17 νοεμβρη.. και 17 νοεμβρη..

..το 2007.. έκανα το πρώτο επετειακό μου για τη 17η νοεμβρίου.. και ο 2008 στο δεύτερο.. μοιράστηκα τις αναμνήσεις μου από τη μέρα.. δε ξέρω αν έχει μείνει κάτι να προσθέσω..
..το βράδυ.. γυρνώντας από τη δουλειά.. έκατσα στη πλατεία.. είναι μια πολυτέλεια που μου επιτρέπω μόνο όταν έχω να κάνω κάποια γραφική εργασία.. που η αταξία στο σπίτι μου με δυσκολεύει να την πραγματοποιήσω. έτσι σήμερα είχα μια μεγάλη και επείγουσα προσφορά να μελετήσω.. κι αφού τελείωσα.. είπα να διαβάσω μερικές σελίδες από το βιβλίο του γιάννη μας.. που προχωρά αργά.. αλλά σταθερά.. περνώντας από τη 200η σελίδα.. δεν ήμουν σίγουρος αν η ιστορία τελείωνε.. ή αν πραγματικά τότε άρχιζε.. η αναφορά στη 17 νοέμβρη.. και η παραμονή της επετείου.. μου θύμισαν πόσο με ενοχλούν οι συνωνυμίες.. ίσως το πρώτο και το σίγουρο έγκλημα της οργάνωσης είναι η επιλογή του ονόματος.. μετά το μυαλό μου άρχισε να τρέχει.. δυστυχώς δε τα θυμάμαι με τη σειρά.. ούτε ανάκατα τώρα που προσπαθώ.. κάτι για δικαιοσύνη.. για δίκαιο.. για ποινές.. για το πως μπορεί να προέκυψε το περί δικαίου αίσθημα.. γιατί υποτίθεται ότι εξυπηρετεί το δίκαιο του αδύνατου.. αλλά φτιάχνεται από δυνατούς για δυνατούς;.. έτσι κι αλλιώς μόνο το κράτος.. συνώνυμο της δύναμης.. μπορεί να επιβάλει το δίκαιο.. και η αυτοδικία;.. δικαιολογείται από την αδικία του "δικαίου";.. και τελικά σε μια διχογνωμία.. ποιος έχει δίκιο;.. αυτός που μπορεί να το επιβάλει.. ή αυτός που μπορεί λογικά να το υπερασπιστεί;..
μια μορφή επιτυχίας ενός βιβλίου για μένα.. είναι ένα μέρος του μυαλού μου.. κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης.. υποσυνείδητα.. να ζει μέσα στη υπόθεση.. ένα άλλο μέρος.. να παίρνει αφορμές για σκέψη.. και τελικά.. όταν τελειώνει.. να μου αφήνει ένα καινό.. "και τώρα τι;".. μέχρι την αρχή του επόμενου.. το τελευταίο θα το ξέρω όταν τελειώσω την ανάγνωση.. και μιά που κάπου θα κατέληγα.. ας καταλήξω εκεί που δε θα κατέληγα αν δεν είχα διαβάσει το ποστ του γιάννη.. αλλά τώρα με γαργαλά και δε μπορώ να το αποφύγω..

Η παρουσίαση του βιβλίου ορίστηκε για τη Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου, μετά τις 7 στην αίθουσα ανταποκριτών ξένου τύπου, Ακαδημίας 23.

το έβαλα κι εγώ στο τέλος του συνάρτητου ποστ μου.. για να εξασφαλίσω ότι δε θα παραβρεθούν φυγόπονοι αναγνώστες.. :)

η μύκονος που δεν είδαμε..

την ίδια μέρα.. μέσα φλεβάρη.. μπήκαν στο μαγαζί δυό πελάτες.. που ενδιαφέρονταν για κουζίνα λάκα γυαλιστερή.. ότι πιό ακριβό υπήρχε τότε..
ο ένας λιγομίλητος και διαβασμένος.. ήλθε με τελικό σχέδιο διαβασμένος.. σε μισή ώρα του έβγαλα τιμή.. για την απόλυτα ακριβότερη που είχαμε τότε.. μια ιταλική.. ήταν και μεγάλη κουζίνα.. συμφωνήσαμε την τιμή.. του ζήτησα τα μισά προκαταβολή.. και του είπα ότι θέλουμε ένα με δύο μήνες.. μου έδωσε τα δύο τρίτα.. και με παρακάλεσε να του την παραδώσω μετά από τέσσερις μήνες που θα είναι έτοιμη η οικοδομή να την δεχτεί.. έφυγε.. και δεν ξαναπήρε τηλέφωνο για τρεισήμισι μήνες.. για να δηλώσει έτοιμος. και έτσι μπήκε η κουζίνα χωρίς κανένα πρόβλημα.. δέκα μέρες νωρίτερα του συμφωνηθέντος..
η άλλη.. κυρία.. συμπαθέστατη.. κι αυτή ήξερε τι ήθελε.. μια πιό μικρή κουζίνα.. αλλά με πάσο. με λάκα αντι για πλακάκια.. με δεύτερη σειρά με κλειδαριές στα κρεμαστά. αλλά λίγο πιο φθηνα πορτάκια.. κυπριακά που τα έκανε εισαγωγή κάποιος συνεργάτης.. έβγαλα τιμή.. μου έδωσε επί το που τα μισά.. και ζήτησε να έχει τοποθετηθεί στη μύκονο.. μέχρι την πρώτη αυγούστου.. που θα έμπαινε ο ενοικιαστής.. έκανα την παραγγελία τις πόρτες.. και περίμενα.. με ενημέρωσαν ότι θα καθυστερήσει λίγο γιατί λοίπουν κάποια από το στοκ και τα περιμένουν από κύπρο.. και περίμενα.. και περίμενα.. μέχρι που ένα μήνα μετά με ενημέρωσαν ότι διέκοψαν βιαίως τη συνεργασία με τον κύπριο.. κι έπρεπε να βρούμε άλλο τρόπο.. ο συνεργάτης μου επειδή είχε μεγάλο στοκ.. καί δε μπορούσε τα το διαθέσει με ελλείψεις.. αποφάσισε να παραγγείλει το εργαλείο και να παράγει μόνος του τις ελλείψεις.. ένας επαναπατριστής είχε ανοίξει ένα εργοστάσιο. το μόνο τότε εν Ελλάδι. που μπορούσε να επιτύχει την ίδια ποιότητα λάκας.. και ξανά περίμενα.. είχαν περάσει τρις μήνες.. και έφτανε η ώρα να τα παραλάβω.. και ξαφνικά δεν απαντούσαν τα τηλέφωνα του λουστραδώρικου.. κάποια στιγμή έστειλα τον οδηγό για επιτόπια έρευνα.. και ναι.. ο επαναπατρισθείς.. μετά από ένα δις ακάλυπτες επιταγές.. το έκλεισε βράδυ και γύρισε στη νότιο αφρική.. κι εγώ έχασα όλα τα λακαριστά μου.. ε λέμε 2 μήνες έχουμε.. θα καταγράψουμε την απώλεια. έχουμε το εργαλείο. θα τα ξανά βγάλουμε.. και θα τα πάμε σε άλλο λακαδώρο.. όλα μαζί πλέον.. νομίζαμε.. ξαφνικά το MDF εξαφανίστηκε εντελώς από την αγορά.. λόγω κάποιων κερδοσκοπικών παιγνίων στη διεθνή αγορά.. πήραμε τους δρόμους.. και τα μαζέψαμε κομμάτι κομμάτι από όποιον ξέραμε και δεν ξέραμε.. μετά από 10 μέρες.. αμέτρητα τηλέφωνα και άλλα τόσα χιλιόμετρα.. τα μαζέψαμε.. τα επεξεργαστήκαμε. κι ένα μήνα πριν την D day.. τα πήγαμε στον νέο λακαδώρο.. και περιμέναμε.. κάπου τότε εμφανίστηκε και η κυρία.. δε χρειαζόταν να μάθει τη οδύσσεια της κουζίνας της.. μια και ακόμα μπορούσαμε να είμαστε εμπρόθεσμοι.. μας ενημέρωσε ότι υπήρχε ένας κυρ Τάδε.. ο μόνος μεταφορέας που μπορούσε να μα εξυπηρετήσει. γιατί το σπίτι ήταν μέσα στη μέση του οικισμού.. και πολύ μακρυά από αμαξιτό δρόμο.. κι αυτός είχε τα μέσα και τον κόσμο.. 5 μέρες πριν την D day.. έφτασε η ώρα να τα παραλάβουμε.. ξεκίνησε ο οδηγός και πήγε.. και τους βρήκε όλους πανικόβλητους να τα τρίβουν με διαλυτικά και με γυαλόχαρτα.. είχε ξεχάσει αυτός που έκανε το μείγμα για το τελευταίο χέρι να βάλει στεγνωτικό.. και η λάκα είχε παραμείνει σα ζαχαρούχο γάλα πάνω στα πορτάκια.. όλα τα άλλα ήταν έτοιμα και περίμεναν τις εξωτερικές επιφάνειες να προστεθούν για να φύγουν.. 3 μέρες πριν την D day.. παρασκευή βράδυ επιτέλους ΗΛΘΑΝ!!!!.. κανονίσαμε να έλθει ο μεταφορέας σάββατο πρωί κατά τι 5 να τα παραλάβει.. έκατσα όλο το βράδυ να τα μοντάρω και να τα αμπαλάρω.. ήλθε και ο οδηγός το πρωί και περιμέναμε.. και περιμέναμε.. δεν υπήρχαν και κινητά τότε.. κατά τις δέκα.. μας παίρνει η κυρία από τη μύκονο τρελαμένη.. ο κυρ Ταδε.. σε κάποιο γλέντι πυροβόλησε στον αέρα.. και μιά αδέσποτη χτύπησε την νύφη. και επί τόπου αυτοκτόνησε.. ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ;!!.. και αποκλείεται να προλάβουμε.. και τι να κάνει; και έχει πάρει προκαταβολή από τον άνθρωπο; και που να του βρει κατάλυμα πρώτη αυγούστου;.. την καθησύχασα όσο μπορούσα.. έπιασα τα τηλέφωνα να μαθω δρομολόγια πλοίων.. και έμαθα ότι σε 2 ώρες έφευγε πλοίο απο ραφίνα.. τα ρίξαμε άρον άρον στο δικόμας το φορτηγάκι.. και φτάσαμε στο λιμάνι στιγμές πριν σηκωθεί ο καταπέλτης.. μπήκαμε τελευταίοι με τη μούρη και φύγαμε.. το καράβι ήταν του κουτιού.. και για μερικές ώρες ξεφορτωθήκαμε το άγχος. ΄φάγαμε είπιαμε πολλούς καφέδες.. ψώνισα και μερικά ρούχα.. είχα να πάω σπίτι 2 μέρες.. και δε προλάβαινα να πάω να πάρω ούτε δεύτερο εσώρουχο.. νυχτώνονταν φτάσαμε στο νησί.. περικυκλώσαμε τον οικισμό.. παρκάραμε μπροστά σε ένα γεφυράκι.. μας πήγαν στο σπίτι.. και εκεί διαπιστώσαμε ότι δεν είχαν καθόλου προετοιμάσει το χώρο.. δεν είχε έλθει ο μάστορας να ξηλώσει την παλιά κουζίνα.. έτσι μπήκαμε σε ένα καταστροφικό ντελίριο. για να προλάβουμε πριν την κηνή ησυχία.. και αργά το βράδυ αρχίσαμε να ξεφορτώνουμε και να τα κουβαλάμε με τα πόδια.. στροφές εκκλησάκια ξανά στροφές. μέχρι να τελειώσουμε σχεδόν μάθαμε τη διαδρομή.. κατά τις 2 ο οδηγός κατέρρευσε. εγώ συνέχισα και μέχρι τις 4 ήχα τελειώσει.. ξάπλωσα λίγο σε ένα ράντζο.. και κατά τις έξι.. κυριακή πρωί.. 1 μέρα πριν την D day!!!.. τον ξύπνησα να αρχίσουμε.. δουλέψαμε μανιωδώς και το βράδυ είχαμε καταφέρει να τα στήσουμε ΟΛΑ.. μαζέψαμε εργαλεία και περισύματα.. τα κουβαλήσαμε πάλι δρομάκι παραδρομάκι.. και οκτώ η ώρα ήμασταν πάλι στο καράβι.. δευτερόλεπτα πριν σηκωθεί ο καταπέλτης.. δευτέρα πρωί είχαμε άλλη κουζίνα να κάνουμε.. η κυρία ήταν κατενθουσιασμένη.. εμείς πληρωθήκαμε.. ο πελάτης μπήκε κανονικά τη δευτέρα το πρωί.. ίσως να έκανε λίγο κεφάλι με τη φρέσκια λάκα.. χωρίς περαιτέρω χρέωση.. αλλά εμείς τη μύκονο δεν την είδαμε..

γεννέθλιααααα

η ζωή για άλλους είναι ορθοπλαγιά.. και γι άλλους ραπέλ..

έλεγε ένας συνορηβάτης..

είδα το νουμεράκι στο προφίλ ήδη να αλλάζει..

και ναι φέτος το πεταλούδι μας μου έκανε γλυκό!!!

και έτσι για μια φορά δε θα έχω μόνο ζωγραφιστή τούρτα..

μου έβαλε και κεράκι και το έσβησα στη δουλειά..

μήπως δε προκάμω..

χρόνια μου πολλά και καλά λοιπόν..

να με χαίρεστε και να σας χαίρομαι..

το πηρα ΤΟ ΠΗΡΑ!!!!

το πήρα το πήρα
το βιβλίο του γιάννη μας..

πήγα να το παραγγείλω εδώ
αλλά βιαζόμουν
έτσι πήρα τηλέφωνο και πήγα εδώ και
το πήρα
έτσι σε καμιά εβδομάδα θα σας έχω και κριτική..

ο γιάννης μας εκδίδεται!!

από το αγαπημένο ανέκφραστο φίλο μας γιάννη πέτσα.. περισσότερα την άλλη εβδομάδα με λεπτομέρειες και κριτική στο σχετικό παραπαίδι μου..

επι τη ευκαιρία να δήλωσω ότι μια και δε με έφταναν τα 5 μπλόνγζζ.. και χρόνο δεν είχα.. και λεπτά δεν είχα.. είπα δεν κάνω κι ενα έκτο;.. προέκηψε απο τη ανάγκη να ξεφουρνίζω ότι μου κατέβει όποτε μου κατέβει.. χωρίς να περιμένω ότι κάποιος θα το διαβάσει.. θα μου πείς.. αυτό δεν ισχύει για όλα τα μπλονγκζζζζ;;; ε ναι αλλά εγώ θέλω να με διαβάζουν.. και να σχολιάζουν.. στα υπόλοιπα.. :):)
και ιδού.. τα σπασμένα πλακάκια μου..

ηρώ.. the puppet

iro the puppy
Ανέβηκε από koulpa2. - Δείτε αστεία βίντεο με ζώα.



.. το καλοκαίρι οι γονείς μου βρήκαν την ευκαιρία για λίγο έξτρα γυμναστική.. βρίσκονταν κάθε πρωί κατά τις 6:30 στην παραλία.. όπου η μητέρα μου έκανε μιάμιση ώρα μπάνιο.. και ο πατέρας μου μισή ώρα μπάνιο.. και μιά ώρα περπάτημα.. μέχρι τις 8 που ανέβαινε λίγο λίγο ο ήλιος.. και έρχονταν οι πρώτοι πρωινοί κολυμβητές.. κάποιο πρωί γινόταν ένας σκυλοκαβγάς μεταξύ των αδέσποτων.. και ένα κουταβάκι ζήτησε προστασία δίπλα στον πατέρα μου.. τον ακολούθησε σε όλη τη βόλτα.. και όταν άνοιξαν την πίσω πόρτα του αυτοκινήτου να ακουμπήσουν την προίκα τους.. το μικρούλι μπήκε μέσα και εγκαταστάθηκε στο πατάκι κουνώντας την ουρά του.. έτσι τους υιοθέτησε.. επισκέφτηκε το γιατρό για τα αναγκαία.. έλαβε το όνομα ηρώ από τον πατέρα μου.. και διπλασιάστηκε σε μέγεθος μέχρι να καταφέρω να την βιντεοσκοπήσω.. έκανε λάκκους γύρω γύρω.. τράβηξε τραπεζομάντιλα.. εξαφάνισε κάθε παπούτσι και παντόφλα.. ως όφειλε ως κουταβάκι.. και γενικά περνάει καλά.. και το αυτό επιθυμεί και για εσάς.. :):)

2-2=4;;;

http://shatterthefog.blogspot.com/2007/06/plastic-coated-planet.html

..ε; από ποιά νοητική ηλικία και μετά το θεωρείς αδύνατον;.. κι όμως οι επικρατούσες οικονομικές θεωρίες αυτό πρεσβεύουν ουσιαστικά..
..έχεις ένα κλειστό σύστημα.. αφαιρείς συνεχώς φυσικούς πόρους.. και στηρίζεσαι για τη λειτουργία του στην αύξηση της αφαίρεσης.. και δημιουργείς κέρδος..
..έχεις ας πούμε ένα σπίτι.. με 10 κατοίκους.. έχει αποθηκευτικούς χώρους για προμήθειες 1000 λίτρα.. και μπορεί να απορροφήσει απορρίμματα 1 λίτρου την εβδομάδα.. κάθε κάτοικος καταναλώνει 5 λίτρα τη μέρα.. και απορρίπτει 2.. κάθε εβδομάδα.. αντίθετα από τα τηλεπαιχνίδια..μπαίνει ένας νέος ένοικος.. σε πόσες εβδομάδες θα χρειαστεί να αρχίσουν να τρώνε τα απορρίμματα.. και ο ένας τον άλλο;..

ο αντίλογος είναι ότι δεν είναι κλειστό το σύστημα.. έχουμε δυστυχήματα.. πολέμους.. ασθένειες.. για τον έλεγχο του πληθυσμού.. ναι αλλά μπορεί το ίδιο σύστημα να προσπαθεί να περιορίσει αυτά τα κακά.. και να τα έχει συγχρόνως ανάγκη για την αυτορύθμισή του;..
το πατήρ πάντων πόλεμος τελικά δεν έχει ξεπεραστεί.. και ανάθεμα στον Ιπποκράτη. και ζήτω στο χένρι φορντ..

νομίζω ότι τελικά ο μόνος εχθρός μας είμαστε εμείς.. και μια και παγκοσμιοποιηθήκαμε οικονομικά.. καλό είναι να παγκοσμιοποιηθούμε και στα βασικά.. να μαζευτούμε να οργανωθούμε.. να αποφασίσουμε..

θα δώσουμε κάποια βάση στην παιδεία και την απόρριψη.. δογμάτων.. δοξασιών.. φονταμενταλισμών.. εθνικιστικών εξάρσεων.. ή θα αφήσουμε τον πόλεμο.. την τρομοκρατία.. την πείνα.. να περιορίσουν την πληθυσμιακή αύξηση;

θα ελέγξουμε τις γεννήσεις σε παγκόσμιο επίπεδο ή θα περιμένουμε κάποιο σεισμό λιμό καταποντισμό πόλεμο;

μπορούμε να ελέγξουμε την εκμετάλλευση φυσικών πόρων και ενέργειας. ή θα περιμένουμε να τελειώσουν και να μιλήσουν τα εξάσφαιρα;..

μπορούμε να ελέγξουμε την παραγωγή απορριμάτων και λυμάτων ή θα περιμένουμε να γίνει ακατάλληλος για ζωή ο πλανήτης και να λυθεί μόνο του το πρόβλημα του υπερπληθυσμού;

να απαντήσω εγώ γιατί σας βλέπω σκεπτικούς..
όχι..

αν και λογικά μου φαίνονται τα ανωτέρω.. θα χαιρόμουν αν κάποιος με έπειθε περί του αντιθέτου.. αλλά δε βλέπω πως.. απλή αριθμητική της πρώτης δημοτικού είναι..
οπότε όχι..

ας κάνουμε ότι μπορούμε να βελτιώσουμε όσο μπορούμε την καθημερινότητά μας στη γειτονιά μας μέχρι κάτι από τα ανωτέρω μας το χαλάσει.. :):)