εύκολο.. με το μυαλό μου.. στην κατάσταση που ήταν το 2018.. όποιο γράμμα και να πατούσα.. τυχαίο θα ήταν.. και με ένα πλήκτρο μου έβγαζε.. μία λίστα με τίτλους.. λέξεις που κάποιες απο αυτές κάτι μου θύμηζαν.. μέχρι τότε είχα πια πειστεί ότι.. μεταξύ του αντικειμένου και της λέξεις.. μάλλον θα παρεμβάλλεται.. κάποιο επίπεδο ενδιάμεσο που τότε αγνοούσα.. γιατί σε κάποιο σημείο του μυαλού μου.. υπήρχε η ιδέα κάποιων αντικειμένων.. μα όχι και η γραφή.. και αυτές που κάτι μου θύμιζαν.. απο τις λίστες ταίριαζαν.. με κάποιες που μου έλειπαν..
4 / 1 / 2026
.. θα πάω ακόμα πιο παλιά.. στο τέλος του 2020 κάπως αντιλήφθηκα.. ότι το 2018 που ο φίλος ο Πάνος.. περά τις ζωηρές αντιρρήσεις μου.. με είχαν πείσει οι γιατροί ότι μετράω μέρες.. οπότε έλεγα χωρίς κέρδος κέρατα.. τέλος πάντων.. μετέφερε το laptop του πατέρα μου.. απο το σαλόνι στο δωμάτιο μου.. εργασία που ούτε το μυαλό μου.. ούτε το σώμα μου θα έβγαζαν άκρη.. κι όμως την συγκεκριμένη στιγμη πολύ καλό μου έκανε.. η τηλεόραση με βοήθησε να καταλάβω πως λειτουργεί η γλώσσα.. μα μου είχε λείψει η ελευθερία του youtube..
3 / 1 / 2026
.. τώρα που καλοσκέφτομαι.. θαρρώ πως θα πρέπει την διήγηση της παρούσα ιστορία.. για να γίνει κατανοητή.. να την ξεκινήσω απο πιο παλιά.. κατά την διάρκεια του 2024 σποραδικά μου έβγαζε κάποια τέτοια μυνήματα.. μηνύματα.. μα απο την 1 / 1 / 2025 άρχισε κάθε πρωί να μετράει ανάποδα.. όπως και φέτος..
2 / 1 / 2026
.. στην αρχή του 2021.. έβαλα τις λίγες λέξεις που μου έρχονταν.. όπως όπως σε μία πρόταση.. μέρα με την μέρα μάζευα προτάσεις.. όταν συμπλήρωσαν κάποιες αράδες.. τις δημοσίεψα.. τις 2-3 εβδομάδες το αποφάσισα.. τις προτάσεις που θα συγκέντωνα.. πόλλες ή λίγες.. κάθε μέρα πριν κοιμηθώ.. θα τις δημοσίευα.. και απο τότε.. με εξαίρεση τις 3-4 φορές.. των διακοπών του ΟΤΕ ή της ΔΕΗ.. το κατάφερα μέχρι τις 14 / 1 / 2025..
1 / 1 / 2026
.. όπως το 2025 μπήκε και τόσο καλά.. μου έβγαινε ένα παράθυρο.. που με απειλούσε οτι μετά τις 15/1.. δεν θα έχω προστασία απο τους ιούς του διαδικτύου.. δεν ξέρω πως αλλά έστι μου φάνηκε.. πως κάπως έτσι θα έγιναν τα πράγματα.. λοιπόν σήμερα το πρωί που μπήκα.. μου έγβαλε το ίδιο μήνυμα.. απο την ίδια εταιρεία.. με μόνη διαφορά την ημερομηνία.. 11/1 τι να περιμένω;.. ας ξημερωσει και βλέπουμε..
