732024

 7 / 3 / 2024

.. και ήρθε και.. μας πήρε αφήσαμε.. πρώτα την θεία μου.. στο σπίτι της.. που ήταν και.. πιο κοντά μετά.. με τα πολλά.. βράδυ πια φτάσαμε και στο.. σπίτι μας και εμείς.. ήμουν και κουρασμένος.. αλλά και προβληματισμένος.. από την μία.. η λύπη μου για.. την κηδεία του.. προσφιλή θείου μου.. και από την άλλη.. πολύ χαρούμενος για.. την συνάντηση τόσων.. συγγενών που το.. πολύ-πολύ άντε.. να ερχόντουσαν στην.. δίκη μου κηδεία.. και μην θεωρούντας.. τα περί άλλης.. ζωής πιθανά φοβόμουν ότι.. και τότε δεν.. ήμουν σε μέρος.. για να τους δω.. αλλά από τα.. 3 μου χρόνια.. καταλάβαινα την αναγκαιότητα.. κάποιουν πιστεύουν.. ότι θέλουν.. αλλά εγώ δεν.. μπορώ να με πίσω..

632024

 6 / 3 / 2024

.. αλλά και πάλι.. αλλού το πήγα.. στα θρησκευτικά.. πάμε πάλι.. ήμασταν στην εξοχική ταβέρνα.. όπου θα τελειώναμε.. μία μέρα αφιερωμένη στον αποχαιρετισμός.. του θείου μου.. η μέρα όπως.. είπα τελείωνε.. και εμείς αρχίσαμε.. με το πάσο μας.. αυτή την φορά.. αποχαιρετηστήκαμε λοιπόν.. με την υπόσχεση.. ότι σύντομα θα.. ξανά σμίξουμε για.. κάποιον ευχάριστο λόγο.. μέχρι τώρα δεν συνέβει.. σιγά-σιγά αποσώσαμε.. και συγχρόνως όλοι.. κανόνισαν τις διαδρομές τους.. για την Αθήνα.. οι 3 μας.. μία θεία μου.. η μάνα μου.. και εγώ.. που μέναμε εκτός.. όταν ήταν πια.. ορατή ώρα της.. πιθανής αναχώρηση μας.. την επικοινωνήσαμε στον.. φίλο μας ταξιτζή.. και τον περιμέναμε..

532024

 

5 / 3 / 2024

.. κι αν εν.. τη ρύμη του λόγου.. μου έρθει να.. χρησιμοποιήσω μία κάποια.. λέξη που έστω.. και σαν συνθετικό.. που να περιλαμβάνει.. έστω και ρύζα.. της απαγομένης λέξης.. μην νομίζετε εξαιρετικά σπανίως.. μία φορά στα.. 10 χρόνια κι αν.. να πήγαινε εκεί.. το μυαλό μου.. στην στιγμή την.. αντικαταστούσα με την.. "θεωρούσα" που κατά.. την ταπεινη μου γνώμη.. και ακόμα το θεωρώ.. ότι έχει μεγαλύτερη.. σχέση με την πραγματικοτητα.. με το "πιστεύω".. τέλος πάντων από.. τα 3 μου χρόνια.. ακόμα και πριν.. μάθω την λέξη.. θα με χαρακτηριζά.. ως αγνωστικιστή..

432024

 

4 / 3 / 2024

.. μόνο στην εκκλησία.. δεν μιλούσα αυτό.. όχι γιατί δεν πίστευα.. η αλήθεια ήταν.. ότι από τότε.. που άργησα να.. θυμάμαι ότι σκέφτομαι.. πως ήταν δυνατό κανής.. να πιστεύει.. τόσο που από.. εκείνη την ώρα.. και μόνο την λέξη.. την απέτρεψα από.. το λεξιλόγιο μου.. αλλά πριν περάσει καιρός.. παρατηρόντας την γιαγιά μου.. το κατάλαβα ότι.. κάποιοι μάλλον το.. είχαν και ανάγκη.. και που το κατάλαβα.. την αποτροπή της.. δεν την έλλειξα..

332024

 3 / 3 / 2024

.. παρ' όλων που.. πάντα προτιμούσα κυριώς να ακούω.. κανόνας μου που.. δεν μου είχα.. επιτρέψει να βγάλω άχνα.. κι ας με είχα πείσει.. ότι είχα δίκιο.. κι ας τελικά είχα.. προτιμούσα κυριώς να ακούω.. κανόνας μου που.. δεν μου είχα.. επιτρέψει να παραβώ.. παρά 2-3 φορές.. στην ζωή μου.. τις πρώτες και.. για αυτές μπορεί.. και ακόμα να.. τιμωρούμαι σκληρά έτσι.. δεν το ξανά έκανα.. ώσπου το 2007.. με έπληξε και εμένα.. και όποτε μου ερχόταν.. δημοσίευα εδώ ως koulpa.. σε αυτήν την.. σεμνή τελετή δεν.. είχα κάτι να πω.. μα και στα.. 3 εγκεφαλικά μου.. με το που.. έβρισκα.. το πως λειτουργεί.. αυτή η γλώσσα.. δεν έβαζα γλώσσα μέσα μου.. για να βελτιωθώ..

232024

 2 / 3 / 2024

.. μετά το καφενείο.. ακόμα και εμείς.. που δεν ήμασταν εποχούμενοι μοιραστήκαμε.. στα υπάρχοντα οχήματα.. καλά που μας χώρεσαν.. λοιπόν ένα μακρύ.. καραβάνι από αυτά.. τα οχήματα συνέτριψαν.. την ηρεμία του.. δρόμου στο δάσος.. πλησιάσαμε στην ταβέρνα.. ένα μαγαζί μεγάλο.. που όταν μπήκαμε.. ήταν γεμάτο από.. το σόι μου.. είδα ξαδέρφια που.. τα βλέπω σπανίως.. και με μερικά.. από αυτά έως.. και συνομιλήσαμε.. ήταν βλέπεις και.. βολικός ο χρόνος.. είχε περάσει αρκετός.. από το δεύτερο.. εγκεφαλικό μου.. για να βελτιώσω.. την προφορά μου..

132024

 1 / 3 / 2024

.. στην ώρα του.. έφτασε και ο.. κηδευόμενος.. και πήρε περίοπτη.. θέση στην εκκλησία.. και άρχισε το μυστήριο.. κράτησε ώρα και μετά.. εν χορώ ακολουθόντας.. το φερετρό προς.. τον τόπο της.. ταφής του και.. πήγαινε στο καφενείο δίπλα.. και τον συγχωρέσαμε.. με καφέ και κονιάκ.. ήταν πια μεσημέρι.. η θεία μου.. είχε κλήσει μία.. εξοχική ταβέρνα σε προαστίο.. για να συνεχίσουμε εκεί.. το σιό μας.. να τρώμε και να πίνουμε..