2732026

27 / 3 / 2026

.. μπήκε στην ζωή μου.. η ΤΝ..

 

2632026

26 / 3 / 2026

.. τον πήρα και τον.. ακούμπησα στο μπαλκόνι.. δίπλα από τον καναπέ.. που το κάνω.. για πολλά πολλά χρόνια.. ώστε να το.. θεωρώ πιά σαν.. ένα είδος ιδιόκτητου θεωρίου..

2532026

25 / 3 / 2026

.. ντύθηκα.. έβαλα τα καπνηστικά.. στις τσέπες μου.. έφαγα ένα ευχαριστημένο πρωινό.. ένα μίκρο καφεδάκι.. και άρχισα το.. πάνω κάτω στην σκάλα..

2432026

24 / 3 / 2026

.. βρισκόμαστε στο χάραμα.. της πέμπτης μέρα μου εκεί.. κάγκελο από ένα όνειρο.. χθες η περιγραφή.. στάθηκε στην πρώτη σκηνή.. μα όσο περνάω καλά προχωρώ.. έβαλα τα πόδια μου.. σκέφτηκα ότι δεν.. είχα αναζητήσει ακόμα.. για καπνό χαρτάκια αναπτήρα.. την ώρα που.. τα σκεφτόμουν.. θυμήθηκα ότι πάντα.. τα φιλούσα στο.. πάνω συρτάρι.. του αριστερού κομοδίνου.. και όμως ήταν εκεί.. λίγος καπνός.. για 2-3 τσιγάρα.. καμιά δεκαριά πακετάκια τσιγαρόχαρτα.. και πάμπολους αναπτήρες.. 

2332026

 23 / 3 / 2026

.. το πρωί της.. πέμπτης μου μέρας εκεί.. διατηρώ την αρίθμηση.. των ημερών ακόμα.. γιατί για την ώρα.. με βοηθάει να.. οργανώσω τις όποιες.. αναμνήσεις μου χρονικά.. και βλέπουμε.. λοιπόν πάλι ξύπνησα αχάραγα.. και περίμενα να ψιλοφέξει.. καλά.. αίφνης κατάλαβα ότι.. κάπνιζα μακαρίως.. θυμήθηκα μια συμβουλή.. μην καπνίζεις στο κρεβάτι.. γιατί μπορεί το μόνο.. από εσένα που θα βρουν.. η στάχτη σου.. από το πάτωμα.. σατανικά αμφίσημο.. μα έτσι και μου έμεινε.. πετάχτηκα σαν ελετήριο.. φαίνεται κοιμήθηκα.. και τα είδα.. στο όνειρο μου.. και ήταν τόσο πραγματικό.. έτσι θυμήθηκα τις.. ζωντανές σκέψεις.. που είχα κάνει.. στο ίδρυμα.. με τον φίλο μου.. τον Δημήρτη.. και την μαμά του.. και τότε αναρωτήθηκα.. αν ήταν ήταν άδειες.. οι απειλές που.. έκανα τότε.. και τι έκανα.. με αυτό το θέμα.. αυτές τις 4.. μέρες που ήμουν εκτός.. μάλλον οι γονείς μου.. είχαν πιά επιλέξει.. οι επισκέπτες τους.. να είναι άκαπνοι..

2232026

 22 / 3 / 2026

.. και το έκανα αυτό.. για ώρες.. με διαλείμματα βαιβέως.. και όταν έγειρε.. ο ήλιος.. άναψα έναν προβολαία.. που φώτιζε την σκάλα.. που έπαιρνε ρεύμα.. από το κάτω σπίτι.. θα ήταν σαν.. να τρίβομαι στου.. τσοπάνου την γκλίτσα.. αν πήγαινα στο.. σκοτάδι στην σκάλα.. που είχε πολλές γωνίες.. για να σπάσω.. το κεφάλι μου.. κρίμα που δεν.. το σκέφτηκα.. την προηγούμενη νύχτα.. πάλι καλά.. θες το ξερό μου.. το κεφάλι.. η τύχη.. μία χαρά.. στις 8 το βράδυ.. φαί χάπια.. και πάλι το.. πρωινό πρόγραμμα.. μέχρι αργά το βράδυ.. καλά πέρασα.. την τέταρτη μέρα μου εκεί..

2132026

21 / 3 / 2026

.. και όταν αποχαιρετιστήκαμε.. το βλέμμα μου.. πήγε προς την σκάλα.. και είπα να την.. περιλάβω στο πρόγραμμα.. των ασκήσεων μου.. και το δοκίμασα.. πιασμένος γερά.. με τα δύο μου χέρια.. στο τσιμεντένο κάγκελο της.. και όταν με.. τα πολλά έφτασα πάνω.. κάθισα σε έναν.. παλιό καναπέ που.. πριν από χρόνια.. τον είχα βάλει εκεί.. για να πίνω τον καφέ μου.. με θέα τις.. καλαμιές του βάλτου.. που μου φαίνεται.. ότι είχα δει.. στο σχέδιο στρατηγικής.. της μάχης του Μαραθώνα.. όταν ξεκουράστηκα αποφάσισα.. να κάνω ένα ακόμα.. κατέβασμα και ανέβασμα.. και ξεκούρασει στο ίδιο σημείο.. 

2032026

 20 / 3 / 2026

.. μετά από 3-4 ώρες.. ανέφελου και βαριού ύπνου.. κάπου τα χαράματα.. ξεκίνησε η τέταρτη μου.. μέρα εκεί.. και μετά το πρωινό.. και τα χάπια.. βγήκα έξω στον διάδρομο.. να πεπρατήσω όσο άντεχα.. και μετά καθόμουν.. στο σαλόνι.. απέναντι από την τηλεόραση.. για να ξεκουράσω.. τα πόδια μου.. συγχρόνως έπιανα τα αλτηράκια.. για να κουράσω.. τα χέρια μου.. παπαγάλιζα ότι άκουγα.. προσπαθώντας να βελτιώσω.. την προφορά μου.. και πάλι τα ίδια.. μετά το μεσημεριανό φαγητό.. επισκέφτηκα τα διαμερίσματα.. του ruby.. για να παίξουμε..

1932026

19 / 3 / 2026

.. και μείναμε εκεί.. να παίζουμε.. μέχρι το βράδυ.. πολύ το χάρηκα.. μα και αυτός.. μπορεί να ήταν.. του χαρακτήρα του.. μα χαρούμενος.. μου φαινόταν.. καληνυχτιστηκαμε όπως μπορούσαμε.. χάπια φαί λίγη τηλεόραση.. και πολλή προσπάθεια ανάγνωσης.. και έτσι έληξε.. η τρίτη μου.. μέρα εκεί.. 

1832026

18 / 3 / 2026

.. τον φώναζαν ruby.. κατά το μεσημέρι.. τον ξανά άκουσα.. έτσι και τον βρίκα.. του είχαν χωρίσει.. ένα κομμάτι του κήπου.. μόνο με οπωροφόρα δέντρα.. με το σπιτάκι του.. τα σέα και.. τα μέα του.. και τον είδα.. ήταν ερωτάς με.. την πρώτη ματιά.. περισσότερη φωνή παρά μπόι.. ένα άσπρο μαλλιαρό μπαλάκι.. φορούσα τα εργατικά μου.. και κλειστά παπούτσια.. μετά από μήνες.. έτσι μπήκα στον χώρο του.. στο χώμα και.. στα χόρτα.. κάθισα κάτω.. και παίξαμε όσο αντέχαμε.. 

1732026

17 / 3 / 2026

.. και σιγά σιγά.. περπάτησα σε όλο.. το οικόπεδο.. στην αρχή.. όπου είχε τσιμέντο.. άκουσα ένα μίκρο.. σκυλάκι να γαβγίζει.. μου είχαν πει.. οι γονείς μου.. ότι το είχαν πάρει.. και θα με περίμενε εκεί.. το είχα ακούσει.. από μακριά.. από την πρώτη μέρα.. μα δεν μπορούσα.. να φανταστώ ότι.. τόσο σύντομα θα.. αισθανόμουν έτοιμος να.. το γνωρίσω.. 

1632026

 16 / 3 / 2026

.. με το χάραμα.. λοιπόν.. σηκώθηκα ευδιάθετος.. μόνο τα ξένα.. προβλήματα με απασχολούσαν.. ειδικά αν δεν.. μπορούσα να τα λύσω.. βιαζόμουν να βρω.. την παλιά μου ζωή.. ο πρώτος τρόπος.. ήταν να ξεχάσω.. μπιζάμες φόρμες και παντόφλες.. βρήκα τα εργατικά μου.. ρούχα και παπούτσια.. τα φόρεσα όπως μπορούσα.. και βγήκα έξω.. στην αυλή.. αποφάσισα τότε επεκτείνω.. τις βόλτες μου.. και έξω από τα πλακάκια..

1532026

 15 / 3 / 2026

.. λοιπόν χωρίς ραταταζτούμ.. ίσως με έναν.. λιτό υπότιτλο.. ξεκινώ επισήμως την.. περιγραφή της τρίτης.. μέρας εκεί.. στο ίδρυμα αφού.. δεν είχα σαφώς.. καθορισμένη εργασία.. έτσι βολεύτηκα στο.. να αντιμετωπίσω την.. βελτίωση μου.. σαν πολύ σοβαρή δουλειά.. έτσι και εκεί.. και το συνέχισα.. και πολύ το διασκέδασα.. τότε που δεν κουραζόμουν.. ξυπνούσα αξημέρωτα.. περίμενα να ψιλοξημερώσει.. στο κρεβάτι.. για να σηκωθώ.. γιατί είχα διακόψει.. τις διπλωματικές επαφές.. με τα ρολόγια.. από το δημοτικό..

1432026

 14 / 3 / 2026

.. και έτσι σιγά σιγά.. ξεκίνησα την διήγηση της.. τρίτης μου μέρας εκεί.. και αν θυμάμαι καλά.. και με τις μέρες.. νομίζω οι νέες εμπειρίες.. μάλλον θα μειωθούν.. οπότε ίσως συνακολούθως.. αντίστοιχα και μέρες.. που θα απαιτηθούν.. για να τις διηγηθώ.. αλλά δεν θα.. στοιχημάτιζα τίποτα.. βράδιασε και δεν ξεκίνησα.. ίσως αύριο..

1332026

 13 / 3 / 2026

.. και μου πήρε.. 12 μέρες να.. διηγηθώ μία μόνο μέρα.. αν πάρουμε υπόψιν.. ότι χθες δεν.. πρόλαβα να ένα.. ιδιαίτερο φινάλε και.. για αυτόν λόγο.. και η 13η μέρα.. και θα πω.. επίσημα ότι η.. διήγηση δεύτερης μέρας μου.. εκεί τελειώνει τώρα.. και επειδή και σήμερα.. πάλι δεν προλαβαίνω.. να ξεκινήσω την.. τρίτη μου εκεί.. αύριο πάλι..

1232026

12 / 3 / 2026

.. στην πραγματικότητα.. έτσι ήταν το πεζοδρόμιο.. την ώρα της πτώσης.. αυτό ήταν κάπου πίσω μου.. μία ακανόνιστη ιδέα.. ώσπου που πολύ.. ξαφνικά τελείωσε η πτώση.. έγινε ένα μη αναμενόμενο strike.. που το έκανε.. το κεφάλι μου.. εν ήδη μπάλας του bowling.. όταν χτύπησε με.. πολύ φόρα στην.. γωνία του πεζοδρομίου.. και ο λεμός μου.. βάρεσε tilt.. έμεινα όπως ήμουν.. σαν υγρός πηλός.. για ακαθόριστο χρόνο.. στην αρχή μόμιζα.. ότι το κάτω.. μέρος του κεφαλιό μου.. είχε διαλυθεί.. το ίδιο και.. ο λαιμός μου.. αλλά δεν πόναγα καθόλου.. έτσι αφού συνήλθα λίγο.. και άρχισα να σέρνομαι.. ώσπου βρίκα μία κολώνα.. την άρπαξα και.. άρχισα να σηκώνομαι.. σιγά σιγά έφτασα.. στο δωμάτιο μου..

 

1132026

 11 / 3 / 2026

.. και αφού παρέθεσα.. πολλές απίθανες λεπτομέρειες.. που τότε μου.. φαινοντάν απαραίτητες.. και κατέληξα να.. έχω κουράγιο να.. συμπληρώσω μία ακόμα λέξη.. ήταν ακροτελεύτια του κειμένου.. παιζοδρόμιο.. και η κεντρική ιδέα.. και πηγαίνω κατευθείαν.. στην περιγραφή της.. φανταστικής πτώση.. ή μάλλον πως.. εγώ κάποια στιγμή.. το είδα.. λοιπόν ήμουν πριν.. την επαφή μου.. με το έδαφος.. εκείνη την στιγμή.. η διήγηση μου.. πάλι πήρε μία.. φανταστική μορφή.. εκεί που το.. κεφάλι μου έγινε.. σαν μπάλα του bowling.. και όταν είχε.. φτάσει τις κορίνες.. και με φόβο.. διαπίστωσα ότι ήταν παπτωμένες..

1032026

 10 / 3 / 2026

.. κάπου στις4-5 του μηνός.. που ήλπιζα εκείνη την μέρα.. να τελείωνα την διήγηση.. της δεύτερης μέρας μου εκεί.. μα αντιθέτως αντι.. να πλησιάζω προς.. το τέλος της μέρας.. το μυαλό μου.. απομακρύνονταν με βήμα ταχύ.. οι μνήμες μου.. για το τότε.. μου έρχονταν καταιγιστικά.. και συγχρόνως μπλέκονταν μαζί γλυκά.. οι ονειροφαντασίες μου του τότε.. με τα λογικά παιχνίδια..του τώρα μυαλού μου.. ότι του φανεί του τρελοστεφανή.. και εκεί που.. αδίκος περίμενα να.. το τελειώσω σε 2-3 αράδες.. είναι 10 του μήνα.. και τώρα το.. μεταθέτω για αύριο..

932026

9 / 3 / 2026

.. κάτι οι μνήμες.. που με παίρνουν.. κάτι η ανάγνωση.. πολλών περασμένων.. κάτι που το.. ίντερνετ τις τελευταίες μέρες.. είναι πολύ προβληματική.. και η χθεσινή.. μέρα πήγε άπατη.. όσον αφορά.. την εξέλιση.. της ιστορίας μου.. με ωφελεί στην.. εκ νέου μάθηση.. των ελληνικών.. μα κυρίως.. με διασκέδαζε πολύ.. έτσι που το πάω.. και τα χρόνια του Μαθουσάλα.. να μου έδινε.. η ζωή.. μάλλον πάλι θα καρκινοβατούσα.. η ιστορία μου.. είχε δείξει ότι.. εκτός από το.. ενδεχόμενο της ύπαρξης.. κάποιου ταλέντου σε αυτό.. μα ακόμα και.. τώρα το διασκεδάζω.. ας δούμε που.. θα πάει.. ας πάω τώρα.. στην δεσπόζουσα ιστορία.. που όλο την.. παρατάω από εδώ.. και από εκεί.. και χάνομαι στο ηλιοβασίλεμα.. λέμε τώρα..

 

832026

 8 / 3 / 2026

.. εδώ και καιρό.. πρώτα διαβάζω το.. χθεσινό κειμενάκι.. να πάρω φόρα.. για το σημερινό.. μα σήμερα το.. παραξήλωσα πια.. πήγα μέχρι την.. αρχή του μήνα.. και τότε.. στις 1 / 3.. ξεκίνησα την διήγηση.. της πρώτης μου.. μέρας εκεί.. σαν να μου.. έστελνα ένα μήνυμα.. χιουμοριστικό από μέλλον.. μου έλεγα.. κάτι σαν.. "για να δούμε.. πόσες μέρες θα.. μου πάρει αυτή".. και ακόμα μετράω..

732026

 7 / 3 / 2026

.. λοιπόν.. πεζοδρόμιο.. ήταν η λέξη.. που μου είχε ήρθει.. μεταξύ της στιγμής.. που τα χέρια μου.. αισθάνθηκαν τα χόρτα.. μέχρι αυτή της.. τελικής μου πτώσης.. κάποτε θα τον.. έλεγα dt.. τώρα που μεγαλώνω.. θα διαφοροποιηθώ.. αλά παλαιά.. θα τον πω "σημειακά".. και αυτό μόνο.. στο μυαλό μου.. δεν θα προλάβενα.. ούτε να το προφέρω.. απλά η ιδέα.. ότι κάπου.. πίσω μου ύπρηχε.. μα πριν ολοκληρώσω.. την σκέψη μου.. στο μυαλό μου.. έλαψε μία φωτεινή επιγραφή.. που έγραφε strace.. σαν το κεφάλι μου.. να ήταν μπάλα.. του bowling.. και είχε ρίψει.. σε μία φορά.. όλες τις κορίνες.. ο λεμός λαιμός μου.. από την άλλη.. μόνος του.. προσπαθούσε να το.. φτάσει τις κορίνες..

632026

 6 / 3 / 2026

.. βεβαίως.. όλα αυτά τα.. περιττά;.. ακόμα αναρωτιέμαι.. που έγραψα στο.. χθεσινό μου κειμενάκι.. δεν προλάβαινα να.. τα θυμηθώ την.. ώρα της πτώση μου.. την ώρα που.. ξεκινούσα να γράψω το χθεσινό.. μελέταγα το προχθεσινό.. έτσι για να πάρω φόρα.. και τότε νόμιζα.. ότι μισή ώρα.. ακόμα να είχα.. θα την τελείωνα.. την διήγηση τότε.. τι παιδί που ήμουν.. έχω χάσει το λογαριασμό.. μπορώ να το.. πηγαίνω μπρος πίσω.. στο διηνεκές.. για να δούμε και αύριο..

532026

 5 / 3 / 2026

.. μα μπορεί και όχι.. γιατί συγχρόνως θυμήθηκα ότι.. ο πατέρας μου.. όταν άρχισε να σκάβει.. για να ετοιμάσει τις βραγιές.. για να φυτέψει λουλούδια.. ακριβώς μπροστά από την βεράντα.. και τότε διαπίστωσε ότι.. κολώνες που την κρατούσαν.. δεν είχαν κανένα πέδιλο.. έστι παράτησε τα λουλούδια.. ένωσε τις 4 κολώνες.. με όπλισμένο μπετόν.. σαν παγκάκι χωρίς πλάτη.. και μετά έσκαψε πολύ βαθιά.. όλο το μήκος της φάτσας.. και μπροστά με το ίδιο υλικό.. έφτιαξε μία τεράστια καθετή κολώνα.. που μετά φαινόταν σαν πεζοδρόμιο..

432026

4 / 3 / 2026

.. αισθάνθηκα προς στιγμή τυχερός.. που αυτή παλινδρόμηση.. είχε τα.. προς το παρόν.. δικά μου.. επιθυμητά αποτελέσματα.. ειδικά όταν τα προτεταγμένα.. προς τα πίσω.. χέρια μου.. σε μία ανακλαστική κίνηση.. περιμένοντας την επερχόμενη πτώση.. και έτσι ήταν τα πρώτα.. που ήρθαν σε επαφή.. με την γη.. δια της αφής διαπίστωσα.. ότι ήταν καλημένη στρώμα χόρτου.. πάχους περισσότερου από όσο υπολόγιζα.. τόσο που σκέφτηκα.. ότι όλη αυτή η φάση.. μπορεί και να έχει.. μία πιο ευτυχή κατάληξη..

 

332026

3 / 3 / 2026

.. κάποιοι θα πουν επισφαλές.. άλλοι αναγκαίο.. η πράξεις μου τότε.. συνηγορούν ότι ήμουν.. με τους άλλους.. και τώρα το ίδιο.. μα με μία υποσημείωση.. από μόρο.. με βάση τις συνθήκες.. τις πιθανότητες.. θεωρούσα την ζωή μου.. μία συνάρτηση που απόδεχεται.. μόνο δύο λύσεις.. ή ζωή ή θάνατος.. δεν μου έκανε καμία διαφορά.. την περίπτωση της ασθένειας.. ήταν αμελητέα για το τότε μυαλό μου.. αν στα 10 μου χρόνια.. ένας μάντης προέβλεπε.. ότι θα έφτανα.. μέχρι τα 20-30 μου χρόνια.. θα με χαρακτήριζα πολύ τυχερό.. ή αυτόν θεότυφλο.. μα πλησιάζοντας 30 μου χρόνια.. στο πάνω όριο.. που μου είχα βάλει.. κάπου τότε άρχισαν.. να μου μπαίνουν.. οι πρώτοι σπόροι.. ανησυχίας για την.. ισορροπία της θεωρίας μου.. και σιγά σιγά.. άρχισα να εισάγω.. και μία πιθανή.. ή απίθανη τρίτη λύση.. την ασθένεια και.. όχι για ότι.. θα μου φέρει εμένα.. βασικά αδιαφορώ παγερά.. μα αν επιβιώσω.. την ταλαιπωρία που.. θα επιφέρω σε όλους.. και αυτο μόνο φοβάμαι.. μα αυτές οι σκέψεις.. ούτε πέρασαν από το μυαλό μου.. αυτό το δεύτερο.. βράδυ μου εκεί.. την ώρα περπατούσα.. στα σκοτάδεια.. και τότε σκόνταψα.. στην άρκη του δρομακίου.. παλινδρόμησα λίγο και.. αν είχα τύχη.. μπορούσα να διαλέξω.. μεταξύ του να.. πέσω με τα.. μούτρα στα πλακάκια.. ή με την πλάτη στα χόρτα..

 

232026

 2 / 3 / 2026

.. μπροστά στην τηλεόραση.. έκανα κάτι για το μυαλό μου.. βελτίωνα τα ελληνικά μου.. και συγχρόνως και κάτι για το σώμα μου.. στην πολυθρόνα με τα αλτηράκια.. έκανα ότι μπορούσα για.. βελτιώσω και τα χέρια μου.. και όταν κουραζόμουν και από αυτό.. όταν ξεκουραζόμουν.. παλί περπάτημα.. και αν αφαιρέσουμε τα.. 3 διαλείμματα για φαγητό.. κάπως έτσι πέρασα.. και την υπόλοιπη μέρα.. μόνο αργά το βράδυ.. το αποφάσισα να υπερβώ.. τα στενά όρια που.. μου είχα βάλει.. έτσι άφησα τον φωτισμένο διάδρομο.. και περιπλανήθηκα στα.. σκοτεινά φιδογυριστά δρομάκια του κήπου..

132026

 1 / 3 / 2026

.. για να δούμε.. σε πόσες μέρες.. θα περιγράψω την δεύτερη μου.. μέρα εκεί.. ξανά σηκώθηκα.. με τα πολλά.. χωρίς καμία αβάρια.. είχε πια ψηλό χαράξει.. βιαζόμουν να περπατήσω έξω.. είχα ήδη φάει.. την πρώτη μου.. τούμπα εκεί.. και χωρίς αναμνηστικό τραύμα.. αυτό με ώθησε.. να ανοίξω την.. κεντρική πόρτα του σπιτιού.. και σε αυτόν.. τον εξωτερικό διάδρομο.. τον 11Χ25,5 μέτρων.. περιόρισα την δράση μου.. όλη την μέρα.. ως σωματική άσκηση.. περπατούσα όπως μπορούσα.. και όσο μπορούσα.. στα διαλείμματα πήγαινα μέσα.. καθόμουν στην πολυθρόνα..

2822026

28 / 2 / 2026

.. βρισκόμουν εν πτήση.. ή μάλλον πτώση.. όταν έκλισα το.. χθεσινό μου κειμενάκι.. με το που.. άρχισα να πέφτω.. σαν την πέτρα.. τώρα θα έλεγα.. σαν άγαλμα.. γιατί έτσι θα.. την συνέθλιβα την μάνα μου.. που ήταν γονατιστή μπρος μου.. αν την στιγμή κατέρρεα.. τότε δεν είχα.. τον χρόνο να.. σκεφτώ κατί αρκετά.. έξυπνο ως αντίδραση.. μα το αριστερό μου πόδι.. σπαστικά ο μυς του.. σαν μόνος του.. έκανε ένα μικρό.. βηματάκι πίσω.. το οποίο είχε.. δύο παράλληλα αποτελέσματα.. αλλαξέ λίγο την.. γωνία της πτωσής μου.. το μείζων ήταν.. ότι δεν θα.. έβρισκε την μάνα μου.. και το ελάσσων.. ότι η πλάτη μου.. θα έβρισκε το στρώμα..

 

2722026

27 / 2 / 2026

.. και μάνα μου.. σκυμμένη προσπαθούσε με καρφίτσες.. να στενέψει πρόχειρα.. το λάστιχο της μέσης.. της φόρμας.. για να κυκλοφορώ γύρω.. 1-2 μέρες χωρίς.. να κινδυνεύω να.. μου πέσει η φόρμα.. να σκοντάψω και να πέσω.. η μάνα μου.. απορροφημένη με το έργο της.. άρχισε να με κουνάει.. ελαφρά στη μέση.. εγώ όμως.. ένιωσα ότι κλονίζομαι.. και εκεί που.. σκεφτόμουν να το καταθέσω.. φαίνεται ότι το.. κέντρο βάρους μου.. τόσο έξω από την βάση μου.. και η πρώτη μου.. πτώση εκεί ήταν θεαματική..

 

2622026

 26 / 2 / 2026

.. και αφού με στήσαμε.. .. και στηρίστηκα σταθερά.. στην πόρτα.. η μητέρα μου.. μου έφερε.. μία πλυμένη φόρμα.. του πατέρα μου.. γιατί δικές μου.. που φορούσα στο ίδρυμα.. ήταν όλες άπλυτες.. εκείνη την εποχή.. ήμουν 20-30 βαρύτερος.. από την μιά.. δεν ήξερα αν μου έκανε.. μα από άλλη.. φοβόμουν μήπως μου την βάλει.. με το ζόρι.. θα γίνει σαν καλσόν.. και θα του την φαρδύνω.. τελικά το δέχτηκα.. ότι βρέξει ας κατεβάσει.. με βοήθησε να το βάλω.. και ω του θαύματος.. μου έπεφτε.. μπορεί ο πατέρας μου.. να είχε 10 παραπανίσια κιλά.. μα τα είχε όλα στην κοιλιά.. εγώ πάλι.. μπορεί να είχα 30 κιλά.. μα τα είχα παντού.. από την κόρφη.. μέχρι τα νύχια.. και εκεί που.. στεκόμουν όρθιος χωρίς υποστήριση..

2522026

25 / 2 / 2026

.. και ξημέρωσε λοιπόν.. το πρωί της.. δεύτερης μέρας μου εκεί.. ανακάθησα στο κρεβάτι.. μάλλον ακούστηκα και.. η μάνα μου ήρθε.. να μάθει αν.. όλα ήταν καλά.. και πράγματι η κατάσταση μου.. μπορεί να μην γιαλαλούσα.. μα μου φαινόταν.. πήγαινε από το καλό.. στο καλύτερο.. και δεν κάμφθηκε ουδόλος.. όταν προσπάθησα να.. σηκωθώ από το στρώμα.. και αυτό αποδείχθηκε.. δραματικά πιο δύσκολο.. από την κατάκλιση μου.. η μάνα το είδε.. φώναξε και τον πατέρα μου.. οπότε και οι τρείς μας.. αγωνιστήκαμε οικογενειακά για να.. με στήσουμε όρθιο..

 

2422026

24 / 2 / 2026

.. καλός είμαι και εγώ.. από την μία.. κάνω πολύ συχνά διαλείμματα.. μα από την άλλη.. μπορώ να περιγράψω.. τα τεκταινόμενα μίας μέρας.. για πολλές.. καλή ώρα.. και στα 90.. μου χρόνια να φτάσω.. άντε και να είχα τελειώσει.. την ιστορία του πρώτου εγκεφαλικού μου.. και αυτό αν θυμάμαι πια τότε.. και για αυτό.. κάλλιο αργά παρά αργότερα.. σφυράω και την λίγω.. την πρώτη μου μέρα.. αυτής της περιόδου..

 

2322026

23 / 2 / 2026

.. μα δεν το έκανα.. γιατί αίφνεις μου φάνηκε.. ως καλή ιδέα.. να το προσπαθήσω.. λίγο μόνος μου.. προς χάριν της εκπαίδευσης μου.. συχνά πύκνα μου.. τα έβαζα αυτά στοιχήματα.. από παιδί.. μπορεί να μην.. ήμουν τυχερός πάντα.. αλλά τουλάχιστον επιβίωσα.. μέχρι τώρα.. και αντιμετώπιζα την.. όποια εκπαίδευση μου.. απλά ως bonus.. και στο κάτω κάτω.. αυτή την φορά.. βρισκόμουν σε προστατευμένο περιβάλλον.. άσε που αυτή.. την φορά ευτύχησα.. κάθησα στην καρέκλα.. και κάπως ξεντύθηκα.. μετά την χρησιμοποίησα.. σαν στήριγμα ή οδηγό.. για να κάτσω.. στα ποδια μου.. όσο πιο βαθιά μπορούσα.. και όταν δεν άντεχα άλλο.. στρογγυλοκάθησα στο στρώμα.. με υποφερτό κρότο.. και έτσι ούτε γάτα ούτε ζημιά..

 

2222026

22 / 2 / 2026

.. μα όταν έφτασα.. εμπρός σε αυτό το king size.. θυμήθηκα ότι αυτό αφορούσε.. το πλάτος.. μα το ύψος του.. πολύ χαμηλότερο από καρέκλα.. σιγά σιγά θυμήθηκα ότι.. στην τριήμερη άδεια.. που μου έδωσαν.. από το ίδρυμα.. για το πάσχα.. είχα χρειαστεί την βοήθεια.. και των δύο γονέων μου.. για να κατακλιθώ.. και ήμουν έτοιμος.. το ίδιο να ξαναζητήσω..

 

2122026

21 / 2 / 2026

.. και το πρώτο μου βράδυ εκεί.. αποσύρθηκα στο δωμάτιο μου.. δηλαδή αυτό που.. είχα κληρονομήσει από την γιαγιά μου.. όπου οι γονείς μου.. είχαν ανταλλάξει το.. μονό της κρεβάτι.. με ένα τεράστιο διπλό.. ούτως ώστε να μπορούν.. αν παραστεί ανάγκη.. να φιλοξενήσουν και ένα φιλικό ζευγάρι.. άρα και εγώ.. από το νοσοκομειακό κρεβάτι του ιδρύματος.. θα περνούσα κατευθείαν στο διπλό king size.. που με περίμενε στο δωμάτιο μου..

 

2022026

 20 / 2 / 2026

.. πάω λοιπόν εκεί.. που εδώ και.. πολλές πολλές μέρες.. έχω παρατήσει την δεσπόζουσα ίστορια.. περιγράφοντας την πρώτη μέρα.. που ήρθα στο.. σπίτι των γονιών μου.. αφού τελείωσα με το ίδρυμα.. την πρώτη μου εκεί λοιπόν.. την πέρασα μέσα.. μετά από μία ονειροφαντασία.. που τώρα θα την εντάξω.. σαν μία προσπάθεια.. να αποιδρυματιστώ πολύ γρήγορα.. δεν ήξερα τι έκανα.. κι όμως έπιασε.. όλη την μέρα.. καθόμουν από καρέκλα σε καρέκλα.. φαί τηλεόραση και πάλι από την αρχή.. πολύ καλά πέρασα..

1922026

 19 / 2 / 2026

.. νέο διάλειμμα του διαλείμματος.. γιατί σήμερα το πρωί.. μου βγήκε ένα μήνυμα.. του ιδίου περιεχομένου.. να με μία διαφορά.. η καταληκτική μετατέθηκε.. τροποποιήθηκε σε 19 / 3 / 2026.. κάπου έπρεπε να το δηλώσω.. λήξη του νέου διαλείμματος.. συνέχεια του παλιού.. στο παλιό λοιπόν.. είχα διακόψει στην.. απειλούμενη διακοπή της παροχής.. πριν τα εγκεφαλικά μου.. έλεγα για αυτά.. και τώρα ποιός.. μας σώζει από τους προστάτες.. η πλάκα είναι.. τις 14 / 1 / 2025.. ήταν η τελευταία μέρα.. που δούλεψε το lenovo.. να ήταν σύμπτωση;.. I rest my case.. και εδώ αφού είπα αυτά που ήθελα.. σε αυτό εμβόλιμο.. και κλείνω και το παλιό διάλειμμα..

1822026

 18 / 2 / 2026

.. την πρώτη μέρα του 2025.. όταν πρωί άνοιξα το laptop.. πρώτα πρώτα μου έβγαλε.. ακόμα ένα μήνυμα.. μα διαφορετικό.. πολύ πιο σύντομο.. και πιο απετικό.. μα και πιο επίμονο.. κάθε πρωί το ίδιο.. τις πρώτες μέρες πάλι δεν το διάβασα.. κάποια στιγμή με έπισα.. να το κάνω.. δηλά δηλά το επιχείρησα.. μέσες άκρες μου ανακοίνωνε.. ότι θα απολαμβάνω αντιική προστασία.. μέχρι και τις 14 / 2 / 2025..

1722026

 17 / 2 / 2026

.. με την βοήθεια.. του Πάνου το 2018.. και του τεχνικού το 2020.. παρατάθηκε η χρήση.. του lenovo μέχρι το τέλος του 2024.. τον Δεκεμβρίο είχα τις πρώτες μου επαφές με το antivirus.. μου έστειλε κάποια μηνύματα.. ήταν στα αγγλικά.. και εγώ τότε.. το πολύ πολύ.. άντε μία πρόταση.. μπορούσα να χωρέσω στο μυαλό μου.. εκείνα τα κειμενάκια.. και μόνο τα έβλεπα.. πονούσε το κεφαλι μου.. έτσι έμειναν αδιάβαστα..

1622026

 16 / 2 / 2026

.. μα πάντα καλά περνούσα.. θα το απέδιδα στα φάρμακα.. μα πάντα έτσι ήμουν.. απλά το έκρυβα.. να μην τους κάνω να ζηλεύουν.. και όσο πιο πολλά έβρισκα.. τόσο χαιρόμουν.. κάποια στιγμή το 2020.. η μάνα μου χρειάστηκε.. να καλέσει τον τεχνικό.. για το laptop που χρησιμοποιούσε.. και μία που ήρθε στην άκρη κόσμου.. ζήτησα να δει και το δικό μου.. να αλλάξει τον κωδικό.. να μου τον γράψει.. γιατί δεν μου είχα καμία εμπιστοσύνη..

1522026

 15 / 2 / 2026

.. πάλι με φόρα ήρθα.. για να δούμε.. και τότε που.. από τότε σε τότε ξεχνούσα.. νόμιζα ότι αυτή η κατάσταση ήταν μόνιμη.. αλλά όπως με είχε μάθει η γιαγια μου.. αντί να κλαίω πάνω από το χυμένο γάλα.. και με τις περούσες κάθε φορά συνθήκες.. περνούσα ακόμα πιο καλά από πριν.. έτσι και τότε.. είπαμε επιγραμματικά.. και έχω ξεκινήσει την Οδύσσεια εγώ.. για να προσέξω λίγο.. το πρώτο.. κατά την σειρά εμφανίσεως.. καλό που μου έκανε.. η ανδραγαθία του Πάνου.. ήταν εκεί που ήμουν υποχρεωμένος.. να βλέπω ότι είχε η τηλεόραση.. όλη την ώρα.. για να μάθω πως λειτουργεί η γλώσσα.. μετά στο youtube.. έβλεπα ότι μπορούσα να αλιέψω.. ή ότι μου τραβούσε την προσοχή.. και πάλι περνούσα καλά..

1422026

 14 / 2 / 2026

.. βλέπω είμαστε σε αυτό το εμβόλιμο.. πολλές πολλές μέρες.. και είμαι ακόμα

στο 2018.. με αυτόν τον ρυθμό.. μέχρι να φτάσω στο σήμερα.. που ήταν ο αρχικός μου σκοπός.. θα μου πάρει μία αιωνιότητα και μία μέρα.. πάντα ξεκινώ ας πούμε λακωνικά.. να με παίρνανε τα σύννεφα.. οι άνεμοι τα κύματα.. που έλεγε το τραγούδι.. η ουσία είναι ότι.. ειδικά στην τέταρτη.. φορά στην ζωή μου.. που προσπαθούσα να μάθω Ελληνικά.. έχω μία υπέρμετρη ροπή προς την πολυλογία.. θα προσπαθήσω αύριο να είμαι επιγραμματικός..

1322026

 13 / 2 / 2026

.. παρ΄όλα αυτά.. τα μισά χρειαζούμενα.. με κόπο και με μόχθο.. θα το περιέγραφα τώρα.. με την μέθοδο.. δοκιμής και πλάνης.. τα έμαθα.. και κάθε τι που έβρισκα.. μία καινούργια χαρά με περίμενε.. το twitter μου.. τα πολλά glogs.. στην αρχή όλα μου φαίνονταν άγνωστα.. το εναρκτήριο λάκτισμα.. ήταν όταν κατάλαβα.. ότι στο youtube.. στην αναζήτηση έστω και.. ένα τυχαίο γράμμα να βάλειςσου βγάζει έναν περίδρομο.. από πιθανούς τίτλους.. τους πατούσα αδιακρίτως..

1222026

 12 / 2 / 2026

.. και πάλι.. με φόρα.. συνεχίζω να περιγράφω.. την τωρινή μου.. με το ίντερνετ.. ή το όχι.. μην εξαφανιστώ από εδώ.. και μετά.. ούτε ένα γράμμα.. ούτε ένα τηλεφώνημα.. μα την ξεκίνησα από παλιά.. τόσο παλιά.. που απορούσα πότε.. και κυρίως πως.. θα την τελειώσω.. τελικά ευτυχώς που.. ο Πάνος επέμενε πολύ.. άρχισε να μου λέει.. κάποιες σημαντικές λεπτομέριες.. που το μυαλό μου.. στην κατάσταση που ήταν τότε.. αδυνατούσε να τις αφομοιώσει..

1122026

 11 / 2 / 2026

ούτε μέρα δεν μπορώ.. χώρις διάλυμμα.. τις 11 / 2 / 2022.. κάπου τότε.. άρχισε να βγάζει του 2021.. μία πρόταση την φορά..

και άρχισα και εγώ προσπαθώ.. με τον ίδιο ρυθμό.. και αφού τα κατάφερα.. αρχισα όποτε το θυμόμουν.. να διαβάζω έστω και μία.. από το κειμενάκι.. που μώλις έγραψα..

11 / 2 / 2022

(συνέχεια από 10 / 2 / 2022)

.. παρ' όλων που.. το έργον ψηφοφορία.. δεν μου είχε πια.. κεντρίση το ενδιαφέρον.. εξακολουθήσα στο μισό.. κάθε ώρας πήγαινα.. στο μονόζυγο να.. κάνω ότι μπορούσα.. εκείνη την στιγμή.. μία από τις.. πρώτες επαναστάσεις ήταν.. όταν εγώ είπα.. από τούτη την στιγμή.. και όσο θα ζω.. όχι φρούτο δεν.. θα έτρωγα.. ούτε πράσινο φύλλο..

(συνέχεια)

1022026

 10 / 2 / 2026

.. και τώρα συνεχίζω.. με το πρώτο διάλειμμα.. ο Πάνος.. παρ΄ όλο τον ΑΠΟθάρρυνα πολύ.. ευτυχώς δεν με.. έλαβε καθόλου μα καθόλου υπόψιν του.. έτσι αμ έπος αμ έργον.. με ζήλο κάθησε.. και τα τακτοποίησε όλα.. τα κοινωνικά μου δίκτυα.. ότι μπορούσα να χρειαστώ.. μέσα σε αυτά.. μπορεί και ένα antivirus.. ή να έβαλα εγώ.. στο παρελθόν τότε που μπορούσα.. και χωρίς κωδικό.. όταν με το καλό χαιρετιστήκαμε.. και έμεινα μόνος με laptop.. στην άρχη δεν είχα εικόνα.. πως θα το χρησιμοποιήσω.. μα σιγά σιγά κάτι κατάλαβα..

922026

 9 / 2 / 2026

.. η μόνη νίκη.. που απέσπαυσα.. μετά από το χθεσινό ψάξιμο.. μου ήρθε ένα νήνυμα.. από μία από εταιρείες.. που ερευνούσα χθες.. "0.0 υπόλοιπο" και "θα ειδοποιηθείτε τις 8 Απριλίου".. έγραφε.. ούτε πως.. ούτε γιατί.. πάντως σήμερα το πρωί.. που άνοιξα το laptop.. μιά χαρά μπήκα στο ίντερνετ.. ακολούθησα το καθημερινό μου πρόγραμμα.. και ακόμα το ίδιο κάνω.. δεν ξέρω πως ακριβώς έγινε.. ας το δω μέρα μέρα.. για να δούμε αύριο.. και τώρα τελείωνω το διάλειμμα του διαλείμματος..

822026

 8 / 2 / 2026

.. και διάλειμμα στο διάλειμμα.. σήμερα λήγει το free antivirus.. και έπρεπε τώρα.. να βρω μία κάποια λύση.. πράγμα που έκανα όλη την μέρα.. την έψαχνα στο ίντερνετ.. αν είχα ορατές ελπίδες.. και σε μάγισσες.. θα πήγαινα και.. μην σου πω.. και σε χαρτορίχτρες.. δεν ήξερα τι έκανα.. μα έκανα διάφορα.. έχω μία υποψία.. ότι κάποια από αυτά.. είναι αλληλοσυγκρουόμενα οπότε.. τα αποτελέσματα αύριο.. αν αύριο δεν εμφανιστώ.. θα σημαίνει ότι απέτυχα.. η διάθεση μου.. δεν εξετάτε από αυτό..

722026

 7 / 2 / 2026

.. όταν με το φορείο.. με φέραν εδώ.. στο σπίτι της μάνας μου.. αυτήν την φορά.. τους είχα πιστέψει τους γιατρούς.. θεωρούσα ότι εκεί.. εντός των ημερών.. θα αναπαύμουν εν ειρήνη τελικά.. μέσα στις μέρες ήρθαν το "εγγονάκι".. η Μαρία.. και ο φίλος της ο Πάνος.. να με δουν και εκεί.. τα λέγαμε.. δηλαδή εγώ τότε.. μόνο με μονοσύλλαβες λέξεις.. συμμετείχα στην κουβέντα όσο μπορούσα.. κάποια στιγμή ο Πάνος.. προθυμοποιήθηκε να μου φέρει.. στο δωμάτιο μου.. το laptop και το ίντερνετ.. τον ενθάρρυνα πολύ.. γιατί από την μιά.. στο μυαλό ήταν μεγάλο έργο.. και από την άλλη.. το θεωρούσα τελείως άσκοπο.. στο κάτω πόσες μέρες θα το χρησιμοποιούσα..

622026

 6 / 2 / 2026

.. και για τώρα μπορώ.. τουλάχιστον να πληκτρολογήσω.. για τα περαιτέρω.. το εγγύης μέλλον.. θα δείξει.. θα συνεχίσω με φόρα.. αυτό το εμβόλιμο.. και ότι βρέξει θα κατεβάσει.. το λοιπόν.. η καθημερινή γκρίνια της μάνας μου.. κάπου έπιασε τόπο.. εντάξει δεν με κράτησαν για πάντα.. κάπου 33 μέρες.. ίσα να το δεχτεί.. να μετατρέψει το δωμάτιο μου.. σε θάλαμο νοσομείου.. λουξ για έναν άρρωστο.. ήθελα να εξηγήσω την παρούσα κατάσταση.. μα το έπιασα απότο 2017.. και κινδυνεύω να μετατρέψω.. αυτή την εμβόλιμή ίστορια.. σε δεσπόζουσα.. για να δούμε αύριο..

522026

5 / 2 / 2026

.. καιρό έχω να κάνω ένα διάλειμμα.. αλλά ας πάρω την εμβόλιμη ίστορια.. από την αρχή.. μπας και την τελείωσω σήμερα.. ίσως αύριο να είναι αργά.. το λοιπόν το τρίτο εγκεφαλικό μου.. το έπαθα στο τέλος του 2017.. έμεινα στο νοσοκομείο νομίζω 33 μέρες.. από τις 3-4 αναρωτιόντουσαν.. τι με κρατούσε στην ζωή.. ίσως για λύσουν αυτο το μυστήριο.. με κράτησαν εκεί δύο εβδομάδες.. μετά είπαν στην μάνα μου ότι.. αφού δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα.. να με έπαιρνε στο σπίτι.. ας πέθαινα όποτε βολεύομουν.. η συνέχεια αν μπορώ αύριο..

 

422026

 4 / 2 / 2026

.. και είμαστε στο "και βλέπουμε".. για να δούμε.. δεν ζήτησα το πι.. όσο κυκλοφορούσα εσωτερικά.. και μόνο ο όγκο μου.. που έβρισκε εδώ και εκεί.. και η όραση μου.. που στο ίδρυμα.. μπορεί πολύ αργά.. αλλά βελτιωνόταν.. τέλος πάντων μέσες καταλάβαινα ότι υπήρχε γύρω μου.. και αυτό το "κυκλοφορούσα" μην το παίρνετε και πολύ τις μετρητοίς.. όλη την πρώτη μέρα.. σε 3 καράκλες κατάφερα να πάω και να κάτσω.. στην μία μάλιστα.. του τραπεζιού.. και μεσημέρι και βράδυ για να φάω.. και με αυτά και με τα άλλα.. αποσύρθηκα στο δωμάτιο μου να αναπαυθώ.. μόνος μου για πρώτη φορά.. μετά απο μήνες..

322026

 3 / 2 / 2026

.. ας απλώσω την διήγηση.. της πρώτης μέρας εκεί.. σε τουλάχιστον μία ακόμα.. εδώ και βλέπουμε.. τις πρώτες ώρες.. για πρώτη φορά στην ζωή μου.. της πέρασα προσέχοντας.. ακόμα και στο ίδρυμα.. προτιμούσα το ζειν επικινδύνως.. εκεί ότι και να μου συνέβαινε.. υπήρχαν γυμνασμένοι και έμπειροι νοσοκόμοι με υδραυλικά γερανάκια να με μαζέψουν.. και αν παρ ́ελπίδα επιβίωνα.. το κατάλληλο προσωπικό για να με φτιάξουν.. μα στο σπίτι πιά.. δεν υπέρχαν τέτοια.. σιγά σιγά ωρίμαζε μέσα μου η πεποίθηση.. ότι η πραξείς μου ταλαιπωρούν το περιβάλλον μου.. και έτσι τις πρώτες 2-3 μέρες προσεχά πολύ.. έτσι ώστε να μην φέρω γονείς μου.. μπροστά στην οδυνηρή κατάσταση.. να προσπαθήσουν να με σηκώσουν από κάτω..

222026

 2 / 2 / 2026

.. το αμαξίδιο που κυκλοφορούσα.. δυόμιση μήνες μου το παρείχε το ίδρυμα.. και όταν τελείωσε η μεταφορά της προίκας μου στο αυτοκίνητο.. κάθησα και εγώ εκεί.. περίμενα τους γονείς μου.. να το παραδόσουν στην γραμματεία.. να πάρουν το εξιτήριο.. και να πάμε σπίτι.. έλεγα για αρχή να μου φέρουν τι πι.. αλλά ο πατέρας μου.. πάρκαρε σύριζα σε ένα διαδρομάκι του κήπου.. ανοίγοντας την πόρτα μου.. στηριζομενός από αυτή.. σιγά σιγά σηκώθηκα.. και με την βοήθεια του πατέρα μου.. έφτασα μέρχι την πόρτα.. μπαίνοντας άρχισαν οι ονειροφαντασίες που περιέγραψα χθες..

122026

1 / 2 / 2026

.. με το που βγήκα από το ίδρυμα.. κακώς αισθανόμουν έτοιμος για δουλεία.. τελικά δικαίως έσκασα και ακολούθησα τους γονείς μου.. την πρώτη μου μέρα εκεί.. ή θα μπορούσα να πω “εδώ”.. γιατί τα κάπου 8 χρόνια.. αδιαλείπτως "εκεί" μένω.. με γηροκομεί η φουκαρίαρα η μάνα μου.. προσπαθούσα το σπίτι.. από το 1980 είχα μείνει εδώ πολλές φορές.. μα τότε μου φαινόταν διαφορετικό.. ίσως οι ονειροφαντασίες.. που είχα στο πρώτο νοσομομείο.. και τις πρώτες εβδομάδες στο ίδρυμα.. με πρόλαβαν και εδώ.. μπαίνοντας στηριζόμενος από την ανοιχτή πόρτα.. νομιζά ότι βρισκόμουν στην "Υδρούσα".. ένα μπαράκι που ξενυχτούσαμε.. στα μέσα της δεκαετίας του 80..

 

3112026

 31 / 1 / 2026

.. μα μέσα μου σιγοέβραζα.. το απέδιδα που στο ίδρυμα.. ο φίλος μου ο Μήτσος.. φώναζε όλη την μέρα στεντορείως.. "ΘΕΛΩ ΝΑ ΚΑΠΝΙΣΩ" κάθε τόσο.. και στα μεσοδιαστίματα.. με τον ίδιο τρόπο.. και με την ίδια συχνότητα.. του απαντούσε κάτι σαν "ΟΧΙ".. και τώρα το διαβάζω.. σαν σχολικό θεατρικό έργο.. αλλά πάλι πλατείασα.. ας είναι.. με τόσες επαναλίψεις κάποια στιγμή φρικάρισα.. μου υποσχέθηκα ότι.. όταν βρω την κατάλληλη ευκαιρία.. θα πάρω όσα πακέτα μπορώ.. θα βάλω όσα πιο πολλά τσιγάρα χωράνε στο στόμα μου.. και θα τα ανάψω συγχρόνως όλα.. μία υπόσχεση που δεν κράτησα.. τουλάχιστον όχι κατά κεραία..

3012026

 30 / 1 / 2026

.. και τότε λοιπόν.. με τις δυό μου αισθήσεις.. με το μυαλό μου.. όπως κι αν ήταν.. με τις λιγοστές μνήμες μου.. και τώρα που τις αναμολεύω.. μπορεί να ήταν πραγματικά λίγες.. όμως παρόλο που τότε δεν έβλεπα.. αυτές οι λίγες.. ήταν τυπωμένες στο μυαλό μου.. με τα ζωηρότερα χρώματα.. φυλλομετρώντας τις.. νομίζω ξεκίνησαν με το που έπεσα.. με το πρώτο εγκεφαλικό μου.. πάλι πελαγοδρόμησα.. με λίγα λόγια.. στο πρώτο νοσοκομείο.. με τα λίγα που είχα.. εγώ μιά χαρά πέρασα τον μήνα μου εκεί.. αλλά φοβάμαι ότι ταλαιπώρησα όλους άλλους γύρω μου.. έτσι όταν οι γονείς μου με πήραν σπίτι τους.. παρά τα λίγα νεύρα μου.. συνυπολόγισα και αυτή την ταλαιπωρία που είχα προκαλέσει.. και δεν είπα κουβέντα..

2912026

29 / 1 / 2026

.. και κάπου εδώ.. βγαίνω σαν γερό επιστάτη στην αυλή.. και με την κουδούνα.. στο χέρι φωνάζοντας.. "τέρμα (και αυτό) το διάλυμα".. και ευθείς με συνδέω με την δεσπόζουσα ιστορία.. την είχα παρατήσει.. εκεί νομίζω που.. οι γονείς μου.. με πήραν στο σπίτι τους.. με είχε ενοχλήσει που δεν το συζητήσαμε.. μα εγώ και τον μήνα που.. ήμουν πάντα στο νοσοκομείο.. στο κρεβάτι ανάσκελα.. που αν έβλεπα.. θα έβλεπα πάντα το ταβάνι.. δεν είχα κανέναν τρόπο να πω καν.. ότι σε αυτό το ακίνητο άγαλμα.. υπάρχει ένα μυαλό.. δεν θα το έλεγα άκρως λειτουργικό.. πάντως λειτουργεί όπως πάντα.. οι δύο αισθήσεις που μου είχαν απομείνει τότε.. ήταν η όσφρηση και η ακοή που μου φαινόταν πολύ οξυσμένες..

 

2812026

 28 / 1 / 2026

.. και αυτό αδιακρίτως.. μου έκανε την ζημιά.. όταν έρχονταν οι ισχνές αγελάδες.. και έρχονταν και συχνά.. κάθε 3-4 χρόνια.. με τον απρόσεκτο τρόπο που χρειαζόμουν τα οικονομικά μου.. όταν τα είχα τα έδινα.. στον πρώτο που θα μου τα ζητούσε.. κι ας μην έπρεπε.. έλα όμως όταν τα ζητούσε.. κάποιος που έπρεπε πραγματικά να τα δώσω.. αλλά δεν είχα.. γιατί είχα προλάβει να τα δώσω σε κάποιον που δεν έπρεπε.. μέχρι κάπου το 2007 έστω και αργά.. έβρισκα κάποια λύση.. μετά οι ώρες δουλειάς μειώνονταν.. και τα μεροκάματα ακόμα περισσότερο.. πλέον δεν υπήρχαν λύσεις..

2712026

 27 / 1 / 2026

.. και κάποιοι με πλήρωσαν.. και πιο παλιά.. τότε που πολλοί νόμιζαν οτι.. είχαν πολλά.. θα το έλεγα βασιλικά.. εγώ πάλι που θεωρούσα τα χρήματα κατάρα.. ήθελα τόσα.. όσα θα κάλυπταν τις υποχρεώσεις μου.. και είχα απο αυτές.. ουκ έστι αριθμός.. κάποιες προέρχονταν απο παρεξηγήσεις.. κάποιες απο δόλο που τον άφησα να εκδηλωθεί.. άλλες πάλι μπορεί η προσφορά.. που είχα κάνει να με έβαζε μέσα.. μα με διασκέδαζε και μόνο η προοπτική να ασχοληθώ.. την εποχή των παχιών αγελάδων.. τα πλήρωνα όλα αδιακρίτως..

2612026

26 / 1 / 2026

.. μπαίνοντας στο σπίτι των γονιών μου.. πρώτη φορά μετά το ίδρυμα.. ήμουν κάπως προβληματισμένος.. ήθελα το συντομότερο δυνατό.. να είμαι στο σπίτι μου.. στην Δάφνη.. είχα κάπου 5 μήνες.. να δουλέψω.. τους περισσότερους απο αυτούς έβλεπα μόνο σκιές.. μα κατά την διάρκεια παραμονής μου εκεί.. η όραση μου βελτιώθηκε θεαματικά.. ήθελα επειγόντως να δοκιμάσω δουλέψω.. μα έπρεπε πρώτα να μου την βρω.. θυμήθηκα οτι κάπου 2 χρόνια.. πριν απο το πρώτο εγκεφαλικό μου.. ξεκίνησαν τα σοβαρά οικονομικά προβλήματα.. ζούσα πάντα στο όριο.. μα όλες οι δουλειές που είχα κάνει.. μα όλες.. και είχα δοκιμάσει πολλές.. ολες λοιπόν με διασκέδαζαν πολύ.. μπορούσα να δουλεύω 20 ώρες την ημέρα.. κάθε μέρα.. χωρίς βάρος..

 

2512026

 25 / 1 / 2026

.. και τώρα που διάβασα.. το χθεσινό κειμενάκι.. όπως κάθε βράδυ.. τον τελευταίο καιρό.. για να πάρω φόρα.. μπας και μπω επι τέλους.. στο δεσπόζων θέμα.. μα κατά την ανάγνωση αυτή.. πληθώρα μνημών επισκέπτονταν το μυαλό μου.. δεν βαριέσαι.. τουλάχιστόν μερικές μου μένουν.. έστω και για λεπτά.. άλλες πάλι τις καταγράφω εδώ.. με την ψευδαίσθηση οτι.. στο απώτατο μέλλον.. θα τα βρω και άκουσον άκουσον.. να έχω κέφη να το διαβάσω.. και να χαρώ.. αν και στα 102 χρόνια να φτάσω.. το θέμα δεν θα το έχω εξαντλήσει.. μην σου πω με.. οτι αυτόν τον ρυθμό.. κάθε 10 μέρες.. να αφιερώνω ίσως μία σειρά.. σε αυτό το δεσπόζων θέμα.. που με αυτόν τον τρόπο.. το έχω καταντήσει να.. μην είναι τίποτα απο τα δύο.. ούτε 900 χρόνια.. δεν μου φτάνουν.. και έτσι εγώ καλά περνάω..

2412026

 24 / 1 / 2026

.. και είχα και την ίδια κοσμοθεωρία.. που είχα και στα 3 μου χρόνια.. δεν φοβόμουν τίποτα.. δεν πίστευα τίποτα.. ήμουν ελεύθερος.. δεν θα με χαρακτήριζα και άπιστο.. μα την μόνη πιστή στο περιβάλλον μου.. που δεν το δήλωνε.. αλλά το βίωνε.. ενώ όλοι οι άλλοι φοβάμαι οτι απλά το έλεγαν.. και και πλησιάζοντας τα 50 μου χρόνια.. τα ίδια.. μόνο στα 49 μου.. που έπαθα το πρώτο εγκεφαλικό μου.. ερχόμενος σε επαφή με το.. εθνικό σύστημα υγείας.. με τους αρρώστουςκαι τους συγγενείς.. και τότε δεν αισθανόμουν πια και τόσο ελεύθερος..

2312026

 23 / 1 / 2026

.. και το έκανα αυτό καθ' εκάστην.. κατά συρροή και κατ΄ εξακολούθηση.. απο κάπου στα 3,5 μου χρόνια που.. βασισμένος στα συχνά μου ατυχήματα.. αν και τώρα δεν θα διακινδύνευα να πω.. αν η κότα έκανα αυγό ή το αυγό την κότα.. είχα πιστεί οτι σε αυτήν ιστορία.. για την ώρα την πούμε ζωή.. χωρίς άλλους για την ώρα χαρακτηρισμούς.. οτι θα έπαιζα έναν ρόλο μικρό και χωρίς μεγάλη διάρκεια.. τότε και στα 20-30 να έφτανα ευχαριστημένος θα μουν.. γι αυτό απο τότε την κάθε μέρα την ζούσα σαν τρεις.. και όταν πια ήμουν 30.. αισθανόμουν 90 μα ευτυχώς με φυσική κατάσταση 20η..

2212026

 22 / 1 / 2026

.. καλά γράφω εδώ.. αλλά κάπου-κάπου.. να επισκέπτομαι το βασικό θέμα της διήγησης μου.. φαίνεται ακόμα σε ένα τυχαίο ταξίδι.. έχω ανάγκη και κάποια ρότα.. κι ας την αλλάζω χωρίς προφανή λόγο.. με πήραν χωρίς να με ρωτήσουν.. στην εφηβεία.. μπορεί να μην είχα επαναστατήσει.. μα θα είχα απερίφραστα όχι.. μα στα 50 χρόνια ήμουν πια πιο μαλακός.. για τους γονείς το "παιδί" όσο κι αν γίνει.. θέλουν να βοηθήσουν.. είχα πλέον καταλάβει οτι.. σε όλη μου την ζωή.. πάντα περνούσα πολύ καλά.. αδιαφορώντας για την ασφάλεια μου..

2112026

 21 / 1 / 2026

.. και ενώ τα χέρια μου έσφιγγαν της ηλεκτρικές συνδέσης.. το μυαλό μου ταξίδευε στην ενεχόμενη διάδοχη.. μπορεί χθες το αναμενόμενο να το γλύτωσα.. μα θα συμβεί άργα ή γρήγορα.. και είχα δει τι έκανε το 2025.. που σχεδόν όλο τον χρόνο.. δεν μπορούσα κάθε μέρα.. να γράψω αυτό το κοματάκι.. η νόηση η μνήμη η προφορά μου.. γύρισαν την κατάσταση που ήταν το 2021.. δεν μπορώ να μου το επιτρέψω.. να μου το κάνω αυτό για άλλη μιά φορά.. και πες ότι βρίσκαμε έναν βολικό τρόπο να πάρουμε ένα νέο.. μα και αυτό στο καταναλωτικό περιβάλλον που ζούμε.. αυτή λύση δεν θα έχει περιορισμένο χρόνο;..

2012026

 20 / 1 / 2026

.. σήμερα.. κάποια στιγμή πήρα χαμπάρι.. οτι το πάνω απο 20ων.. παλιό laptop toshiba του πατέρα μου.. δεν φόρτιζε πια.. το περίμενα.. εδώ το πολύ νεότερο του lenovo.. που ο πατέρας ποτέ δεν το συνήθισε.. μόνο όταν περιήλθε στα δικά μου χέρια.. κάπου το 2017-2018.. το λειτούργησα εντατικά μέχρι τις 14/1/2025 που τα έπαιξε.. σκεφτόμουν ότι θα έπρεπε να πάρω ένα νέο.. για να εξασκώ το μυαλό μου.. και απο την άλλη.. δεν ήθελα να φορτώσω την μάνα.. και άλλο ένα έξοδο.. την ώρα που τα σκεφτόμουν αυτά.. με τα χέρια μου έσφιγγα της ηλεκτρικές συνδέσης.. με τα πολλά.. και να μαι.. για να δούμε και αύριο..

1912026

19 / 1 / 2026

.. τώρα που το ξανά διάβασα.. εκτός του οτι την δεσπόζουσα ιστορία.. δεν την προχώρησα ούτε βήμα.. αυτά που έγραψα χθες μου φαίνονται τώρα πολύ περίπλοκα.. θετικό το γεγονός πως κάποιες το μυαλό τα παρακοθουθεί.. για την ώρα λέω να τα αφήσω όλα ως έχουν.. μιά που είμαστε στην χώρα του οτι τύχει.. θα περιμένουμε.. και ήρθαν οι γονείς μου.. και με πήραν απο το ίδρυμα.. μα δεν με πήγαν στο σπίτι μου.. αλλά στο δικό τους.. στον Μαραθώνα για να με προσέχουν..

 

1812026

 18 / 1 / 2026

.. και όσο κι αν το σκέφτομαι.. για την ώρα δυσκολεύομαι να τελεσικίσω.. έλεγα να χρησιμοποιήσω.. τα παλιά μου blogs.. για το λόγο που κάποτε τα έφτιαξα.. και μετά να φτιάξω και 3 νέα.. το ένα να το αφιερώσω στην ιστόρηση των τριών εγκεφαλικών μου.. το δεύτερο στις αναμνήσεις μου.. και το τρίτο δεν θυμάμαι τώρα.. και ίσως και ένα τέταρτο.. σε αυτούς τους πολλούς.. που εγώ θεωρώ δασκάλους μου.. και μετά έλεγα θα μου αρκούσε.. να γράψω ένα κειμενάκι την μέρα.. να το δημοσιεύσω στο blog για το οποίο το έγραψα.. και στο facebook.. για να αισθάνομαι την υποχρέωση..

1712026

 17 / 1 / 2026

.. αυτή την οπίσθια αναδίπλωση.. κάπου διάβασα οτι έτσι λένε.. οι στρατιώτικοι την υποχώρηση.. μάλλον φοβούμενοι οτι και μόνο ο ήχο της λέξης.. ίσως τρωθεί η υποτιθέμενη αποτελεσματικότητα τους.. μα απο διάλειμμα σε διάλειμμα το πάω.. μάλλον θα πρέπει να το σκεφτώ.. να καταλήξω σε μία λύση.. όταν το 2020 κάποιες φράσεις κάτι μου θύμιζαν.. στο λειψό μυαλό μου.. είχα την ιδέα να μάθω πως λειτουργεί η γλώσσα..

1612026

 16 / 1 / 2026

.. περάσαμε την κεντρική είσοδος.. ήταν η μοναδική φορά που βγήκα στον.. πολύ περιποιημένο και μεγάλο.. ήταν η αλήθεια.. περίβολο του ιδρύματος.. περπατήσαμε σιγά-σιγά.. ή μάλλον για μένα τότε.. θα έπρεπε να χρησιμοποιήσω ένα πιο περιγραφικό ρήμα.. φερειπείν το "τσούλισα" το θεωρώ το πιο αρμόζων.. οι επισκέπτες μου κάθησαν σε ένα παγκάκι.. και εγώ απέντι τους στο αμαξίδιο μου.. μου προτείνουν τσίγαρο.. το παίρνω μου το ανάβουν.. και τότε και εκεί.. αυτή η άκαρπη προσπάθεια.. έλαβε ένα επείγον τέλος.. αίφνεις καταλαβαίνω ότι θέλω τουαλέτα.. το σβήνω και με τα πόδια στα αυτιά με πήγαν.. στο παρά 5 το προλαβάν..

1512026

 15 / 1 / 2026

.. τώρα παρατήρησα ότι.. η χθεσινή λήξη του διαλύματος.. έτυχε ακριβώς την ίδια μέρα πέρυσι.. άρχησα ένα από τα πολλά διαλύματα μου.. και τώρα νιώθω πολύ έτοιμος να αρχίζω ακόμα ένα.. μα με τέτοια εισαγογή.. λέω για την ώρα αυτήν την επιθυμία να την καταπνίξω.. και βλέπουμε.. είχαμε μείνει χθες στην ντροπή.. αυτήν την σκηνή μόλις χθες την θυμήθηκα.. κάπου στην 3 εβδομάδα που ήμουν στο ίδρυμα.. μία από τις φορές που είχαν έρθει.. να με δούν η πρώην μου.. και ο τότε νυν της..

1412026

14 / 1 / 2026

.. για να και σήμερα .. ας λήξω τώρα αυτό το ετήσιο διάλυμα.. πήγα στο κείμενο που δημοσίεψα στις 14 / 1 / 2025.. όπως κάποιες φορές.. και αυτή θυμήθηκα την κατάσταση.. ένω είχα φτάσει την ιστορία στην μετά το ίδρυμα εποχή.. ξαναγύρισα εκεί για να καθορίσω.. την σχέση μου με το κάπνισμα.. τις δύο πρώτες φορές.. μετά το πρώτο εγκεφαλικό μου.. τις περιέγραψα όπως μπορούσα.. μα την μνήμη της πρώτης φοράς.. που επιχειρήσα να καπνίσω.. μου την έκρυψε το μυαλό μου.. ίσως από ντροπή..

 

1312026

13 / 1 / 2026

.. χθες δεν κατάφερα να μπω στο internet.. κούτσα-κούτσα το έγραψα το κομματάκι.. μα απέτυχα εντελώς να το διορθώσω χωρίς internet.. το μεσημέρι που ξανά ασχολήθηκα.. και με τα πόλλα σήμερα μπίκα.. το διόρθωσα και το φέρνω..

12 / 1 / 2026

.. διαλυμάτων συνέχεια.. στις 9/1/2026 με το

που άνοιξα το laptop το πρωί.. για αρχή ο προστάτης μου.. μου έστειλε ένα ακόμα μηνύμα.. “μένουν 3 ακόμα μέρες προστασίας”.. ενώ την πρωτοχρονιά με ειδοποίησε πως θα διαρκέσει μέχρι

τις 10/1/2026.. και μου το θύμiζε την κάθε μέρα.. και όταν μου δόθηκαν 2 παραπάνω.. με την μία έψαχνα να βρω άκρη το ubuntu και το rufus.. ουδεμία τύχη.. και με την άλλη αναζήτησα στο internet.. να βρω antivirus..

 

1112026

 11 / 1 / 2026

.. και τώρα σκέφτομαι ότι.. πάλι έχω κάνει ένα ικανό διάλυμα.. από την διήγηση μίας δικής μου ιστορίας.. που ενώ την ξεκίνησα προπαθόντας προσπαθώντας εκ νέου.. για τέταρτη φόρα στην ζωή μου.. να μάθω υποφρετά υποφερτά ελληνικά.. αυτό τώρα μου έρχεται να το πω.. το ελληνοπρεπές πως είναι work in progress.. βεβαίως αυτή η τέταρτη φορά.. μπορεί να πήρε κάπου 8 χρόνια.. μα τα αποτελέσματα είναι καλύτερα από όλες..

1012026

 10 / 1 / 2026

.. αυτά που δεν μπόρεσα να δημοσιεύσω στο facebook.. και το έκανα στο blog μου.. το “...ή στραβά αρμενίζουμε..."ως koulpa όπως κάνω.. όσο μπορώ.. κάθε μέρα.. και τώρα που με άφησε θα το ξανά προσπαθήσω.. και εδώ παραθέτω αυτά τα κατατρεγμένα κειμενάκια.. και εδώ.. στην version που θα καταλήξει στο facebook..

912026

 9 / 1 / 2026

.. και έτσι ο κωδικός του Μαραθώνα.. που τον ίδιο είχαμε και εμείς.. και ενώ τον επαναλάμβανα στο μυαλό μου.. δεν ξέρω πόσες φορές.. αλλά ξαφνικά κατάλαβα que miracolo.. ότι ήδη τον είχα αποστηθήσει.. και τότε με νέα δύναμη.. ξεκίνησα να αναζητώ και τα υπόλοιπα.. αυτά τα 5 ψηφία του τηλεφώνου.. τα έψαχνα σαν 3 και 2 ψηφία σύνολο 5.. μα τελικά θυμήθηκα πως όταν το πρωτοείπα.. πριν 30 χρόνια στην φίλη μου.. εκείνη βολεύτηκε να τον βλέπει σαν 2 2 και 1 ψήφια.. και τότε στην στιγμή τον υιοθέτησα.. και εκεί που σκεφτόμουν γιατί έτσι;..

812026

8 / 1 / 2026

.. οι εξηγήσεις μου ακόμα κρατούν.. και μέσα σε όλα αυτά αίφνις.. στην προσπάθεια μου να πληκτρολογήσω.. το τηλέφωνο μου εδώ στην ευρύτερη περιοχή του Μαραθώνα.. 5 ψηφία ο κωδικός και 5 το νούμερο.. σε αντίστοιχη περίπτωση πέρσι.. με είχαν φάει οι δρόμοι απο το δωμάτιο μου.. που ήταν το laptop μου που πληκτρολογούσα.. και στο σαλόνι ήταν μάνα μου.. που κατόπιν παράκλησης μου.. υπαγόρευε αργά και σταθερά.. σε τριάδες τα νουμερά του τηλεφώνου.. και έτρεχα να τα πληκτρολογήσω ότι προλάβαινα.. ενώ αυτήν την εβδομάδα αναζήτησα κάποια μαγαζιά..

 

712026

7 / 1 / 2026

.. το 2020 θυμόμουν την χρονολογία.. μόνο και μόνο που ήταν δύο εικοσάρια στην σειρά.. γιατί τότε το μυαλό μου.. έναν τριψήφιο αριθμό την φορά.. μπορούσε να χειρηστεί και αυτό συμειακά.. την πρωτοχρονιά λοιπόν που έλαβα την απειλή απο τον προστάτη μου.. θα μου έκοβε την προστασία απο τους υιούς του διαδικτύου στις 10 του μηνός.. σκέφτηκα ότι το ίδιο συνέβει και πέρσι.. βασανίστηκα για μέρες να βρω βιώσιμη λύση.. φέτος προετιμάστηκα για μία σύντομη εξήγηση.. και ένα αντίο και ευχαριστώ για τα ψάρια..

 

612026

6 / 1 / 2026

..σήμερα μου όλη την μέρα.. το κατέβασα μα το stick ή το rufus δεν έκαναν την χάρη.. θα κάνω και αύριο το πρωί.. μία τελευταία προσπάθεια.. αλλιώς μετά το μεσημέρι θα πρέπει να βρω τρόπο.. να γράφω αυτές τις αράδες.. και χωρίς internet αφού απο μεθαύριο θα απέχω.. απο την πρωτοχρονιά σκέφτομαι.. την ζωή μου με ένα υπολογιστή ασύνδετο.. έχει να μου συμβεί αυτό κοντά 30 χρόνια.. μόνο σχεδόν όλο το 2025 στο διαδίκτυο.. μάζευα απορίες όλη την εβδομάδα.. και μου το επέτρεπα κάθε Σάββατο..

 

512026

 5 / 1 / 2026

.. απο τις αναζητησείς του youtube.. που σε μία επιλογή τυχαίου πλήκτρου.. και ήταν πολύ εύκολο.. με το μυαλό μου.. στην κατάσταση που ήταν το 2018.. όποιο γράμμα και να πατούσα.. τυχαίο θα ήταν.. και με ένα πλήκτρο μου έβγαζε.. μία λίστα με τίτλους.. λέξεις που κάποιες απο αυτές κάτι μου θύμηζαν.. μέχρι τότε είχα πια πειστεί ότι.. μεταξύ του αντικειμένου και της λέξεις.. μάλλον θα παρεμβάλλεται.. κάποιο επίπεδο ενδιάμεσο που τότε αγνοούσα.. γιατί σε κάποιο σημείο του μυαλού μου.. υπήρχε η ιδέα κάποιων αντικειμένων.. μα όχι και η γραφή.. και αυτές που κάτι μου θύμιζαν.. απο τις λίστες ταίριαζαν.. με κάποιες που μου έλειπαν..

412026

 4 / 1 / 2026

.. θα πάω ακόμα πιο παλιά.. στο τέλος του 2020 κάπως αντιλήφθηκα.. ότι το 2018 που ο φίλος ο Πάνος.. περά τις ζωηρές αντιρρήσεις μου.. με είχαν πείσει οι γιατροί ότι μετράω μέρες.. οπότε έλεγα χωρίς κέρδος κέρατα.. τέλος πάντων.. μετέφερε το laptop του πατέρα μου.. απο το σαλόνι στο δωμάτιο μου.. εργασία που ούτε το μυαλό μου.. ούτε το σώμα μου θα έβγαζαν άκρη.. κι όμως την συγκεκριμένη στιγμη πολύ καλό μου έκανε.. η τηλεόραση με βοήθησε να καταλάβω πως λειτουργεί η γλώσσα.. μα μου είχε λείψει η ελευθερία του youtube..

312026

 3 / 1 / 2026

.. τώρα που καλοσκέφτομαι.. θαρρώ πως θα πρέπει την διήγηση της παρούσα ιστορία.. για να γίνει κατανοητή.. να την ξεκινήσω απο πιο παλιά.. κατά την διάρκεια του 2024 σποραδικά μου έβγαζε κάποια τέτοια μυνήματα.. μηνύματα.. μα απο την 1 / 1 / 2025 άρχισε κάθε πρωί να μετράει ανάποδα.. όπως και φέτος..

 2 / 1 / 2026

.. στην αρχή του 2021.. έβαλα τις λίγες λέξεις που μου έρχονταν.. όπως όπως σε μία πρόταση.. μέρα με την μέρα μάζευα προτάσεις.. όταν συμπλήρωσαν κάποιες αράδες.. τις δημοσίεψα.. τις 2-3 εβδομάδες το αποφάσισα.. τις προτάσεις που θα συγκέντωνα.. πόλλες ή λίγες.. κάθε μέρα πριν κοιμηθώ.. θα τις δημοσίευα.. και απο τότε.. με εξαίρεση τις 3-4 φορές.. των διακοπών του ΟΤΕ ή της ΔΕΗ.. το κατάφερα μέχρι τις 14 / 1 / 2025..

112026

 1 / 1 / 2026

.. όπως το 2025 μπήκε και τόσο καλά.. μου έβγαινε ένα παράθυρο.. που με απειλούσε οτι μετά τις 15/1.. δεν θα έχω προστασία απο τους ιούς του διαδικτύου.. δεν ξέρω πως αλλά έστι μου φάνηκε.. πως κάπως έτσι θα έγιναν τα πράγματα.. λοιπόν σήμερα το πρωί που μπήκα.. μου έγβαλε το ίδιο μήνυμα.. απο την ίδια εταιρεία.. με μόνη διαφορά την ημερομηνία.. 11/1 τι να περιμένω;.. ας ξημερωσει και βλέπουμε..