7102024

 7 / 10 / 2024

.. τι κρίμα που.. μόνο εγώ τιμούσα.. αυτό το μεγάλο.. και φωτισμένο σαλόνι.. όλο το εικοσιτετράωρο.. όλοι οι άλλοι.. μόνο περιστικοί και.. αυτό γιατί εκεί.. ήταν και ταασανσέρ.. ενώ εγώ όποτε μπορούσα.. και το περπάτημα μου.. το έριχνα στον διάδρομο.. και εκεί δεχόμουν.. και τους επισκέπτες μου.. κάποια από αυτές.. που κοιτούσα απλανώς.. προς την σκάλα.. σκέφτηκα ότι ο.. φυσικοθεραπευτής μου.. δεν μου είχε.. ακόμα μάθει να.. ανεβοκατεβαίνω σκάλες.. και τότε το αποφέσισα.. ότι αυτή θα ήταν.. η επόμενη μου άσκηση..

6102024

 6 / 10 / 2024

.. πήγαινα λοιπόν με.. το αμαξίδιο μου.. όσο πιο συχνά μπορούσα.. στην πιο κοντινή.. άκρη του σταθερού διάδρομου.. πάρκαρα και με.. την βοήθεια του.. σηκώθηκα και βάδισα.. με χέρια και.. με πόδια μέχρι.. την άλλη πλευρά.. και πίσω όταν.. είχα με το καλό.. συνηθίσει δοκίμασα και.. την μεταβολή μετά.. την εβδομάδα η.. μία ώρα την.. μέρα που είχα.. την ευκαιρία με.. τον φυσικοθεραπευτή παρόντα.. κάτω με τον.. μεταφερόμενο διάδρομο δεν.. μου έφτανε πια..

5102024

 5 / 10 / 2024

.. στο σαλόνι του.. ορόφου μας που.. μία που το αναφέραμε.. ήταν πολύ μεγάλο.. στην μεγάλη του πλευρά.. πάνω όλο παράθυρα.. και κάτω όλο καναπέδες.. απέναντι μία μεγάλη τζαμαρία.. και μία μεγάλη.. τζαμένια πόρτα που.. διαχώριζε το σαλόνι.. με τον διάδρομο.. στον αριστέρο τοίχο.. των εισερχομένων υπήρχαν.. 2 μεγάλα ασανσέρ.. απέναντι 2 μεγάλες σκάλες.. τόσο που η.. για κάτω η αριστερή.. και για πάνω.. η άλλη πάντως.. οι 2 τους.. τον πιάνανε όλο.. και στο κέντρο.. ένας διάδρομος άλλα.. όχι σαν τον κάτω.. μετακινούμενος μα βιδωμένος.. στο πάτωμα και.. η άσκηση που.. προσέθεσα μετά.. ήταν αυτή..

4102024

 4 / 10 / 2024

.. την δεύτερη μου.. εβδομάδα στο ίδρυμα.. άρχισε με εμένα.. 3-4 ώρες την μέρα.. γυμναζόμουν και σωματικά.. μα και πνευματικά.. και στο τέλος της.. το έκανα όσο.. ήμουν ξύπνιος δηλαδή.. κάπου 3-4 ώρες.. την μέρα και.. αυτό το πρόγραμμα.. μου πήγαινε και.. το διατήρησα καθ' όλη.. την παραμονή εκεί.. όσον αφορά στις.. ώρες του ύπνου μου.. μα με την.. παροδό 3-4 ημερών.. προσέθετα μία νέα άσκηση.. η πρώτη θυμάμαι.. ήταν που όταν.. όλοι είχαν κοιμηθεί.. εγώ με το αμαξίδιο μου.. τρέχαμε στους άδειους.. διαδρόμους μέχρι τις.. πρώτες πρωινές..

3102024

 3 / 10 / 2024

.. στον θάλαμο που.. ήμουν την πρώτη.. εβδομάδα στο ίδρυμα.. οι συνοδοί των αρρώστων.. όπως τους είχαν συμβουλέψει.. τα αμαξίδια μας.. τα παρκάρανε στον.. διάδρομο δίπλα στην πόρτα.. μα στο νέο.. που είχα πια.. μάθει με την.. βοήθεια του κρεβατιού μου.. και να σηκώνομαι.. μα και να.. κάθομαι στο αμαξίδιο μου.. και το αντίθετο.. έτσι για να.. νιώθω και καλά ανεξάρτητος.. το πάρκαρα στο κρεβάτι μου.. από την πλευρά.. των ποδιών που.. δεν ενοχλούσε κιόλας..

2102024

 

2 / 10 / 2024

.. μα εμένα πάντως.. πολύ δύσκολα χαλούσε.. η διάθεση μου.. και τώρα που.. πλησιάσω και τα 60.. χρόνια όχι κιλά.. πλησιάζω στο ζεν.. και τότε δεν.. του χαράμιζα μία σκέψη.. αντιθέτος τώρα που.. το καλό σκέπτομαι.. νομίζω και χάρη.. μου έκανε που.. με την αλλαγή.. του θαλάμου μου.. με έκανε να.. γνωρίσω και.. νέους φίλους και.. τώρα το θυμήθηκα.. ούτε τον συνάδελφος μου.. τον Σπύρο και.. εδώ να βάλω.. μία ιδέα ωφελιμισμού.. μην με περάσετε.. και για κανέναν άγιο.. λοιπόν ούτε τα.. ορεκτηκά φαγητά που.. μου παραχωρούσε..

1102024

 1 / 10 / 2024

.. το προλόγισα μα.. ξέχασα να το γράψω.. και σήμερα έφαγα.. πολλές ώρες για.. να το θυμηθώ.. και τελικά το κατάφερα.. δώστε βάσει στην πενιά.. λοιπόν στο τέλος.. της πρώτης μου.. εβδομάδα στο ίδρυμα.. ήρθε σαν άρρωστος.. ένας συνταξιούχος αστυνομικός.. που ήταν και γειτονάς.. των γονιών μου.. στο Κάτω Σούλι Μαραθώνα.. και το αποκορύφωμα.. ήταν που αξιώθηκε.. να τον βάλουν.. στο κρεβάτι μου.. δεν ξέρω τι.. μέσω είχε πάντως.. μία χαρά το κατάφερε..